Druckschrift 
2 (1486)
Entstehung
Seite
197r
Einzelbild herunterladen
 

Ut lite pen. nilinno. 19

ſtatū reoꝝ. ideo ꝯpetēti ordine ānectit̉ hec rubrica. Etnota rubrica format̉ negatiue: ex infert̉ regulariter lite pendēte nihil eſt īnouādū. qn̄ aūt dr̄ lis pedere ad maͣꝫ huiꝰ tituli: vide tex. notabileꝫ in cle. ij. e. ti.ibi glo.. xj. q. j. c. vlt.. xvj. q. iiij. volumꝰ. Abbas.Caſus. Lite penCEMOTA. dente reus cōmodo poſſeſſionis ſue pͥuari non debet. h. d.Uel ſumma ſic notabiliꝰ. Priuilegiū etiam a pͥncipe impetratū qd̓ priuat̉ quisſine cauſe cognitōe lite pēdēte vſu poſſeſſiōis tanqͣꝫ ſurrepticiū valet ſeu tanqͣꝫ rōni obuiū eſt reuocanduꝫ.Primo deciſe ponit relā. Secūdo ꝓuidet: ibi ſtatuimus No. de iure lꝫ archiep̄o extra ſuā ꝓuinciam facere an ſe crucē deferri: ſꝫ in ꝓuincia. ſic etiā locaexēpta: vt ē tex. notabilis ī cle. archiep̄o. de pͥuil̓. No.ſecūdo valet pͥuilegiū ꝯſuetudo vtēdis inſignijsdenotātibꝰ ſuꝑioritatē in loco vtētis iuriſditi. ſubiecto. hoc aliqͥd dicā. No. tercio pendēte lite ſuper validitate p̄uilegij: ſeu an̄ fuit pͥuilegiū ꝯceſſuꝫ: vel pͥuari qͥs dꝫ: vel interdici vſus poſſeſſiōis vel qͣſi:etiā ſi illa poſſeſſio ſit ꝯͣ ius. vltimū eſt notādū. vide tex optimū huic ꝯcor. de pͥuil̓. ꝑſone. li. vj Notaqͣrto ibi de iure ⁊cͣ. iucta glo. fi. ar. optimū mēti ꝯmendandū ſi mādat̉ cauſa decidi de iure ſeu ẜm ius ītelligit̉ ſolū de iure cōi: ſꝫ etiā iure ſpāli. ſic ẜm pͥuilegia ꝯſuetudines alia iura ſpālia iuri cōi ꝯͣria. ſatꝭ .n.dr̄ decidi cauſa ẜm ius illa iura ſpālia admittāt̉ a iure. vide qd̓ dixi in. c. iij.. ti. ꝓxi. pleniꝰ ſuꝑ rubricaꝯſue. maxime ꝓcedit hoc dictū qn̄ fit mētio de iure inmateria in tm̄ militat ius ſpāle vt erat Ultimo nota pͥnceps reuocat lr̄as ꝯceſſas in p̄iudiciū poſſeſſorislite pedēte. ex infero ſi hodie tales lr̄e ꝯcederēt̉ p̄ſumerēt̉ falſe vel ſurrepticie ſeu obrepticie emanaſſe ex certa ſciētia pͥncipis. ſic eſſꝫ expectāda ſecūda iuſſio. ar. in. c. cuꝫ adeo. qd̓ ibi no. de reſcrip. pͥuilegia em̄ꝯceſſa ꝯͣ cōeꝫ curſum pͥuilegioꝝ p̄ſumuntur falſa. videtex. glo. notabili in. c. cām. de teſti. ī. c. qd̓ ſuꝑ his. defi. inſtru. Opp. ꝯͣ tex. videt̉ em̄ ceſſantibꝰ pͥuilegio etꝯſuetudine licitū ſit archiep̄o ante ſe deferre cruce inuincia aliena. l. j. de off. ꝓcōſul̓. vbi ꝓconſul vtit̉ inſignijs in aliena ꝓuincia: p̄fectꝰ p̄torio vrbis p̄poſitꝰſacri cubiculi etiaꝫ poſt depoſitas admīſtratōes. vt. C.de p̄po. ſa. cu. l. j. li. xij. ſoluit Hoſt. poſt Goſ. ꝯͣria ponūt caſus ſpeciales. vn̄ ceſſante pͥuilegio vel poſſeſſioneiuſte petijſſet cātuarien̄. qꝛ ex tali delatiōe ledebat̉ honor ip̄ius talia inſignia denotēt maioritatē p̄ſidētiam loci quo qͥs vtit̉ illis. de quo in. c. ex tuaꝝ. de aut̓.vſu pal. ſic trāſeūt cōiter doc. ſꝫ ꝯͣ dictū facit qḋ no.in cle. archiep̄o. de pͥuil̓. vbi glo. cōiter approbata dicitep̄m poſſe celebrare in aliena dioce. in pōtificalibꝰ etiāſine licētia ep̄i ꝓprij. videmꝰ em̄ ex generali ꝯſuetudinep̄latos vti anulis etiā in aliena iuriſditōe. Ideo ꝯcludoſic q̄dā ſunt inſignia denotātia ſuꝑioritatē in loco:illis qͥs pōt vti vt hic. in. c. antiqͣ. de pͥuil̓. Quedaꝫſunt denotāt dignitatē inſigniti tn̄ denotāt ſuꝑioritatē ī loco: vt vſus ānuli ſil̓iuꝫ. ꝓcedit ꝯͣriū qd̓ no. hoc ſatis eſt de mēte Hoſti. hic. in. c. ex tuarū. p̄alle. Sꝫ q̄ro qͥd ſi ceſſaret priuilegiū ꝯſuetudo: nūqͥd debebat exui poſſeſſiōe lite pendēte? Inn. dicit: qͣſivelit hūc tex. eius diſpoſitōem locū ſibi vendicare etiam rōne ſoliꝰ poſſeſſiōis. ſic trāſeūt cōiter doc̄. Sed ꝯͣhoc dictū facit tex. notabilis in. c. cum ꝑſone. de puil̓. li.vj. in fi. ibi glo. em̄ dꝫ ꝯſeruari in poſſeſſione ꝯͣ iushabita. p̄ſumit̉ em̄ illā vſurpaſſe. c. di. ꝯͣ morē. xcv. di.uenit. vn̄ hic ꝯẜuat̉ in poſſeſſione lite pendēte. qꝛ allegabat priuilegiū. in. d. c. ꝑſone. ſecus ſi allegaſſet preſcriptōem dutaxat. vt. d. c. ꝑſone ī fi. dic vt ibi no. rōne diuerſitatis. Ulterius q̄ro nūquid valeat ſola cōſuetudo abſqꝫ priuilegio? Glo. vlti. ſentit nōdū

mentōem facit de priuilegio dūtaxat. ſꝫ Inno. ſentit oppoſitū. equiꝑat em̄ in hoc caſu priuilegiū et ꝯſuetudinēdicēs reſcpͥtū qd̓ emanauit ad inſtātiā cātuarien̄. debuit p̄iudicare priuilegio eboracen̄. vel cōſuetudini approbate. Idē Hoſti. reſtringit tn̄ qn̄ cōſuetudine tale ius acquirit̉ ꝑſonis ꝑſonalit̓: ſꝫ eccl̓ijs realiter. ſic adeo īueterata ip̄ius ꝯrij ſit memoria. de. ſig. ſuꝑ quibuſdā. ꝑſonis aūt ꝑſonaliter tale iusſuetudinē acqͥri pōt ẜm. allegat ad. c. ex tuaꝝ.au. vſu pal. hoc dictū vt valeat ꝯſuetudo ſatis placꝫ. videt̉ ꝓbari hoc in tex. vbi pōderat̉ ꝯſuetudo: vt pꝫibi ꝯſueuiſtis ⁊cͣ. Ex his ſingularit̓ nota vſus īſigniorū denotantiū ſuꝑioritatē pōt p̄ſcriptōem acqͥri ſeucōſuetudinē in alieno territorio. inqͣntū Hoſt. reqͥrittātū tp̄s de cuiꝰ initio eſt memoria ītelligo vbi p̄ſcribens hꝫ titulū putatiuū. caſu hec p̄ſcriptio ſit ꝯͣius reqͥrit̉ titulꝰ: al̓s titulo ſufficit tp̄s. xl. ānorū. vt inc. j. de p̄ſcrip. li. vj. Nec mireris de eo qd̓ dixi de tituloqꝛ iſta eſt ꝓprie cōſuetudo detrahat iuri certe ꝑſone accreſcat ſeu cadat ad cōmoduꝫ ꝓprie ꝑſone. videtex. glo. notabili. ibi Io. an̄. in. c. eſt. de cōſue.li. vj. Et faciūt hec ad queſtionē notabilē hic tactā aliquē maioꝝ noſtrorū: an inſignia pontificalia poſſint cōſuetudine vel p̄ſcriptōe inferiorē ep̄o acquiri?Hoſti. in. c. cōtingat. de eta. et qͣli. ſic. refert Io.an̄. in. c. abbates. de priuil̓. li. vj. ſꝫ ip̄e Io. an. in. d. c. abbates. tenet ꝯͣriū illud. c. abbates. vbi ſolū fit mentio depriuilegio. ad idem. c. ꝑuenit. ij. c. illud. xciij. di. iuravident̉ inuere in iſtis ſolū valet priuilegiū. Ego dicerem tantū tp̄us de cuiꝰ initio eſt memoria hominū p̄n̄t q̄ri p̄all̓. c. ſuꝑ quibuſdā. vbi ptꝫ etiā iura principiū acquirunt̉ tantū tēpus. Itē in curſu tanti tꝑis p̄ſumit̉ titulus. vt in d. c. j. de p̄ſcrip. li. vj. Itē video totū ius ep̄ale in iuriſditōe cōſiſtens pōt p̄ſcribi inferiorē ſi hꝫ titulū vel tantū tempꝰ de cuiꝰ initioeſt memoria. vt in. c. auditis. in. c. olim. p̄ſcrip. etiam territorio certe ꝑtis dioc̄. vt in. d. c. auditꝭ. no.Io. an. in. c. ſi ep̄us de offi. or. li. vj. dixi in. c. ꝯtingat.ex fo. cōpe. fortiꝰ pn̄t p̄ſcribi inſignia. iſta em̄ ſuntordinis ep̄alis: ſꝫ ſunt q̄dā inſignia ſolēt inferioribuscōcedi ad honorē eccl̓iaꝝ ſuaꝝ. vt. d. c. abbates.. c. vtapl̓ice. Non apparet ratio qͣre noīe eccl̓iaꝝ inferiorem q̄ri poſſint. aliqͥd facit ad iſte tex. p̄dictisAd. c. ꝑuenit.. c. illud. dico ibi ꝓbat̉ titulꝰ velſcriptio tāti tꝑis de cuiꝰ initio eſſꝫ memoria. ad idemc. veniēs. de p̄ſcrip. cuꝫ ibi Ultimo ſcias Hoſti.tractat hic qͣliter reuocent̉ attentata lite pendēte. qn̄dicat̉ lis pēdere ego remitto ad tex. gl. notabili ī cle.ij. vt lite pendēte. ad noͣ. Inno. in. c.. M. de cōſti.. c. dilecto. de excep. aliꝗd in. c. ecc̄ia.. eo.. in aut̓. li.tigioſa. C. liti. glo. nr̄e nihil aliud hn̄t. Abbas.Caſus. Lite pendēAudabileN. te ſuꝑ ꝯiugio intdicitur cōiugibus carnale cōmercium. Uel ſicẜm alium intellectum. Accuſatus de adulterio ad ſeꝑarationem thori non debet lite pendente priuari poſſeſſione cōiugali. Primo ponitur conſultatio. Secundoreſponſio: ibi ad quod Nota ſingulariter ex iſto tex. lite pendente non debet interdici vſus poſſeſſionis: licet in altero cōiugum emineat periculum peccati. ratioquia p̄ſumptio eſt poſſeſſore licite poſſideat Nota ſecundo matrimoniuꝫ dicitur accuſari quādo impetitur ratione alicuius impedimenti. vel ẜm alium intellectum quādo agitur ad ſeparatiōem thori propteradulterium. Et dic̄ improprie ponit̉ hoc verbū accuſari agat̉ crimīal̓r: ſꝫ dr̄ accuſari rōne inceſtꝰ. qꝛcōmittit̉ data īualiditate matrimōij vel rōne adulterijqd̓ p̄tendit̉ ſi agat̉ ad ſeꝑatōeꝫ. ad vide qd̓ legiturnotat̉. in. c. tue. de ꝓcura... ma. accu. poſ. in robronigro Oppo. de. c. tenor. de re iudi.. c. veniens. de re-