De dolo ⁊ contu.

videlicet. c. inter dilectos de dona. vbi valet donatiofacta ꝑ excōicatū. Aliud ius valde ſingulare eſt in materia ꝓbans ꝙ etiā in fauorē excōicati tenet ꝯtractusvt ex eis poſſit agere excōicatus poſt abſolutionē in. c.felicis. §. cū aūt de penis li. vj. rōnem adduco qꝛ oēs fere cōtractus ſunt de iure gentiū. l. ex hͦ iure. ff. de iuſti.et iure. ſꝫ iſta q̄ ſunt de iure gentiū nō ꝓhibent̉ etiā deportatis. l. quidā. ff. de penis multo fortiꝰ nec excōicatis cū longe deterioris cōditionis ſit deportatus qͣꝫ excōicatꝰ iuxta no. in. c. paſtoralis de appel. ⁊ multū ſtringit conſideratio qꝛ excōicatio fert̉ loco medicine in. c.cū medicinalis de ſen. ex. li. vj. durū ⁊ acerbū eſſet dicere ꝙ toleret ea q̄ depēdent a iure naturali ⁊ inficerentobligationē naturalē videmus ſil̓e in matrimonio cōtracto ab excōicato qd̓ tenet tanqͣꝫ dependēs a ſolo cōſenſu. vt in. c. ſignificaſti de eo qͥ dux. in ma. Itē valetmonachatus ꝑ excōicatū aſſumptus. vt in. c. cū illoruꝫde ſen. ex. Itē videmus ꝙ valet vēditio facta ꝯͣ iuramtum. vt no. Inn. ⁊ Io. an. in. c. dilecto de p̄ben. fa. c. ſic̄de ſpon. vide etiā aliā bonā rōnem iudiciū agitatū cūexcōicato qͣꝫtūcunqꝫ notorio valet anteqͣꝫ repellat̉ abagendo. vt. d. c. pia. ſꝫ in iudicio qͣi cōtrahimus. l. iij. ff.de pecul̓. gͦ ⁊ ꝯͣctus agitatus etiā in eius fauoreꝫ valetlꝫ poſſit repelli ab agendo donec fuerit abſolutus valeret tn̄ iudiciū ſuꝑ tali ꝯͣctu ſi nō repelleret̉ ab agēdovt. d. c. pia. cū ibi no. vide glo. in. c. j. de reſcrip. li. vj. nōob. rōnes Hoſt. ⁊ pͥmo dum mouet̉ qꝛ ꝯͣhit̉ cōtra legem. dico ꝙ lex ſeu canon nō reſiſtit ꝯſenſui obligatorio ſeu ꝯͣctui ſimpl̓r ſꝫ ꝓhibet cōionem ſub excōicatōispena. xj. q. iij. excōicatos. ⁊. c. cū excōicato. ⁊ ſic ꝯͣfaciēsincidit in excōicationē minorē ⁊ excōicatus magis peccat in. c. illud de cle. ex. miniſt. actus tn̄ remanet validꝰnam cū lex ꝓhibet aliqͥd ſub pena tenet actus lꝫ penacōmittat̉. vt no. ꝑ Ci. in. l. nō dubiū. C. de legi. ſalteꝫ hͦeſt verū vbi ꝑ alia legē ptꝫ actū ſuſtineri ſic̄ nō. Bart.in. l. p̄tor. ff. de no. ope. nunc. ⁊ ꝙ actus geſtus cū excōicato remanet validus ptꝫ in iuribꝰ ſuꝑius alle. maximein matrimonio ⁊ religione. vt. sͣ. dixi ⁊ in donatōne. vtin. d. c. inter dilectos de dona. ſi em̄ lex exp̄ſſe reſiſteretcōtractui tunc nō naſceret̉ aliqua obligatio neqꝫ ciuilis neqꝫ naturalis. vt in. l. cū lex. ff. de fideiuſſo. ⁊ ibi plene ꝑ Bar. ⁊ ſic nō teneret neqꝫ matrimoniū neqꝫ religionis ingreſſus neqꝫ donatio neqꝫ iudicium qd̓ eſt falſum. vt .sͣ. ꝓbatū eſt. ¶ Itē diligenter conſidera ꝙ rōHoſt. cōcludit aꝑte ꝯtra opinionē ſuā. nam ipſe vultꝯͣctū nō tenere vt non excōicatus obliget̉ excōicato ſꝫvt excōicatus obliget̉ nō excōicato valet cuius ꝯͣriuminfert̉ ex rōe ſua. nam nō ſolus excōicatus peccat ꝯtrahendo immo etiā nō excōicatus qꝛ ꝓhibitio cōiter dirigit̉ in nō excōicatū vt euitet cōionem excōicati. vt ind. c. excōicatos. ⁊. c. cum excōicato. ⁊. jͣ. de ſen. ex. c. nuꝑcum ſi. ergo cū ipſe principal̓r faciat ꝯͣ legē nō deberettenere ꝯtractus etiā in fauorē ſui cuius ꝯtrarium ipſedicit. Item ſi lex exp̄ſſe reſiſteret ꝯͣctui nulla naſceret̉obligatio etiā naturalis. vt. d. l. cum lex ⁊ ibi ꝑ Bart.cuius ꝯͣrium hic ſentit Hoſt. ⁊ clarius in ſūma in ti. deſen. ex. §. ⁊ q̄ ſit pena ſub. §. qͥd ſi tenor. ver. ſꝫ qͥd ſi dūaliquis. vbi videt̉ velle ꝙ ex ꝯͣctu inito cum excōicatoorit̉ obligatio naturalis ex qua ſaltē ẜm canōes agi poterit abſolutōe obtēta niſi dicat̉ ꝙ in odium excōicatiagi nō poſſit ſẜ ꝓpterea nō remāebit p̄ciū penes ꝯͣhēteꝫcum eo ſꝫ erit pauꝑibꝰ erogandū ⁊ ſic tēperat ibi opinionem ſuam hic ergo tene qd̓. sͣ. dixi vt oriat̉ hincindeobligatio naturalis et ciuilis ſed qͦ ad excōicatum illaobligatio ē inefficax durāte excōicatōe. ¶ Ad ſcd̓amrōnem Hoſti. dic ꝙ nō ſequit̉ obligatio antiqͥtus cōtracta ſuſpendit̉ ꝑ excōicationē ſuꝑuenientē ergo nōorit̉ obligatio durante excōicatione. ptꝫ inſtantia inmultis caſibꝰ ſuꝑius allegatis. multa em̄ fieri nō debētque tn̄ facta tenet. vt in. c. rurſus qui cle. vel vo. ⁊. l. pa

tre furioſo de his qui ſunt ſui vel alie. iur̄. Itē videmꝰꝙ mr̄imonia ꝯͣcta ꝯͣ pͥora ſpōſalia etiā iurata tenēt lꝫꝯhens peccet. vt in. c. ſic̄ ⁊ in. c. ſi inter de ſpon. Itē iurans nō vendere librū peccat illū vendendo qꝛ nō ſeruauit iuramentū a deo ⁊ eccleſia p̄ceptum ⁊ tn̄ venditio tenet lꝫ ille ſit ꝑiurus. vt no. Inn. ⁊ Io. an̄. in. d. c.dilecto de p̄ben. ita dicendū in ꝓpoſito lꝫ peccet excōicatus ingerēdo ſe cōioni ⁊ ꝯͣhens ſecū etiā peccet contractus tn̄ qui cauſat̉ ex obligatōne naturali tenet cūdirecte ſibi nō interdicant̉ ea q̄ ſunt de iure gentiū ſeunaturali. vt. sͣ. dixi. Et faciunt hec ad fortificationemſolutōis pͥmi argumēti ¶. Ad terciū argumētū Hoſt.rn̄deo ꝙ ex validitate ꝯtractus nō efficiunt̉ ſuꝑbiorescū nō nunqͣꝫ ꝯͣctus magis cedāt in ipſorū odiū ꝙͣ fauorem. Itē cū ſit medicina nō dꝫ extendi ita vt tollat ⁊ inhabiliter cōſenſum. ⁊ quicqͥd ſit habes inſtantiaꝫ. sͣ. inpluribꝰ caſibꝰ. habes nūc expeditū primū membrū circa validitatē geſtorū in tꝑalibus. ¶ Sed circa hͦ pͥmūmembrū q̄rit̉ quid ſi aliqͥs ꝓmittit ⁊ etiā iurat dare aliquid ac ſoluere excōicato ad certū terminū nūquid tenet̉ hͦ adimplere? Inn. hic tenet ꝙ ſic qꝛ talis ꝓmiſſioſiue iuramentū abſqꝫ interitu ſalutis eterne ſeruari p̄tde iureiur. c. ſi vero. Et ſi diceres immo nō pōt ſeruariſine interitu cum nullus ei cōicare debeat alioqͥn cōicans peccat. vt. sͣ. dixi? Rn̄det ipſe hoc nō eſſe verumſemꝑ qꝛ poſſumꝰ ab eis emere ⁊ eis vendere ⁊ cōtrahere ꝓ vtilitate ⁊ neceſſitate nr̄a de ſen. ex. inter alia. ⁊. c.ſi vere. ⁊ ꝑ ꝯn̄s alia facere q̄ in cōtractibꝰ veniunt ⁊ circa hͦ multū inſtat. Itē videmus ꝙ ſeruiens tenet̉ ei ſeruire vt ꝓmiſit. xj. q. iij. qm̄ multos. qͣre eadē rōne debita nō ſoluet. nam ⁊ dn̄is etiā apoſtatis debemus de ſuis iuribꝰ rn̄dere. xj. q. iij. iulianus. ⁊. c. imꝑatores. et pōttalis caſus cōp̄hendi ſub patrefami. de qͦ in. d. c. ſi verede ſeu. ex. nec ẜm eum ſūt hec reuocata ꝑ. c. nos ſanctorum. ⁊. c. iuratos. xv. q. vj. qꝛ illa capitula loquunt̉ ſpāliter in abſolutōe fidelitatis iurate in qͦ caſu ſtatuit̉ h̓ſpāle ⁊ reuocat̉ p̄dictus canon iulianus. qꝛ valde magnum fomentū excōicationis ⁊ excōicatorū erat qn̄ videbāt ſe comitatos cum magna caterua ⁊ comitatiuavaſallorū q̄ eos ſequebant̉. vel ẜm eū non ſunt abſoluti vaſalli ipſo iure ſꝫ abſoluendi ex cā vt ibi actum fuitFatet̉ tn̄ Inno. ꝙ nō eſt cōicandum vel ꝯͣhendū cumexcōicatis ſi inde fiunt ſuꝑbiores vel ſi cum alijs equebn̄ ſicut cum ipſis vel aliquantulū minus bn̄ contrahipoſſet. Hoſti. dicit ſe nō videre ꝙ ſine peccato poſſitꝯhi cum excōicato vel aliquid ꝓmitti ei vel ſolui niſiin caſibꝰ in iure exp̄ſſis. ſicut ſunt caſus allegati ꝑ Inn.ad hoc. c. inter alia. vbi hoc videt̉ exp̄ſſum dicit etiaꝫꝙ vaſallorū fidelitas eſt ſuſpenſa qͣꝫdiu dn̄s eſt excōicatus vt pꝫ in li. feud. hic finit̉. l. ꝯſuetudinis. c. j. Necob. vnū dictū Inno. ꝙ eccleſia non dꝫ machinari fraudes vel mendaciū ⁊ ſic exqͦ ſemel ꝓmiſit ſoluere excōito tenet̉ adimplere ꝓmiſſionē dicit em̄ ꝙ excōicati nōab eccleſia ſꝫ a ſeipſis decipiunt̉. Et hec duo dicit tenēda in fauorē fidei ⁊ cenſure eccleſiaſtice in fauorē aīarum etiā ipſorum excōicatorum ⁊ in odiū peccatorumſuorū. Et hec opi. Hoſti. ꝯtra Inn. placet hic do. An.Nec ob. ẜm eum ꝑiuriū qꝛ ꝓmittens nō eſt ꝑiurus exquo ei nō ſoluit ſuꝑuenientē legitima cā qꝛ a iuramento excipit̉ legitima cā. l. fi. ff. qui ſatiſda. co. Et intelligidꝫ ſi res in eodē ſtatu ꝑmanſerit de iureiur. l. quemadmodū. Aduerte tu qꝛ allego tibi de hͦ glo. valde notabilem ⁊ ꝓlixā. xv. q. vj. nos ſanctorū. vbi Io. in gl. ſuafacit multa motiua ꝓ et ꝯtra ⁊ tandē dicit verius eſſeꝙ lꝫ excōicatus nō hēat ius petendi ꝓmittens tn̄ dꝫ eiſoluere. ar. c. debitores de iureiur. dicit etiā hͦ ꝓbari ind. c. ſi vere. lꝫ em̄ excōicatio tollat obligationē qͦ ad fidelitatē non tn̄ quo ad alios ꝯͣctus ẜm eum. ſed Barbrix. in addi. ad illā glo. dicit excōicato nō eſſe ſoluendum cum nemo debeat ꝑticipare cum eo niſi in caſibꝰ