De ſequeſ. poſ. ⁊ fruc. 20g

da re in caſu in quo ſuccūbet abſqꝫ aliqͣ ꝓcraſtinatōne. pro hoc eſt tex. in. l. litibus. C. de agri. ⁊ cenſi. li. xj.⁊ ibi exp̄ſſe hoc tenet Bar. Quid aūt ſi ē ita pauperꝙ nō pōt ſufficiēter cauere? dic̄ ꝙ fiet ſequeſtratio. vtin. d. l. ſi fideiuſſor ī fi. ⁊ qd̓ ibi noͣ. ⁊ in. c. ꝑ tuas. qui fi.ſint legi. ꝓbatur in. l. litibus. C. de agri. ⁊ cenſi. li. xj. tenet Ioan. mo. in dicta regula locupletari. ¶ Queroqͥd ſi timet̉ de ꝯſumptiōe rei ſeq̄ſtrate vt qꝛ ſeruādoſeruari nō poteſt: dic̄ ꝙ vendet̉ aucͣte iudicis ⁊ p̄ciuꝫin locū rei ſequeſtrabit̉. Et idē dic in re in qua facta ēmiſſio rei ſeruāde. ꝓ hoc ē tex. in. l. fi. ff. de reqͥ. re. et ibihoc exp̄ſſe tenet Bar. allego meliorē tex. in. l. litibꝰ. C.de agri. ⁊ cenſi. li. xj. ¶ Ultimo in maͣ ſequeſtrationisaduerte ad duo notabilia dicta. primū eſt ꝙ in caſibꝰin qͥbus ꝓhibet̉ ſequeſtratio de quibꝰ. sͣ. ſi actor dicitſe habere ius in fructibꝰ vt quia ſunt in cauſa reſtitutionis vel ſi extabūt tēpore ſentētie poterit petere vtſaltē omnes fructꝰ deſcribant̉ anteqͣꝫ ꝑueniāt ad manus rei hoc notabilit̓ voluit Bar. in. l. vnica. C. de ꝓhi. ſeq̄ſ. ⁊. d. l. imꝑatores. §. idē reſcripſerūt de appel. ⁊d. l. intereſſe puto de acquir. poſ. Secūdū notabile dictū ponit Bar. in. l. per hanc. C. de eroga. mili. anno.li. xij. vbi dicit quē nō poſſe petere ſequeſtrū fieri d̓ realterius p̄textu debiti niſi debitū doceat ꝑ publicū inſtrumentū. ⁊ idē ſequit̉ in. l. litibus. C. de agri. ⁊ cenſi.li. xj. Ego arbitror hoc dictū nō eſſe verū. pͥmo em̄ exeo ſequeret̉ abſurdū ꝙ duo teſtes ſufficiēt ad debitūpͥncipale ꝓbanduꝫ ⁊ nō ſufficiēt vbi agitur de minoriꝑiudicio .ſ. ad ſequeſtrationē fiendā. ſecūdo ex hoc dicto iudiciū pōt eſſe fruſtratoriū vt quia debitū nō ē inſcriptis ⁊ interim pendēte iudicio poterit ille effici nōſoluēdo. vnde ſatis credo ſufficere vt iudex aliquā p̄mittat cauſe cognitionē cū ſine cauſa p̄textu debiti aliter nō ꝓbati nō debet ꝓcedere ad ſequeſtrū faciendūvt. d. l. ꝑ hanc. ⁊. l. litibus. Nec obſtāt ille leges qꝛ nonnegant quin debitū aliter ꝓbari poſſit. ⁊ facit. l. teſtiū.C. de teſtibꝰ. Et puto ꝙ vbi timet̉ de celeri ꝯſumptione poterit iudex hāc ſummariā cognitionē face̓ etiāꝑte nō vocata ſic̄ pōt de ſuſpitiōe cognoſcere ad effectū faciēdi quē capi ꝑſonaliter. vt le. ⁊ no. in. l. iij. §. p̄terea. ff. de ſuſpec. tu. ⁊ in. l. ait pretor. §. ſi debitorē. ff.de his q̄ in frau. cre. ꝑ Bar. ⁊ aduerte ponderādo dicta Bar. nō em̄ loquit̉ in qͣlibet ſequeſtratiōe fiendaſꝫ ſolumodo qn̄ p̄textu debiti petitur ſequeſtruꝫ de realterius vt qꝛ forte dubitat̉ ne ille efficiat̉ nō ſoluēdo⁊ nota bene qd̓ dixi de cauſe cognitiōe premittēda. etoīa p̄dicta bene notabis qꝛ nō inuenies alibi hanc materiā ita clare ⁊ plene examinatā.Breue eſt ⁊ pōt per alia verba ſicU EO. ſumari ad intellectū intrinſecum.Si reus poſſeſſor appellat a ſentētia cōtra eūlata licite rei petite fructus ſequeſtrant̉ ſi diſſipāturab eo. ¶ Nota pͥmo ꝙ appellatio iudicialis etiā a diffinitiua poteſt dici ꝓuocatio. Et licꝫ Do. an. hic dicat ꝙ largo modo dicitur ꝓuocatio quaſi ſtricte debeat nūcupari appellatio. Ego puto ꝙ etiā ſtricte poteſt dici ꝓuocatio patꝫ hoc ex diffinitōe. eſt em̄ appellatio de minori iudice ad maiorē ꝓuocatio. vt no. glo.poſt ſūmiſtas in. c. ij. de cōſue. li. vj. dico tamē ꝙ omīsappellatio eſt ꝓuocatio ſed nō cōuertit̉ qꝛ non omnisꝓuocatio eſt appellatio. vt eſt tex. notabilis in. c. cū ſitromana. jͣ. de appel. ⁊ hoc facit ꝓ ſtatutis ⁊ alijs diſpoſitionibus facientibus mentionē de ꝓuocatiōe. ¶ Secūdo nota ꝙ appellante fructus diſſipante non ſequeſtrat̉ illa res que petitur ſed tm̄ fructus ⁊ ſic ip̄e remanet in poſſeſſione ⁊ cuſtodia rei. ſi ꝟo nō agitur de refructus naturales ꝓducente ſed de predijs vrbanis vl̓de mācipijs vel nauibus ſeu equis vel ſimilibus tūc fitſequeſtratio fructuū ciuilium .ſ. penſionum mercedisvecture ⁊cͣ. vt dicit tex. in. c. quotiēs. el. ij. ij. q. vj. Nō

ꝙ etiam appellatione pendente dicitur etiā lis pendere et ſic ſiquid innouat̉ appellatione pendente poteſtreuocari per remediū titu. vt lite penden. ⁊ vide circahoc quedam notabilia dicta Innoc̄. jͣ. de except. in. c.dilecte. ¶ Quero de ratione dubitandi ⁊ decidendiin hac decre. So. ratio dubitandi potuit eſſe qꝛ ſicutin cauſa ſeu in inſtātia pͥncipali nō fit ſequeſtratio. vtin. l. vnica. C. d̓ ꝓhi. ſeque̓. ita videbat̉ dicendū ī inſtātia cauſe appellationis cum pendēte appellatōne nihilſit innouandū. ff. nil no. appel. pen. l. vna. ⁊. ij. q. vj. appellatione. Ratio decidēdi colligitur ex glo. qꝛ ſi ſnīaꝯfirmabitur ꝑ iudicē ad quē tenet̉ reus appellans reſtituere fructus ꝑceptos cū ipſa re a tꝑe litꝭ ꝯte. C. derei vendi. l. certū. merito ſi ipſos diſſipat fit ſequeſtratio. Io. an. impugnat hoc dicēs ꝙ ip̄a obligatio reſtitutiōis fructuū nō eſt huius ſequeſtri rō qꝛ ẜm hͨ ſeq̄ſtrarent̉ in cauſa pͥncipali. cū tunc ſubſit eadē rō poſtli. ꝯtē. ſed rō eſt ẜm eū vna cū p̄dicta obligatiōe p̄ſumptio ꝓ actore q̄ inſurgit ex ſnīa iā lata ꝓ ip̄o ⁊ ꝯͣ reuꝫex eo ꝙ diſſipat. ¶ Nō ſingularit̓ duo ex hͦ dicto Io.an. pͥmo ꝙ appellatio nō tollit ex toto nec ſuſpēdit effectū ſnīe. naꝫ rō de qͣ in tex. nō ē ſufficiēs ad faciendūſeq̄ſtrū in cā pͥncipali ⁊ tamē ſecus ē in cā appellatōnis⁊ hͦ ꝓpter p̄ſūptionē q̄ orit̉ ex ſnīa. qd̓ etiā voluit Io.mo. in regl̓a locupletari de re. iur̄. li. vj. ⁊ dixi. sͣ. c. ꝓxi.⁊ ideo melius dicendū ꝙ appellatio nō extinguit ꝓnūciatū ſic̄ pͥma fronte videt̉ velle tex. in. l. j. ff. ad turpil.et. l. ij. de penis. ſed potius ſuſpēdit vt cōiter dicūt iura canonica de iureiur. veniētes de offi. dele. paſtoral̓.§. p̄terea cū ſi. nec etiā ſuſpēdit quo ad oēs ſuos effectus vt hic notabilit̓ ꝓbat̉. ad idē facit. ff. de inoffi. teſta. l. ſi inſtituta. §. de inofficioſo. vbi dr̄ ꝙ nepos qͥ dixit teſtamētū aui inofficioſū ⁊ obtinuit dꝫ hr̄e appellatiōe pendēte alimēta ab hereditate. ¶ Nō ſcd̓o ex dictis Io. an̄. ꝙ diſpoſitio huiꝰ. c. nō hꝫ locū in cā pͥncipali. ſed ꝯͣ hoc facit qd̓ no. ſpe. e. ti. §. j. ꝟ. itē pone̓ abbas. vt dixi ſuꝑ. c. ꝓxi. vbi dicit̉ ꝙ ſi reus diſſipat fructus lite pendete fit ſequeſtrū niſi p̄ſtet̉ ſatiſdatio. nemo tangit ſed puto ſic dicendū. ꝙ aut reus ē ſoluēdoita ꝙ poterit ſoluere eſtimationē ī caſu ꝑditiōis ⁊ tūcnō fiet ſequeſtrū in cauſa pͥncipali. aut nō ē ſoluēdo ⁊fit ſequeſtrū vt in ꝯͣrio. ſꝫ in cauſa appellatōnis ſiue ſitſoluēdo ſiue nō exquo diſſipat fructꝰ dꝫ fieri ſeq̄ſtratio. aggrauat̉ em̄ plus ꝯditio poſſeſſoris ꝓpter p̄ſumptionē ſnīe late ꝯͣ eū qͣꝫ in cauſa pͥncipali vbi nulla ſentētia lata fuit ¶ Sꝫ quero qn̄ dicit̉ dilapidare fructus ad hoc vt locū habeat diſpoſitio huiꝰ. c. So. dic̄Inno. ꝙ diſſipare dicit̉ ſi eos ī ſuos vſus ꝯuertit veletiā detrahit. sͣ. c. ꝓxi. niſi eēnt fructꝰ qͥ nō poſſent ſeruari qꝛ tūc liceret detrahere. ar. ff. de pe. here. l. diuus.Do. meꝰ do. Car. aliud ſentit dicēs ꝙ ſi poſſeſſor vtit̉fructibꝰ ſicut pͥus nō fit ſequeſtratio niſi diſſipet .i. publice depopulet̉ fructꝰ. Et ꝑ hec verba loquit̉ tex. inl. imꝑatores. §. idē reſcripſerūt. ff. de appel. vn̄ ſumptafuit hec decre. ẜm glo. ⁊ his ꝟbis etiā vtit̉ glo. in. l. abexecutore. C. quoꝝ appel. nō reci. ⁊ dicit ip̄e ꝙ diciturpublice depopulari qn̄ verſat̉ aliter ī eis qͣꝫ ipſe ſoletprudēs pater familias. ¶ Sed ꝯͣ hoc facit qꝛ ſi cōuertit ī vſus ſuos ſicut pͥus nō poterit poſtmodū ip̄os reſtituere ī caſu p̄dicto. qd̓ ē ꝯͣ id qd̓ dixi. sͣ. ī p̄cedēti. c.qͣre diſtinguo ſic. ꝙ aut iſte appellās ē aliter ſoluēdo ⁊tūc ſi vtit̉ eo modo quo pͥus nō fit ſequeſtratio. ceſſatem̄ hoc caſu rō allegata .s. ꝑ Io. an̄ .ſ. p̄ſumptio cōtraeū ex dilapidatiōe. ⁊ hoc caſu nō ꝓcedit dictū Inno.aut dilapidat diſſipat depopulat̉. ⁊ ſic nō vtit̉ eo mōquo pͥus ⁊ fiet ſequeſtrū quātūcūqꝫ ſit ſoluēdo ꝓpterp̄ſumptionē ſnīe que eſt ꝓ actore ⁊ ꝯͣ appellantē ⁊ ꝓpter ſiniſtrā ſuſpitionē q̄ oritur ex dilapidatiōe vltramorē ſolituꝫ. nec ſufficit dicere ꝙ eſt ſoluendo qꝛ ipſifructus pͥncipaliter debent̉ de qͥbus magis cōtētabit