Ut lite pen. nilinno. 19
ſtatū reoꝝ. ideo ꝯpetēti ordine ānectit̉ hec rubrica. Etnota ꝙ hͦ rubrica format̉ negatiue: ex qͦ infert̉ ꝙ regulariter lite pendēte nihil eſt īnouādū. qn̄ aūt dr̄ lis pedere qͦ ad maͣꝫ huiꝰ tituli: vide tex. notabileꝫ in cle. ij. e. ti. ⁊ibi glo. ⁊. xj. q. j. c. vlt. ⁊. xvj. q. iiij. volumꝰ. ¶ Abbas.Caſus. Lite penCEMOTA. dente reus cōmodo poſſeſſionis ſue pͥuari non debet. h. d.Uel ſumma ſic notabiliꝰ. Priuilegiū etiam a pͥncipe impetratū ꝑ qd̓ priuat̉ quisſine cauſe cognitōe lite pēdēte vſu poſſeſſiōis tanqͣꝫ ſurrepticiū nō valet ſeu tanqͣꝫ rōni obuiū eſt reuocanduꝫ.Primo deciſe ponit q̄ relā. Secūdo ꝓuidet: ibi ſtatuimus ¶ No. pͦ ꝙ de iure nō lꝫ archiep̄o extra ſuā ꝓuinciam facere an ſe crucē deferri: ſꝫ in ꝓuincia. ſic etiā ꝑ locaexēpta: vt ē tex. notabilis ī cle. archiep̄o. de pͥuil̓. ¶ No.ſecūdo ꝙ valet pͥuilegiū ⁊ ꝯſuetudo d̓ vtēdis inſignijsdenotātibꝰ ſuꝑioritatē in loco vtētis iuriſditi. nō ſubiecto. ⁊ d̓ hoc aliqͥd dicā. jͣ ¶ No. tercio ꝙ pendēte lite ſuper validitate p̄uilegij: ſeu an̄ fuit pͥuilegiū ꝯceſſuꝫ: velnō pͥuari qͥs nō dꝫ: vel interdici vſus poſſeſſiōis vel qͣſi:etiā ſi illa poſſeſſio ſit ꝯͣ ius. ⁊ hͦ vltimū eſt notādū. ⁊ vide tex optimū huic ꝯcor. de pͥuil̓. cū ꝑſone. li. vj ¶ Notaqͣrto ibi de iure ⁊cͣ. iucta glo. fi. ar. optimū ⁊ mēti ꝯmendandū ꝙ ſi mādat̉ cauſa decidi de iure ſeu ẜm ius nō ītelligit̉ ſolū de iure cōi: ſꝫ etiā d̓ iure ſpāli. ⁊ ſic ẜm pͥuilegia ⁊ ꝯſuetudines ⁊ alia iura ſpālia iuri cōi ꝯͣria. ſatꝭ .n.dr̄ decidi cauſa ẜm ius cū illa iura ſpālia admittāt̉ a iure. ⁊ vide qd̓ dixi in. c. iij. sͣ. ti. ꝓxi. ⁊ pleniꝰ ſuꝑ rubrica d̓ꝯſue. ⁊ maxime ꝓcedit hoc dictū qn̄ fit mētio de iure inmateria in qͣ tm̄ militat ius ſpāle vt h̓ erat ¶ Ultimo nota ꝙ pͥnceps reuocat lr̄as ꝯceſſas in p̄iudiciū poſſeſſorislite pedēte. ex qͦ infero ꝙ ſi hodie tales lr̄e ꝯcederēt̉ p̄ſumerēt̉ falſe vel ſurrepticie ſeu obrepticie ⁊ nō emanaſſe ex certa ſciētia pͥncipis. ⁊ ſic eſſꝫ expectāda ſecūda iuſſio. ar. in. c. cuꝫ adeo. ⁊ qd̓ ibi no. de reſcrip. pͥuilegia em̄ꝯceſſa ꝯͣ cōeꝫ curſum pͥuilegioꝝ p̄ſumuntur falſa. videtex. cū glo. notabili in. c. cām. de teſti. ⁊ ī. c. qd̓ ſuꝑ his. defi. inſtru. ¶ Opp. ꝯͣ tex. videt̉ em̄ ꝙ ceſſantibꝰ pͥuilegio etꝯſuetudine licitū ſit archiep̄o ante ſe deferre cruce in ꝓuincia aliena ꝑ. l. j. de off. ꝓcōſul̓. vbi ꝓconſul vtit̉ inſignijs in aliena ꝓuincia: ⁊ p̄fectꝰ p̄torio vrbis ⁊ p̄poſitꝰſacri cubiculi etiaꝫ poſt depoſitas admīſtratōes. vt. C.de p̄po. ſa. cu. l. j. li. xij. ſoluit Hoſt. poſt Goſ. ꝙ ꝯͣria ponūt caſus ſpeciales. vn̄ ceſſante pͥuilegio vel poſſeſſioneiuſte petijſſet cātuarien̄. qꝛ ex tali delatiōe ledebat̉ honor ip̄ius cū talia inſignia denotēt maioritatē ⁊ p̄ſidētiam loci quo qͥs vtit̉ illis. de quo in. c. ex tuaꝝ. de aut̓. ⁊vſu pal. ⁊ ſic trāſeūt cōiter doc. ſꝫ ꝯͣ hͦ dictū facit qḋ no.in cle. archiep̄o. de pͥuil̓. vbi glo. cōiter approbata dicitep̄m poſſe celebrare in aliena dioce. in pōtificalibꝰ etiāſine licētia ep̄i ꝓprij. videmꝰ em̄ ex generali ꝯſuetudinep̄latos vti anulis etiā in aliena iuriſditōe. Ideo ꝯcludoſic ꝙ q̄dā ſunt inſignia denotātia ſuꝑioritatē in loco: ⁊illis qͥs nō pōt vti vt hic. ⁊ in. c. antiqͣ. de pͥuil̓. Quedaꝫſunt q̄ denotāt dignitatē inſigniti nō tn̄ denotāt ſuꝑioritatē ī loco: vt vſus ānuli ⁊ ſil̓iuꝫ. ⁊ ꝓcedit ꝯͣriū qd̓ no.⁊ hoc ſatis eſt de mēte Hoſti. hic. ⁊ in. c. ex tuarū. p̄alle.¶ Sꝫ q̄ro qͥd ſi ceſſaret priuilegiū ⁊ ꝯſuetudo: nūqͥd debebat exui poſſeſſiōe lite pendēte? Inn. dicit ꝙ nō: qͣſivelit hūc tex. ⁊ eius diſpoſitōem locū ſibi vendicare etiam rōne ſoliꝰ poſſeſſiōis. ⁊ ſic trāſeūt cōiter doc̄. Sed ꝯͣhoc dictū facit tex. notabilis in. c. cum ꝑſone. de puil̓. li.vj. in fi. ⁊ ibi glo. nō em̄ dꝫ ꝯſeruari in poſſeſſione ꝯͣ iushabita. p̄ſumit̉ em̄ illā vſurpaſſe. c. di. ꝯͣ morē. xcv. di. ꝑuenit. vn̄ hic ꝯẜuat̉ in poſſeſſione lite pendēte. qꝛ allegabat priuilegiū. in. d. c. cū ꝑſone. ſecus ſi allegaſſet preſcriptōem dutaxat. vt. d. c. cū ꝑſone ī fi. ⁊ dic vt ibi no.ꝓ rōne diuerſitatis. ¶ Ulterius q̄ro nūquid valeat ſola cōſuetudo abſqꝫ priuilegio? Glo. vlti. ſentit ꝙ nōdū
mentōem facit de priuilegio dūtaxat. ſꝫ Inno. ſentit oppoſitū. equiꝑat em̄ in hoc caſu priuilegiū et ꝯſuetudinēdicēs ꝙ hͦ reſcpͥtū qd̓ emanauit ad inſtātiā cātuarien̄.nō debuit p̄iudicare priuilegio eboracen̄. vel cōſuetudini approbate. Idē Hoſti. reſtringit tn̄ hͦ qn̄ ꝑ cōſuetudine tale ius acquirit̉ nō ꝑſonis ꝑſonalit̓: ſꝫ eccl̓ijs realiter. ⁊ ſic adeo īueterata ꝙ ip̄ius ꝯrij nō ſit memoria. deꝟ. ſig. ſuꝑ quibuſdā. ꝑſonis aūt ꝑſonaliter tale ius ꝑ cōſuetudinē acqͥri nō pōt ẜm eū. allegat ad hͦ. c. ex tuaꝝ. d̓au. ⁊ vſu pal. hoc dictū vt valeat ꝯſuetudo ſatis placꝫ.⁊ videt̉ ꝓbari hoc in tex. vbi pōderat̉ ꝯſuetudo: vt pꝫibi ꝯſueuiſtis ⁊cͣ. Ex his ſingularit̓ nota ꝙ vſus īſigniorū denotantiū ſuꝑioritatē pōt ꝑ p̄ſcriptōem acqͥri ſeucōſuetudinē in alieno territorio. ⁊ inqͣntū Hoſt. reqͥrittātū tp̄s de cuiꝰ initio nō eſt memoria ītelligo vbi p̄ſcribens nō hꝫ titulū putatiuū. qͦ caſu cū hec p̄ſcriptio ſit ꝯͣius reqͥrit̉ titulꝰ: al̓s cū titulo ſufficit tp̄s. xl. ānorū. vt inc. j. de p̄ſcrip. li. vj. Nec mireris de eo qd̓ dixi de tituloqꝛ iſta nō eſt ꝓprie cōſuetudo cū detrahat iuri certe ꝑſone ⁊ accreſcat ſeu cadat ad cōmoduꝫ ꝓprie ꝑſone. videtex. cū glo. notabili. ⁊ ibi ꝑ Io. an̄. in. c. nō eſt. de cōſue.li. vj. Et faciūt hec ad queſtionē notabilē hic nō tactāꝑ aliquē maioꝝ noſtrorū: an inſignia pontificalia poſſint cōſuetudine vel p̄ſcriptōe ꝑ inferiorē ep̄o acquiri?Hoſti. in. c. cū cōtingat. de eta. et qͣli. ꝙ ſic. ⁊ refert Io.an̄. in. c. abbates. de priuil̓. li. vj. ſꝫ ip̄e Io. an. in. d. c. abbates. tenet ꝯͣriū ꝑ illud. c. abbates. vbi ſolū fit mentio depriuilegio. ad idem. c. ꝑuenit. ij. ⁊ c. illud. xciij. di. q̄ iuravident̉ inuere ꝙ in iſtis ſolū valet priuilegiū. Ego dicerem ꝙ ꝑ tantū tp̄us de cuiꝰ initio nō eſt memoria hominū p̄n̄t q̄ri ꝑ p̄all̓. c. ſuꝑ quibuſdā. vbi ptꝫ ꝙ etiā iura principiū acquirunt̉ ꝑ tantū tēpus. Itē in curſu tanti tꝑis p̄ſumit̉ titulus. vt in d. c. j. de p̄ſcrip. li. vj. Itē video ꝙ totū ius ep̄ale in iuriſditōe cōſiſtens pōt p̄ſcribiꝑ inferiorē ſi hꝫ titulū vel ꝑ tantū tempꝰ de cuiꝰ initio n̄eſt memoria. vt in. c. auditis. ⁊ in. c. cū olim. d̓ p̄ſcrip. etiam cū territorio certe ꝑtis dioc̄. vt in. d. c. auditꝭ. ⁊ no.Io. an. in. c. ſi ep̄us de offi. or. li. vj. dixi in. c. cū ꝯtingat.ex fo. cōpe. fortiꝰ pn̄t p̄ſcribi hͦ inſignia. iſta em̄ nō ſuntordinis ep̄alis: ſꝫ ſunt q̄dā inſignia q̄ ſolēt inferioribuscōcedi ad honorē eccl̓iaꝝ ſuaꝝ. vt. d. c. abbates. ⁊. c. vtapl̓ice. Non gͦ apparet ratio qͣre noīe eccl̓iaꝝ ꝑ inferiorem q̄ri nō poſſint. ⁊ aliqͥd facit ad hͦ iſte tex. cū p̄dictisAd. c. ꝑuenit. ⁊. c. illud. dico ꝙ ibi nō ꝓbat̉ titulꝰ vel p̄ſcriptio tāti tꝑis de cuiꝰ initio nō eſſꝫ memoria. ad idemc. veniēs. de p̄ſcrip. cuꝫ ibi nō ¶ Ultimo ſcias ꝙ Hoſti.tractat hic qͣliter reuocent̉ attentata lite pendēte. ⁊ qn̄dicat̉ lis pēdere ego remitto ad tex. cū gl. notabili ī cle.ij. vt lite pendēte. ⁊ ad noͣ. ꝑ Inno. in. c. cū. M. de cōſti.⁊. c. dilecto. de excep. ⁊ aliꝗd in. c. ecc̄ia. jͣ. eo. ⁊. in aut̓. li.tigioſa. C. d̓ liti. glo. nr̄e nihil aliud hn̄t. ¶ Abbas.Caſus. Lite pendēAudabileN. te ſuꝑ ꝯiugio nō intdicitur cōiugibus carnale cōmercium. Uel ſicẜm alium intellectum. Accuſatus de adulterio ad ſeꝑarationem thori non debet lite pendente priuari poſſeſſione cōiugali. Primo ponitur conſultatio. Secundoreſponſio: ibi ad quod ¶ Nota ſingulariter ex iſto tex.ꝙ lite pendente non debet interdici vſus poſſeſſionis: licet in altero cōiugum emineat periculum peccati. ratioquia p̄ſumptio eſt ꝓ poſſeſſore ꝙ licite poſſideat ¶ Nota ſecundo ꝙ matrimoniuꝫ dicitur accuſari quādo impetitur ratione alicuius impedimenti. vel ẜm alium intellectum quādo agitur ad ſeparatiōem thori propteradulterium. Et dic̄ ꝙ improprie ponit̉ hoc verbū accuſari cū nō agat̉ crimīal̓r: ſꝫ dr̄ accuſari rōne inceſtꝰ. qꝛcōmittit̉ data īualiditate matrimōij vel rōne adulterijqd̓ p̄tendit̉ ſi agat̉ ad ſeꝑatōeꝫ. ad hͦ vide qd̓ legitur ⁊notat̉. in. c. tue. de ꝓcura. ⁊. jͣ. qͥ ma. accu. poſ. in robro ⁊nigro ¶ Oppo. de. c. tenor. de re iudi. ⁊. c. veniens. de re-