De pluſpetitionibus.

videtur ꝙ exceptio ſpoliationis non debeat repellereagentem ꝓ iure ſuo cum pretextu criminis non repellatur quis a proſecutōne iuris ꝓprij. vt in. c. oībꝰ. iiij. q.vj. ⁊ predo etiā reſtituit̉. vt in. c. in literis. de reſti. ſpol̓.So. illud regulare. ſed fallit cū excipit̉ de ſpoliatōe inodiū ſpoliātis ⁊ fauorē ſpoliati ne cogat̉ cōtēdere ſpoliatus. facit cle. vna. de cā poſ. ⁊ ꝓprie. ¶ Nunc queropatet ex tex. iſto iūcto. c. ij. sͣ. eo. ꝙ ſi cōuētio ſuꝑ petitorio p̄cedit recōuentio ſuꝑ interdicto nō ſuſpendit actionē priꝰ intētatam. ſecus ſi p̄cedit poſſeſſorium vt hic.Quid ſi nemo p̄uenit ſꝫ ambo ꝯcurrūt vnus vult ꝓponere petitoriū ſuꝑ vna re alius vult ꝓponere poſſeſſorium ſuꝑ alia? Spe. in ti. de pe. ⁊ poſ. §. j. ver. ſed pone.narrat Uin. ꝙ ſorte debet dirimi. ff. de iudi. l. ſed cū ambo. niſi allegetur recens ſpoliatio vel rixa. de qua etiaꝫtemꝑe feriato agi pōt vel niſi dicat̉ actio peritura quocaſu ſufficit libellū porrigere ſecuta ꝯuentōne ꝑ executoreꝫ. Do. an. dicit ſe putare ꝙ admittat̉ libellus ſuꝑpoſſeſſorio repulſo petitorio qꝛ ſi poſſeſſoriū excluditpetitoriū inchoatū fortius inchoandū. de iureiurā. quēadmodū nec etiā credit ꝙ vbi actio eſt ꝑitura in petitorio debeat admitti talis petitio qꝛ pōt reſtituendo ſibi ꝓuidere niſi cōtēdat illū nō ſpoliatū quo caſu equūeſſet admitti vſqꝫ ad libelli porrectōem. ff. de ferꝭ. l. j. etij. hͨ dicta mihi nō placēt nam poſſeſſoriū excludit petitoriū inchoatū quando deducit̉ ꝑ viā exceptōnis nonqn̄ ꝑ viam actionis. vtⁱ in. c. ij. sͣ. eo. ⁊ hic. ſed nos loquimur qn̄ ꝯcurrūt ad agendū. Itē nō placet ꝙ ſorte dirimatur qꝛ priuilegiū ſuſpenſiuū eſt tributū poſſeſſorioqn̄ p̄cederet. nā tex. h̓ dicit ꝙ n̄ pōt recōueniri ⁊cͣ. ſꝫ qn̄ſil̓ cōcurrunt nō eſt recōuentio ſed principalis conuentio ceſſat ergo illud priuilegiū. debet em̄ reſtringi ⁊ nōampliari cū ſit contra naturā aliarū actionū ⁊ deuiat acoībꝰ reg. iur̄. vt. sͣ. dixi. ⁊ facit qd̓ no. in. c. frequens. dereſti. ſpo. li. vj. ad idē optime facit. l. ſi fuerit. ff. d̓ re. du.vbi ſi dico lego illi centū qui primo aſcēderit capitoliūſi duo ꝑiter aſcēdunt neutri debet̉ legatū qꝛ veꝝ eſt dicere neminē priꝰ aſcendiſſe ita in ꝓpoſito. admittant̉ ergo ambe petitōnes tanqͣꝫ principales. ¶ Scd̓o queroh̓ ptꝫ ꝙ de eadē ſpoliatōne poteſt agi ⁊ excipi. pone ꝙagens poſſeſſorio ſuccubuit ⁊ ſic abſolutus fuit reꝰ pꝰmodū iſte reus ſic abſolutus agit ꝯtra illū ſuꝑ certa reille nunc excipit de illa ſpoliatōe in qua directe agensſuccubuit nūquid pōt repelli ꝑ replicatōeꝫ rei iudicate qd̓ eſt querere an res iudicata in directo interdictoobſtet excipiēti de eadē ſpoliatōe. videt̉ ꝙ ſic qꝛ ad aliud agit̉ nunc qͣꝫ primo qꝛ prio petebat̉ reſtitutio nuncꝟo excipit̉ ad repellendū agentem gͦ nō debet obſtareexceptio rei iudicate. ff. de excep. rei indi. l. cū querit̉. etl. ſe. ⁊ qd̓ no. in. c. aduerſario. jͣ. de excep. ꝯtrariū tenentInno. ⁊ Hoſti. ⁊ cōiter doct. qꝛ hic eēdem ſunt ꝑſoneeadē res eadē cauſa petēdi in effectu. nā ſi admitteret̉hͨ exceptio hͦ caſu nō audiret̉ agens niſi primo reſtitueret illā rem. vt in. c. ij. sͣ. eo. ⁊ ſic indirecte cōſequereturrem ſuꝑ quā obtinuit ꝯtrariā ſnīam ex eadē cā ⁊ ſic tollitur motiuū p̄cedens qꝛ effectualiter ad idē agit̉. Iteꝫplus eſt agere qͣꝫ excipere iō ſuccūbens in actione ſatisdebet ſuccumbere in exceptōne ex eadē cauſa. Iteꝫ illaexceptio in effectu erat incluſa in actione que deducebat ibi ſpoliationē. ꝓ hͦ. ff. de excep. rei iudi. l. egi. ⁊. l. cūquerit̉. cū. l. ſe. ¶ Sed quero quid econtra pone ꝙ prius ſuccubuit in exceptōne nunc vult deducere ſpoliatōem ꝑ viā actōnis nūquid obſtat exceptio rei iudicate? Inno. ꝙ nō. nam primo nil petijt ⁊ ſic vere nunc adaliud agit̉ ⁊ pinguius nūc ꝙͣ primo. ⁊ idē no. in. c. ij. sͣ. e.¶ Quero qͥd ſi ſuccubuit in exceptōne cū agitur procertis rebꝰ nūc ꝟo iteꝝ agit actor ꝓ alijs rebus nunqͥdpoterit reus de eadē ſpoliatōne excipere de qua primoſuccubuerat? Inno. ꝙ ſic quia ad aliud nunc agit̉ ⁊ ſicaliud eſt iudicium. ff. de excep. rei iudi. l. ſi quis ad exhi

bendū. ⁊. l. ſi ex teſtamēto. ⁊. l. ſi cū argentum. ¶ Ulterius quero pone ꝙ ꝯtra te agentem petitorio excepi deſpoliatōne ⁊ obtinui nūc volo agere directe de illa ſpoliatōe nunqͥd teneor tibi rn̄dere ſuꝑ prīa petitōe petitoria: ⁊ videt̉ qd̓ ſic qꝛ cū prima fuit petitoria ⁊ ſecunda poſſeſſoria debet ꝓcedi ſicut ſuꝑ duabꝰ mutuis petitionibꝰ. vt in. c. ij. sͣ. eo. Itē intentando actionē ⁊ recedendo ab exceptōne renunciauit iuri ſuo. ar. c. quodad conſultatōem. de re iudi. Et hanc opi. tenuit Lau.ſed Hoſti. ⁊ Io. cal. h̓ tenent cōtrariū qꝛ iam fuit ſublata prīa petitio ꝑ exceptionē ⁊ ſic iſta eſt conuentio etnō recōuentio ⁊ ideo habebit beneficiū huiꝰ. c. vt recōueniri nō poſſit nec veꝝ eſt qd̓ videat̉ renūciaſſe iuri etbeneficio exceptionis intentando actionē qꝛ ꝯtraria ꝓcedunt in re currente ad actū ꝯtrariū. ſed actio non eſthmōi īmo tendit vt directo reſtituat̉ vbi primo petebat indirecte ⁊ hͦ ſatis placet. ¶ Ultimo h̓ quero anagenti interdicto vti poſſidetis obſtet exceptio ſpoliatōnis ſicut agenti alia actōne ſeu interdicto vt hic? Inno. ꝙ ſic. ſi tamen ſpoliatus vellet d̓ vtroqꝫ ſimul ꝑagere poſſit. tu hanc materiam expedias ꝓut plene dicamin. c. veniens. de preſcrip. vbi hic tangit̉. ¶ Nico. Abbas ſiculi.De pluſpetitionibꝰ. ℟ica.¶ Continuat̉ hͨ rubrica ẜm Goff. ⁊ Io. an. quia plerūqꝫ in iudicijs plus petit̉ qͣꝫ debeat̉. Item inter incidentes qōnes interdū ꝓponit reus ꝙ actor plus petit iō ⁊cͣ.Uel cōtinua ſic. Supra in ꝓxima ℟ica viſū eſt de ordi. cogni. veꝝ qꝛ interdū excipit̉ actorem plus petere. ⁊dubitari poſſet de ordine et mō procedendi ideo ſubicitur ⁊cͣ. ¶ Ni. Ab.Ponit qͣtuor moOnſillū M. dos plus petēdi etpenas plus petētiū. ſcd̓a ibi te qͣꝫ. ¶ No.primo ꝙ aduerſariꝰ dicit̉ qͥ mecū cōtēditIn iudicio etiam in cauſa pecuniaria. adu̓ſatur em̄ mihi inqͣtū ꝯtradicit petitioni mee. Et hͦ fac̄ꝓ ſtatutis faciētibus mentione de aduerſario. concor.c. j. de iudi. ⁊. c. accedens. ij. vt li. nō cōteſt. ¶ No. ſcd̓oꝙ dicitur plus petere nō ſolum qui petit maiorē quantitatem debiti ſed etiā petens ante tpus prefixum. ⁊ ſicdicit̉ minus ſoluere qui tarde ſoluit. facit pro ſtatutopuniēte plus petentē vt habeat locū ꝯtra petentē anteterminū vel alijs modis de quibus hīc. ¶ No. tercio ꝙres ꝓmiſſa in vno loco pōt peti in alio ꝙͣ vbi fuit deſtinata ſolutio ſed petens tunc condemnat̉ reo ad intereſſe. ⁊ rō eſt quia ſi nō poſſet peti in alio loco nōnunqͣꝫcreditor fruſtrar et̉ intētōe ſua qꝛ reus vel data operavel ex neceſſitate nunꝙͣ ꝑueniret ad locū deſtinatuꝫ qd̓eſſet iniquum. ⁊ ſatis eſt reo ꝙ ſibi ſatiſfit de intereſſe d̓quo in. l. j. ff. de eo quod certo loco ⁊ intellige tex. ad ꝑdicta vt fiat hͨ condemnatio ad intereſſe quando petit̉ſolutio in loco non cōuento. ſecus ſi petit̉ in loco idoneo. puta in loco domicilij vt ſoluatur in loco cōuentotunc em̄ nullam penam incurrit cum nullum intereſſe īhoc reus p̄tendat. Et vide glo. bo. que ponit formamlibellandi impune cū petitur extra locum deſtinatum ī§. ſiquis agens. in ver. loco inſti. de act. debet em̄ facerecōmemoratōnē illius loci vbi fuit promiſſa ſolutio dicendo peto. x. vt mihi ſoluas hic vel ibi vbi ſoluere ꝓmiſiſti. ar. in. d. ver. loco. ⁊. ff. de eo qd̓ cer. lo. l. ij. poſt hͦniſi ſoluat quia reperitur in curia poteſt conueniri vbicunqꝫ dūmodo in loco idoneo .ſ. vbi al̓s ſortit̉ foruꝫ licet quidam dicunt ꝙ vbicunqꝫ poterit conueniri ſedprimū ē veriꝰ ⁊ cōmuniꝰ. vt ibi no. in. d. l. j. de eo qd̓ cerlo. Nico. tn̄ de maͣ. tenuit ꝯtrarium. ⁊ eū ſequit̉ Bar. īd. l. j. vt vbilibet tanꝙͣ fugitiuus poſſit cōueniri ſed vtdixi primū videt̉ equiꝰ ⁊ cōmunius. ¶ Uenio nunc ad