De ſequeſ. poſ. ⁊. fruc. Lo-
eſt veriſimile ꝙ cōmunis dn̄s ⁊ p̄latus voluerūt in p̄iudiciū cauſe p̄uilegiū cōcedere. ſꝫ quo ad priuilegiūſeu ius aliūde ꝓueniēs hoc nō ſufficit ſed dicendū ꝙaut fuit actū generaliter ⁊ ius quādocūqꝫ ſuꝑueniēsꝓdeſt vt. sͣ. dixi per dictuꝫ. c. abbate ſane. aut fuit certa cauſa exp̄ſſa et tūc requirit̉ ꝙ lis ſit cōteſtata. namante pōt libellus mutari ⁊ addi. de quo tn̄ dic vt pleniſſime dixi in. c. ij. d̓ libel. obla. ⁊ ꝑ Li. ⁊ Bar. in. l. edita. C. de eden. ⁊ ſi libellus nō erat oblatꝰ ſatis eſt ꝙ iusſuꝑuenit ante litis cōte. ⁊ ſic ante ceptū iudiciū. vt legit ⁊ noͣ. in dicto. c. abbate. ⁊ dicta. l. nō pōt. Et ratiodiuerſitatis eſt qꝛ cum hoc vltimo caſu ius ſuū nō ſitadhuc ante litis ꝯte. efficaciter in iudiciū deductū poteſt illud quādoqꝫ ſuꝑueniens deducere nec eſt opusnoua interpellatiōe cū adhuc nō ſit facta aliqua conteſtatio. ſed ī primo caſu nō eſt veriſimile ꝙ cōmunisdominus vel prelatus velit cōcedere priuilegiū in preiudiciū alteriꝰ ſubiecti cauſa illo modo inchoata ꝓutdicit̉ in dicta cle. ij. Et hec ſufficiant.¶ De ſequeſtratiōe poſſeſſionū ⁊ fructuū Rubrica.¶ Uiſo in p̄cedenti titulo ꝙ lite pendēte nil ſit īnouandū qꝛ dubitari poterit nūquid ꝑ hoc ſequeſtrationis actus ſit ꝓhibitus ideo ⁊cͣ. vel ſic ꝯtinua ad titulū de eo qͥ mit. in poſ. ⁊ ad titulū de do. ⁊ ꝯtu. Quia ꝑꝯtumacia rei fit miſſio in poſſeſſionē cā rei ſeruāde. etdubitari poſſet nūquid ob eandē cām ſequeſtrū fieripoſſet ideo poſt p̄cedētes rubricas ⁊cͣ. pͥma plus placꝫqꝛ ē magꝭ ad ꝓxi. ¶ Et attende qꝛ hͦ rubrica hꝫ duasꝑtes. ad pͥmā ꝑtē facit decre .jͣ. ad ſecūdā decre. ſecūda⁊ vltima. Et de maͣ ſeq̄ſtratiōis vide plene ꝑ Io. mo.⁊ Io. an̄. poſt eū ſuꝑ regula locupletari d̓ reg. iurꝭ. li.vj. Quid aūt ſit ſequeſtrū ſeu ſequeſter: vide glo. ī. c.rexaminata de iudi. ⁊ qd̓ dixi bn̄ in. c. ij. de do. ⁊ ꝯtu.Caſus. Propter cōtumaMHeC. ciā rei res ab eodem petita ſequeſtrari non debꝫ. ⁊ ſic ſumat Io.an. ⁊ cōmuniter doc. poſt eum que ſūmatio mihi non placet ꝑ ea que plene dixi īc. ij. de dolo ⁊ cōtu. ideo ſūmo ſic. Res in quā facta eſtmiſſio non debet ſequeſtrari etiā ſi miſſus inde fueritviolenter eiectus. vel notabiliꝰ ſic. Sequeſtrū factuꝫloco miſſionis ꝓpt̓ ſcandalū euitādū reuocari dꝫ oblata cautꝭ. ⁊ reſtitutꝭ expēſis. h. d. ¶ Diuidit̉ pͥncipaliter in duas ꝑtes. In pͥma ponit ꝓceſſus narrationē.In ſecūda ꝓnūciationē ibi ī eū. in qua duo facit. pͥmoreuocat ſeq̄ſtrationē. ſecūdo iubet expēſas reſtitui etcaueri ibi ne aūt. ¶ Noͣ pͥmo ẜm Io. an̄. ꝙ ſic̄ ſucceſſor tꝑalis ſuccedit p̄deceſſori ſuo ī iudicio. ff. de fer. l.or̄one. §. illud. ſic ⁊ ſpūalis. vt hic ⁊ sͣ. ti. ꝓxi. c. fi. qͥ etiātenet̉ ſatiſfacere ꝓ creditis ipſius. de ſolu. c. j. ẜm eumſꝫ tu adde ꝙ tenet̉ ſatiſfacere etiā pro debito cauſatoex delicto ꝯtumacie. vt hic noͣbilit̓ ꝓbat̉. ꝓ hoc videqd̓ noͣ. glo. in regula delictū de reg. iur. li. vj. Ex hoc ⁊ex tex. infero ꝙ ꝯtumacia p̄lati ī iudicio ꝯmiſſa noceteccl̓ie adeo ꝙ etiā ip̄iꝰ ſucceſſor tenet̉ ꝓ illa ſatiſface̓cū ſit ꝯmiſſa ī cā eccl̓ie. Credo tn̄ ꝙ eccl̓ia habebit regreſſū ꝯͣ ip̄iꝰ heredē ſiquē hꝫ. ar. opti. ex his q̄ noͣ. glo.xvj. q. iij. placuit. el. ij. q̄ dicit eccl̓iaꝫ poſſe agere ꝯͣ prelatū ſeu ip̄iꝰ heredē qͥ neglexit p̄ſcriptionē currere ꝯͣeccl̓iaꝫ. ar. l. quicqͥd. C. arbi. tur. et. xij. q. iiij. c. ij. ¶ Noꝙ ſuꝑ poſſeſſorio ⁊ ſic ſuꝑ eodē articulo pōt ſnīa ferri parti ꝓ vna ꝑte ⁊ parti ꝓ alia. ¶ Noͣ ꝙ pluribꝰ articul̓ exp̄ſſe vl̓ tacite ꝯmiſſis pōt iudex vnū expedire⁊ poſtea reliquū. nō gͦ videt̉ de ſubſtātia vt vna ſnīaoēs expediat ⁊ idē eſt ī arbitrꝭ. vt ē tex. noͣbilis in. l. qͥdtn̄. ff. de arbi. Quid aūt ſi de oībꝰ ſimul cognouit nuqͥd poſſit ſnīare ꝑ partes. ⁊ qͥd ſi vnicꝰ fuit articulus.plene dicā poſt Inno. in. c. cū int̓. jͣ. de re iudi. ¶ Nō ⁊
tene mēti ꝙ cā ſimplicit̓ ꝯmiſſa videt̉ ꝯmiſſa nedū cāpoſſeſſoriā ſꝫ petitoria ſed tn̄ vtrūqꝫ in optiōe actoriseſt a qͣ incipiat. vt hic ⁊ in. c. cū ad ſedem de reſti. ſpō.¶ Iteꝫ noͣ. ⁊ tene mēti ꝙ littere īpetrate ꝑ actorē ſuꝑdiuſis articulis tacite vl̓ exp̄ſſe ꝑ vſū in vno adeo efficiunt̉ cōes ꝙ īuito actore pōt reus illis vti ſuper alijsarticulis na h̓ archiep̄s īpetrauit lr̄as ſimplicit̓ ſupercerta cā ⁊ intrauit pͥmo iudiciū poſſeſſoriū ⁊ eo īuitopotuit abbas illis vti ſuꝑ petitorio. Et vide circa hocqd̓ dixi in. c. ex ꝯqueſtiōe de reſti. ſpō. ¶ Noͣ religioſos poſſe mitti ī poſſeſſionē cā rei ſeruāde ꝓpt̓ ꝯtumaciā rei etiaꝫ ꝯͣ archiep̄m qͥ dr̄ religioſiſſimꝰ de voto. c.ex ml̓ta. qd̓ facit ad ea q̄ dixi ī. c. ij. de do. ⁊ ꝯtu. ¶ Noͣrecurrēdū ad papā ꝓ dubia interp̄tatiōe reſcriptoꝝſicut dicimꝰ ī dubijs pͥuilegioꝝ de iudi. c. cū veniſſent.¶ Noͣ reuocandū ꝑ ſucceſſorē in papatu id qd̓ indebite factū ē ꝑ p̄deceſſorē. facit. c. cū olim. jͣ. d̓ re iudi. vide bonū tex. in. c. qd̓ quis. xxxv. q. ix. reliqua exped iūtcuꝫ glo. ¶ Quero pͥmo de rōne dubitādi in eo ꝙ iſtearchiep̄us dicebat iſtū iudicē fuiſſe functū officio ſuoꝓnūciādo ſuꝑ poſſeſſorio. So. glo. j. ꝙ fūdauit ſe ſuper. l. iudex. ff. de re iudi. ⁊ ī. c. ī lr̄is de offi. dele. in qͥbusdr̄ ꝙ ꝑ ſnīaꝫ iudex functꝰ ē officio ſuo. ſꝫ rō decidēdi īꝯͣriū eſt ẜm glo. ꝙ ꝯͣria locū habēt ſi ꝓnūciaſſet ſuperꝓprietate vel ſi ca poſſeſſoria tm̄ ei cōmiſſa fuiſſet. hecglo. nō ſoluit ꝯͣriū formalit̉ lꝫ habeat honū ſenſuꝫ. dico gͦ ꝙ ꝯͣria locū hn̄t cū iudex ꝓnūciat ſuꝑ toto. tuncem̄ functꝰ eſt officio ſuo ſecus ſi ſuꝑ ꝑte. vt hic ⁊ in. l.qͥd tn̄. ff. de arbi. ¶ Noͣ tn̄ ex glo. ꝙ cōmiſſa cā poſſeſſoria ⁊ petitoria ſi prius ꝓnūciat̉ ſuꝑ ꝓprietate iudexdr̄ functꝰ officio ſuo. ⁊ ſic nō pōt ampliᵐ agi poſſeſſorio. Et ē rō qꝛ ꝓprietas trahit ad ſe poſſeſſiōis cauſaꝫde cā poſ. ⁊ ꝓprie. cū dilectꝰ. qd̓ intellige ⁊ limita vt ibidixi. ⁊ ī. c. paſtoralis. e. ti. ſecꝰ dic̄ ecōtra. nā ſi pͥus pronūciat ſuꝑ poſſeſſorio pōt poſtmodū agi de ꝓprietateqꝛ nihil cōe ⁊cͣ. vt. l. naͣliter. §. nihil cōe. ff. de acqͥ. poſ.noͣ. in. d. c. cū dilectꝰ. ⁊. c. paſtoral̓ d̓ ordi. cog. c. fi. facitc. cū olim de cā poſ. ⁊ ꝓprie. ¶ Glo. ij. ē facilis ī pͥn. poſtea querit nūqͣd iſte abbas qͥ fuit deiectꝰ d̓ poſſeſſiōeī quā facta fuit miſſio poſſit petere reſtitutionē. remittit ad noͣ. in. c. ꝯtingit de do. et ꝯtu. vbi de hͦ inueniēs īglo. vltima ⁊ qd̓ ibi dixi. Abb. et Io. an. pꝰ eū dicūt h̓colligi ꝙ nō reſtituit̉ ſi priꝰ reus caueat. q. dicat ſecusſi nō caueat. dic latiꝰ ꝙ aut reus paratꝰ ē cauere ⁊ itaoffert aut non curat. ſecūdo caſu fiet reſtitutio ſꝫ quaactiōe. dic vt dixi ī. d. c. ꝯtingit. pͦ caſu qn̄ offert p̄t eēduplex q̄ſtio. Prima an̄ ꝯpetat int̓dictū vn̄ vi nō obſtāte cautiōis oblatiōe. Secūda an poſſit agi ꝯditiōel. ſiqͥs in tantā. C. vnde vi. vt dn̄s ſeu auctor puniat̉ īꝓprietate ſi erat dn̄s. vl̓ in eſtimatōe ſi nō erat dn̄s. dico ad vtrūqꝫ ꝙ tenendo opi. ꝙ ex pͦ decreto tranſfert̉poſſeſſio vera poterit agi vtroqꝫ remedio al̓s violentia illata poſſeſſori nō eēt punita. ſecus ſi tm̄ trāſlatafuiſſet cuſtodia ⁊ nō poſſeſſio. vide ad hͦ qd̓ noͣ. ī p̄al.l. ſiqͥs in tantā. ⁊ ī. c. ꝯſultatiōibꝰ de offi. dele. oportꝫ .n.in vtroqꝫ remedio ꝓbare poſſeſſionē ⁊ deiectionē. ſedcuſtos tm̄ verā poſſeſſione ꝓbare nō pōt id̓o ⁊cͣ. videqd̓ dixi in. d. c. ꝯtingit. ¶ Quero reuocādo in dubiūdeciſionē lr̄e. an̄ ꝯmiſſa cā petitoria vel poſſeſſoria ſeuſimplicit̓ intelligat̉ vtraqꝫ cā cōmiſſa? glo. in ꝟ. cū abſolute. circa hͦ inſtat ponēdo aliqua bona dicta ſꝫ nonꝑfecte loquit̉. ideo ꝯcludēdo totā materiā clare capiendo mentē doc. ſic diſtinguo ꝙ aut q̄rit̉ nūquid iſtedue cauſe poſſeſſiōis ⁊ ꝓprietatꝭ debeat ꝯmitti vni iudici? Et dicēdū ē ꝙ ſic. ne ꝯtinētia cauſe diuidat̉ ī. c.j. de cā poſ. ⁊ ꝓprie. et. l. nulli. C. de iudi. et idē ē in alijscaſibꝰ hn̄tibus adinuicē ꝯnexitatē quādā vt cā ꝓprietatis ⁊ vſufructꝰ. ff. de qui. re. ad eūdē iudi. ea. l. j. et. ij.Et an vna finita poſſit alia tractari coram alio iudicedelegato vl̓ ordīario: dic vt plene dixi in. c. fi. de iudi.