Ut lite nō ꝯtē. Io-
bn̄ ex dictis Bar. ꝙ illa. l. fi. ⁊ eius pena hꝫ locū nō ſolūin eo qui negat ſe ex toto poſſidere vt ſi ꝯuincat̉ priuetur poſſeſſione ſed etiā hꝫ locū in eo qͥ dixit ſe alieno nomīe poſſidere cū tn̄ poſſideret noīe ꝓprio. Cōclude gͦ vtſtet̉ dicto ſuo ꝙ aut dicit verū ⁊ habemꝰ intētū aūt falſum. ⁊ tūc idē dicendū cū poſſit nuda volūtate ſe ꝯſtituere poſſidere nomīe alieno ⁊ deſinere poſſidere in. l.ſiꝗs in. §. dr̄ia. ⁊. l. qd̓ ī eo. ff. de acqͥ. poſ. ſi tn̄ hoc dicit īfraudē pōt ꝯuinci mō p̄dicto. ¶ Quero vtꝝ iſta noīatio habeat locū in iuribꝰ incorporalibꝰ vt ſi agat̉ ꝓ obedientia poſſit ſubditus noīare dn̄m? Inno. h̓ ꝙ ſic. dequo in. c. inter qͣtuor de ma. ⁊ obe. ⁊ idē Bar. ī. d. l. ij. qꝛiſta iura incorꝑalia hn̄tur ꝓ rebꝰ immobilibꝰ ⁊ maximeqn̄ īmobilibꝰ adherēt. dic breuiter ⁊ melius ꝙ aut quispoſſidet iſta incorporalia nomīe alterius vt vicariꝰ ſeucoadiutor. ⁊ tūc recte noīat dn̄ꝫ in iudicio ⁊ hꝫ locū qd̓hic dicit̉ eadē rōe. aut quis nō poſſidet iſta noīe alterius vt ſubditꝰ qui poſſidet̉ ⁊ nō poſſidet ⁊ nō hꝫ locumꝓprie noīatio cū nō poſſideat nec detineat nec facultatem habeat rei reſtituēde ſed ſi noīat aliū dꝫ ille vocari qꝛ nihil dꝫ attētari in alterius piudiciū. vt in. d. c. inter quatuor. ⁊ ſi nō noīaret valeret iudiciū ꝯͣ ſubdituꝫquatenus agit̉ de ſuo intereſſe ne mutet dn̄m ſed nō pͥiudicat dn̄o. de quo dicendū vt no. Inno. in. d. c. interquatuor. ⁊ in. c. auditꝭ de p̄ſcrip. ¶ Ulterius q̄ro an inpoſſeſſorio iudicio habeat locū noīatio? glo. in. c. qͥcūqꝫ. xij. q. ij. ꝙ nō. ⁊ ita ſimpl̓r recitauit hic illam glo. Io.an. ſed glo. iuris ciuilis ſentit oppoſitū in. l. locū. §. j. ff. d̓tabu. exhi. ⁊ idē tenuit Guil. de cu. ꝑ aucͣ. qua in ꝓuincia. C. vbi de cri. agi oꝑtet. ſed illa nihil facit ẜm glo. ⁊Bar. in. d. l. ij. qꝛ illa loquit̉ de noīatōe q̄ fit vt poſſit inſtrui in defenſiōe cauſe. ſed Bar. tenet oppoſitū ꝙ habeat locū noīatio ꝓpter idētitatē rōis ſi ex hͦ nō iuducatur legum correctio. ⁊ ad. c. qͥcūqꝫ. rn̄det ꝙ dꝫ intelligicū determinatōe hꝰ tex. ⁊. l. ij. vt .ſ. reſtituat vl̓ noīet dominū in iudicio. Spe. ī ti. de ſcd̓o decreto. §. reſtat. ꝟſ.vbi etiā. tenet oppoſitū ⁊ opi. ꝯͣriā vt nō habeat locuꝫnoīatio all̓. xvj. q. j. in canonibꝰ. de fo. cōp. c. cū ſit. ⁊. c. ſiclericꝰ. ⁊. c. ꝯq̄ſtꝰ. Do. an̄. valde ꝯfuſe loqͥt̉ forte vitioſcriptorꝭ. ⁊ nō apparet firmit̉ qͥd velit. Ego ꝟo indiſtīcte credo illā opi. verā vt hēat locum noīatio qꝛ lꝫ iſtainterdicta ſint ꝑſonalia ſūt tn̄ ſcripta in rem. vt. l. j. ff. d̓interdi. ⁊ idē eſt in eis iudicādū ſicut in realibꝰ. vt no. inc. ex ꝑte. b. de fo. cō. ⁊ qd̓ no. glo. in. c. ij. de re. ec. nō alie.li. vj. in ver. mouētiū. ⁊ in aucͣ. de nō alie. in pͥn. nō .n. apparet qͣre in iudicijs poſſeſſorijs debeat ceſſare equitasiſtiꝰ. §. ⁊. l. ij. cū de ſi. idē ſit iudiciū. ⁊ ſufficit ꝙ ſint ſil̓iain rōe lꝫ qͣlitas facti ſit diu̓ſa. vt. in. c. cū dilecta de ꝯfir.vti. vl̓ inuti. ⁊ rō hꝰ iurꝭ ē ne fiat p̄iudicium abn̄ti circapoſſeſſionē. ⁊ iſte qͥ nō ſuo noīe poſſidet nō cogat̉ ſubire iudiciū q̄ rōnes ſibi parit̓ vēdicāt locū ī iudicijs poſſeſſorijs exqͣ nō ꝯuenit̉ qͥs ex facto ſuo ſꝫ rōe rei ⁊ maxime hͦ ꝓcedit in interdicto vn̄ vi. illud .n. nll̓o mō cōpetere pōt aduerſꝰ detinētē exqͦ nō ſpoliauit nec ſpoliarimādauit nec ſpoliatōꝫ ratā habuit. vn̄ etiā fruſtra q̄rimus hͦ caſu de noīatōe cū ⁊ ſi poſſideret noīe ꝓprio nōpoſſet ꝯueniri. ꝑ. c. cū ad ſedē de reſt. ſpō. Fateor tamēꝙ ſi ip̄e ſpoliaſſet vel mādaſſet vel ſpoliationē ratā habuiſſet ⁊ nūc poſſidet noīe alterius ꝙ nō haberet locuꝫnoīatio qꝛ ꝯuenit̉ de delicto ⁊ facto ꝓprio et iō nō pōtiudiciū declinare etiā ſi nō poſſideret. vt. l. cū fūdū. ⁊. l.ſi vi. ff. de vi ⁊ vi ar. ſed geſta cū eo nō p̄iudicabūt abſenti ꝑ ea q̄. sͣ. dixi in glo. Idē dico de ꝯditōne. c. ſepe.illa .n. tm̄ dat̉ adu̓ſus poſſidētē noīe ꝓprio qͥ ſucceſſit īvitiū ſciēter vt ibi pꝫ. ſed iſte qͥ poſſidet. noīe alteriꝰ etiam ſi vitioſe nō d̓r poſſeſſor cū is poſſideat cꝰ noīe poſſidet̉. vt ī. c. cū veniſſent de reſti. ſpō. ⁊ cū poſſit ꝯueniri reꝝ poſſeſſor ceſſat rō. c. ſepe. vt ibi pꝫ ſi bene pōderet̉ de poſſeſſorio adipiſcēde idē dicēdū qꝛ nō dꝫ p̄iudiciū generari ahn̄ti cuiꝰ noīe poſſidet̉. vt. l. fi. C. ſi ꝑ vī
vel alio mō. ⁊ in. c. int̓ qͣtuor de ma. ⁊ obe. ⁊ in. c. j. d̓ cau.poſ. ⁊ ꝓprie. Et idē in cōditōe. c. reintegranda. lꝫ .n. illaꝯditio cōpetat ꝯͣ quēcūqꝫ poſſeſſorē etiā bone fidei nōtn̄ ꝯͣ detētorē ⁊ poſſidēte noīe alteriꝰ ne fiat p̄iudiciuꝫdn̄o abn̄ti. nō gͦ dꝫ ita latiſſime intelligi cū p̄iudicō tercij. ar. in. l. ij. §. ſiqͥs a pͥncipe. ff. neqͥd in lo. pub. ⁊ qḋ ibino. in. c. cū dilecti de dona. Et idē dico in alijs poſſeſſorijs ꝯſil̓i rōne exqͦ nō agit̉ de facto ꝯuēti ſꝫ reſpectu reiquā detinet. Ad. c. quicūqꝫ. xij. q. ij. rn̄deo aliter qͣꝫ dixit Bar. ibi .n. poſſidebat res eccl̓ie noīe ꝓprio ſꝫ allegabat ꝯceſſiōꝫ fcāꝫ ab alijs. certe ꝑ hͦ nō euitat iudiciū qꝛrei vendicatio dat̉ ꝯͣ poſſidentē. vt. l. vēditor. ff. d̓ iud.⁊ in. l. j. C. vbi in rem ac. ⁊ iſte pōt eſſe vnus intellectꝰ adillud. c. ꝙ ageret̉ ibi petitorio. ſcd̓o pōt intelligi ꝙ poſſeſſorio. ⁊ tūc dic ꝙ ipſe inuaſerat ⁊ ſic ꝯuenit̉ ex factoꝓprio ⁊ noīe ꝓprio poſſidebat. ⁊ hoc voluit illa literaibi vel inuaſerat ⁊cͣ. ille ergo tex. nō ꝓbat dictū illiꝰ glo.ſed dꝫ diſtingui vt. sͣ. dixi. ¶ Quero nūqͥd ꝓcuratordatꝰ ad admīſtrādū vel negociādū poſſit noīare dn̄min iudicio. vt dr̄ in iſto. §. ꝙ ſi ſuꝑ. Inno. ꝙ ſic. ⁊ ꝓcedetur ꝯͣ eū ẜm tenorē hꝰ. §. qꝛ videt̉ eū defendere ſi patiatur actorē in poſſeſſionē mitti. ff. de ꝓcu. l. ſed ⁊ he ꝑſone. §. fi. ⁊. l. ſe. Itē qꝛ ꝓcurator interrogare dꝫ an reꝰ .ſ.dn̄s ſuus poſſideat. vt. ff. de procu. l. nō. ſolū. vnd̓ a ſil̓idicere pōt ſi alieno noīe poſſideret ꝓcurator auteꝫ adcauſas hͦ bn̄ficiū nō hꝫ ẜm eā niſi forſā ẜm Hoſt. vt ſiplene nō ē inſtructus ad ꝯſulēdū dn̄m poſſit eū noīarear. p̄dictaꝝ. ll. q̄ loquūt̉ in ꝓcuratore ad cauſas. de ꝓcuratore aūt ad negocia eſt exp̄ſſum in. c. dilectꝰ de ꝓcu. hoc vltimū nō ꝑtinet ad materiā nr̄am iō nō inſiſtoſed dicendū vt no. plene in. d. c. dilectꝰ. ⁊ in. c. j. sͣ. e. vbietiā examīat̉ an̄ ⁊ qn̄ factū ꝓcuratorꝭ nocet dn̄o ¶ Ultimo inducit̉ iſte tex. ad qōnem cauet̉ ſtatuto vt ſuperdāno dato credat̉ dn̄o poſſeſſionis ſeu eius ſacramento qͥs intelligat̉ dn̄s poſſeſſionis? Gof. h̓ dicit intelligēdū etiā de illo cuiꝰ ē poſſeſſio lꝫ nō ꝓprietas. vide d̓ hocin Spe. de ꝓba. §. fi. ꝟ. ſꝫ pone ſtatutū vbi plene hͦ examinat. ⁊ tādē tenet ꝙ is q̄ hꝫ poſſeſſionē tm̄ ⁊ nō ꝓprietatē pōt dici dn̄s ſꝫ īprope. ſꝫ vt h̓ dic̄ do. an̄. illa rō fac̄ꝯͣ hāc deciſionē qꝛ ſi īproprie dn̄s dr̄ gͦ nō ꝯprehēdit̉ inſtatuto vbi verba dn̄t capi ī ꝓprio ſignificato. vt. l. iij.§. hec aūt verba. ff. de neg. geſ. ⁊ no. in. c. in nr̄a de iureiur. ſꝫ ip̄e ſeqͥt̉ hͦ dictū. ſꝫ ꝑ aliā rōem dicēs ꝙ lꝫ nō ſit ꝓprie dn̄s rei tn̄ ē dn̄s poſſeſſiōis ⁊ exqͦ verbū ꝓfert̉ cumadiectōe poſſeſſiōis pꝫ ꝙ ītellexit de improprio domīoqꝛ ſtatutū recipit impropriū intellectū quādo ex verbisnō pōt hr̄e ꝓpriū. Sꝫ certe iſta rō nō ſatiſfac̄ qꝛ poſſeſſio ſumit̉ aliquādo ꝓ ꝓrietate. l. int̓dum. ff. d̓ ver. ſig.⁊ ſi iūgit̉ cū verbo dn̄s ītelligat̉ tūc magis ꝓprie de ꝓprietate cū ꝓprie ī poſſeſſiōe nō ſit dominiū ſꝫ ī ꝓprietate. ⁊ hͦ videtur velle Bar. ī. l. locoꝝ. C. d̓ oī agro deſer. li. xj. vbi dic̄ noͣndū ꝙ ſi ſtatutū dic̄ ꝙ dn̄i poſſeſſionū poſſint certū qͥd face̓ dꝫ ītelligi nō ſolū de dn̄o poſſidēte ſꝫ de dn̄o rei qꝛ ip̄e ē dn̄s poſſeſſiōis. ⁊ ſic plꝰ ſentit Bar. ꝙ etiā ſi nō ſit dn̄s ī poſſeſſiōe dꝫ de eo intelligi qd̓ puto veriꝰ qꝛ verba dn̄t intelligi in potiori ſignificato. vt. l. j. ff. ſi agꝭ. vec. vl̓ emphi. peta. fac̄. l. cū ſatiſ.de agꝭ. ⁊ cenſi. li. xj. ⁊ hͨ no. ¶ Nicolaus abbas.¶ De iuramento calumnie. Rubrica.¶ Cōtinuat̉ hͨ rubrica hͦ ordīe qꝛ actōe in iudicio edita ⁊ ꝯte. lit. fcā ſuccedit ex ordīe iuramētū calūnie ideopꝰ rubricas p̄cedētes ſubijcit merito iſtā ẜm Goſ. ⁊ exhac ꝯtinuatōe noͣ qn̄ ſit p̄ſtādū hͦ iuramētū calūnie qꝛīmediate pꝰ lit. ꝯte. valet .n. ar. ab ordīe rubricarum. vtno. sͣ. in ꝓemio Greg. ⁊ ī. l. ſiqͥs ſub ꝯditōe. ff. de teſta.mili. ⁊ ī. l. ij. ff. de ſta. ho. ⁊ ī. c. ex ꝑte. iij. jͣ. de app. et ꝙ talitꝑe ſit p̄ſtandū videt̉ ꝓbari. in. c. pe. j. e. ⁊ de hͦ dicet̉ latius in. c. j. jͣ. e. ⁊ hͦ iuramentū ē de calūnia .ſ. vitanda in