De mutuis petitio. 8

ꝯcernit ſolēnitatē actus ſꝫ hoc reſeruat̉ in ꝓceſſu. ⁊ actꝰin libello poſitus p̄ſumit̉ ſolēniter ſpecificatus. ⁊ idē voluit Bar. in. d. l. j. ⁊ ideo ſi peto a p̄lato ſatis eſt expͥmere cām mutui nec eſt neceſſe expͥmere ꝙ pecunia eſt verſa in vtilitatē eccl̓ie vel ꝙ canonicis ꝯſentientibꝰ. hec eīꝓbabunt̉ in ꝓceſſu. Idem ſi peto ratōne teſtamēti noneſt neceſſe dicere ꝙ fuit ſolēniter agitatum qꝛ p̄ſumit̉ ⁊ſic de ſimilibꝰ. ¶ Cercio nota ꝙ libellāti ſufficit cauſasagendi expͥmere nec tenet̉ exceptōnes excludere q̄ poſſent reo ꝯpetere. puta ꝙ nō fuit ſibi ſatiſfactū vel p̄ſcriptum vel quid ſimile. ſi tamē actor poneret exceptionēlegitimā rei ⁊ ip̄am nō tolleret allegādo aliquid non eſtactor audiēdus. puta ſi diceret peto. x. qꝛ mutuaui ⁊ mihi es obligatus nō obſtante pacto de nō petēdo qd̓ fecinam ex hoc appareret libellū iniuſtū. ſtat̉ em̄ narratis inlibello ꝯtra libellantē. vt. l. cū p̄cuꝫ. C. de libe. ca. ⁊ in. c.examinata. de iudi. facit qd̓ nō. Inno. in. c. j. de of. iudi.⁊. c. ad decimas de reſti. ſpo. li. vj. Cauſa em̄ apparet iniuſta exquo dicit ſe feciſſe pactū de nō petendo nec aliterillud eneruat. Et ideo debet adijcere aliud illud tollendo vel qꝛ tūc erat minor vel dolo inductꝰ vel quid ſimile⁊ tūc admitteret̉ libellus. facit qd̓ no. ꝑ glo. in. c. j. de offi. dele. li. vj. ⁊ qd̓ no. doc. in. c. capl̓m. ⁊. c. olim. de reſcrip.¶ Ulterius quero quid ſi ep̄s petat ius ep̄ale qꝛ eccl̓iaeſt ſita in ſua dioceſi ⁊ reus dicat libellū nō admittēduꝫqꝛ ſtatim eſt paratꝰ eccl̓iam ꝓbare exemptā? dicūt Inno. ⁊ Hoſti. libellū admittēduꝫ nō obſtāte tali exceptione vt fiat litꝭ. ꝯtēſ. ⁊ ꝓbatio exemptōis differet̉ in pͥncipali. vt ꝓbat̉. s. ti. ꝓximo. c. ex ꝑte. ⁊ de litꝭ. ꝯte. c. j. li. vj.niſi malicia actoris eſſet notoria cui nō eſſet indulgēduꝫẜm eos. vt infra qͥ ma. accu. poſ. c. ſignificāte. ¶ Notaex hoc duo. Primo ꝙ exceptio ꝑemptoria nō debet admitti ante litꝭ. ꝯtēſ. etiā ſi ꝓbatio offerat̉ incōtinēti ⁊ ſicampliari dꝫ. c. pͥmū. de litꝭ. ꝯtēſ. li. vj. qd̓ intellige vt ſtatim ſubijciaꝫ. ¶ Nota ſcd̓o ꝙ qn̄ exceptio ꝑemptoria ēnotoria nō ſpectat̉ neceſſario litꝭ ꝯteſtatio ſꝫ pōt opponi an̄. ⁊ ſic limita. c. j. de litꝭ. ꝯteſ. li. vj. ⁊ idē tꝫ archi. in. c.vt circa. de elec. li. vj. Io. an̄. poſt Io. mo. ⁊ archi. in. d. c.jͣ. nā exquo ius ꝯpetēs reo eſt notoriū nō debet iudex pati cām venire in iudiciū. vt in. c. quoniā. de fil. p̄ſby. īmodebet iudex lacerare libellū. qꝛ apparet de iniuſta cā petēdi. vt no. Inn. in. c. j. de offi. vic. facit. l. j. ff. ſi meſ. fal. modix. ⁊ idem videt̉ velle Spe. ſi de excep. ꝯſtet ꝑ inſtrumētum. de quo vide in Spe. in ti. de excep. §. edicto ꝟ. ſedan reus. ⁊ ꝟ. vt autē. ⁊ qd̓ no. in. c. ſuꝑ lr̄is. de reſcriptis.¶ Ultimo vltra doc. hic q̄ro quid ſi in libello expͥmiturvna cā ⁊ ꝓbat̉ poſtea alia: dic̄ ꝙ ſuccūbet actor. debꝫ eīlibellū iuſtificare ex cā deducta ⁊ nō ex alia. ⁊ hoc tꝫ Inno. in. c. ex ꝑte. de pͥuil. ⁊ Bar. in. l. j. ff. de edēdo. facit. l.j. ff. ſi meſ. fal. mo. dix. ⁊. l. habebat. ff. de inſti. optime facit. c. abbate ſane. de re iudi. li. vj. expͥmēdo em̄ vnā cāmvidet̉ illā dūtaxat ⁊ nō aliā in iudiciū deduxiſſe. vnde reſpectu alteriꝰ opus eſt noua interpellatōe. vt in. c. abbate ſane ſecꝰ in demōſtratōe rei petite. licet em̄ illa ſit falſa nō ꝑ hoc corruit libellꝰ exquo ꝑ aliā pōt appare̓ de repetita al̓s ſecus. facit ad hoc. l. cū tale legatū. §. falſaꝫ. ff.de ꝯdi. ⁊ demon. ¶ Ni. abbas.¶ De mutuis petitionibꝰ. Rubrica.¶ Continuat̉ hec rubrica ad p̄cedentē hac forma. Supra in p̄cedenti rubrica viſuꝫ eſt d̓ libelli oblatōe. ſed qꝛplerūqꝫ libelli porrigūt̉ ab vtraqꝫ parte ⁊ fiūt hincindemutue petitōes ⁊ dubitat̉ de modo ⁊ practica ꝓcedēdiideo ꝯpetēti ordine ānectit ꝯpilator hūc titulū. de materia habet̉ in decre. iij. q. viij. cuiꝰ in agendo. ¶ Quero ꝓdecla ratōne rubrice quid dicat̉ mutua petitio? Rn̄deoꝙ ꝯū ētio ex ꝑte actoris ⁊ recōuētio ex ꝑte rei. nā reconuentiō eſt ſcd̓a ꝯuētio. ſunt ergo due petitōes. cū ergopetitio fiat ex vtrāqꝫ ꝑte recte appellat̉ mutua petitio.

Et aduerte qꝛ mutue petitōes poſſunt dici nō ſolū qn̄petitio rei deducit̉ ꝑ viam recōuentōnis ſicut capit̉ hicſed etiā quādo deducit̉ ꝑ viam ꝯuentōis vt qꝛ inchoatur ſcd̓a qn̄ prima eſt qͣſi in fine tūc em̄ nō poſſunt ſimultractari ⁊ vna ſnīa termīari ⁊ ideo nō eſt ꝓprie recōuētio. ⁊ habet tūc locū regula qui prior appellat prior agatvt. l. qui prior. ff. de iudi. hec ꝓbant̉ in. c. ij. in ver. nos autem de or. cōg. ¶ Ni. abbas.Reus recōuenire poE literiS. teſt actorem etiam coram iudice delegato qui ſimul audiet ⁊ finiet cauſam vtraqꝫ. vel ſic. Iudex etiā delegatus cōpellit actorem ad reſpōdenduꝫreo in cauſa r(cōuentionis ⁊ vtrāqꝫ cauſam ordine ſucceſſiuo ſimul audiet ⁊ vna ſentētia terminabit. h. d. Ponit mandatū quod primo iuſtificat ibi mādamꝰ ¶ Nota ex principio ibi rationis ordo exigit ⁊cͣ. ꝙ recōuentioeſt fundata ſuꝑ ratione naturali. et hec ratio naturaliscolligitur ex. l. cum papinianus in fi. C. de ſen. ⁊ interlo.om. iu. canonizata. iij. q. viij. cuius in agendo. Et cōcludendo dic ꝙ duplex eſt recōuentionis ratio. vna ꝓ reo⁊ ꝯtra actorem. alia ꝓ actore ⁊ cōtra reum. Prima proreo cōtra actorem eſt ꝙ exquo vult actor ius ſibi reddicoram vno iudice dedignari nō debet eum habere ꝯtraſe in cauſa conuēti. ⁊ ſic ſurgit recōuentio ex hoc capiteex eo ꝙ debet actor velle. hec ratio colligit̉ hic ⁊ in. d. l.cum papinianus. Alia ratio ꝯtra reum ⁊ ꝓ actore eſt vtreus apud eūdem iudicem ⁊ nō apud aliuꝫ durante eodem iudicio valeat ꝯuenire actorem ⁊ hoc ne actor perturbet̉ in diuerſis inſtantijs ⁊ coram diuerſis iudicibꝰ.hec ratio colligitur ex. c. diſpendia. §. reus quoqꝫ de reſcrip. li. vj. ⁊ in aucͣ. ⁊ ꝯſequēter. C. de ſen. ⁊ interlo. om.iudi. ⁊ ibi per Bar. ¶ Nota ꝙ in libello pōt fieri ꝯcluſio generalis. vt peto de p̄dictis mihi iuſticiā exhiberi. ⁊ſic habet ꝯmūis practica hodierna. ⁊ eſt valde vtilis vtdicam in. c. ij. de or. cog. ¶ Nota vnā dr̄iam inter arbitrum ⁊ iudicē delegatu. nam coram arbitro non ꝓceditrecōuentio. vt ꝓbatur in. c. cū dilectus de arbi. ſed corādelegato ſic vt hic. ⁊ ē diuerſitatis ratio qꝛ iuriſditio delegata ꝓcedit de iure. ⁊ ideo ſuccedit diſpoſitio iuris fūdata ſuꝑ rationibꝰ p̄dictis. ſed arbitraria ptās ꝓceditex partiū ꝯſenſu ideo tantū venit quātum fuit ex partium ꝯſenſu exp̄ſſum. Item ceſſat in arbitro ratio. l. cumpapinianus. cū actor eum nō eligit ſed vtraqꝫ pars corāiudicē delegato ꝯmuni ꝯſenſu. Et ꝑ hanc rationē dixitBar. in aucͣ. ⁊ ꝯn̄ter ꝙ corā iudice delegato electo ex cōmuni partiū ꝯſenſu nō habet locū recōuentō. Eſt enimquid imputāduꝫ reo quare tūc nō exp̄ſſit illam cauſamin reſcripto. de hoc tamē aliquid infra ſubijciā. Ex p̄dictis ⁊ ex tex. nō. ſeu infero recōuentionē ſeu recōuentionis materiā fore fauorabilē. nā eius virtute extendit̉ iuriſditio delegata ad res non exp̄ſſas in reſcripto ꝯtra regulas iuris in. c. cum olim de offi. dele ⁊ in. c. ſedes de reſcrip. cū ſi. ¶ Nota duo pͥuilegia recōuentionis. Primū eſt iuriſditōnis ꝓrogatiuū. extēdit em̄ iuriſditioneꝫiudicis in cauſa recōuentōis ꝯtra actorē in quē al̓s nonhaberet iuriſditionē. Secūdū eſt priuilegiū ſimultaneiꝓceſſus .i. ꝙ cauſa recōuentōnis ſimul ⁊ viciſſim tractet̉cū cauſa ꝯuentōnis ⁊ vna ſentētia terminet̉. ⁊ an iſta priuilegia ſint ſeparabilia infra ſubijciā. Et ex hoc ſequit̉terciū priuilegiū .ſ. cauſaꝝ adequatiuū. debēt em̄ eademforma tractari lꝫ cauſe iſte ſint diſpares. jͣ. c. ꝓxi. vbi dehoc ⁊ dicam. jͣ. ſuꝑ glo. ¶ Nota ibi monitōe p̄miſſa ⁊cͣ.ſufficere vnā monitōneꝫ vt actor teneat̉ rn̄dere libellorei in cauſa recōuentōis. ⁊ dic̄ ꝙ regulariter monitō iudicis facta in p̄ſentē habet vim trine citatōnis. ⁊ ſufficitetiā vbi al̓s requirit̉ ꝑemptoriū. vt eſt glo. no. in. c. ꝯſuluit. de offi. dele. ꝓbat̉ ex tex. no. iūcta glo. in. l. ij. C. quomō ⁊ qn̄ iudex. ¶ Nota ex eo ꝙ in ſingulari dicitur intex. actōe ꝓpoſita ⁊cͣ. ⁊ ſubijcit poſtea ī plurali ſuꝑ ſuis