De eo qui mit. in poſ. ca. rei ſer.

gu. vbi lite pendente interdicit̉ carnale cōmerciū. glo.hic remittit ad noͣ. in. d. c. tenor. vbi de hoc in glo. vlt.⁊ dic ꝙ in dictis. c. matrimoniū cuius vſus ꝓhibet̉ fuit cōtractū lite pendente ⁊ ſic nō erat ibi poſſeſſio a iureapprobata. hic ꝟo loquitur qn̄ pēdētia litꝭ repꝑit iſtosin quieta ⁊ iuſta poſſeſſione. ¶ Op. ſcd̓o de. c. lr̄as. de reſti. ſpō. vbi nō fit plena reſtitutio. Glo. hic inſtat in ſolutōne ſꝫ dic clarius ⁊ melius ꝙ ibi nō interdicit̉ carnale ꝯmerciū ſꝫ non fit reſtitutio quo ad copulā ꝓpter ꝓbatōnes que incōtinenti offerūtur parate. vn̄ ibi nō pͥuatur cōmodo poſſeſſionis. turpius .n. eijcitur qͣꝫ nō admittitur de iureiur. c. quemadmodū. Sꝫ inſtat̉ adhucde. c. lr̄as. ⁊. c. inquiſitōni de ſen. ex. vbi mulier vel vir cōſcius impedimenti ſubtrahit debitū ꝓpria aucͣte lite pēdente. So. hic loquit̉ in iudice qui nō debet hoc attētare lite pendente cū ſibi adhuc non cōſtet de peccato.cōtrariū loquit̉ in parte q̄ habet certā noticiā impedimenti quo caſu ſibi cōſulit̓ vt potiꝰ ſuſtineat excōicatōnem qͣꝫ reddat ne incurrat peccatū. ¶ Exͣ glo. op. deꝯͣrietatē lr̄e. nā in pͥncipio dr̄ ꝙ mr̄imoniū accuſabaturpoſtea ſentit ꝙ alter cōiuguꝫ accuſabat̉. ⁊ ſic non matrimoniū. So. lr̄a habet duos intellectꝰ. Prīo ꝙ accuſabat̉ mr̄imoniū reſpectu alicuiꝰ impedimēti ⁊ ſic agebat̉ ad ſeꝑatōnē vinculi ⁊ tūc lr̄a in pͥncipio ſtat ꝓprieꝙ mr̄imoniū accuſabat̉ .i. impetebat. ad lr̄am ſeq̄ntemdic ꝙ forte dicebat̉ ꝙ alt̓ cōiugū ꝯtraxerit ſcienter etſic largo modo ip̄e dicebat̉ accuſari. facit. c. j. de eo quidu. ī matri. Scd̓o pōt intelligi ꝙ agebat̉ ad ſeꝑatōeꝫthori ꝓpt̓ adulteriū ⁊ tūc ſtat ꝓprie lr̄a ibi alter ꝯiuguꝫaccuſatus ⁊cͣ. Et ad pͥncipiū vbi dr̄ ꝙ matrimoniū accuſabat̉ dic ꝙ improprie ponit̉ et d̓r̄ accuſari inqͣꝫtuꝫagit̉ vt ſeꝑetur quo ad thorū. nā hoc reſpectu impetit̉matrimoniū. ¶ Sed q̄ro qͥd ſi ꝓbata ē accuſatō nūqͥdan̄ latam ſnīam debeat interdici carnale ꝯmercium. lr̄aiſta facit ꝙ ſic ibi an̄ ꝓbataꝫ accuſatōnē ⁊cͣ. Ala. ⁊ Io.poſt eū ſentiūt ꝯtrariū. ſupplēt .n. ad lr̄am ⁊ ſecutā ſententiā ad hoc de of. dele. c. iudex li. vj. tūc .n. inducit̉ notoriū de cohabi. cle. veſtra. ⁊ res iudicata ꝓ veritatē accipit̉. ff. de re iudi. l. res iudicata. Do. an. dic̄ ꝙ in cā matrimoniali ſalteꝫ poſt cōcluſionē in cā exquo nō reſtatniſi ferre ſnīam pōt interdici copula ꝓpt̓ euidētiā peccati. ꝓ hoc dicto Do. an. allego. c. cū olim de ꝟbo. ſ. g.vbi patꝫ ꝙ om̄e in iudicō ꝓbatū dicit̉ notoriū qd̓ dicūt veꝝ do. de rota deciẜ. xxvj. qn̄ ꝓbatio eſt ꝑfecta ⁊ incauſa ꝯcluſuꝫ ita ꝙ nil opponit̉ vl̓ opponi pōt. ſic notātetiā ꝯcluſiōe. iiij. facit glo. in. c. ſignificauerūt. de teſti. etqd̓ no. Inno. in. c. paſtoral̓. de cau. poſ. ⁊ ꝓpri. ⁊ glo. ī. c.cū dilectꝰ. de fi. inſtrum̄. ¶ Sꝫ ꝯͣ hāc opi. me vehemēterimpellit. qꝛ poſſet appellari ⁊ ī cauſa appellatōis hꝫ locūnō oppoſitū oppona nō ꝓbatū ꝓbabo. de fi. inſtru. c. cūIoānes. ⁊. l. ꝑ hāc. C. de tēp. ap. Itē nec appell̓. pendētenec tꝑe infra qḋ appellari pōt dꝫ aliqͥd īnouari. vt in. c.nō pōt. ⁊ qd̓ ibi noͣ. de appel. li. vj. Iteꝫ appellatio ex tinguit ſeu ſaltē ſuſpēdit ꝓnunciatū vt integer interim remaneat ſtatꝰ appellātis etiā ſi talis ſit cauſa in qͣ ſnīa fecuꝫ trahat executōem. vt in. l. vna. §. integer. ff. nil īno.ap. pen. ⁊ qd̓ no. glo. in. c. ſepe. de ap. q̄ dicit depoſitumpoſſe pendēte appellatōe excōicare ⁊ ſuū officiū exercere ꝑ. d. § inte ger. facit. l. j. ff. ad turpi. ⁊. c. veniētes. de iureiurā. Quō em̄ dicemꝰ hūc pͥuari ꝯmodo poſſeſſionispꝰ ꝓbata accuſatōem cū hͦ ſit adhuc in facultate ꝓbādiī cā appellatōis. ⁊ totū ſcm̄ ſuſpēdi pōt r̄medio appellatōis? iō ſeqͦrpͥmā ſnīaꝫ: alia n̄ ſt̓ vtilia ad ꝓpoſitū. Ab.Hec decleſiā ſancte Ma. cre. ⁊ ſeEquēs de eodē facto loquūtur. ⁊ aliqͣ ponunt̉ ibiq̄ p̄ceſſerūt tꝑe aliqͣ poſita hic. ⁊ de hͦ eodē facto loquit̉c. eccl̓ia. de ꝯſti. ⁊ male pōt intelligi vna ſine alijs. ⁊ ideoglo. ponit hic caſum ⁊ ſeriē facti ad oēs tres decretales.Et ſi vis habere ſeriē facti ꝓut ꝯtingit ordo eſt vt pri-

mo legatur iſta decretalis vſqꝫ ad ver. ꝓhibemꝰ. Secūdo decretalis ſequēs vſqͣꝫ ad finē. Tercio illa .ſ. de ꝯſti.Quarto iſte ꝟ. ꝓhibemus. Et hoc id̓o: qꝛ pͥncipiū ⁊ originē huiꝰ negocij vſqͣꝫ ad ꝟ. ꝓhibemꝰ. ⁊ ſub illa dictiōe⁊ infra q̄ p̄cedit ꝟ. ꝓhibemꝰ: decidit̉ qͣliter. facta alienatione rei litigioſe in monaſteriū: monaſteriuꝫ fuit de facto ſpoliatū ꝑ ſenatorē occaſiōe ſtatuti. de quo in glo.⁊ tradita fuit poſſeſſio eccl̓ie ſancte Marie q̄ etiam fuitpoſtmodū de facto ſpoliata ꝑ quēdā ꝯſiliariū capitolij⁊ reſtituta fuit illa poſſeſſio de facto mōaſterio. qꝛ reſtitutōe facta monaſteriuꝫ illā poſſeſſionē titulo locatōistrāſtulit in quēdaꝫ potentē ita ꝙ de facto hr̄i non poterat. Primo incepit iuridice coram papa eccl̓ia ſancteMarie petere reſtitutōem ꝯͣ factū illius ꝯſiliarij. Sꝫ qꝛilla poſſeſſio hr̄i nō poterat de facto: vt. sͣ. dixi. et multade fcō fuer̄t īnouata papa ꝓuidit. ꝓut habet̉ in decre.ſe. ⁊ reſtituit eccl̓ie ſācte Marie poſſeſſiōes ſurrogatasin locū illiꝰ ſeu illaꝝ q̄ hr̄i nō poterāt poſt q̄ petijt ſecundo monaſteriū reſtitutōem illaꝝ poſſeſſionū occaſioneſpoliatōis facte ꝑ ſenatorē ⁊ papa monaſteriū reſtituitvt dr̄ in decre. eccl̓ia de ꝯſti. qua reſtitutiōe facta papatimēs ne monaſteriū illas poſſeſſiōes ſurrogatas alienaret ſicut fecit de principalibꝰ mandauit mōaſterio. ꝓutdr̄ hic in ꝟ. ꝓhibemus. Et ex hoc iūcta glo. j. habes clariſſime ſeriē ⁊ ordinē negocij. ⁊ hec decre. ⁊ ſequēs hͦ intendūt in ſumma. Qui rem litigioſaꝫ alienauit: ita ꝙ rehaberi nō pōt debꝫ eqͥualentē reſtituere ſeu ſurrogarein locū illius quā alienare nō poterit. Et nō pōt hec decretalis cōgrue diuidi ꝓpter mixturā facti: de qua ſupͣ¶ No. pͦ ex hac decre. ⁊ ex illa eccl̓ia. de ꝯſti. ẜm caſus poſitōem quā facit hec glo. ꝙ ꝯſtitutio laicoꝝ etiā generaliter diſponēs lꝫ nō tendat ꝯͣ eccl̓iaſticaꝫ libertatē nondebet extendi ad eccl̓ias ſeu bona ip̄aꝝ. Et idē dicēdūde bonis clericoꝝ ꝯͣ bar. ī. l. cūctos ppl̓os. de ſum. tri. iſtd̓em̄ ſtatutū de nō alienāda re litigioſa erat generale nectēdebat ꝯͣ libertatē eccl̓iaſticā: nec al̓s erat iniquū. īmoiuris mēti ꝯforme: ⁊ tn̄ nō debebat extēdi ad ecc̄ias ⁊ earum bona. vt. d. c. eccl̓ia. de ꝯſti. vbi plene dico maximein repetitōe. ⁊ general̓r tetigi in. c. ꝙ clericis. de fo. ꝯpeNō. ſcd̓o ꝙ ſurrogatū dꝫ ꝑ oīa ſaꝑe naturā eiꝰ in cuius locū ſurrogat̉ ſi ſurrogatio fit a pͥncipe vt hic. idemſi fiat ꝑtiū ꝯſenſu. ar. regule ꝯͣctꝰ. de reg. iu. li. vj. ⁊. jͣ. dicam latiꝰ ſuꝑ glo ¶ No. tercio ⁊ tene mēti ꝙ leges penales general̓r diſponētes hn̄t locū etiā in rebꝰ eccl̓iaſticꝭexquo canones aꝑte nō ꝯͣdicūt. vt patꝫ hic in legibꝰ loquētibꝰ de vicio litigioſi. ptꝫ etiā in denūcia. no. operisjͣ. de no. oꝑ. nūci. c. j. ⁊ ml̓tꝭ alijs ſil̓ibꝰ. dico pleniſſime. d.c. ecc̄ia. de ꝯſtitu. vbi tracto general̓r: an ⁊ qn̄ leges habent locū in rebꝰ eccl̓iaſticis ¶ No. ꝙ pendēte vendicatione poteſt actor tranſire ad vicium litigioſi ⁊ hoc inodium alienantis rem contra p̄ceptum legis ſicut eniꝫpendente petitorio poteſt actor eo ſuſpenſo trāſire adpoſſeſſoriū. vt in. c. paſtoralis de cau. poſ. ⁊ proprie. ⁊ incle. j. eo. ti. ita pendente petitorio poteſt tranſire ad vitiū litigioſi vt hic. ¶ Nota vltimo iudicem debere prouidere ex officō ne iudiciū ſit ſaltem de facto fruſtratoriū ⁊ ſic vt res de qua agitur nō baratet̉ ne actore obtinente fruſtratoria ſit rei adiudicatio ſeu reſtitutō. Idē⁊ fortius dicendū ſi timetur iudiciū futuꝝ de iure nullum ex defectu alicuiꝰ ſolennitatis vel poteſtatis. vt inc. cām de iudi. ⁊ vide glo. in. c. j. de ꝓcu. li. vj. ¶ Glo. ij. īprincipio eſt facilis. poſtea collegit ar. ꝙ res que ſuccedit in locū alterius eodem iure cenſetur cū illa vt patꝫhic in tex. Contra hoc opponit̉ de. l. qͥ vas. §. vlti. ff. defur. vbi patet ꝙ p̄ciū habitū ex re furtiua furtiuū nō ē⁊ ſic preciū nō cenſet̉ eodem iure cum ipſa re ⁊ tn̄ ſuccedit ī locū rei. Glo nō ſoluit. Io. an̄. remittit ad noͣ. in. c.inqͥrendū. jͣ. de pecu. cle. Cōclude ꝙ in vl̓ibꝰ vt in petitōne hereditatis ⁊ in fideicōmiſſis vl̓ibꝰ p̄ciuꝫ ſucceditloco rei. vn̄ cenſetur eodem iure cū ipſa re. vt ꝓbat̉ ī l.