De dilationibus.

noua actione. ⁊ ſic nō obſtat ꝑemptio inſtātie. ¶ Adſcd̓m qn̄ ſnīa iam fuit lata ꝯcludit h̓ do. an̄. ꝙ qn̄ petitū vel exceptū fuerit vt ꝓcederet̉ ẜm iſtā penam et iudex hoc non obſtante ſentētiauerit ẜm iuſticiaꝫ cāe nōdebet āplius audiri ī alia inſtātia qꝛ hoc videtur eē reprobatū. ar. ff. de compē. ꝙ in diem. ordināt̉ .n. h̓ actio⁊ exceptio ad eundē finē. Et ſic variat̉ iudiciū d̓ plenario ad plenariū ⁊ ſic obſtabit pͥma ſnīa. facit quod no.bar. in. l. qͥ rome. §. duo fratres. ff. de verb. ob. ſꝫ vbi nōfuiſſet oppoſitum in primo iudicio ſi venit ꝑ viam exceptionis n̄ audit̉ qꝛ ante debuerit opponere ẜm eū. ſiꝑ viā actōis audit̉ qꝛ nūc agit cōtra ſnīam ex altera cā.Uidēte circa primū membꝝ qn̄ fuit petitū vel exceptum de pena ⁊ iudex contrariū iudicauit vt nō poſſitagi poſtea ẜm do. an̄. p̄t dubitari nūqͥd ꝓcedat hͦ dc̄mſiue iudex exp̄ſſe reprobauerit exceptionē ſeu petitiōꝫan̄ etiā qn̄ ſimpl̓r iudicauit contrariū. nam. l. qd̓ ī die.alle. ꝑ do. a n. facit potius ad contrariū. nam loquit̉ qn̄iudex expreſſe reprobauit compenſationē ⁊ tūc nō poſſit amplius agi. ſecus ſi de ea oppoſita rōnem non habuit quia tūc ſalua manet facultas compenſandi etiaꝫpoſt ſnīam vt ibi le. ⁊ no. ſed ego quo ad caſum huiusc. idē puto ſi exp̄ſſe non reprobauit. ſatis em̄ ē ꝙ de ea īſnīa rōnem non habuit. videt̉ em̄ reprobaſſe ⁊ imputet̉ non appellanti ſicut qn̄ ꝓducto inſtrumento iudicat ꝯͣ illud. vt in. c. ſuborta. de re iudi. ⁊ ibi ē bona glo.⁊ qd̓ no. in. c. cū ioannes. de fide inſtr. ī glo. fi. ſil̓e etiā īqōne falſitatis. nā et poſt ſnīam pōt agi. vt in. c. lꝫ. deꝓba. ⁊ in. c. cū venerabilis. de excep. tn̄ ſi in prima inſtātia fuit exceptū de falſitate ⁊ ꝯͣrium fuit iudicatum nōpōt amplius agi niſi appellet̉ vt in. l. j. et. ij. C. ſi ex fal.inſtru. ⁊ no. glo. dicti. c. lꝫ. ⁊ rō diuerſitatis inter exceptionem cōpēſatōis ⁊ alias p̄dictas ſeu caſuꝫ nr̄m eſt.qꝛ exceptio cōpenſatōis de directo obſtat executōni ⁊non ſnīe. vn̄ ſi iudex de ea oppoſita mētioneꝫ nō feceritnō videt̉ ꝓpter hoc reprobaſſe ſꝫ potius reſeruaſſe adtp̄s executionis ſecus vbi exceptio d̓ directo obſtat cōdemnationi qꝛ tūc iudex etiā nō habēdo de ea rōnē videtur reprobaſſe qꝛ fecit actū ꝓrſus cōtrariū. vt no. inp̄alle. c. ſuborta. ad idē. c. ex ꝑte. iij. ⁊ qd̓ ibi noͣ. d̓ appel.¶ Cōcludo ergo circa primū membꝝ ꝙ ſi in pͥma inſtantia fuit petitū vel exceptū de pena ⁊ iudex ꝯtrariūiudicauerit .ſ. ẜm iuſticiaꝫ cāe ſiue exp̄ſſe reprobaueritexceptionē ſiue tacite non pōt amplius agi vel excipiniſi fuerit appellatū. ¶ Quo ad ſcd̓m mēbrū dū dicitdo. an. ꝙ ſi non fuit oppoſitū in primo iudicio non audit̉ ꝑ viam exceptionis. nō puto hoc ſimpl̓r veꝝ vnd̓dicerē ꝙ aut nemo agitˡ ⁊ tūc in dubio n̄ pōt excipi ⁊cͣ.aūt agit actor forte ꝓ executiōe ſentētie quā habuit ⁊tūc ſatis poteritꝭ excipi hoc mō. dico ꝙ tu nō es audiēdus qꝛ debes cadere a cā qꝛ noluiſti iurare. et ſic petoꝑ iudicē te condēnandū cū de delicto notorie conſtet īactis. ad hoc qd̓ plene dixi in. c. ſi diligēti. de fo. cōpe.⁊ qd̓ no. in. c. paſtoralis. de cā poſſ. et ꝓprie. in glo. pe. etꝑ Fede. conſi. xliij. ¶ Quo ad t̓ciū dū dicit ꝙ ꝑ viamactionis dꝫ audiri ſi non fuit actū vel exceptū in primoiudicio. Aduerte qꝛ aut fuit ſnīa executōi mādata et n̄video qūo poſſit reus age̓ ad iſtā penā cū nō poſſit cadere ab actione cū ſublata ſit ꝑ ſolutionē. nā ſolutōneeius qd̓ debet̉ oīs obligatio tollit̉ inſti. qͥ. mo. tol. obl̓.in pͥn. vn̄ ꝑinde ē habēdū ac ſi ſpēs petita eēt ꝑempta.vt. l. qd̓ te. ff. ſi cer. pe. Aut nō ē executa ſnīa ⁊ tūc ſi ſētētia ē lata ī fauorē actoris qͥ debebat ꝑdere cām mͥ oblatā in penā ſatis puto dictū ſuū ꝓcedere. ſi ꝟo fuit lata ꝓ reo qͥ debebat hr̄i ꝓ ꝯfeſſo ⁊ p̄t dubitari nūquidpoſt abſolutionē poſſit agere actor vt habeatur ꝓ cōfeſſo ⁊ ſic condemnet̉. ⁊ hoc quia text. in. d. l. ij. §. qd̓ ſiactor. dicit ꝙ debet condēnari ẜm ꝙ ſtatus cāe ſuggeſſit. ſꝫ certe ſtatus cāe nunc non patitur ꝙ reus habeat̉ꝓ confeſſo ꝓpter p̄ſumptione q̄ erat ꝯͣ illū qui noluit

ip̄ius calūniam fuit abſolutus. ⁊ ad. l. ij. dic vt. sͣ. dixi exponēdo qn̄ ex alijs prius actis cōſtaret ꝙ nō veniebatꝯdendāꝰ etiā ſi habet̉ ꝓ ꝯfeſſo. ¶ Ultīo ſcias ꝙ Inn̄.format qōnem hic an ꝓcurator vl̓ alius admīſtratordebeat iurare de veritate dicēda: vide hic ꝑ eum quianon facit multum ad ꝓpoſitū huius tituli. ⁊ ſatis ī hocc. ſcriptum ē.℟ica.¶ De dilationibus.¶ Continuatur hec rubrica ad p̄cedentē hoc ordineqꝛ iudicio cepto ſolēt litigātes inducias petere quandoqꝫ ad poſitiones qn̄qꝫ ad probationes faciendas. iō⁊cͣ. de materia huius ti. habet̉. iij. q. ij. ⁊. iij. ⁊. v. q. ij. pertotum. Et notandū ẜm Goff. ꝙ lꝫ hͨ rubrica ſit generalis tamē decretales huius ti. loquūtur de dilatōnibꝰque dant̉ ante lit. conte. tm̄. Et ſic nota ꝙ rubꝝ qn̄qꝫē Seneralius nigro. nam dilatio in genere comp̄hēditnedum dilationē que dat̉ an̄ lit. conte. ſed etiaꝫ pꝰ. iij.q. iij. §. ſpatium. ⁊. jͣ. de ꝓbati. lꝫ cū ſi. ⁊ hic in nigro tractat̉ tm̄ de dila. que dant̉ an̄ lit. ꝯtē. ſic econtra nigruꝫqn̄qꝫ ē generalius rubro. vt in ti. d̓ offi. dele. li. vj. iuctoc. j. ⁊ fi. loquit̉ em̄ rubrica de delegato ⁊ tn̄ tractat̉ ī nigro etiam de conſeruatore qͥ non ē ꝓprie delegatus. ⁊clarius ꝓbat̉. C. ob chirogra. pec. in glo. rubrice iūctonigro. ¶ Nūc oppo. de incōgrua ſituatōe. debuiſſꝫ em̄iſte titulus poni poſt rubrica de iudi. ⁊ an̄ rubricā d̓ foꝯpe. In vocatione em̄ que fit ad iudiciuꝫ dilatio dat̉vt in. c. ij. ⁊ fi. jͣ. eo. ti. So. dicit Io. an. ꝙ potuiſſꝫ ibi poni. Itē poſt illū ti. qꝛ reo vocato ꝓponēti declinatoriādat̉ dilatio. Itē poſt ti. de libel. obla. qꝛ ad rn̄dendū⁊ ad deliberandū dat̉ dilatio. ſit ergo hoc de arbitrarijs ẜm eū voluit tn̄ actor potius hic ponere qͣꝫ alibi qꝛdilationes que dantur poſt lit. conteſt. ad deliberādūſeu ꝓbandū obtinent principatuꝫ. ⁊ idē ordo fuit ī. C.lꝫ aliud in. ff.Si det̉ nimis breIlecti Flil. iis terminꝰ ꝑemtorius vbi nō ſubeſt neceſſitas licite appellatur. vel ſumma ſic ne videatur cōuenire rubrice de appella. Citatio vocatoria cum peremptorio non debet eſſe nimis breuis maxime vbi de rebus eccleſiaſticis agit̉ niſi neceſſitas alid̓ſuggerat. h. d. ⁊ ſunt due partes. In prima appellātisꝓſecutio ⁊ ip̄ius appellationis commiſſio. ſcd̓a ibi: qͥavero. ¶ Nota primū text. optimū ꝙ illato grauamineꝑ iudicem poteſt hoc expreſſo incontinenti appellarinec eſt opus ꝙ petatur reuocatio grauaminis. qd̓ dic̄Cal. eē contra no. ꝑ Io. an. in. c. ex parte. j. jͣ. de appell̓.vbi dicam qd̓ tene menti. ¶ No. ſcd̓o ibi timētes ſe aiudicibꝰ grauari ⁊cͣ. ꝙ illato grauamine de pn̄ti poteſtappellari īcontinēti ꝓpter timorem futuri grauamīs.de quo veriſil̓r timet̉ dꝫ tn̄ aliqͥd expͥmi ꝓpt̓ qd̓ appareat grauamē de pn̄ti. ¶ No. tercio ꝙ dilatōnes n̄ ſūtabbreuiāde ita cum agit̉ de rebus eccleſiaſticis ſicut cūagitur de rebus prophanis. tex. tamen facit in contrarium in cle. diſpendioſam. de iudi. iuncta clem̄. ſepe. deverbo. ſig. ⁊ dic vt ibi. ¶ Nota vltimo ꝙ prima citatōpoteſt eē peremptoria dummodo non ſit nimis breuisvt hic. nam ꝓpter breuitatem iuſtificat̉ hic appellatio⁊ non ex miſſione ꝑemptorij. citatio em̄ ꝑemptoria habens competentia interualla ſeu competentem terminum ẜm practicam quaꝫ ponit glo. in. c. conſtitutōeꝫ.de ſen. ex. lib. vj. equiꝑatur tribus citatōnibus. xxiiij. q.iij. de illicita. ⁊ in. l. contumacia. ff. de re iudi. ⁊ in. l. tresdenūciationes. C. quomodo ⁊ quādo iudex. no. Inno.