cū vel ſola eſſe potuerit cauſa pereūdicuſtodes habere voluiſſe perituros?Nō itaqꝫ cū de hijs victis illa ꝯſcriberentur atqꝫ canerentur poetas libeatmentiri. ſed cordatos hoīes cōgebatveritas ꝯfiteri. veru iſta oportumꝰalio loco diligēter copioſeqꝫ tractāda ſūt. Nunc ꝙ inſtituerā de ingratishomībꝰ dice̓ paruꝑ explice ut poſſuꝫqꝛ ea mala que ꝓ ſuoꝝ moꝝ ꝑuerſitate merito paciūtur blaſphemantesxp̄o imputat. Quod aūt illis etiā talibus ꝓpter xp̄m parcit̉ nec dignāturattēdere: et eas linguas adu̓ſus eiꝰnomē demētiā ſacrilege ꝓteruitatisexcercent: quibꝰ linguis vſurparuntmēdaciter ip̄m nomen ut viuerēt: velquas lingͣuas in locis ei ſacratis metuēdo p̄ſſerūt: ut illic tuti atqꝫ munitivbi ꝓpter eū illeſi ab hoſtibꝰ fuer̄t inde ī eū maledictis hoſtilibus proſilirent. ¶ Capitulū quartū.¶ Pſa ut dixi troia mater ppl̓i romani ſacratis locis deorum ſuorum munire nō potuit ciues ſuos abignibꝰ ferroqꝫ grecoꝝ eoſdeꝫ ip̄osdeos colentiū quin etiā iunonis aſilocuſtodes lecti fenix et dirus vlixes p̄dā aſſeruabāt huc vndiqꝫ troia gaza. Incenſis erepta aditis mēſeqꝫ deorū cratereſqꝫ auro ſolidi captiuaqꝫveſtis ꝯgeritur pueri et pauide longo ordine matres ſtant circum. Electus eſt videlicet locus tante dee ſacratus: nō vnde captiuos nō liceretduce̓ ſꝫ vbi captiuos liberet include̓.Compara nūc aſilū illud nō cuuiſlibꝫdei gregalis vel de turba plebis. ſꝫ ioius ip̄ius ſororis et cōiigis ⁊ regineomniū deorū cū memorijs nr̄oꝝ apoſtoloꝝ. Illuc incēſis templis et dijs.erēpta ſpoliā portabātur nō donādavictis ſꝫ diuidēda victoribꝰ: hūc aūtet ꝙ alibi ad ea loca ꝑtine̓ ꝯpertū eſt:cū honore et obſequio religioſiſſimoliber pͥmsreportatū ē. Ibi amiſſa hic ẜuatal ibtas: ibi clauſa hic interdcā captiuitasibi poſſidēdi a dominātibꝰ hoſtibusp̄mebāt̉: hūc liberādi a miſerātibꝰ hoſtibꝰ ducebāt̉. poſtremo illd̓ iunoniſtēplū ſibi elegerat auaricia ⁊ ſuꝑbialeuiū grecoꝝ: iſtas xp̄i baſilicas miſericordia et humilitas etiā immaniūbarbaroꝝ. Niſi forte greci quidē inilla ſua victoria tēplis deoꝝ ꝯmuniūpeꝑcerūt: atqꝫ illo ꝯfugiētes miſerosvictoſqꝫ troianos ferire vel captiuae̓nō auſi ſūt. Sꝫ virgilius poetaꝝ more illa mentitus ē. Immo vero hoſtiuꝫmorem ciuitates euertentium ille deſcripſit. ¶ Capitulū quintū.veni morē etiā chato ſicut ſcribit ſaluſtius nobilitate vitatiſhiſtoricus ſentētia ſua quā de cōiuratis in ſenatu habuit ꝯmemorare nonp̄termittit: rapi virgines. pueros. diuelli liberos a parentū cōplexū. matres familiaꝝ pati q̄ victoribꝰ ꝯlibuiſſet. fana atqꝫ domos ſpoliari cedemet incēdia fiei poſtremo armis cadaueribꝰ. cruore atqꝫ luctu oīa repleri.Hic ſi fanatacuiſſet: deoꝝ ſedibꝰ ſolere hoſtes parce̓ putaremus et nonhec abalienigenis hoſtibꝰ. ſed a chatelina et ſocijs eius nobiliſſimis ſenatoribꝰ ⁊ romanis ciuibꝰ romana tenpla metuebāt. Sed hij videlicet perditi et patrie parricide. ¶ Ca. vi.¶ Auter ſe bella geſſerunt et nuſqͣvid ergo ꝑ multas gentes q̄victis in deoꝝ ſuoꝝ ſedibꝰ peꝑcerūtnr̄ ſermo diſcurrat. Romanos ip̄osvideamuſ: ip̄os inquā recōlamus reſpiciamuſqꝫ romanos de quoꝝ precipua laude dc̄m ē. Parcere ſubiectiſet debellare ſuꝑbos: et ꝙ accepta iniuria ignoſcere quā ꝑ ſequi malebāt.Quādo tot tātaſqꝫ vrbes ut late dn̄arentur. expugnatas captaſqꝫ euerterūt. legat̉ nobis q̄ templa accipere
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten