Ut li. pen. nil inno.

ne imponūtur cōtrahentibꝰ ſciēter. de quibꝰ in hac glo.⁊ in. d. l. fi. ⁊ declara ſic poſt Hoſti. aut ambo ꝯͣhentesignorant: aut ſciūt: aut vnus ſcit ⁊ alter ignorat. Primo caſu excuſat ꝓbabilis ignorātia. qꝛ rem q̄ culpa caret ⁊cͣ. de ꝯſti. cognoſcētes. ⁊ in. c. apl̓ice. d̓ cle. ex. mi. Invenditore tn̄ ſeu aliter alienāte difficilis reꝑit̉ ignorantia cū nō poſſit ignorare reꝫ eſſe litigioſam: niſi ſucceſſit alteri ⁊ ꝓbabiliter hoc ignorauerit: ꝑ regulaꝫ is qͥ inius ſuccedit alteriꝰ. li. vj. vn̄ hoc caſu impedit̉ ꝯͣctꝰ: ſedalie pene ceſſant. Si ꝟo vterqꝫ ꝯͣhentiū ſciuit ⁊ tūc cōtractus non tenet. ⁊ ꝓcedet lis ſuo more ſicut prius: ſedpene ꝯmittent̉. qꝛ emptor ꝑdet p̄ciuꝫ ⁊ venditor cogit̉ꝯferre de ſuo tantūdem. ⁊ vtraqꝫ qͣntitas applicabit̉ fiſco. vt. d. l. fi. Si ꝟo alter tm̄ ſciuit ⁊ tūc ille ſolꝰ punit̉.⁊ ignorās lucrat̉ terciā partē p̄cij. Si ꝟo emptor recuperat p̄ciū ſuū ⁊ lucrat̉ terciā ꝑtē de eo qd̓ venditor tenet̉ ſoluere de ſuo. ⁊ relique due ꝑtes applicant̉ fiſco. ⁊idem dic in donatōe. nam eſtimabit̉ res ⁊ ꝓcedet̉ ad penas modo p̄dicto. Item aduerte qꝛ ſiquis rē litigioſaꝫſacre domui dedicauerit punit̉ in duplū applicandū petenti. ff. de litig. l. pe. ⁊ fi. ẜm Hoſti. Iteꝫ dic̄ vltra doc.hic ꝙ eſt dare aliū effectū litigioſi. naꝫ ſnīa lata ꝯͣ alienātem mandat̉ executiōi abſqꝫ alia tela iudicij cōtra euꝫ īquem facta fuit alienatio. vt no. bar. in. d. l. j. ⁊ declaratur clarius ꝑ eū in l. creditores. de pigno. Item dic haspenas ꝓcedere ſi fit alienatio durāte litigio. Si aūt inſtantia eſt ꝑempta: ⁊ tūc aut ꝑ lapſum triēij de iure ciuili. aūt qꝛ actor renūciauit liti. Primo caſu nō impeditur ꝯͣctus. nec habent locū ſupraſcripte pene: ſed duratviciuꝫ litigioſi quo ad qͥd. vt. l. j. C. de p̄ſcript̉. lon. tēp.⁊ ꝑ bar. in. d. l. j. Secūdo caſu ex toto ceſſat viciū litigioſi. ar. in. l. poſtqͣꝫ liti. C. de pac. no. glo. in. d. l. j. C. de preſcrip. lon. tempo. ⁊ hoc no. canoniſta. qꝛ nō habes alibiita bn̄ diſcuſſum. ¶ Nūc quero de facultate agendi pereccl̓iam ſancte Marie. Glo. iſta tercia ꝓpe finē dicit ꝙꝯͣ Io. de atheia qͥ trāſtulit res litigioſas in monaſteriuꝫpoterit agere de vicio litigioſi ꝯͣctus. cōtra monaſteriūꝟo poterit agere adrem ip̄am .i. rei vendicatōeꝫ. dic ꝙhoc dictū glo. nō imponit neceſſitatē ſic agendi. nam ꝯIo. de atheia poſſit agere rei vendicatōe ꝓſequēdo primuꝫ iudiciū cuꝫ adhuc habeat̉ ꝓ poſſeſſore exquo dolodeſijt poſſidere. vt in regula ꝓ poſſeſſore. de regū. iur̄. li.vj. ⁊ hec ſnīa lata cōtra eum poterit mandari executiōicōtra monaſteriū ad qd̓ res litigioſe fuerūt trāſlate: tamen coram iudice ſuo: vt. sͣ. dixi. ⁊ nō obſtat. c. eccle. decōſti. Sed aduerte ad vnū notabile dictū. hec em̄ glo.videtur ſentire ꝙ ꝯͣ monaſteriū poſſit agi de vicio litigioſi: qd̓ eſt ꝯͣ id qd̓ p̄cedit in glo. cū recipiens ſcienter reꝫlitigioſam teneat̉ ſicut alienās. vt. d. l. fi. ⁊ hic ī glo. Etꝙ poſſit agi cōtra monaſteriū ⁊ eodē modo ꝯͣ quālibeteccl̓iam ꝯͣhentē vicio litigioſi videt̉ mihi tex. rotundushic. vbi papa ꝓhibendo alienatōem reꝝ ſurrogataruꝫloquitur alternatiue: vt ſit facultas eccleſie ſancte Marie agendi vel de ꝓprietate vel de vicio litigioſi. Si eniꝫcōtra monaſteriū non poteſt agi vicio litigioſi nō feciſſet papa hic mentōem niſi de q̄ſtione ꝓprietatis cuꝫ loquatur de monaſterio. hoc idem dico ſenſiſſe glo. ij. jͣ. c.ſe. vt viciū litigioſi habeat locū etiam in eccl̓ia. hoc ideꝫſentit Io. an. ſuꝑ tex. ⁊ poſt Hoſti. jͣ. ſuꝑ glo. fi. vbi dicit ꝙ leges penales ꝑ ius canonicuꝫ ſunt approbate. Etde litigio dicit patere hic. ⁊. xj. q. j. qꝛ res. ⁊ ſubijcit notabile verbū ꝙ etiam in rebus eccleſiaſticis locuꝫ habetſaltem cuꝫ tota eccl̓ia delinquit. adducit notata in. c. ij.de or. cog. ⁊ in. c. j. de dol̓. ⁊ cōtu. qd̓ eſt valde notanduꝫ.Sꝫ contra hoc facit qd̓ nouiſſime ſcripſi in. c. j. de do. etꝯtuma. p̄all̓. vbi dixi ꝙ regulariter ꝓpter delictū prelati et capituli non debet eccl̓ia ꝑdere rem ſuam: ſicut necpupillus ꝑdit rem ſuam ꝓpter delictū tutoris. vt no. inl. ſiquis intantā. C. vnde vi. facit. l. meminerint. C. e. ti.Dico ſaluādo illud dictum ⁊ approbando iſtud ꝙ mo-

naſteriuꝫ non punitur hic in bonis ſuis īmobilibꝰ. Primo qꝛ iſte poſſeſſiones ſurrogate ſuccedunt loco aliaꝝquas monaſteriū alteri locauit. vnde eſt quedā ꝑmutatio. pena ꝟo ꝓcedens ex vicio litigioſi cōſiſtit in precioqd̓ poteſt ex fructibꝰ detrahi. ⁊ in fructibꝰ habent p̄lat⁊ capitulū plenā facultatem diſponēdi. ar. c. qd̓ quibuſdam. de fideiuſſo. Et ſi diceres fructus nō ſufficere: dico ꝙ puniētur ip̄i ꝯtrahētes in corpus. ar. c. fineꝫ. d̓ do.⁊ cōtu. ⁊ bene facit glo. in. c. de multa. de p̄ben. nam et ſidiceremꝰ ꝯͣriuꝫ daretur aperte via p̄lato ⁊ capitulo alienandi bona īmobilia eccl̓ie ſine ſolēnitate debita qd̓ ſonat in abſurdum ꝯͣ. c. quāto. de diuor. ⁊ vide in hoc qd̓plene dixi in. d. c. j. de do. ⁊ cōtu ¶ Oppo. aliter ꝯͣ tex. videtur em̄ ꝙ ratio ꝓhibitōis de qua in tex. ſit fruſtratoria cum nunqͣꝫ poſſit agere eccl̓ia ſancte Marie contramonaſteriū. qꝛ p̄ſuppoſito ꝙ monaſteriuꝫ non poſſideat bona q̄ vendicant̉ nihilominꝰ exquo obtulit ſe liti litigando ac ſi poſſideret tenet̉ ſatiſfacere ſi condemuatſoluendo eſtimatōem. vt. l. is qui ſe liti. ff. de rei vendic̄.cum ſi. Item dolo deſinens poſſidere ꝓ poſſeſſore habetur regula qui dolo. li. vj. Glo. fi. ſoluit ꝙ ille leges nonhabent locum in eccleſiaſticis negocijs: ne delictum perſone ⁊cͣ. Idem tenet Innoc̄. Ex quo ſingulariter notaꝙ ſi ſolus p̄latus offert ſe liti nomīe eccl̓ie ac ſi poſſideret non debet eccl̓ia ꝯdemnari ad eſtimatōem. ſed putoipſum p̄latum ꝯdemnandū de ſuo patrimonio. ar. optimum ex his que no. glo. in. c. de multa. de p̄ben. ⁊ eiꝰ qd̓le. ⁊ no. in tutore in. l. non eſt ignotū. C. de admi. tu. ⁊ inl. meminerint. C. vnde vi. facit qd̓ plene dixi. ī. c. j. d̓ do.⁊ cōtu. Idem ſentit Hoſti. cum limitatōe quādo ſolusp̄latus deliquit. ſecus ſi tota eccleſia deliquit. no. in. c. ij.de ordi. cog ¶ Nota bn̄ ex hac ſolutōe ꝙ delictū ſoliusp̄lati non nocet eccl̓ie etiā in iudicialibꝰ ſalteꝫ vbi venitpunienda ecc̄ia in rebus ſuis ſine cauſa qd̓ eſt ꝯtra glo.in regula delictum. de regu. iu. li. vj. que ſentit oppoſitūin iudicialibus. Ego etiā cum tota eccl̓ia deliquit in ſuſcipiēdo iudiciū limito ꝓut. sͣ. dixi ī pena litigioſi ꝯͣctꝰ.⁊ dic̄ vt ibi. Et tenēdo opinionē ꝙ piudicet eccl̓ie ī aliquo caſu ſolue alit̓ contrariū ẜm Hoſt. ꝙ mōaſteriumpoſſꝫ fieri n̄ ſoluēdo. sͣ. d̓ reſti. ſpo. olim. el. ij. vl̓ ẜm Inno. poſſꝫ laborare in vanū ad rem litigioſam recuꝑandam litigādo ꝙ iure qd̓ fit ſine laboribꝰ. ff. d̓ mino. l. minor. xxv. an. ⁊ de arbi. c. ꝑuenit. ſiue de facto ꝓpter potētiaꝫ detētoris. d̓ rebꝰ ec. nō ali. c. pe ¶ Ultimo extra glo.quero nūquid alienatio facta ꝑ mōaſteriū ꝯͣ hāc ꝓhibitōem pape teneat? Hoſt. ꝙ non. ⁊ allegat. c. veritatis.in fi. d̓ do. ⁊ ꝯtu. hoc dictū placet. qꝛ ſicut alienatio ꝯͣ legem mortua nō valet. l. nō dubiū. C. d̓ le. x. di. vides ita⁊ ꝯͣ. l. viuā ⁊ aīatā vt eſt pͥnceps. vt no. Inno. in. c. fi. deaccu. ſecꝰ dic in alienatōe facta ꝯͣ p̄ceptū iudicis vl̓ contra ꝯuentōem ꝑtiū. d̓ quo plene ꝑ Inno. in. c. rainaldꝰ.d̓ teſta. ⁊ in. c. fi. de rebꝰ ec. nō ali. Sꝫ diceres tu qͣre papa ꝓhibuit alienari iſtas ſurrogatas cū de alijs in defectū ſit ſatiſfaciendū: nec plꝰ ſt̓ obligate iſte qͣꝫ alie? doc.varie ſoluūt. ſed ex toto nō ſatiſfaciūt: maxime in eo ꝙdicunt iſtud mōaſteriuꝫ īmediate ſuberat dn̄o pape. ⁊ideo debet ei ꝓſpicere quātū potuit ne ſua īmobilia ꝑdere poſſit. Certe hoc nō ꝓcedit. qꝛ papa hanc ꝓuiſionem fecit in fauorē eccleſie ſancte Marie: vt clare colligitur ex tex. ⁊ nō in fauorē monaſterij. ideo breuiter dico ꝙ hoc fecit ne monaſteriū ſaltē fraudulēter efficeretnō ſoluēdo. ⁊ ſic nō poſſꝫ ꝯͣ monaſteriū ſentētia mandari executōi. per hanc em̄ ꝓhibitōem impediet̉ alienatioillaꝝ reꝝ ⁊cͣ.Abbas.¶ Sūmatū eſt sͣ.Accleſia ſancte. c. ꝓxul No. pͦꝙ ꝯͣ ſpoliatōeꝫ factā ꝑ iudicē maxime nō ſuuꝫiuris ordine nō ſeruato ꝯpetit poſſeſſoriū recuperandeſicut contra priuatū. ⁊ clarius probatur in. c. cōquerente. de reſtitu. ſpolia. et. c. cum cauſa. de offi. deleg. ⁊ vide