De dilationibus. 8

quo ad primū ꝙ licet ceſſaret nūc impedimentū. nō tamē ceſſabit effectus iam ꝓductus ex abſentia. nam propter illam abſentia nō potuit deliberare cū ep̄is et alijsquorum conſiliuꝫ ī hac re erat neceſſariū. oportꝫ ergoꝙ cōſequatur nouas inducias. Nō ob. ẜm euꝫ ꝙ debebat conſtituere ꝓcuratorē. qꝛ fruſtraᵇ conſtitueret ꝓcuratorē cum et ipſe ꝓcurator dubitās deberet habe̓ inducias ad conſulendū dn̄m. vt ī. c. dilectus. de ꝓcurat̉.Itē ī cauſa ardua quis nō compellit̉ cōſtituere ꝓcuratorē ī. c. ij. de ꝓcura. cū impedimentū eſſet h̓ temꝑale. vtnoͣ. ī. c. cum dilecti. de do. et contu. Nec ob. ꝙ artabat̉ad comparēdū ꝑ ſe vel ꝑ ꝓcuratore. et qꝛ tenetur conſtituere ꝓcuratorē. qꝛ poſſet comparere et nō valet. ſediſte voluit ſed nō potuit rōne impedimēti. Nō ob. vlti. de. l. ignorare. qꝛ licet abſens ex cauſa etiā nccͣia teneatur ſe defendere. nō tn̄ ꝑ hͦ tollit̉ qn̄ habeat locuꝫ iusreuocādi domū ex cā h̓ exp̄ſſa et ſi. Itē iſte ſe defēdebatallegādo cās legitīas de petēdo nouas īducias. ſecꝰ vbinullus compareret ad allegādum aliquā cauſam vt incōtrario. Itē ſi fuiſſet ꝓceſſum cōtra iſtuꝫ fuiſſet factapoſtea reſtitutō ex legitima cā. ff. ex qui. ca. maio. ꝑ totum. et in. c. cum bertoldus. de re iudi. ſed exquo cōſtatde impedimēto melius fuiſſet an̄ factū occurre̓ qͣꝫ poſtvulneratā cām remediū querere. l. fi. C. ī qui. ca. ī integ. reſti. nō eſt neceſ. ¶ Sed ꝯtra hͦ et ꝯtra tex. denuoop. et videt̉ ꝙ nō debuit accuſari rōne illius ſecūde vocatōis cum in ea nō fuerit facta mētio de primo mādato. arg. ī. c. ceterū. de reſcrip. nō em̄ fuit intētio pape reuocare primū mandatū exquo nō exp̄ſſit. ar. ī. c. ex parte. de offi. dele. So. Hoſti. ꝙ ꝓpter quatuor hec allegatio nō obſtabat. Primo quia ſi memor fuiſſet ꝓptereanō abſtinuiſſet a ſecundo mandato. de ſupplen. negli. p̄la. c. licet. de aucͣ. ⁊ vſu pal. niſi. ⁊ ſic nō nocet iſtud tacuiſſe. ar. ſupͣ de reſcrip. c. ſuꝑ lr̄is. Secundo quia ⁊ ſi ipſenō videat̉ reuocaſſe in effectu. tamē reuocat̉ ꝓpter iusreuocandi domū quod iſte habebat. Tercio qꝛ iſta int̓p̄tatio nō eſt partis ſed pape. de ſen. excō. inter alia. cuꝫconcor. Quarto qꝛ ꝯtraria ſunt tꝑa belli ⁊ pacis. vt inꝓemio inſti. l. aduocati. C. de aduoc. diuerſ. iud̓. videt̉ergo ꝙ papa eligēdo vnum de cōtrarijs aliud reuocauerit. de preſump. nōne. de bap. maiores. ⁊. c. ceteꝝ. prealleg. Nō ob. ibi em̄ diuerſa reſcripta ſuꝑ eodeꝫ factoemanauerant. h̓ ꝟo ſuꝑ diuerſis qui ſi poteſt debꝫ omnia mādata eius adimplere. alle. illud quod maiorē feſtinatōem requirit. ⁊ vbi imminet maius ꝑiculuꝫ. d̓ ele.vbi ꝑiculum. li. vj. facit. l. contra pupillū. ff. de re iudic̄Itē ſecundū mandatū quaſi fortius reuocat primū. adhͦ. de ſpon. ſi inter. ⁊ plus etiam dicit Inno. ꝙ ſi iſte archiepus ſponte veniſſet ꝓ ſubſidio eccl̓ie cū ad hͦ teneret̉ ex iuramēto de iureiur̄. ego em̄. deberet reputari excuſatus. Itē dic̄ ꝙ pͥmū mandatū ꝯcernebat fauoremſpecialē .ſ. vnius eccl̓ie. ſecundū ꝟo cōcernebat eccl̓amvniuerſalē ⁊ fauorē publicū merito p̄fert̉. de poſtu. prela. bone. Et ex his habes multas limitatōes ad. c. ceteꝝ⁊ ad eius maͣm. ¶ Ad alium effectū opp. ⁊ videt̉ ꝙ iſtearchiepūs burdugalen̄. nō erat citandus ſuꝑ iure pͥmatie defendēdo. immo nō debebat audiri volens defēdere. quia eius nō intereſt cum alia ſint iura archiepiſcopalia ⁊ alia iura primatis ſeu patriarche cum habeantſe archiepūs ⁊ primas ſeu patriarcha vt inferior et ſuperior. ⁊ de archiep̄o appellatur ad primatē. vt ſupͣ dixi. ⁊ cuius nō intereſt audiri nō debet. ij. q. vj. nō ſolentde elec. cum inter. So. quidam vt Inno. refert allegātrōem ꝙ ipſius intereſt qꝛ omnia iura primatis caduntī ip̄m archiep̄m ceſſante primate. hanc rōem dicit Inno. falſam. nam ſi appellaret̉ ab archiep̄o debet appellari ad primatē. ⁊ tn̄ ceſſante primate nō appellabit̉ ad archiep̄m ſꝫ ad papā. Itē ꝓcuratōes primatis nō recipiet archiepūs ſed papa. Reddit ergo Inno. aliā rōnemdicēs ideo eū admitti ad defendendū ꝓuinciā ꝯtra ali-

um petentē iura pͥmatis qꝛ eius intereſt ne ſua ꝓuinciapluribus aggrauetur. Hoſt. dicit hanc rōꝫ Inno. eſſenimis gnaͣlem. dicit ꝙ vera ratio ē ne iugū ſubiectiōiscogat̉ ſubire ne ſupra ſe excepto papa ſuꝑiorem ſentiat̄ quē neceſſe habeat reuereri. ⁊ qui ipſum vexare ⁊ gͦuare poſſit. ⁊ ne alius papa excepto ſed ipſe ſolus videatur prouīcie p̄eminere. ad hͦ de vſu pal. ex tuaꝝ. et qd̓ibi no. Subijcit tn̄ ꝙ licet h̓ ſolus archiepūs videaturadmitti. requirit̉ tamē ꝯſenſus p̄latoꝝ ꝓuincie ad ꝓuiſionē faciendā. de maͣ. ⁊ obe. c. fi. ẜm eū. Sed cōtra hācrōem Hoſti. facit. qꝛ de iure habet iſte archiep̄us recōgnoſcere ſuꝑiorem .ſ. primatē vel patriarchā. vn̄ ad illum de cuius p̄iudicio agit̉ debet ſpectare defenſio cuius iura vſurpātur. vnde pōt dici clarius ⁊ meliꝰ ꝙ autiſte archiepūs nō recognoſcebat aliū ſuꝑioreꝫ citra papam. ⁊ tunc ꝓcedit dictum Hoſti. aut recognoſcebatſicut de iure recognoſcere debebat. ⁊ tūc dic ꝙ aut volebat ille bituricen. archiepūs cōcurrere vnacuꝫ patriarcha ita ꝙ volebat illi preiudicare ī totum. ſꝫ accumulatiue volebat preſcribere ſeu dicebat ſe acquiſiuiſſe ⁊tunc etiam intereſt iſtius ne habeat plures dn̄os ſeu ſuꝑiores. ad hͦ quod no. Inno. in. c. conquerēte. de off. ordi. aut dicit ſe queſiuiſſe illud ius primatie ad patriarcham. ⁊ tunc etiam dico hunc debere admitti ad defenſionē. qꝛ vt no. dicit Inno. in. c. auditis. de p̄ſcrip. ſic̄ intereſt prelatoꝝ ne ꝑdant iura que habēt ī ſubiectis intereſt ſubditoꝝ nō mutare dn̄os. ad hͦ. c. cū inter. de reiud̓. ⁊ qd̓ noͣ. in. c. inter qͣtuor. de ma. ⁊ obe. ⁊ ſic om̄i caſu iſtius archiep̄i intererat vt admitteret̉ ad defendendum. Itē exquo nolebat obedire iſti archiep̄o bituricen̄. tanqͣꝫ habēti iura pͥmatis licite potuit ⁊ debuit iſtearchiepus facere iſtum citari ⁊ compelli ad obediendūvt in. d. c. cum inter. ⁊ de capel. mo. dilectꝰ. ¶ Ultimoh̓ querit̉ an̄ ꝓcurator conſtitutus ſub hac forma vt faciat omnia ea que ipſe conſtituens in ꝓpria ꝑſona poſſet facere videatur habere poteſtatē explicādi exigēdiſpālia mādata? Io. an. dicit ꝙ nō ꝑ. c. qͥ ad agendū. deꝓcu. li. vj. Bar. tenet cōtrariū in. l. ꝓcurator cui liberaff. de ꝓcu. dicit em̄ de tali ꝓcuratore videt̉ ꝯceſſa libera facultas exigēdi ⁊cͣ. ꝓ hoc habes bonuꝫ tex. ī. l. creditor. §. lutiꝰ. ff. man. et videt̉ tene̓. Archi. in. c. j. d̓ reſcpͥ.li. vj. ⁊ hͦ patet ꝑ dictū. §. lutius. Quid aūt ſi ꝓcuratorē cōſtitutus ad certa negocia. ⁊ poſtea ſubijcit̉ clauſula ꝓmittēs ipſe ꝯſtituēs hr̄e ratū quicquid ꝓcurator ſuus fecerit an videat̉ ex hoc ꝯceſſa libera. vide ꝑ Bar.⁊ alios in. l. j. ff. de offi. ꝓcu. ceſa. et ī. d. l. ꝓcura. cui libera. et ſunt opi. vide ibi.De ferijs.℟ica.¶ Uiſo ſupͣ de dilatōibꝰ que dant̉ a iudice. ⁊ de dilationibus q̄ dātur a iure videndū eſt iō ⁊cͣ. ita cōtinuatGoff. ⁊cōiter alij. Sed iſta continuatō pōt impugnari. qꝛ ferie nō ſunt ꝓprie dilatōes iuris cum dilatio det̉ab hoīe vel a iure ad aliquid explicādum. vt dixi ī. c. j.ſupͣ ti. ꝓxi. ꝓbat̉ de dilatōe hoīs ſupͣ ti. ꝓxi. d̓ dila. iuris patet in. c. quod ad conſultatōeꝫ. de re iud̓. et quodibi noͣ. et. iij. q. iij. §. ſpacium. cum ſi. ferie ꝟo dāt̉ vt homines quieſcāt. jͣ. eo. ꝑ totū. ideo cōtinuo ſic. Quia tꝑedilationū iudicis officiū conquie ſcit. de appell̓. ſignificāte. et. l. ſiue ꝑs. C. de dila. et quia ideꝫ contingit in ferijs. ideo annectit competēti ordine hāc rubricā. vl̓ ſic.Quia ferie largo modo ſūt dilatiōes iō poſt ⁊cͣ. d̓ fer̄.cauſaꝝ et alijs colēdis ſeu feſtiuādis habetur. xv. q. iiij.et de conſecra. di. iij. c. j. de ferijs autem nuptiaꝝ habetur. xxxiij. q. iiij. Et aduerte pro vocabulo ſeu ſignificato huius verbi feria. nam eccleſia appellat quamlibꝫdiē feriā. et in die dn̄ica dr̄ feria pͥma. die lune dr̄ feriaſecūda. die martis feria tercia ⁊cͣ. et ſic deīceps vſqꝫ adfinē. et tunc dicitur feria a fando .i. loquēdo. qꝛ deus in