Ut lite pen. nilinno. ho

Bar. ī. l. iuſte poſſidet. ff. de re iudi. ¶ Secūdo no. ꝙ certo negocio aduocato ad curiā nō valet quicqͥd fit ꝑ īferiorē. an hoc ſit veꝝ indiſtincte: ⁊ quid in alio ſuperiore a papa vide oīno. no. p Inno. et alios in. c. cū. M. decōſti. Et an reſeruatio afficiat ſine decreto: vide glo. etdoc. in. c. ſi eo tꝑe. de elec. li. vj. No. hic not abilē ꝓuiſionem adhibendā ꝑ iudicem cū res litigioſa in alium defacto trāſlata rehaberi nō poteſt .ſ. vt alia res eqͥualensilli in locū illius ſurrogat̉ ⁊ interdicat̉ illius alienatio. ⁊crederem ꝙ in hoc caſu non valeret alienatio facta cōtra hāc ſurrogatōem ⁊ p̄ceptū factū licꝫ ꝑ inferioreꝫ aprincipe. qꝛ exquo ſurrogatio fit iuris aucͣte: debet aſſumere naturā illius in cuiꝰ locū ſurrogatur. Sicut ergonon valeret alienatio rei litigioſe: vt. l. ij. ⁊. fi. C. de litig.⁊ dixi. sͣ. in. c. p̄cedenti. ita nec alienatio iſtius rei ſurrogate. ⁊ ſic limita. no. ꝑ Inno. in. c. rainaldus. de teſta. dico etiam ꝙ licꝫ iſta ſurrogatio ſit vtilis ꝑ ea que dixi. sͣ.in. c. p̄cedenti. nō tn̄ neceſſaria. qꝛ pro poſſeſſore habet̉exquo dolo deſijt poſſidere. vt in regula ꝓ poſſeſſore. li.vj. ⁊ ſic poteſt cōdemnari ac ſi poſſideret ⁊ cogetur ſatiſfacere de bonis ſuis. vt tactū fuit in. c. p̄cedenti ¶ Nota caſum in quo petit̉ reſtitutio vniꝰ rei et ſit reſtitutioalteriꝰ: ⁊ hoc vigore ſurrogatiōis. Item exquo illa reshr̄i dolo iſtiꝰ nō poteſt debꝫ ſatiſfacere d̓ reliquis bonisſuis. ſimile no. in. l. vinū. ff. ſi cer. peta. ¶ No. ibi ad arbitrium bonoꝝ viroꝝ ⁊cͣ. ꝙ vbi agit̉ de aliqua re eſtimanda iudex recurrit ad arbitriū bonoꝝ viroꝝ: ⁊ ẜm ip̄orūrelatōem ꝓcedit. Et nota qꝛ dicit in plurali bonoꝝ viroꝝ. ⁊ ſic videt̉ ꝙ debent eſſe plures: an hoc ſit neceſſarium. ⁊ quid ſi non reꝑiat̉ niſi vnus ⁊ an̄ debeāt iurare⁊ qͣliter: vide ꝑ Bar. in ꝓhemio. ff. dicam plene in. c. ꝓpoſuiſti. jͣ. de ꝓba. ⁊ idem qd̓. sͣ. dic vbi requirit̉ iudiciūalicuiꝰ in aliqua arte periti ¶ No. ar. ꝙ obligatus ad aliquam rem tradendā debꝫ eam tradere liberatā ab omnibus creditoribus: ⁊ ſic liberam ⁊ expeditaꝫ. ff. de acti.empt̉. ⁊ vendi. l. j. ⁊. ij. ¶ No. vltimo ar. ꝙ ſoluto debitotenet̉ creditor reſtituere inſtrumentū crediti. ad hoc. l.diſſolute. C. de ꝯdi. ex. l. ⁊. l. pecunie. C. de ſolū. Glo. j.eſt in ſe ſatis clara. Sed cōtra eam ⁊ ꝯͣ tex. oppo. exquoenim cauſa erat coraꝫ ordinario laico non poterat perpapam expediri ipſius ꝓceſſus. ar. in. c. vt debitus. jͣ. deappel. Ratōes em̄ glo. ꝓcederēt ſiue ſenatores fuiſſentdelegati pape: ſiue non. ff. de iudi. l. iudiciū. Hoſti. ſoluit tripliciter. Primo ꝙ ſpeciale eſt in papa qui cūctorum eſt ordinarius etiam īmediatus. ix. q. iij. cuncta. ⁊. c.ꝑ principalē. maxime in hoc caſu cū agatur inter eccleſias. de fo. compe. cū ſit. de iudi. c. fi. hec ſolutio mihi nonplacet. Aut em̄ iudiciū verſabat̉ inter duas eccl̓ias: puta inter monaſteriū ⁊ eccl̓iam ſancte Marie: ⁊ tunc ceſſat dictū Hoſtiē. ⁊ ſuccedit ratio glo. quia hec reuocatio fuit de facto. qꝛ geſta a nō ſuo iudice non tenebant.Aut eccl̓ia erat rea: ⁊ ideꝫ de fo. ꝯpe. c. ſi diligenti. Autactrix cōtra laicū ⁊ adhuc idē. non em̄ poteſt eccl̓ia inferior litigare de iuribꝰ eccleſie contra ꝓhibitōeꝫ pape. dedolo ⁊ cōtuma. veritatis. et qd̓ ibi no. ⁊ ꝑ Inno. in. c. rainaldus. de teſta. vnde directe nō impedit ꝓceſſum iudicis ſecularis: ſed īdirecte interdicēdo p̄lato agere ⁊ aduocando cauſam ad ſe. vbi aūt cauſa verſaret̉ inter duos laicos coram iudice laico: nō puto papam poſſe cauſaꝫ ad ſe aduocare exquo cauſa nō ſubijcitur ſuo foro.ar. c. ſi duobꝰ. de appel. facit qd̓ no. Inno. in. c. inquiſitioni. de ſen. excō. Ex his potes colligere ratiōem quarepapa ad ſe aduocauit ſeu aduocare potuit hoc negocium. Secūda ſolutio Hoſti. eſt ꝙ hoc fecit papa ex cōſuetudine vrbis. ar. de fo. cōpe. c. ſi clericus. ⁊. c. licꝫ. Tercia ſolutio eſt ꝙ roma eſt de patrimōio eccl̓ie. xcvj. diſ.cōſtantinus. ad hoc qui fil̓. ſint legit̉. c. ꝑ venerabilē. deelec. fundamēta. li. vj. Iſte due ſolutōes ſunt neceſſariequādo cauſa verteret̉ inter laicos: ꝑ ea que. sͣ. dixi. ſecꝰſi inter duos clericos vel clericum ⁊ laicū: vt hic accidit.

tunc em̄ papa poſſet etiam ceſſante cōſuetudine vel iuriſditione temꝑali per ſupradicta. ¶ Extra glo. opponitur exquo monaſteriū nō ſpoliauit eccl̓iam ſancte Marie: quomodo potuit agi cōtra monaſterium poſſeſſorio recuꝑande cum non detur niſi contra ſpoliantē ⁊cͣ.de reſtitut̉. ſpoliat̉. cum ad ſedem. Sol̓. dicit Inno. ꝙforte agebatur cōtra monaſterium conditōe. c. ſepe. dereſtitu. ſpoliat̉. quia ſcienter ſucceſſit in vicium vel agebatur vicio litigioſi. de quo dic vt dixi. sͣ. c. ꝓxi. ⁊ aliqͥdjͣ ¶ Opponitur. exquo monaſterium deſijt poſſidere nōdebet poſſe amplius conueniri ſuper illis rebus. vt in. l.ſin autem. ff. de rei vendi. ⁊. c. aduerſario. de excep. Glo.ij. ſoluit ꝙ monaſteriuꝫ alteri locando incidit in viciuꝫlitigioſi contractus: ⁊ ſic ex vicio ſuo poterat conueniri. Item quia dolo deſijt poſſidere: ⁊ ſic debet haberi ꝓpoſſeſſore. in regula pro poſſeſſore. li. vj. merito papa fecit iſtam ſurrogatōeꝫ. ¶ Nota primo ex glo. iuncto tex.ꝙ locans rem litigioſam incidit in vicium litigioſi. ſedcerte hec glo. non eſt vera: niſi prout dixi ſupͣ in. c. precedenti vbi videas. Item ſentit iſta glo. ꝙ monaſteriumin alium trāſferendo illas res incidit in vitium litigioſi.⁊ ſic iungendo iſtam glo. cum notatis in. c. p̄cedenti. videtur ꝙ ex duplici capite monaſteriuꝫ incidit in viciuꝫlitigioſi. Primo recipiendo illas res litigioſas ſcienter.Secundo tranſferēdo poſtea in alium. De primo dicvt in. c. p̄cedenti. De ſecūdo dico ꝙ vt ſit verum oporteret preſupponere duo. Primo ꝙ lis iam ſeu cōtrouerſia fuiſſet mota contra monaſterium. lis enim inchoatacontra Io. non puto vt extendatur ad monaſteriū quoad vicium litigioſi: vt poſtea alienādo dicatur alienare rem litigioſam. arg. c. veniens. ij. ſupͣ de teſti. et. l. cumqueritur. ff de except̓. rei iudica. Item oportet reſtringere reſpectu contractus locationis: ꝓut dixi in. c. precedenti ¶ Nunc quero quare papa hic ponderat ꝙ fecit ſibi reſtitui inſtrumentum pignoris? Sol̓. dicit glo.finalis quia ex hoc preſumitur liberatio ex debito in eocontento. ⁊ ad hoc allegat multa bona iura. ¶ Nota ergo ex hoc dicto glo. ꝙ reddito inſtrumento debiti preſumitur liberatio facta ſeu remiſſio debiti. ¶ Cōtra hecopponitur de. c. ſane. ⁊. c. veniens. de renūciat̉. ⁊. ff. de pactis. l. ij. Aduerte quia dicit iſta glo. formet hec contraria tamen ſolum inducit. l. ij. ⁊ ad eam dumtaxat reſpōdet tamen ſatis bene ad. c. ſane. ⁊. c. veniens nihil reſpōdet. Sed tu dic ꝙ. c. veniens non facit. quia ibi non fuit redditum inſtrumentum debiti ſeu alicuius iuris: ſeddumtaxat ille ſubiecit ſe miſericordie aduerſarij ſui. dicitur ibi ꝙ ex hoc non videt̉ renunciare iuri ſuo. ⁊ hocẜm vnuꝫ intellectum. de quo tamen dic vt ibi plene notatur. Ad. c. ſane reſponſio eſt magis difficilis. nam ibiille reſtituit literas apoſtolicas aduerſarijs ſubijciendoſe eorum miſericordie: nec per hoc excluditur ille a iureſuo. Aduerte pro ſolutione; ibi enim dantur duo intellectus ad illum tex. Unus intellectus eſt ꝙ ex officio iudicis ex quadaꝫ equitate ille fuit auditus. quia conſilioaduerſariorum fuit deceptus. ⁊ hunc intellectum tenetibi Innoc̄. ⁊ ita tenebat etiam Grego. vt ibi refert Io.an. ⁊ ẜm hunc intellectū non obſtat huic: ſed potius cōcordat ⁊ ampliat vt reſignando vel tradendo ſeu reſtituendo inſtrumentum iuris ſui videtur ius ſuum in inſtrumento contentū reſignare. Secundus intellectuseſt ꝙ auditur ibi ex puro iure ⁊ non de gratia. ⁊ tūc obſtat huic. c. ſed ex dictis eoꝝ qui tenent hūc ſecundū intellectum elicitur notabilis limitatio ad hunc tex. ⁊ conſimilia iura. dicunt em̄ ꝙ lr̄e ille erant confecte ſuꝑ iurehabendo. qꝛ mandabat̉ vt fieret illi inſtitutio. ⁊ poſt factam inſtitutōem vigore illarum lr̄aruꝫ reſignauit illaslr̄as que iam cōtinebant illam inſtitutionem poſtea factam. ⁊ ſic cōtinebant ius extrinſecum poſtea adeptuꝫſecus dicūt ſi ille lr̄e nō ꝯtinuiſſent ius habitū in re. quitūc ꝓcederet quod hic dicitur ⁊ in alijs iuribus allega-