De cā poſſ. et prōprie. 33

§. vtrum. p̄all̓. aliter dicit videlicꝫ qd̓ aūt id qd̓ ponit̉in libello vel poſitōe eſt falſum rōne qͣlitatis ⁊ tunc p̄tnegari in totū. ⁊ ꝓcedit opi. p̄cedens qꝛ videt̉ aliud factum. ⁊ ꝓ hͦ. c. cum dilecti. ⁊ qd̓ ibi no. in glo. de accu. ⁊qd̓ no. Cy. in. l. ij. C. de ꝓba. aut falſum eſt in quātitateſeu in ꝑte ſūme vl̓ in ꝑte rei. vt qꝛ petis. xx. ⁊ debeo tm̄x. vel debeo ꝑtem ⁊ petis totū ⁊ tunc in iudicijs nō pōtnegari in totū ſed dꝫ cōfiteri ꝑtem debitā. et eſt rō ẜmeum qꝛ qui petit totū ⁊ quālibꝫ eius ꝑtem. vt in. l. ſiqͥscū totū. ⁊ in. d. §. ſi ſtipulanti. ergo ⁊ rn̄ſio videt̉ ad totū ⁊ ad quālibet eiꝰ ꝑtē. dꝫ em̄ in iudicio reus certificare aduerſariū ſuū. vn̄ tenuit Pe. talem ꝑiurū qui negat ſimpliciter totū ſi dꝫ parte. vt refert Bart. in. d. l.ſiquis cum totū. ad p̄dicta facit tex. cū glo. in. l. ſi pupillus. §. fi. ff. de ver. ſig. vbi negans rem eſſe ſuā videt̉ negare etiaꝫ ſibi cōem eſſe. ad idē vide bo. glo. in. §. fi. xij.q. j. ⁊ eſt bonꝰ tex. in. l. qui ſolidū. ff. de leg. ij. vbi petēstotum cōſtituit aduerſariū in mora in ꝑte debita. ſedidem Bart. in. d. l. qui ſolidū. videt̉ dicere cōtrariū. ⁊ſolet allegari ꝙ ſit ſibi ꝯtrarius. dicit em̄ ibi ꝙ ſi petisplus debito habeo iuſtā cām litigandi ſuꝑ toto ⁊ excuſabor a condēnatiōe expenſarū. ſed certe ſiquis bn̄ pōderauerit p̄cedētia dicta Bar. nō videt̉ ſibi ꝯtrariusnam loquit̉ ibi Bart. qn̄ reus excepit de ꝑte indebita.tunc em̄ ſi aduerſarius nō petit ſibi tradi ꝑtem debitāiuſte litigat ſuꝑ toto lꝫ nō obtulerit ꝑtem qꝛ nō eſt veriſil̓e ꝙ petens totū velit ꝑtem. ar. in. l. tutor. §. lutius.ff. de vſu. ⁊ ſic loqͥt̉ Bar. qn̄ fuit exceptū de ꝑte indebita ⁊ ſic ꝯfitebat̉ ꝑtē debita. ſꝫ aduerſariꝰ nō petijt eā ſibi tradi nō ergo ꝯdicit alijs dictis ſuis ſꝫ limitat vt ſufficiat exciꝑe de ꝑte indebita nec tenet̉ illam offerre niſi aduerſarius petat illā ſpecifice. vt. l. qui ſolidū p̄all̓.iuncta. l. in fideicō. ff. de vſu. Si vero querit̉ extra iudiciū an minor ſūma inſit maiori? diſtīgue poſt Bar.in. d. l. j. §. ſi ſtipulanti. de ver. ob. ꝙ aūt ꝓfert̉ affirmatiue ⁊ ineſt minor ſūma maiori. vn̄ ſi ꝓmitto. xx. ꝓmitto. x. aut ꝓfertur negatiue. ⁊ tunc aut gratia cōuentionis ꝑficiende et ineſt minor. vt in. l. ſi vnus. §. ſi cum. x.mihi. ff. de pac. vbi dicit̉ ꝙ ſi debeo tibi. x. ⁊ facis mihipactum ꝙ nō petes a me. xx. valꝫ pactum reſpectu illorum. x. aut ꝓfertur gratia conditōis. vtputa ſi nō dederis. xx. ⁊cͣ. ⁊ tunc nō ineſt minor ſūma. vt in. d. §. vtrū¶ Sed iuxta p̄dicta querit̉ quid ſi aliquid ponit̉ in libello vel poſitōe principal̓r aliud demōſtrante an̄ rn̄ſio affirmatiua debeat referri ad totum? Spe. in ti. depoſiti. §. vij. ver. xj. dicit ꝙ refert̉ tm̄ ad pͥncipal̓r poſitum. vn̄ dicit ꝙ ſi volo ꝓbare ꝙ mutuaui titio defuncto. x. ⁊ formo ſic poſitōꝫ. dico ꝙ mutuaui. x. titio defūcto cuius tu es hēres ſi ſimpliciter cōfiteris ſi videris illum de mutuo confiteri nō aūt ꝙ ſis heres defuncti qꝛillud videt̉ dictum demōſtratiue nō aūt ponendo velaffirmando. ar. ff. de condi. ⁊ demon. l. cū tale. §. falſam⁊ cum hoc dicto ſimpl̓r tranſit do. An. hic. ſed reperioBart. in. l. ſicui. §. a filio. ff. de leg. j. dicentē Spe. nihilboni in hͦ dicere. diſtinguit ergo aliter ꝙ aut cōfeſſuseſt ſimpl̓r principale ⁊ tūc nō refert̉ ad aliud. exemplūpono ꝙ cognouiſti Bertam vxorem titij reſpondensꝙ cognouiſti Bertam. per hoc em̄ non videris confiteri alias qͣlitates. ar. in pall̓. §. a filio. Si aūt cōfiterisſimpl̓r vt qꝛ dixiſti oīa in poſitione cōtenta eſſe vera.et tunc refert̉ rn̄ſio ad ea q̄ veniunt principal̓r ⁊ acceſſorie ꝑ modū qͣlitatis. arg. in. l. fi. ff. de fideicō. li. ⁊ ſic reſtringe dictū Spe. nam cōfeſſio generalis dꝫ generaliter accipi niſi aliter excuſet̉. de accu. cum dilecti. ⁊ qd̓ibi nō. Et ꝑ p̄dicta ſoluit̉ queſtio. pone ꝙ actor pluspetijt reus plus negauit. quidā dicūt ꝙ fiat cōpēſatiohincinde. de adul. c. penl̓. ⁊ vlti. Io. de lig. dicit ꝙ reusnō incurrit penā qꝛ cum iſta conſtitutio ſit penalis nōdꝫ extendi. do. An. diſtinguit ꝙ aūt agit̉ de pena expēſarum ⁊ fiat cōpenſatio hincinde qꝛ vterqꝫ litigauit te

mere ⁊ fiet ꝓ rata cōpenſatio. ꝑ no. in. c. finem. de do. ⁊contu. ſed quo ad alias penas ꝓcedat dictū Io. de lig.Credo ꝙ vigore huius ti. in nullo punit̉ reus qꝛ tm̄ h̓punit̉ plus petens. ſed reus poterit condēnari in expēſis vt fiat cōpēſatio ꝑ alia remedia qꝛ temere litigauitreſpectu partis. de pe. c. calumniā ¶ Ultimo opponit̉et videt̉ ꝙ ante tꝑs poſſit peti. ⁊ ſic conſiliū nō aūt importunitas. vt ptꝫ in. c. ꝑ veſtras. de do. poſt di. re. et. l.vbi. C. de iure do. vbi repetit̉ dos ante ſolutum matrimoniū. So. dicit Hoſt. hoc ꝓcedere regulariter. ſedin quibuſdā caſibꝰ a iure cōceſſis pōt an̄ tp̄s peti. vt incaſu p̄dicto. Item in debitore fugiente qui poteſt capi ⁊ duci ad iudicem. ff. de his que in frau. cre. l. ait pretor. §. ſi debitoreꝫ. Item vt interponat̉ cautio a ſuſpecto. ff. qui ſatiſda. co. l. ſi fideiuſſor. §. fi. ⁊. l. in omnibꝰ.ff. de iudi. ⁊ in alijs caſibus qui ex diuerſis iuris partibus colligi poſſunt. Et poteſt dici ꝙ in veritate in caſibus p̄dictis nō petitur ante tp̄s qꝛ cā inherens facitdebitū qd̓ al̓s erat adhuc nō debitu. ¶ Nicolaus Ab.¶ De cā poſſ. et ꝓprie. ℟ica.¶ Supra viſum eſt de ordine cogni. verum qꝛ dubitari potuiſſet de ordine adhibendo cum cau. poſſ. ⁊ ꝓprie. ab eodom vel a diuerſis deducunt̉ in iudiciū merito hic ſubijcitur ⁊cͣ.Doc. noſtri nō ſūUſceptiS. mant ſed ponūt caſum forte qꝛ actor pn̄s petebat reum abſentem condēnari in vtroqꝫ .ſ. in cā poſ. ⁊ꝓpri. aut ꝙ papa cām poſſeſſionis cōmitteret vni ⁊ cām ꝓprietatis alteri. papa vero rn̄dit vt inlr̄a. vel primo petijt vnum vt vtrunqꝫ iudiciū diuerſis iudicibꝰ cōmitteret̉. ⁊ ad hoc repulſus petijt ſecundum vt ſaltē papa ꝓnunciaret ⁊ iterato fuit repulſusrō repulſionis habet̉ in lr̄a. ⁊ pōt decre. ſic ſūmari. Cāpoſſeſſionis ⁊ ꝓprietatis ſub eodē iudice terminari debet nec cōtra abſentem eſt ꝓnunciandū. Et ſcd̓a parsibi nec nos. ¶ Nota cās decidendas in foro canonicoẜm ꝓuiſionē iuris ciuilis exquo ius canonicū non reſiſtit. de quo in. c. j. de no. ope. nun. ¶ Nota ꝙ ꝓprietascapit̉ ꝓ dominio. Idem em̄ eſt dicere cā ꝓprietatis qd̓cā dominij cum diſcutit̉ cuius fit res. dr̄ ergo res eſſe ꝓpria alicuius cū habet illius rei dn̄ium vn̄ nō verificatin ſola poſſeſſione qd̓ nota ꝓpter ſtatuta. ¶ Nota ꝙcāe habentes aliqua cōuexitatē ad inuicē debent coravno eodēqꝫ iudice tractari. cōcor. ff. de qui. re. ad euniu. ea. ꝑ totum. hͦ em̄ primo datur cōnexitas rōne eiuſdem ſubiecti. nam tam cā poſſ. qͣꝫ ꝓprie. verſant̉ circaeandem rem. Scd̓o dat̉ cōnexitas rōne facilioris deciſionis qꝛ ille qui cognouit de poſſeſſione facilius diſcerneret cām ꝓprietatis. Et iſtis reſpectibꝰ dicunt̉ habere aliquā cōionem. ſed alio reſpectu qꝛ poſſeſſio eſtius ſeꝑatum a iure ꝓprietatis non dicunt̉ habere aliquā cōitatem ad inuicem. et ſic intellige. l. naturaliter.§. nihil cōe. ff. de acquiren. poſ. vbi dicit̉ ꝙ ꝓprietas nihil cōe habet cum poſſeſſiōe. ¶ No. vltimo ⁊ tene mēti ꝙ etiam princeps vel papa non poteſt parte abſente ⁊ nō vocata cām diffinire. vnde pōdera tex. qui ꝓponit negationē verbo pōt. ex quo infert̉ hͦ eſſe de neceſſitate. iuxta theoricā gl. in regula bn̄ficiū. de re. iur̄.li. vj. ſed hͦ nō videt̉ poſſe ꝓcedere qꝛ papa eſt ſupraius. vt in. c. ꝓpoſuit. de conceſ. p̄ben. ⁊. l. princeps. ff. delegi. ergo pōt ꝓcedere nō ſeruata hac ſolennitate citationis. Io. an. metu cōtrarij intellexit text. de iuridicaſeu ordinata potētia nō de abſoluta. ſil̓e. jͣ. de fi. inſtru.c. j. do. meus do. Car. intellexit tex. ſimpliciter ⁊ abſolute qꝛ diffinire contra inauditā partem eſſet tollere defenſionē q̄ eſt de iure naturali qd̓ pͥnceps nō pōt. de reiudi. cle. paſtoralis. et ꝓ ſuo dicto adducō Bart. in. l.