ex hoc efficiātur. vel ad bonam vitā etpiā erudiēdos impediāt alios infirmos et pͥmant atqꝫ auertāt a fide: nōvidetur eſſe cupiditatis occaſio: ſꝫ cōſiliū caritatis. Illud eſt culpabile: qd̓qui diſimiliter viuunt et a maloꝝ factis abhorret. parcūt tamen peccatisalienis que dedocere aut obiurgaredeberent: dū eoꝝ offenſionē cauet. neſibi noceāt in hijs rebus quibꝰ liciteboni atqꝫ innocētes vtūtur: ſed cupidius quā oportebat eos qui ī hoc mudo pergrinatur. et ſpem ſuꝑne patriepre ſe gerūt. Nō ſolū quippe infirmiores vitā ducētes ꝯuigale. filios habentes vel habere querēteſ. domos acfamilias poſſidētes. quos apoſtolusin eccleſijs alloquit̉ docens et monēsquēadmodū viuere debeat. et uxorescū maritis et mariti cū uxoribus ⁊ filicū parentibꝰ. et parētes cū filijs. et ẜui cū dominis. et domini cū ſeruis multa temporalia multa terrena libenteradipiſcūtur ⁊ moleſte amittūtur ꝓpterque nō audēt offende̓ homines quorū ſibi vita cōtaminatiſſima et conſceleratiſſima diſplicet: verū etiā hij quiſuꝑiorem vite gradū tenēt. nec cōuigalibꝰ vinculis irretiti ſūt. victū paruo ac tegimento v̓tuntur plerūqꝫ ſuefame ac ſalutidum inſidias atqꝫ impetus maloꝝ timent: ab eoꝝ rep̄henſione ſeſe abſtinēt. Et quāuis non intantū eos mētuāt. ut ad ſimilia ppetrāda quibuſlibet eoꝝ erroribꝰ atqꝫ inprobitatibꝰ cedāt: ea ip̄a tamen quecū eis nōppetrant nolūt plerūqꝫ corripere cū fortaſſe poſſint aliquos corripiendo corrige̓: neſi nō potuerint ſuaſalus ac fama in periculuꝫ exiciūqꝫ ꝑueniat: nec conſideracōe qua ſua famā ac ſalutē videntes neceſſariā vtilitati erudiendoꝝ hoīm ſꝫ ea potiusinfirmitate qua delectat lingua blandiens ⁊ humanus diei. et reformida-liber pͥmuētur vulgi iudiciū. et carnis excruciatio vel perempcō: hoc ē ꝓpter quedaꝫcupiditatis vnicula nō ꝓpter officiacaritatis. Nō michi itaqꝫ videtur hecparua eſſe cauſa quare cū malis flagellātur et boni: quādo deo placet p̄ditos mores etiā tēporaliū penaꝝ afflictōne punie̓. Flāgellātur enī ſimulnō quia ſmuul agunt malā vitā ſed qꝛſimul amāt tēporalē vitā: nō qͥdē eqͥliter ſꝫ tamen ſimul: quā boni ꝯtēneredeberent: ut illi correpti atqꝫ correctiꝯſequerentur eternā. Ad quā ꝯſequēdā ſi nollēt eſſe ſocij. ferrent̉ et diligerētur inimici: quia donec viuūt. ſemperincertū eſt: utrū volūtatē ſint in melius mutaturi. Quain re nō utiqꝫ parē ſꝫlonge grauiorē habent cauſam: quibus per ꝓphetā dicitur. Ille quideꝫ inſuo peccato moriet̉: ſanguine aūt eiꝰde manu ſpeculatoris requira. Ad hocenī ſpeculatores hoc eſt ppl̓oꝝ p̄pofiticonſtituti ſūt in eccleſijs: ut nō parcātobiurgādo peccata. Nec ideo tamenab huiuſcemodi culpa peitus alienꝰeſt: qui licet p̄poſitus nō ſit ī eis tamēquibꝰ vite huius neceſſitate ꝯiūgiturmulta monenda vel arguēda nouit etnegligēter/ deuitās eoꝝ offenſionespropter illa quibꝰ in hac vita non utdebuit vtitur. ſꝫ pluſqͣ debuit delectatur. Seinde habēt aliam cauſam boniquare temporalibꝰ affligantur malisqualē habuit iob: ut ſibi ip̄i humanꝰanimus ſit ꝓbatus ⁊ cognitus. quātavirtute pietatis gratis deum diligat.Quibus recte cōſideratis atqꝫ ꝑſpectis. attende utrū aliqͥd mali acciderit fidelibꝰ et pijs ꝙ eis nō in bonumverterēt̉: niſi forte putandū eſt apoſtolicā illā vacae̓ ſentētiā vbi ait. Scimus enī: quia diligētibus deū omnicōoperātur in bonū. ¶ Ca. decimū.Miſerūt oīa que habebāt: Nūquid fidem. Nunquid pietatē