uſurparūt ut effugerēt penas p̄ſentis exicij. Nam quos vides petulāteret ꝓcaciter inſultare ſeruis xp̄i: ſūt inhijs plurimi qui illū interitū cladēqꝫnō euaſiſſent niſi ẜuos xp̄i ſe eſſe finxiſſent. Et nūc ingrata ſuꝑbia atqꝫ inpijſſima mſania eius nomini reſiſtūtcorde ꝑ̄uerſo ut ſempiternis tenebriſpunāt̉: ad qd̓ nomē ore vel ſub doloofugerūt: ut tēporali luce fruerētur.Ut bella geſta ꝯſcripta ſūt.vel ante conditā romā vel abAeis exortu et imperio: legantet ꝓferant ſic ab alienigenis aliquaꝫcapta eſſe ciuitate ut hoſtes qui ceperat parcerēt eis quos ad deorū ſuoꝝtempla ꝯfugiſſe ꝯpererat: aut aliqueducē barbarū precepiſſe ut irruptoopido nullus feriret̉: qui ī illo vel illotēplo fuiſſꝫ inuētus. Nōne vidit enēas p̓amū ꝑ aras fedantem ſanguinequos ip̄e̓ ſacrauerat igneſ? None diomēdes et vlixes ceſis ſūme cuſtodibus arcis corripue̓ ſacra effigie: manibuſqꝫ eruentis virgineas auſi diueꝯtingere vittas? Nec tamē qd̓ ſequitur veru ē. ex illo fluere ac retro ſublapſa referri ſpes dānaum. Poſteaquippe vicer̄t poſtea troiā ferro ignibuſqꝫ deleuerūt poſtea ꝯfugiente adaram p̓amū obtrucauerūt. Nec ideotroia perijt qꝛ minerua ꝑdit. Quid enīpus. ipſa mineruā p̄diderat ut periretur? An forte cuſtodes ſuos: Hoc ſane verū eſt. Illis quippe interemptispotuit auferri. Neqꝫ enī hoīes a ſimulacro: ſꝫ ſimulacrū a cuſtodibꝰ ſeruabat̉. Quomo ergo colebatur ut priam cuſtodiret et ciues: que ſuos nonvaluit cuſtodie̓ cuſtodes?Cce qualibus dijs urbezromani ẜuandā ſe cōmendaſſegaudebat nimiū miſcrabilēLerrorē. Et nobis ſuccenſent cū de dijſeoꝝ talia dicimus: cum nec ſuccēſentliber pͥmuſauctoribꝰ ſuis. quos ut ediſſerēt meicedē deder̄t: doctoreſqꝫ ip̄os inſuꝑ etſalario publico et honoribꝰ digniſſimos habuerūt. Nempe apud virgiliū que ꝓpterea paruuli legūt ut videlicet poeta magnus omniūqꝫ p̄clariſſimus atqꝫ optimus teneris ebibitusanimis nō facile obliuiōe poſſit aboleri ẜm illud oracij. quo ſemel embuta recēs ẜuabit odore teſta diu: apudhūc ergo virgiliū nepe uino inducit̉infeſta troianis. eolo vētoꝝ regi aduerſus eos irritādo dicere. Dens immica michi tirrenū nauigat equor: ilium in italiā portas victoſqꝫ penateſ.Itane iſtis penātibus victis romānevinceret̉. prudētes comēdae̓ debuerūt? Sed hec umno dicebat velut iratamulier. qd̓ loqueret̉ ignorās. Quideneas ip̄e p̄uiſtotiēs appellatuſ? None ita narrat? Pantus otreides. arciſphebiqꝫ ſacerdoſ. Sacra maū victoſqꝫ deos paruūqꝫ nepotem ip̄e trahit:curſuqꝫ ames ad limina tendit. Nōne deos ip̄os quos victos nō dubitat dicere ſibi potius quā ſe illis phibet cōmendatos. Cum ei dicitur ſacraſuoſqꝫ tibi ꝯmendat troia penates?Si igitur virgilius tales deos et victos dicit. et ut vel victi quoquo mōeuaderēt homini ꝯmendatos: q̄ demetia ē. exiſtimare hijs tutoribꝰ romamſapiēter fuiſſe ꝯmiſſaꝫ. et niſi eos amiſiſſꝫ non potuiſſe vaſtari? Immo verovictos deos tanqua p̄ſides ac defenſores colere quid ē aliud: qua tenerenō numīa bona. ſꝫ omina mala? Quāta enī ſapiētius credit̉ romā ad iſtācladē nō fuiſſe venturā niſi pͥus illi periſſent: ſꝫ illos potius olim fuiſſe perituros niſi eos quantum potuiſſꝫ romaſeruaſſꝫ? Nam quis nō cū aduerteritvideat quāta ſit vanitate p̄ſūptū nōpoſſe vnici ſub defenſoribus victis etideo periſſe qꝛ cuſtodes ꝑdidit deoſ.