De confeſſis. L0 ⁊

p̄ſumptio. vt. jͣ. de queſ. l. j. Itē dicit ꝙ eius reſponſionō erat plena ꝓbatio ſed aliqua p̄ſumptio. Et noͣ bn̄hec vltimā duo dicta videlicꝫ ꝙ in caſibus nō fit int̓rogatio niſi p̄cedat aliqua p̄ſumptio. ſecūdo ꝙ etiaꝫin caſibus ſpecialibus non reſultat ex cōfeſſione plenaꝓbatio ſed tm̄ preſumptio. Ci. in. d. l. fi. videt̉ tranſire cuꝫ opi. glo. Sed querit vltra glo. quid ſi aliqͥs fuitinterrogatus de crimine aliorum ⁊ reſpondit nūquidſua cōfeſſio ꝑiudicet? ⁊ refert quoſdā quos ip̄e ſequitur diſtinguere. an debuerit interrogari an non. ſi debuit interrogari qꝛ eſt de caſibus ſpecialibus tunc nōp̄iudicat plene ſed facit aliquam p̄ſumptionem ita ꝙlocꝰ ē queſtioni ꝑ tormēta. Si nō debuit interrogaritūc nō facit talem p̄ſumptionē ꝙ locus ſit tormentis.⁊ refert Pe. intellexiſſe indiſtincte ꝙ talis cōfeſſio inducit tale p̄ſumptionē ꝙ locus ſit tormētis. Sed p̄cedens ſentētia Ci. videtur rationabilior. Bar. in dictal. fi. ſimiliter trāſiuit cū glo. ſed in. l. repeti. ff. de queſti.impugnat dictū glo. dicēs leue eſſe dicere hͦ fallit. qͣſivelit dicere reddenda eſt ratio fallētie. vnd̓ volēs ip̄eī hoc dare theoricā dicit ꝙ quedā ſunt delicta que nōcōmittunt̉ principaliter in offenſam vel odiuꝫ alicuiꝰſed ꝓpter cōmodū cōmittentiū. vt falſare ſeu fabricare monetā. Item ⁊ latrocinia facere. naꝫ ⁊ latrones nōodiūt alique ſꝫ diligūt es alterius. ⁊ iſto caſu poteſt interrogari de ſocijs. vt. l. diuus. ff. de cuſto. reo. ⁊. l. prouinciarū. C. de feri. ⁊. l. fi. C. de male. ⁊ mathe. ⁊ ita dic̄ſe intelligere. l. qͥ vltimo in fi. ff. de pe. ⁊. l. fi. ff. ad exhiben̄. Quedā ſunt delicta que cōmittunt̉ pͥncipalit̓ inodiū aliorū ⁊ in iſtis cōfeſſus de ſe nō debet interrogari de alijs. vt dicta. l. repeti. ⁊. d. l. fi. de accu. fallit ẜm eūin caſu dicte. l. prius. Ex p̄dictis infert ꝙ fures pn̄t interrogari de ſocijs ⁊ de receptatoribꝰ ⁊ ſimilibꝰ. ar. dicte. l. diuus. Ratio p̄dictorū ẜm eum eſt quia quādodelictum cōmittitur in alterius iniuriā eſt qui alios delinquētes pōt accuſare. Sed nō ita in delictis que nōcōmittunt̉ pͥncipaliter in alterius iniuriam ideo magꝭpermittitur iudici inqͥrere in iſtis qͣꝫ in alijs. Et noͣ bn̄hanc theoricam Bar. que eſt ſatis equa ⁊ debuit excepiſſe aliū caſum .ſ. crimē leſe maieſtatis. nam illud committitur in odiū principis ⁊ tamē interrogat̉ de ſocijsar. hic ⁊. c. fi. xv. q. iij. Sed Bar. nō ꝓſequit̉ quid ſi īterrogat̉ vbi nō debuit interrogari. Item obſtat diſtinctioni ſue qd̓ le. ⁊ no. in. c. qm̄ de teſti. ¶ Un̄ ꝓſequēdo totā materiā facio duo mēbra. Primū nunqͥdde ſe cōfeſſus debeat de alijs interrogari? Secūdū ꝗdſi interrogat̉ vel ſine interrogatiōe reſpondet qualeꝫꝓbatione facit illa cōfeſſio. ¶ Uenio ad primū quodſubdiuido. aut em̄ queritur nūquid debeat interrogari per modū teſtimonij? Secūdo an debeat interrogari ex officio iudicꝭ maxime torquēdo crimīoſum? Primo caſu dico ꝙ vt teſtis recipi pōt in defectū alioꝝ adfaciendā qualē. qualē p̄ſumptionē maxime ſi agitur d̓crimine ciuiliter. de hoc eſt tex. iūcta glo. in. c. qm̄ de teſti. ⁊ eam ſequit̉ ibi Inno. in quadā lec. ad ide qd̓ noͣ.in. c. veniens. el. j. e. ti. facit glo. in. c. j. de teſti. li. vj. ī ꝟ.ad teſtimoniū. ⁊ hoc regulariter. Sed in criminibꝰ exceptis qn̄qꝫ taliū dicta faciūt plenā ꝓbationem qn̄qꝫminus ẜm ꝙ hec crimina excepta ſunt priuilegiata. vtpatꝫ in. c. in fidei fauorē de here. li. vj. iuncto dicto. c. j.de teſti. eo. li. cū ſimili. de hoc pͥmo articulo dicendumeſt vt plenius noͣ. in iuribus pall̓. quia ꝓprie nō eſt materia noſtra ſed tetigi hic ſuccincte vt euitaret̉ equiuocatio. Secūdo caſu nūquid debeat a iudice īterrogari? ſatis pōt teneri theorica Bar. p̄al̓. in dicta. l. repeti ¶ Secūdo mēbro principali ſi interrogat̉ vl̓ reſpōdeat ſine interrogatiōe ſatis pōt ſuſtineri illa opinio q̄ placuit Ci. vt in caſibus in quibus ponit interrogari faciat p̄ſumptionē ſufficiente ad torturaꝫ. ar. hicdum excipit crimen leſe maieſtatis. vnde dicendum in

alijs exceptis ꝓut ſentit hic glo. In alijs ꝟo oriet̉ quedam p̄ſumptio ſed nō tanta ꝙ ſufficiat ad torturā ꝗaoriatur aliqua p̄ſumptio etiā ſi non debuit interrogari. facit glo. in. c. interrogatū. ij. q. iiij. ⁊. c. ſignificaſti. d̓adul. ⁊ no. ꝑ Bar. in. l. maritus. ff. de queſtio. ꝙ nō ſufficiat ad torturā. facit opti. iſte tex. inducendo ꝓut. sͣ.induxi in pͥmo notabili. ¶ Sed aduerte nūc. videt̉ .n.ꝙ ſi interrogat̉ vel reſpondeat vbi nō debuit interrogari ꝙ dictū ſuū nullā p̄ſumptionē faciat. ꝓ hoc. d. l.maritus. ẜm vnū intellectū qui ponitur ibi per glo. etl. j. §. impuberes. ff. ad ſyl. So. hic optime cadit illa notabilis queſtio ꝑ canoniſtas alicubi nō tacta qd̓ meminerim. nūquid ſi examinet̉ ille qui nō debuit examinari ſeu in teſtem recipi faciat aliquod indiciū? de quo īdicta. l. maritus. vbi Bar. poſt glo. ſic notabiliter diſtinguit ꝙ qn̄qꝫ quis nō debuit examinari ꝓpter reuerentiā ꝑſone ⁊ tunc examinatus nō facit indiciū. exemplū in liberto vel ſeruo in caſu in quo non debuit examinari contra dominū. vt. d. l. maritus. ⁊. d. l. diuus. etff. de queſti. l. j. §. diuus. et. §. idē ſeuerus. qn̄qꝫ nō debuit examinari ꝓpter etatē vt qꝛ erat impubes. ⁊ tuncexaminatus nō facit plenū indicium ſed quale quale.vt. d. l. §. impubes ad ſyl. et nota. in. l. talis in. j. glo. C.eo. Idem in teſte qui nō debuit examīari propter ſexum vt in muliere eadeꝫ ratione. Quādoqꝫ nō debuitexaminari propter infamiā. ⁊ tunc examinatus qualequale facit indiciū. ar. in. l. qui vltīo. ff. de pe. ⁊ hoc caſu puto poſſe includi qd̓. sͣ. dixi ī materia noſtra. Loquit̉ em̄ iſte tex. in damnato vltimo ſupplicio qui reſeruat̉ qn̄qꝫ vt interroget̉ de alijs. Et nota vnū intellectū ad illam. l. nam aliū intellectū ſentit Bar. in. d. l.repeti. vt. sͣ. dixi in alia diſtinctiōe. Qn̄qꝫ non debuitexaminari ꝓpter inimicitias. tūc examinatus facit indiciū vel non ẜm qualitateꝫ inimicitie. l. j. §. p̄terea. ff. deqō. qn̄qꝫ teſtis nō debuit examinari rōne ordinis quialite nō cōte. vel ꝑte nō citatā tūc nō facit indiciū. C. deteſti. l. ſi qn̄ in fi. facit. c. veniēs de teſti. ij. Et hͦ nota qꝛhabes nūcͣ pleniꝰ qͣꝫ alibi examīatā hāc māꝫ. ¶ Quero quo ad ſecūdā ꝑtē. c. nūqͥd ſaltē hec confeſſio ſufficiat ad purgationē indicēdā? glo. fi. in fi. tenet ꝙ nō ſꝫꝓpter infamiam fuit hic vel mandat̉ indici purgatio.Idē no. glo. fi. in. c. ſignificaſti de adulte. facit tex. iuncta glo. j. ij. q. iiij. interrogatū. ⁊ de hoc dico eſſe tex. h̓nā mādat h̓ indici purgationē ſub ꝯditiōe ſi laborauerit infamīa. ſola gͦ ꝯfeſſio nō ſufficit. ¶ Sed circa hͦ dubitat̉ nūqͥd infamīa orta ex hac cōfeſſione ſufficiat adpurgationē indicēdā? pͥmo dicit Io. an̄. poſt Gof. ꝙhec infamia dꝫ eē aliūde orta qͣꝫ ex dicto iſtiꝰ. poſteadicit ꝙ etiā ex eo orta ſufficit cū etiam infamia orta excalūnioſo dicto indicat purgationē. allegat d̓ accu. veniēs. poſtea dic̄ vl̓ dic vt ibi nō. Ego hac materiā plene examino in. c. qͣliter ⁊ qn̄. ij. de accu. Et breuiter adꝓpoſitū dico ſic. ꝙ aut hec infamia orta a criminoſise tanta ꝙ generet ſcādalum ī mētibꝰ alioꝝ ⁊ tūc ꝓpterſcādalū vitādū eſt indicēda purgatio. vt in. c. inter. d̓exceſ. p̄la. ⁊ ē glo. bona in. d. c. qͣliter. in ꝟ. a maliuolis.aut nō generat ſcādalū ⁊ tūc ſecꝰ. nam de tali infamianō eſt curādū qꝛ ſunt vane voces ppl̓i exqͦ non habuitortū ex ꝓbabilibꝰ cōiecturis. vt nō. Bar. in. l. d̓ minori. §. tormēta. ff. de qō. facit. c. oſius de elec. ſic intelligeglo. in. c. cū dilectus de pur. ca. facit. c. cum in iuuētuteNico. abb.de p̄ſump. vbi eſt bonus tex.Caſus. Qui ī iure cōUM ILIPEI. feſſus eſt ſe ſimoniacūab officio ⁊ bn̄ficio deponit̉. ita ſūmat Io. an.ſed hͨ ſūmatio ē nimis generalis. vn̄ ſummo ſpecialiusẜm intellectū glo. ſic. Si de crimine cōtingēte cauſampͥncipalē ꝯſtat ꝯtra aliquē ꝑ eius ꝯfeſſionē punit̉ pena ordinaria etiā ſi directe ꝯtra eū nō agat̉. ⁊ eſt caſnoͣbilis ⁊ verus ī ſe. vel ſūma ſic ẜm aliū intellectū non