Druckschrift 
2 (1486)
Entstehung
Seite
85v
Einzelbild herunterladen
 

De lit. conteſ.

uit vltra vnā dietā ꝯputandā a dioc̄. ipſius rei vt fieridꝫ pōt ip̄e actor ibi recōueniri: lꝫ ille locꝰ diſtet vltͣ vnādietā a dioc̄. ip̄ius recōuenti. qꝛ diete debent ꝯputari aloco rei originalis etiā reſpectu recōuētōis. qꝛ ꝓpt̓ recōuentōeꝫ āpliat̉ etiā ī iuriſditio acceſſoriū ſeꝗͥt̉ pͥncipale. ad qd̓ no. ī. d. c. nōnulli. et ponit ſpe. ī ti. de recōuen. §. j.. qͥd ſi aliqͥs. Sꝫ circa pͥncipale dictū glo.ro nūquid ſit veꝝ ſimpl̓r: vt ſi motu ꝓprio ꝯceſſio ſit facta extēdat̉ diſpoſitio ad recōuētiōis cām? doc. ſimpliciter vident̉ velle ſic. vn̄ ſequūtur ſimpl̓r glo. ſedego puto poſſe ſuſtētari oppoſitū: qm̄ diſpoſitio huiusc. fūdat̉ ſuꝑ impetratōe tm̄: ſꝫ etiā ſuꝑ alijs cauſis ſuperiꝰ aſſigͣtis: vt actoris rei eadē ſit cōditio. exqͦ vult ſe: dꝫ velle etiā ꝯͣ ſe. Et hoc qꝛ ex a iure iſta duo reperiunt̉ parificata: vt hic. c. ꝓxi. in. d. cle. ſepe. inaut̓. ꝯn̄ter pͥuilegiū īdultū cauſe ꝯuētōis etiā motūprio vr̄ īdultū cauſe recōuētōis. ar. ī ꝯcordātijs all̓.ī glo. j.. ij. Et nimiꝝ. video qn̄ duo parificant̉ diſpoſitio etiā penal̓ motu ꝓprio ꝯcepta ſuꝑ vno videt̉etiā cōcepta ſuꝑ reliqͦ: vt no. ī. c. ſi poſtqͣꝫ. de elec. li. vj. īglo. penl̓. qd̓ ē ſingu. qd̓ noͣ. ī. c. j. de poſtu. p̄la. ī glo. fi. ſingularit̓ dic̄ diſpō penal̓ ꝯcepta ſuꝑ electōe cōit̓etiā ꝓcedit ī poſtulatōe. qꝛ poſtulatōeꝫ ꝑuenit̉ ad electōeꝫ. ar. ff. de ſpō. l. or̄o. ſic ī ꝓpoſito ꝯuetōeꝫ ꝑuenit̉ad recōuentōeꝫ. a iure duo eqͥparant̉. vn̄ diſpoſitꝭī vno ꝓcedēdi dꝫ extēdi ad alteꝝ. fac̄ ad idē qd̓.ī. c. p̄cedēti dixi poſt Pa. ſi cauſa ꝯuētōis ſua naͣſit ſūmaria. ꝟo recōuentōis ſit plenaria: iſta plenariatractabit̉ ſūmarie ꝓpt̓ pͥuilegiū recōuentōis cāꝝ adeqͣtiuū. ad idē facit aut̓. Itē ſiqͥs liberos. C. naͣ. li. vbi habet̉ ſi pr̄ hꝫ ex eadē mulie̓ cum pōt ꝯſiſte̓ mr̄imoniūpl̓es filios naͣles: vnū tm̄ ex eis ī aliqͦ docum̄to appellauit ſimpl̓r filiū vr̄ oēs legitimaſſe exqͦ oēs eādē cōditōeꝫhn̄t. Et ex p̄dictis pōt rn̄deri ad. l. qd̓ fauore. alle. ī glo.ꝓcedit em̄ niſi ī duobꝰ ſeu pl̓ibꝰ oīno ſil̓ibꝰ ſeu correlatiuis. tūc em̄ diſpoſitū ī vno vr̄ diſpoſitū ī alio. ar. opti.xxxij. q. j. ſiqͥs vxorē. ī fi. ea.. q. vij. apl̓s. qd̓ noͣ. glo.C. ne fideiuſ. do.. ſuꝑ rubri. ſeu ī. l. j. vl̓ ꝓcedit illa. l. njſi odiū veniat ī neceſſariā ꝯn̄tiā fauoris ex vi alioꝝ iurium: vt no. ī. d. l. qd̓ fauore. vt dixi iura volūt vniformiter ꝓcedat̉ in ꝯuētōis recōuentōis. lꝫ ī fauoreꝫ actoris ponat̉ aliqͣ clauſula ī ꝯuētōis: dꝫ tn̄ extēdi ad cāꝫ recōuentōis ꝓpt̓ alia iura: tūc fauor retorq̄tur ī odiū ſimpl̓r: ſꝫ ī ꝯn̄tiā fauoris. qꝛ exqͦ vult ſeoportꝫ recipiat ꝯͣ ſe ī actu neceſſario ꝯnti. ar. eoꝝ queno. Inno. ī. c. olim. cēſi Sꝫ q̄ro: qͥdaꝫ īpetrauitcāꝫ cōmitti cl̓a appellatōe remota. et certū etiā īrecōuentōis dꝫ ꝓcedi appellatōe remota vt hic. nūquidiſte ſic impetrās poſſit ī alia quā hꝫ t̓cio appellare? vr̄ nūqͣꝫ poſſit appellare. ar. ff. qd̓ qͥſqꝫ iur̄. l. iij. §. pe.vbi dr̄ penā impetratis ius iniquū hr̄e locū etiā ī actōibus q̄ſitis pꝰ qͣꝫ īcidit ī edictū. vn̄ tenet̉ ẜuare illd̓ ius iniquū et̄ reſpectu alioꝝ: vt. §. pena. e. l. So. dicūt doc.remotio appellatōis extēdit̉ ad alias ꝑſonas niſi ī caſu huiꝰ. c. remotio appellatōis eſt ius iniquū: immo vtit̉ eqͥtate vt lites citiꝰ dirimant̉. ſic reſpicit actorem reū. ceſſat pēa illiꝰ edicti. Pret̓ ea ī certis cauſisde ſtilo curie etiā ꝑte petēte appōit̉ cl̓a. teneas intētꝰ apponētis hāc cl̓aꝫ eſt vt iuſticia ſuū ꝯſeqͣtureffectū: vt dicit tex. ī. c. ij. reqͥris.. appe. ergo eſt iusiniquū. Pret̓ea videmus quantūcūqꝫ remoueat̉ appellatio: pōt tn̄ appellari ex legitima: et vt iudex ſaltēex officio ſuo appellatōeꝫ recipiat: vt no. ī. c. paſtoral̓..de ap. Et lꝫ glo. iſta ī fi. glo.. dicat hodie nihil oꝑatur cl̓a appellatōe remota. Tu dic meliꝰ vt no. ī. d. d̓cre.paſtoral̓.. c. vt debitꝰ. e. ti. ſi ſuꝑflueret ad qͥd poneretur? vt qͥd em̄ mēbranas occuparet. xix. di. ſi romāorum Ultimo q̄ro: nūquid corā delegato poſſit fieri recōuētio de actōe orta poſt impetrationē reſcpͥti? damaſus in q̄ſtiōibꝰ ſuis vt refert Io. an. in. c. diſpēdia. de rei

ſcrip. li. vj. tandē tenuit non. ar. in. l. ſeruꝰ. §. ſi viuo. ff. de neg. ge. vbi dr̄ ſiqͥs geſſit negocia alicuius eomortuo tenet̉ noua īchoare: ſꝫ antiqͥ ꝑfice̓. ad idē. c.fi. de reſcrip. vbi pꝫ reſcriptū extēdit̉ ad futuras lites in ꝯuētōis. Idē ergo ī recōuentōis. fatet̉ tn̄ſi nulla ꝯpetebat actio exquo fuit repulſus: ſꝫ poſteaīcipiat ꝯpetere fert̉ reo ſnīa. l. ſi alienaꝫ. ff. de pig.acti. facit. c. abbate ſane. re iudi. li. vj. qd̓. Io. an̄.in. d. c. fi. Io. an̄. ī. d. c. diſpēdia. dicit hoc dictū damaſihr̄e eqͥtate vt vniformis ſit virtꝰ reſcripti ī actore reo vt tāto minꝰ reſcriptū p̄iudicet̉ ordinarie ptāti. fatetur tn̄ decre. vlti. de reſcrip. ſolū loquit̉ ī impetrāte.de hoc in addi. ſpe. ī ti reſcpͥ. pn̄ta. ad fi. vbi idemdicit. idē videt̉ voluiſſe ibi ſpe. ẜm. Hāc eādē ſnīaꝫſequit̉ Io. de lig.. c. ꝓxi. dicens recōuentio fit aucͣtereſcripti qd̓ extendit̉ ad futuras lites. Hoſti.. c.xi. latiꝰ ī ſūma. e. ti. §. qͣliter.. qͥd ſi vis. tenet oppoſitūMouet̉ qꝛ recōuentōi locꝰ eſt qn̄cūqꝫ an̄ lit̓. cōte. vt dixi.. c. ꝓxi. nec ī hoc iura diſtinguūt an actio ſit orta an̄vel poſtea. nec vires reſcripti inſpiciunt̉ qͣꝫtū ad recōuētionē: ſed tm̄ eqͥtas: vt.. c. ꝓxi. ī. d. l. cum papinianꝰ.iij. q. viij. cuiꝰ in agēdo. Itē ī recōuentōe delegatꝰ vr̄ ordinariꝰ habeat a lege: vt. ff. de iuriſdi.. ii. qꝛ. vn̄reſcriptū caſu plus ꝓdeſt reo qͣꝫ ſi ip̄emet impetraſſꝫ. ſequit̉ do. an̄. ī. c. p̄cedēti. qꝛ iuriſditio ī eſſet hominē ꝓrogabilis. legē ſicut ſenſit bar. ī ſil̓i in. pall̓aut̓. ꝯn̄ter. Itē iuriſditio ī recōuentōis impͥmit̉ abactu recōuentōis non a die reſcpͥti impetrati. ſufficit ergo actio habuit ortū ẜm tēpꝰ recōuentōis: lꝫ non habuit ẜm tēpus dati reſcripti ſeu impetrati. quicqͥd ſenſerit glo. in. l. oīm. ff. de ꝓcu. hāc opi. ſequit̉ etiā do. an̄..c. ꝓxi. puto veriorē. In reo em̄ non pōt dubitarifraude ip̄e impetrauerit reſcriptū. ſic fuit ſibi imputādū. Itē exquo lex tollit facultateꝫ reo adeūdialios iudices durāte iudicio videt̉ indiſtincte dediſſeſibi iudicē apud quē ꝯuenit̉. vn̄. c. diſpēdia. §. reꝰ quoqꝫloquit̉ indiſtīcte. ſatis em̄ eſt tꝑe quo vult recōuenire dicit ei ſibi obnoxiū. Et ſi diceremꝰ ꝯͣriū oporteretdicere poſſet recōueniri actor corā alio iudice. qͥa lextūc aufert alios dat ſibi iſtū apud quē ꝯuenit̉: vt dixi in. c. p̄cedenti. ſed meliꝰ eſt dicere corā eodem poſſitqͣꝫ apud aliū trahat actorē. De litis conteſtatōe. ℟ica. Quia poſt libelli oblatōeꝫ mutuā petitōeꝫ ſeqͥ dꝫlit̓. cōte. ideo pꝰ rub̓. p̄cedētes ſubijcit iſtā. de materia habet̉. iij. q. iij. offerat̉. repetit̉ in. vj. qͥd ſit lit̓. ꝯtē. dicā. c. ꝓxi. poſt glo. ij. vbi diffinit̉.Caſus. Non poLim inter. ſitōes reſponſiones: ſed petitōem in iure ꝓpoſitā rnſionem ſecutā fit lit̓. cōte. obmiſſa nulluseſt ꝓceſſus. h. d. Et ponit ꝓceſſum iudicum ipſoruꝫ relationem. Secundo ip̄m proceſſum decernit irritum. dicit quare. ſecunda ibi ꝓcuratoribus. Nota primo perſona eccl̓iaſtica poteſt agere iniuria ſibi illata. de quo dic vt in. c. grauis. de reſti. ſpol̓.melius in. c. olim.. de iniur̄. capitulum poteſt excōmunicari. nam vt patet in antiqua recitat hic Io. an.capituluꝫ irrogauerat iniurias epiſcopo: epiſcopꝰ propter has īiurias excōmunicauit capitulū. hodie ꝟo excōmunicant̉ ſinguli non vniuerſitas. de quo dic vt legit̉ no. in. c. romana. §. ī vniuerſitatē. ſen. excō. li. vj. Nota ſecūdo ex hoc ex tex. agitur de iniuria illata vel de ſentētijs cenſure dꝫ fieri lit̓. cōte. al̓s nullꝰ eſtꝓceſſus. Nota tercio tene mēti inſpectōeꝫ actorum ꝓbat̉ ſolennitatē iudicialē int̓ueniſſe. exqͦ debet inde ꝯfici ſcriptura apparēt ſcripta p̄ſumit̉interueniſſe. em̄ p̄ſumit̉ ꝓceſſu iudicis: niſi qͣtenus