Druckschrift 
2 (1486)
Entstehung
Seite
103r
Einzelbild herunterladen
 

Ut lite ꝯtē. Io-

bn̄ ex dictis Bar. illa. l. fi. eius pena hꝫ locū ſolūin eo qui negat ſe ex toto poſſidere vt ſi ꝯuincat̉ priuetur poſſeſſione ſed etiā hꝫ locū in eo dixit ſe alieno nomīe poſſidere tn̄ poſſideret noīe ꝓprio. Cōclude vtſtet̉ dicto ſuo aut dicit verū habemꝰ intētū aūt falſum. tūc idē dicendū poſſit nuda volūtate ſe ꝯſtituere poſſidere nomīe alieno deſinere poſſidere in. l.ſiꝗs in. §. dr̄ia.. l. qd̓ ī eo. ff. de acqͥ. poſ. ſi tn̄ hoc dicit īfraudē pōt ꝯuinci p̄dicto. Quero vtꝝ iſta noīatio habeat locū in iuribꝰ incorporalibꝰ vt ſi agat̉ obedientia poſſit ſubditus noīare dn̄m? Inno. ſic. dequo in. c. inter qͣtuor de ma. obe. idē Bar. ī. d. l. ij. qꝛiſta iura incorꝑalia hn̄tur rebꝰ immobilibꝰ maximeqn̄ īmobilibꝰ adherēt. dic breuiter melius aut quispoſſidet iſta incorporalia nomīe alterius vt vicariꝰ ſeucoadiutor. tūc recte noīat dn̄ꝫ in iudicio hꝫ locū qd̓hic dicit̉ eadē rōe. aut quis poſſidet iſta noīe alterius vt ſubditꝰ qui poſſidet̉ poſſidet hꝫ locumꝓprie noīatio poſſideat nec detineat nec facultatem habeat rei reſtituēde ſed ſi noīat aliū dꝫ ille vocari qꝛ nihil dꝫ attētari in alterius piudiciū. vt in. d. c. inter quatuor. ſi noīaret valeret iudiciū ꝯͣ ſubdituꝫquatenus agit̉ de ſuo intereſſe ne mutet dn̄m ſediudicat dn̄o. de quo dicendū vt no. Inno. in. d. c. interquatuor. in. c. auditꝭ de p̄ſcrip. Ulterius q̄ro an inpoſſeſſorio iudicio habeat locū noīatio? glo. in. c. qͥcūqꝫ. xij. q. ij.. ita ſimpl̓r recitauit hic illam glo. Io.an. ſed glo. iuris ciuilis ſentit oppoſitū in. l. locū. §. j. ff.tabu. exhi. idē tenuit Guil. de cu. aucͣ. qua in ꝓuincia. C. vbi de cri. agi oꝑtet. ſed illa nihil facit ẜm glo.Bar. in. d. l. ij. qꝛ illa loquit̉ de noīatōe fit vt poſſit inſtrui in defenſiōe cauſe. ſed Bar. tenet oppoſitū habeat locū noīatio ꝓpter idētitatē rōis ſi ex iuducatur legum correctio. ad. c. qͥcūqꝫ. rn̄det dꝫ intelligi determinatōe hꝰ tex.. l. ij. vt .ſ. reſtituat vl̓ noīet dominū in iudicio. Spe. ī ti. de ſcd̓o decreto. §. reſtat. ꝟſ.vbi etiā. tenet oppoſitū opi. ꝯͣriā vt habeat locuꝫnoīatio all̓. xvj. q. j. in canonibꝰ. de fo. cōp. c. ſit.. c. ſiclericꝰ.. c. ꝯq̄ſtꝰ. Do. an̄. valde ꝯfuſe loqͥt̉ forte vitioſcriptorꝭ. apparet firmit̉ qͥd velit. Ego ꝟo indiſtīcte credo illā opi. verā vt hēat locum noīatio qꝛ lꝫ iſtainterdicta ſint ꝑſonalia ſūt tn̄ ſcripta in rem. vt. l. j. ff.interdi. idē eſt in eis iudicādū ſicut in realibꝰ. vt no. inc. ex ꝑte. b. de fo.. qd̓ no. glo. in. c. ij. de re. ec. alie.li. vj. in ver. mouētiū. in aucͣ. de alie. in pͥn. .n. apparet qͣre in iudicijs poſſeſſorijs debeat ceſſare equitasiſtiꝰ. §.. l. ij. de ſi. idē ſit iudiciū. ſufficit ſint ſil̓iain rōe lꝫ qͣlitas facti ſit diu̓ſa. vt. in. c. dilecta de ꝯfir.vti. vl̓ inuti. hꝰ iurꝭ ē ne fiat p̄iudicium abn̄ti circapoſſeſſionē. iſte ſuo noīe poſſidet cogat̉ ſubire iudiciū rōnes ſibi parit̓ vēdicāt locū ī iudicijs poſſeſſorijs exqͣ ꝯuenit̉ qͥs ex facto ſuo ſꝫ rōe rei maxime ꝓcedit in interdicto vn̄ vi. illud .n. nll̓o cōpetere pōt aduerſꝰ detinētē exqͦ ſpoliauit nec ſpoliarimādauit nec ſpoliatōꝫ ratā habuit. vn̄ etiā fruſtra q̄rimus caſu de noīatōe ſi poſſideret noīe ꝓpriopoſſet ꝯueniri.. c. ad ſedē de reſt. ſpō. Fateor tamē ſi ip̄e ſpoliaſſet vel mādaſſet vel ſpoliationē ratā habuiſſet nūc poſſidet noīe alterius haberet locuꝫnoīatio qꝛ ꝯuenit̉ de delicto facto ꝓprio et pōtiudiciū declinare etiā ſi poſſideret. vt. l. fūdū.. l.ſi vi. ff. de vi vi ar. ſed geſta eo p̄iudicabūt abſenti ea.. dixi in glo. Idē dico de ꝯditōne. c. ſepe.illa .n. tm̄ dat̉ adu̓ſus poſſidētē noīe ꝓprio ſucceſſit īvitiū ſciēter vt ibi pꝫ. ſed iſte poſſidet. noīe alteriꝰ etiam ſi vitioſe d̓r poſſeſſor is poſſideat cꝰ noīe poſſidet̉. vt ī. c. veniſſent de reſti. ſpō. poſſit ꝯueniri reꝝ poſſeſſor ceſſat. c. ſepe. vt ibi pꝫ ſi bene pōderet̉ de poſſeſſorio adipiſcēde idē dicēdū qꝛ dꝫ p̄iudiciū generari ahn̄ti cuiꝰ noīe poſſidet̉. vt. l. fi. C. ſi

vel alio. in. c. int̓ qͣtuor de ma. obe. in. c. j. cau.poſ. ꝓprie. Et idē in cōditōe. c. reintegranda. lꝫ .n. illaꝯditio cōpetat ꝯͣ quēcūqꝫ poſſeſſorē etiā bone fideitn̄ ꝯͣ detētorē poſſidēte noīe alteriꝰ ne fiat p̄iudiciuꝫdn̄o abn̄ti. dꝫ ita latiſſime intelligi p̄iudicō tercij. ar. in. l. ij. §. ſiqͥs a pͥncipe. ff. neqͥd in lo. pub. qḋ ibino. in. c. dilecti de dona. Et idē dico in alijs poſſeſſorijs ꝯſil̓i rōne exqͦ agit̉ de facto ꝯuēti ſꝫ reſpectu reiquā detinet. Ad. c. quicūqꝫ. xij. q. ij. rn̄deo aliter qͣꝫ dixit Bar. ibi .n. poſſidebat res eccl̓ie noīe ꝓprio ſꝫ allegabat ꝯceſſiōꝫ fcāꝫ ab alijs. certe euitat iudiciū qꝛrei vendicatio dat̉ ꝯͣ poſſidentē. vt. l. vēditor. ff. iud. in. l. j. C. vbi in rem ac. iſte pōt eſſe vnus intellectꝰ adillud. c. ageret̉ ibi petitorio. ſcd̓o pōt intelligi poſſeſſorio. tūc dic ipſe inuaſerat ſic ꝯuenit̉ ex factoꝓprio noīe ꝓprio poſſidebat. hoc voluit illa literaibi vel inuaſerat ⁊cͣ. ille ergo tex. ꝓbat dictū illiꝰ glo.ſed dꝫ diſtingui vt.. dixi. Quero nūqͥd ꝓcuratordatꝰ ad admīſtrādū vel negociādū poſſit noīare dn̄min iudicio. vt dr̄ in iſto. §. ſi ſuꝑ. Inno. ſic. ꝓcedetur ꝯͣ ẜm tenorē hꝰ. §. qꝛ videt̉ defendere ſi patiatur actorē in poſſeſſionē mitti. ff. de ꝓcu. l. ſed he ꝑſone. §. fi.. l. ſe. Itē qꝛ ꝓcurator interrogare dꝫ an reꝰ .ſ.dn̄s ſuus poſſideat. vt. ff. de procu. l.. ſolū. vnd̓ a ſil̓idicere pōt ſi alieno noīe poſſideret ꝓcurator auteꝫ adcauſas bn̄ficiū hꝫ ẜm niſi forſā ẜm Hoſt. vt ſiplene ē inſtructus ad ꝯſulēdū dn̄m poſſit noīarear. p̄dictaꝝ. ll. loquūt̉ in ꝓcuratore ad cauſas. decuratore aūt ad negocia eſt exp̄ſſum in. c. dilectꝰ decu. hoc vltimū ꝑtinet ad materiā nr̄am inſiſtoſed dicendū vt no. plene in. d. c. dilectꝰ. in. c. j.. e. vbietiā examīat̉ an̄ qn̄ factū ꝓcuratorꝭ nocet dn̄o Ultimo inducit̉ iſte tex. ad qōnem cauet̉ ſtatuto vt ſuperdāno dato credat̉ dn̄o poſſeſſionis ſeu eius ſacramento qͥs intelligat̉ dn̄s poſſeſſionis? Gof. dicit intelligē etiā de illo cuiꝰ ē poſſeſſio lꝫ ꝓprietas. vide hocin Spe. de ꝓba. §. fi.. ſꝫ pone ſtatutū vbi plene examinat. tādē tenet is hꝫ poſſeſſionē tm̄ ꝓprietatē pōt dici dn̄s ſꝫ īprope. ſꝫ vt dic̄ do. an̄. illa fac̄ꝯͣ hāc deciſionē qꝛ ſi īproprie dn̄s dr̄ ꝯprehēdit̉ inſtatuto vbi verba dn̄t capi ī ꝓprio ſignificato. vt. l. iij.§. hec aūt verba. ff. de neg. geſ. no. in. c. in nr̄a de iureiur. ſꝫ ip̄e ſeqͥt̉ dictū. ſꝫ aliā rōem dicēs lꝫ ſitprie dn̄s rei tn̄ ē dn̄s poſſeſſiōis exqͦ verbū ꝓfert̉ cumadiectōe poſſeſſiōis pꝫ ītellexit de improprio domīoqꝛ ſtatutū recipit impropriū intellectū quādo ex verbis pōt hr̄e ꝓpriū. Sꝫ certe iſta ſatiſfac̄ qꝛ poſſeſſio ſumit̉ aliquādo ꝓrietate. l. int̓dum. ff. ver. ſig. ſi iūgit̉ verbo dn̄s ītelligat̉ tūc magis ꝓprie deprietate ꝓprie ī poſſeſſiōe ſit dominiū ſꝫ ī ꝓprietate. videtur velle Bar. ī. l. locoꝝ. C. agro deſer. li. xj. vbi dic̄ noͣndū ſi ſtatutū dic̄ dn̄i poſſeſſio poſſint certū qͥd face̓ dꝫ ītelligi ſolū de dn̄o poſſidēte ſꝫ de dn̄o rei qꝛ ip̄e ē dn̄s poſſeſſiōis. ſic plꝰ ſentit Bar. etiā ſi ſit dn̄s ī poſſeſſiōe dꝫ de eo intelligi qd̓ puto veriꝰ qꝛ verba dn̄t intelligi in potiori ſignificato. vt. l. j. ff. ſi agꝭ. vec. vl̓ emphi. peta. fac̄. l. ſatiſ.de agꝭ. cenſi. li. xj. no. Nicolaus abbas. De iuramento calumnie. Rubrica. Cōtinuat̉ rubrica ordīe qꝛ actōe in iudicio edita ꝯte. lit. fcā ſuccedit ex ordīe iuramētū calūnie ideopꝰ rubricas p̄cedētes ſubijcit merito iſtā ẜm Goſ. exhac ꝯtinuatōe noͣ qn̄ ſit p̄ſtādū iuramētū calūnie qꝛīmediate pꝰ lit. ꝯte. valet .n. ar. ab ordīe rubricarum. vtno.. in ꝓemio Greg. ī. l. ſiqͥs ſub ꝯditōe. ff. de teſta.mili. ī. l. ij. ff. de ſta. ho. ī. c. ex ꝑte. iij.. de app. et talitꝑe ſit p̄ſtandū videt̉ ꝓbari. in. c. pe. j. e. de dicet̉ latius in. c. j.. e. iuramentū ē de calūnia .ſ. vitanda in