De confeſſis.

dn̄s qͣꝫ de ip̄a eſtimatione. Et ſi diceretis hec rō militat etiā in cā pͥncipali. Rn̄deo lꝫ militet tn̄ cuꝫ adhucnō ſit tanta p̄ſumptio ꝯtra reū quāta inſurgit ex ꝓlatione ſentētie nō debet impediri vti ſua poſſeſſiōe litependēte. aut iſte poſſeſſor nō eſt al̓s ſoluēdo. ⁊ tūc ꝓcedat opi. Inno. vt ex eo ꝙ cōuertit in vſus ſuos fiatſequeſtrū ſed tūc dico ꝙ nō eſt ſpeciale in cā appellatiōis qꝛ idem erit in cauſa principali. vt. sͣ. dixi. et latiꝰsͣ. c. ꝓximo ¶ Sed quero nūquid diſpoſitio huiꝰ. c.habeat locum pendēte appellatiōe ab interlocutoria?dic ꝙ nō qꝛ hūc caſu ceſſat p̄ſumptio de qua. sͣ. cū ſolum nūc querat̉ de iniquitate iudicis ⁊ non de meritiscauſe. vt in. c. interpoſita de appel. ⁊ hoc tenet Io. mo.in dicta regula locupletari. Et facit ex alio iſte tex. qꝛloquit̉ ſimpliciter de appellante a ſententia ſed nomine ſentētie intelligit̉ de diffimitiua proprie loquēdo.vt no. glo. in. c. cum olim de teſti. facit tex. in. l. dicere īprin. ff. de arbi. ¶ Nota ergo ꝓ eo quod sͣ. dixi vt diſpoſitio huius. c. non habeat locum in cauſa principali etiā pendente appellatiōe ab interlocutoria. ¶ Ultimo hic quero per quē iudicē fiet hoc ſequeſtrū? dicit Hoſti. ꝙ per iudicema quo appellatur priuſqͣꝫ ſitappellatio ſuꝑiori p̄ſentata ⁊ ab ip̄o recepta poſtea .n.recurrendū eſt ad eū ad quē fuit appellatū. vt colligit̉ff. quoꝝ appel. non reci. l. ab executore. C. de iureiur. l.generalit̓. §. ſin autē. ⁊. ij. q. vj. quotiens. ad idem allegat de offi. dele. c. paſtoralis. §. p̄terea. jͣ. de appel. romana. §. cum autē. ⁊. §. ſin autē. li. vj. ⁊ ſic tranſeūt cōmuniter doctores noſtri. ¶ Sed aduerte qꝛ Bar. ī dictal. imꝑatores. ſimplicit̓ tenet hoc fiendū per iudicē appellationis per. l. ſi cui. §. ſed ⁊ ſiquid. ff. de ap. ſed tex.ibi loquit̉ poſt receptā appellationē. vnde plus placetdiſtinctio Hoſti. vt ante appellationē receptam hocpoſſit facere iudex a quo quia hoc tendit ad faciliorēexitū cauſe appellationis. nec per hoc impedit ſe de articulo cauſe appellationis. ꝑ hoc qd̓ legit̉ ⁊ no. in. c. exlitteris. de maͣ. cōtrac̄. cōtra interdic. eccle. ⁊ in. c. cumteneamur de appel. ⁊. c. qua fronte. e. ti.¶ De confeſſis Rubrica.¶ Continuat̉ hec rubrica per Io. an. hoc mō. Quiain iudicijs fiunt poſitiōes ⁊ interrogatiōes qn̄qꝫ a ꝑtequādoqꝫ a iudice. sͣ. de elec. dudū. ij. de litꝭ. ꝯte. c. vnode fi. inſtru. cū ioannes. ſuꝑ quibus ꝑs reſpōdens confitet̉ vel negat. ⁊ ſi neget pars opponēs habet ꝓbareideo prius de ꝯfeſſis demū de ꝓbatiōe videamꝰ. Hecꝯtinuatio mihi ex toto nō placet qꝛ fit ad ſequētia nōad p̄cedentia quibꝰ magis cōtinuatio fienda eſt. ad hͦqd̓ noͣ. glo. in. l. gallus. ff. de li. ⁊ poſ. id eo continuo ſic.Supra viſum ē de modis quibꝰ ordinat̉ iudiciū reſtabat videre de modis quibꝰ cauſa inſtruit̉ ⁊ ſic de meritis cauſe vt de ꝓbationibꝰ in genere et in ſpecie. Etquia per confeſſionē aduerſe ꝑtis releuat̉ litigans abonere ꝓbandi cū cōfeſſio nō ſit ꝓprie ꝓbatio ſed probationis releuatio ideo tractaturus auctor de ꝓbationibꝰ p̄miſit de confeſſis. qꝛ vbi adeſt cōfeſſio non eſtnec eſſaria probatio. vel continua magis ad proxi. ſic.Supra viſum eſt de modis ꝓcedendi contra ꝯtumacē verūtamē qꝛ qn̄qꝫ ⁊ plurimū ꝑtes ſunt in iudicio etaliqua confitent̉ q̄ nō ſubijciunt̉ ꝓbatiōi ideo auctorpͥus p̄miſit de cōfeſſis. ſecūdo de ꝓba. cū ad ꝓbationērecurrat̉ deficiēte cōfeſſione ⁊cͣ.CaUm monaſteriū. cus.Ei qui crimē propriū cōfitetur non creditur contra eos quos dicit fuiſſe criminis ſuggeſtores. vel ſic. Ad ſolum dictuꝫconfitentis crimen propriū non eſt alteri infligēda pena aliqua infamato tamē eſt indicenda purgatō. duo

facit. nam primo inſtruit iudicem in abſoluēdo nō infamatos ⁊ reddit cauſam ibi quia. ſecundo inſtruit depurgatione infamie ibi ſi tamē. ¶ Nota primo ꝙ regulariter ad dictum cōfitentis crimen propriū nō debet alter ſubijci torture licꝫ dicat̉ fuiſſe ſuggeſtor velſocius delicti. optime ad hoc facit hec littera in ar. dūdicit nulli pene ſubdēdos ⁊cͣ. pondera em̄ illā dictōeꝫvniuerſalē negatiuā nulli ⁊cͣ. Tortura em̄ eſt pena nōmodica. hinc eſt ꝙ de iure ciuili pōt appellari a iudiceeam decernēte lꝫ al̓s ab īterlocutoria nō appellet̉. l. an̄ſententiā. ff. d̓ appel. re. canonizata. ij. q. vj an̄ ſentētiā¶ Ex hoc noͣ limitationē ad id ꝙ dicit̉ vnū teſtē faceindiciū ſufficiens ad torturaꝫ. vt no. glo. in. l. iij. C. adl. iul̓. maie. noͣ. Bar. in. l. maritꝰ. ff. de queſti. Illud em̄ꝓcedit in teſte integro. ſecus videtur in eo qui aliquaexceptione repelli pōt. ꝓ hoc tex. ẜm vnā lec. quā ſentit ibi glo. fi. ff. de queſti. l. maritus. p̄all̓. ⁊ de hoc aliqͥdjͣ. Et noͣ. hoc ꝓcedere etiā ſi confitens crimen propriūſit p̄ſbyter fortius al̓s eſſet male vite vel non tante dignitatis. ¶ Nota ſecūdo aliā regulā vtriuſqꝫ iuris qͣcōfitens propriū delictū nō debet interrogari de alijscriminoſis qꝛ cōfeſſio talis eſt ꝑiculoſa cuꝫ ſint criminoſi. ¶ Nota ꝙ vbi ꝯcurrit vtriuſqꝫ iuris diſpoſitiolicite allegat̉ vtrūqꝫ ius etiam in foro canonico. ſecusvbi eſſet cōtrarietas. ſic intellige ⁊ limita glo. in. c. ſi inadiutoriū. x. diſ. alia examinabunt̉ cū glo. ¶ Oppo. cōtex. ⁊ videt̉ ꝙ iſtis criminoſis ſit fides adhibēda ꝯtraſocios. l. ꝓuīciarū. C. de fer. xv. q. iij. c. nemini. Soluitglo. ſecūda ꝙ regularit̓ iſtis nō credit̉. Fallit in crimine leſe maieſtatis. vt h̓ ⁊ dicto. c. nemini. Et in cōfeſſion vniꝰ latronis contra alium. vt. d. l. ꝓuinciarū. Etmultos alios caſus exceptos vide per Spe. in ti. de accu. §. j. ꝟ. item repellitur. Glo. tamē iſta in fine limitatp̄dicta dicens ꝙ iſtis qui de ſe confitent̉ creditur nonquātum ad cōuincendū ſed quātum ad p̄ſumptionēvnde ſi adſint alie p̄ſumptiōes valēt al̓s ꝑ ſe nō ſufficerent. ¶ Sed aduerte diligēter qꝛ hec limitatio glo.pōt dupliciter intelligi. pͥmo ꝙ limitat regulā. ſecūdoꝙ limitat exceptiones ⁊ ẜm relationem varius ſurgitintellectus. ſi em̄ limitat regulam ſenſus eſt ꝙ iſtis deſe confeſſis non credit̉ regulariter quo ad cōuincendum ſed quo ad preſumptionē fiendā ſic. ſi ꝟo limitatcaſus exceptos ſenſus eſt vt regulariter iſtis non credatur in aliquo. ſed in caſibꝰ exceptis creditur quo adp̄ſumptione nō quo ad cōuincendū. hunc vltimū intellectum ſentit glo. in dicto. c. nemini. et facit ibi tex⁊ hic dum indiſtincte dicit confeſſionē taliuꝫ non eſſecōtra alios admittēdam nec debere interrogari de aliorū cōſcientijs. quaſi dicat vt iſti differant inter ſe ꝙneqꝫ interrogari debēt de alijs nec ſi confitent̉ ſine interrogatiōe eorū confeſſio eſt cōtra alios admittēda.⁊ per cōſequēs videt̉ ꝙ regulariter nullam fidē faciatſed in caſibꝰ exceptis inducit p̄ſumptionē qͥd dicendūquidā dicūt vt refert hic Hoſti. ꝙ pͥuſqͣꝫ de ſe confiteatur poſſunt de alijs interrogari ⁊ eis credit̉ poſteaꝟo non vt hic. hͦ reprobat Hoſti. ꝑ. l. prius. ff. ad ſyl.vbi in caſu ſpeciali prius familia interrogat̉ de ſe an īterfecerit dominū ⁊ poſtea interrogatur de alijs. Ip̄eꝟo Hoſti. dicit ꝙ interrogari poſſunt ad iudicis inſtructionē non ꝙ eis credatur vt dicit glo. vel interrogātur contra infamatū ſed de occultis non interrogātur. de accu. c. qualiter. ⁊. c. inqͥſitionis. ⁊ ſic loquat̉hic. ⁊ cū hac opi. trāſit hic Io. an. glo. iuris ciuilis ī. l.fi. C. de accu. facit regulā ꝙ reus de aliorū cōſciētijs interrogari nō debet. Fallit ẜm eā ꝓpter īmanitatē criminis primꝰ eſt. Cd̓. fer. l. ꝓuinciarum. ſecūdus de fal.mōe. l. j. tercius de cuſto. reo. l. diuus hadrianus. ff. itēalius. ff. ad exhiben. l. fi. C. de male. ⁊ mathe. l. fi. ⁊ facitad idē. l. j. C. d̓ cuſto. reo. ⁊ noͣbilit̓ dicit glo. in dicta. l.fi. ꝙ his caſibus nō debet interrogari niſi aliqͣ p̄cedat