De dolo ⁊ contu. 89

iudicis an admittat vel nō admittat. nam pōt admittere cū poſſit hr̄e ꝓpoſitū imponendi penā exequibileꝫin abſentē. ⁊ opti. facit iſte tex. in ar. pōt etiā nō admittere cū ſit in optōe ſua quā penā imponat. ꝓ hͦ allegotex. in. l. fi. C. de iniur. ⁊. iij. q. ix. §. niſi. vbi pꝫ ꝙ nō illuſtrꝭ. nō pōt in actōe iniuriarū cōparere ꝑ ꝓcuratoremqꝛ poſſet imponi pena in corpus ⁊ ſic nō exequibilis inabſentem. vide glo. no. inſti. de iniur. §. in ſua. ¶ Nūcvenio ad glo. nō. Inno. que verſat̉ circa validitatemgeſtorū cū excōicato ſeu ꝑ excōicatū. ⁊ ſi vis d̓ materiaad plenū videre ⁊ eam extendere vide primo ꝑ Io. an.in regula dolo facit de re. iur̄. li. vj. in mercu. vbi ponitqōnem an in publice excōicatū poſſit cōpromitti tāqͣꝫin arbitratorē ita ꝙ teneat laudū ſeu cōpromiſſum. etcōcludit ꝙ nō ſi ꝓcedit ꝑ viam laudi ſeu ſnīe ſecus ſifuerit merus mediator ita ꝙ arbitramentū habuerit eſfectum ⁊ ſubſtantiā ex cōſenſu partiū ⁊ nō ex dicto arbitratoris. ⁊ ſic aꝑte ſentit ꝙ in eum vt arbitrū cōpromitti nō pōt cum arbitraria ſint redacta ad inſtar iudiciorū. l. j. ff. de arb. ſicut ergo nō valet ſnīa publice excōicati. vt in. c. ad ꝓbandū. de re iudi. ita nec ladū arbitri de qͦ in ſpe. in ti. de arb. §. reſtat. ⁊. §. differt. ⁊ ꝑ Io.an. in. c. pia. de excep. lib. vj. ⁊ plures caſus excōicat. interdictos ponit Io. an. in. d. regula dolo. vbi vide deteſtō excōicati an valeat. vide ꝑ gl. ⁊ ꝑ Io. an. in. c. decernimus. vbi tandē cōcludit ꝙ ſic etiā ſi ſit notorie excōicatus. Item Fe. cōſilio. lxxj. ⁊ Bar. in. l. ſi q̄ramus.ff. de teſta. vide generaliter ad materiā. jͣ. tractandā ꝑAbbatē ⁊ Io. an. in. d. c. pia. ⁊ ꝑ Cal. in. d. c. ad ꝓbandum de re iudi. cum duabꝰ ſuis diſputationibꝰ. vna incipit excōicatus qui cōi opi. alia incipit excōicatus maiori cōtraxit. ¶ Et ampliando ac clare ꝓſequēdo dicta doc. hic facio duo mēbra principal̓r. pͥmo nūquidgeſta cum excōicato vel ꝑ excōicatu teneant in tꝑalibꝰScd̓o quid in ſpūalibꝰ. Circa primū dico ꝙ quedamgerunt̉ rōne publici officij ⁊ illa valent ſi excōicatus ētoleratus ita ꝙ cōi opi. habebat̉ ꝓ nō excōicato. l. barbarius. ff. de offi. p̄to. iij. q. vij. verūtn̄ ꝑ Inn. hic ⁊ in. c.ſi vere de ſent. ex. ⁊ in. c. nihil de elect. Ex quo infert̉ ꝙalienatio rerū eccleſie facta ꝑ excōicatū toleratuꝫ ex hͦſolo capite nō infringit̉. potius em̄ hoc facit dignitascum eius noīe fiat qͣꝫ ipſa ꝑſona excōicata. facit. c. fi. deꝓcu. ⁊. c. ad ꝓbandum de re iud. Ex quo etiā inferturꝙ inſtr̄a confecta ab excōicato qui cōi opinionē habebant̉ ꝓ ſoluto valent ⁊ tenent. de quo vide ꝑ glo. in. d.c. decernimus. Aduerte tn̄ ad vnam ſolenne limitationem quā ponit Cal. in. c. ad ꝓbandum. ⁊ in dicta diſputatione excōicatus qui cōi opi. ⁊cͣ. ⁊ ſentit Io. an. inc. dilectus. ⁊ primo de p̄ben. ſuꝑ glo. pe. vbi lꝫ geſta teneant rōne publici officij ſi tn̄ is in cuius fauore actusgeſtus eſt ſciebat illum excōicatū debet talis actus ineius odium retractari qꝛ nō debebat adire excōicatumſcienter cum em̄ ex hͦ ſit puniendus nō debet cōmodūreportare. facit. .jͣ. q. j. ſiqui ep̄i. ⁊ de don. poſt diuor. reſti. ⁊ ſi neceſſe. Si aut cōi opinione nō habebat̉ ꝓ ſoluto tunc talia geſta nō tenent. ptꝫ hic vbi nō valet alienatio rerum eccleſie facta a plato excōicato nō tolerato. facit. iij. q. iiij. nullus. ⁊ qd̓ no. glo. in. d. c. decernimꝰet. d. c. ad ꝓbandū. Excōicatus em̄ ſuſpēſus eſt ab adminiſtratōe rerū eccleſie ⁊ a quolibet officio publico.vt hic ⁊ in iuribꝰ p̄al. facit. e. paſtoralis ī fi. de appel. merito ꝑ eum geſta nō tenent. Idem dico de actis publicis ſeu ciuilibꝰ vel cōibus. nō em̄ valet aucͣtas interpoſita ꝑ tutorem notorie excōicatum qꝛ tutela eſt actuspublicus. Idem ſi tanqͣꝫ arbiter laudū ꝓtulit quia eſtactus ciuilis. Idem ſi erat excōicatus qn̄ ſuſcepit ꝓcurationis officiū. eſt em̄ actus cōis. vt in. c. poſt ceſſionē.et qd̓ ibi no. jͣ. de ꝓba. Excōicatus em̄ ab omnibꝰ p̄dictis repellit̉. vt in. c. pia. ⁊ ibi ꝑ Io. an. de excep. li. vj. etꝑ eundem in. d. c. decernimus. Quid aūt ſi conſtituēs

ꝓcuratorem excōicatum ⁊ ignorabat eum excōicatū:vide ꝑ doc. in. d. c. poſt ceſſionē. ⁊ ꝑ Cal. in dicta diſpitatiōe excōicatus qui cōi opi. ⁊cͣ. Quedā gerunt̉ nonrōne publici officij ſed priuati. vt qꝛ emit vendidit depoſuit locauit ⁊ aliter cōtraxit noīe ꝓprio. Inn. hic cōcludit hec oīa valere. ⁊ idem de ſil̓ibus allegat. xj. q. iij.qm̄ multos in fine. ⁊ exp̄ſſius de ſent. ex. ſi vere. vbi dr̄ẜm eum ꝙ etiā nouos cōtractus cum excōicatis inirelꝫ ꝑ hoc etiā dicit excōicatū ꝓcuratorē poſſe cōſtituere ad negocia ita ꝙ orit̉ actio mandati directa ⁊ ꝯtraria inter eos. nec refert ẜm eum an cōtrahens ſciret vl̓ignoret eum excōicatū. ſed an hͦ ſit publicum vel occultum. in iure em̄ nō reꝑitur tales cōtractus non valeredicit tn̄ ꝙ contrahēs ſecū poterit agere cōtra eum durante etiā excōicatiōe ſed ipſe excōicatus nō admittet̉ad agendū durante excōicatōe. ꝑ. c. intelleximus de iudi. ſꝫ abſolutiōe facta poterit agere. ⁊ idē ꝯcludit in. d.c. ſi vere. vbi ponit optimā limitationē ad hͦ vltimumdictū dicens ꝙ lꝫ excōicatus nō poſſit agere ex tali cōtractu durante excōicatiōe tn̄ ſinō excōicatus agit cogitur dare tn̄ excōicato omne id qd̓ ſibi dare tenet̉ exeo cōtractu. ꝑ. c. cum inter. de excep. qd̓ eſt valde notādum. Ego tn̄ limitarem hͦ dictum qn̄ obligatio excōicati eſt reſpectiua ad obligationē non excōicati. vtputa ꝓmiſit dare excōicatus librum ſi ille dederit ſibi centum vel quid ſil̓e. ſecus aūt vbi eſſent duo obligatōesnō reſpectiue ſed diuerſe qꝛ tunc eſſet potius recōuentio qͣꝫ defenſio ideo non debet audiri. iuxta no. in. d. c.cum inter. Et credo ſic intellexiſſe Inno. Hoſti. autēhic ⁊ in. d. c. ſi vere. cōtradicit cōcludens ꝙ in fauoreꝫnō excōicatorū tenebunt ꝯͣctus ſed in fauorē excōicatorum nō ita ꝙ excōicati alijs efficaciter obligant̉ ſedibi alios nō obligant cum effectu vt ſic diſtricti facilicōuertant̉. multa ad hanc ſuā opi. adducit ſꝫ principaliter mouet̉ qꝛ cōtrahēdo ⁊ ingerēdo ſe cōioni peccat.et facit cōtra legē. jͣ. de cle. excō. mi. c. illud. ⁊. c. cum deſideres. de ſen. ex. indignū eſt ergo ꝑ legē ſibi ſubueniriC. de legi. l. nō dubiū. x. di. c. vides. ⁊ regula q̄ ꝯtra iusfiunt de re. iuris. li. vj. Non ergo ex tali cōtractu oritin eius fauorē ciuilis obligatio. naturalis vero obligatio q̄ orit̉ ex conſenſu ex morbo inobediētie ⁊ excōicationis adeo inficit̉ ẜm eum ꝙ ex illa efficaciter agi nōp̄t. adducit ea q̄ legunt̉ ⁊ no. in. d. c. ſi vere. Scd̓o mouet̉ principaliter qꝛ ſi antiquā debita ꝯtracta an̄ excōicationē impediunt̉ ⁊ ſuſpendunt̉ ꝑ excōicationē ſuꝑuenientē ſꝫ poſt abſolutionem reſtituūt̉ ſicut vult hicetiā Inno. ſatis debet apparere iuſtū ⁊ rōnabile cuilibꝰfideli ⁊ catholico ꝙ excōicatus cōtrahens nullū poſſitſibi efficaciter obligare ⁊ ꝙ qͣꝫtū ad ipſum adeo intelligant̉ mortificati cōtractus cum eo initi ꝙ nec poſt abſolutionē poſſit agi ex eiſdē. Tercio principal̓r mouet̉qꝛ ſi diceremus cōtrariū excōicati efficerēt̉ ſuꝑbioreset minus reuererent̉ cenſurā eccleſiaſticā. qd̓ eſt cōtramentē. c. aucͣtem. ⁊. c. iuratos. xv. q. vj. ⁊ eorū q̄ no. Inno. hic. Io. an. ſimpl̓r tranſit recitando. Do. An. approbat opinionē Inno. nihil tn̄ adducit de nouo ſꝫ remittit ad noͣ. ꝑ ſe. in. d. c. ſi vere. ad iura allegata ꝑ Inno.Hoſt. rn̄det ꝙ ponūt caſus ſpāles. ⁊ rō ſpālitatis pōtcolligi ẜm eum ex eiſdē iuribꝰ ⁊ eſt neceſſitas ꝯͣhentiuꝫnō fauore excōicatorū. Ego ꝓſequor opi. Inno. quāꝓbo aucͣtibus ⁊ iuribꝰ et rōne. Et primo incipiam abaucͣtibus a quibꝰ arguere lꝫ. vt in. c. in canonicis. xxix.di. de deci. c. j. ꝙ cōtractus initi cū excōicato valeant. ⁊hͦ tenet Io. an. in. c. decernimus. p̄allegato qꝛ iſta q̄ dependēt ex cōſenſu non ꝓhibent̉ excōicatis. idē Cal. indicta diſputatōe q̄ incipit excōicatus maiori cōtraxitet ſequit̉ Fe. conſilio p̄allegato ⁊ Abb. ⁊ multi alij inc. pia. de excep. li. vj. ſentit glo. Io. in. c. nos ſanctorumxv. q. vj. dum all̓. dic tū. c. ſi vere. ⁊ dicit excōicationeꝫnō diſſoluere ꝯͣctus. ¶ Ultra iura cōia adduco duo