nec mala turpiter euitētur: quibus eiboni plerūqꝫ afficiūtur. Intereſt autēplurmiū qualis ſit vſus vel eaꝝ reruque ꝓſpere: vel earū que dicūtur adu̓ſe. Nā bonis tēporalibꝰ nec bonus extollitur. nec malis frangitur. Malusaūt ideo huiuſcemodi infelicitate punit̉: qͥa felicitate corrūpitur. Oſtendit tamē deus ſepe etiā in hijs diſtribuēdis euidētius oꝑacōnē ſuā. Namſi nūc omne peccatū manifeſta plecteret pena: nichil vltimo iudico ſeruariputaretur. Rurſus ſi nullū peccatū nūcpuniret aperte diuinitaſ: nulla eſſe diuina ꝓuidētia crederetur. Similiterin rebus ſecūdis. ſi nō eas deus qͥbuſdam petentibꝰ euidētiſſima largitateconcede̓t: nō ad eū iſta ꝑtinere dicēremus. Itēqꝫ ſi omnibꝰ eas petentibꝰdaret: nō niſi ꝓpter talia pimīa ẜuiendum illi eſſe arbitraremur. Nec piosnos faceret talis ſeruitus: ſed pociuscupidos ⁊ auaroſ. Hec cū ita. ſint. quicūqꝫ boni ⁊ mali pariter afflicti ſūt. nōideo ip̄i diſtincti nō ſūt: quia diſtinctu nō ē ꝙ vtriqꝫ p̄peſſiſūt. Manet enīdiſſimilitudo paſſoꝝ etiā ī ſimilitudīepaſſionū: et licet ſub eodē tormēto: nōidem ē virtus et viciū. Nam ſicut ſubvno igne aurū rutilat palea fumiat. etſub eadē tribula ſtipule ꝯminuūtur.frumenta purgātur: nec ideo cū oleoamurca confunditur quia eodem p̄lipondere exprimitur: ita vna eadēqꝫvis irrues bonos ꝓbat. purificat. eliquat: malos damnat. vaſtat. exterminat. Vnde in eadē afflictōne. mali deū deteſtātur atqꝫ blaſphemāt: boni aut p̄cantur et laudant. Tantū intereſt: nō qualia ſꝫ qualis quiſqꝫ paciatur. Nam pari motu exagitatū exalat horribiliter cenū: et ſuauiter fragrat vnguentū. ¶ Capitulū nonū.¶ Lep̄iam paſſiſūt. ꝙ nō eis magi-Sidigitur in illa rerū vaſtitatelilier pͥmusfideliter iſta ꝯſiderātibꝰ ad ꝓfectumvaleret? Primo ꝙ ip̄a peccata quibꝰdeus indignatus impleuit tātis calamitatibꝰ mūdū huilit̓ cogitātes ꝙ iuiſlonge abſint a facinoroſis flagicōſisatqꝫ impijs tn̄ nō uſqꝫ adeo ſe a delictis deputāt alienos: ut nec tēporalia ꝓ eis malap̄pēti ſe iudicēt dignoſ.Excepto enī ꝙ vnūſquiſqꝫ quālibetlaudabiliter viuēs cedit in quibuſdācarnaliꝯcupiſcētie et ſi nō ad facinorūimmanitatē et gurgitē flagicorū atꝫimpiētatis abominacōneꝫ. ad aliquatamē peccata vel rara vel tanto ebrioraquāto minora: hoc ergo excepto qͥstandē facile reꝑitur. qui eoſdē ip̄osꝓpter quoꝝ horrendā ſuꝑbiā luxuriamqꝫ ⁊ auariciā atqꝫ execrabiles iniquitates et impietates. deus ſicut ininādo p̄dixit ꝯterit terras ſic habeatut habendi ſunt. ſic cū eis viuat. ut cūtalibꝰ eſt viuendū? Plerūqꝫ enim abeis docendis āmonendis aliquandoet obiurgādis ⁊ corripiēdis male diſſimulatur. vel laboris piget: vel cū oseorū verecūdamur offendere vel cuminimicicias deuitamus ne impediantet noceāt in iſtis temꝑalibꝰ rebꝰ. ſiuequas adipiſci ad huc appetit nr̄a cupiditas ſiue quas amittere formidatinfirmitas: ita ut quāuis bonis malorū vita diſpliceat. et ideo cū eis nō incidāt in illā dānacōnē que poſt hancvitā talibus p̄paratur: tamē qꝛ ꝓpterea peccatis eoꝝ dānabilibꝰ parcūtdū eos in ſuis licet leuibꝰ et venialibꝰmetuūt iure cū eis tēporaliter flagellant̉. quāuis in eternū minīe puniantur: iure iſtā vitā quādo diuinitus affligūtur cū eis amaram ſenciūt: cuiusamādo dulcedinē peccātibꝰ eis amari eſſe noluerūt. Nā ſi ꝓpterea quiſqꝫobiurgādis ⁊ corripiēdis male agētibꝰ parcit. qꝛ oportunius tēpus inqͥrit vel eiſdē ip̄is metuit ne deteriores