De dolo ⁊ contu. H9o

xj. q. iij. qm̄ multos. Nec ob. ẜm eum decre. ſi vere. qꝛ illud factū fuit de neceſſitate. Et lꝫ archi. videat̉ ibi trāſire cū opi. Io. ⁊ Inn. mihi tn̄ plus placet ꝯtraria opi.qm̄ tu excōicatus es cā qͣre tibi nō ſoluo iuxta ꝓmiſſionem qꝛ nō reddis te talem vt licite poſſim tibi ſolueread hͦ facit qd̓ in ſil̓i no. Bar. in. l. amplius. ff. rē ra. ha.ꝓpe finē. Sed circa hͦ cōſiderarē aliqͦs caſus. aut em̄ ꝓmiſſio fuit facta excōicato durante excōicatiōe. aut an̄excōicationē ſꝫ tꝑe ſolutōis ſuꝑuenit excōicatio. pͥmocaſu eſt maior dubitatio qꝛ ꝓmiſſor videt̉ ſe obligaſſe ad ſoluendū illo tꝑe. Sed nihilominus puto eū nōteneri ad ſoluendū illo tꝑe. Et dico tale iuramentū illicitū ſi cogitauit ſoluere illo tꝑe qꝛ obligat ſe ad peccatū .ſ. ad cōionem a iure ꝓhibitā nō em̄ poſuit ſe periuramentū obligare contra iuris diſpoſitionē. vt in. c.qͣꝫto de iureiur. quare tale iuramentū fuit temerariū ⁊ideo nō ſeruandū. vn̄ canon in male ꝓmiſſis reſcindefidē. in turpi voto muta ꝓpoſitū. Impia eſt ꝓmiſſio q̄ſcelere adimplet̉. xxij. q. iiij. in malis ꝓmiſſis. fa. c. j. de iureiur. li. vj. hͦ limito verū niſi excōicatus multū indigeret qꝛ tunc cum licite poſſumus ei dare elemoſynaꝫ cāhumanitatis. vt in. c. qm̄. multo fortius reddendū eſtdebitū ⁊ ita facit mens illius. c. qm̄. ſcd̓o caſu qn̄ excōicatio ſuꝑuenit poſt ꝓmiſſionē fortius puto ꝓmiſſorēnō teneri poſt excōicationē. ꝑ. c. ne quis. xxij. q. ij. ſicutem̄ nō teneor reddere iuxta ꝓmiſſionē gladiū effectofurioſo vt ibi ita nec poſtea excōicato. facit. c. quemadmodū de iureiur. cum ſi. Et no. ex glo. dicti. c. nos ſanctorū ꝙ excōicatio ſuſpēdit ipſo facto debitū fidelitatis. facit ꝓ opi. Hoſtie. ⁊ ꝓ prima opi. Inno. q̄ placet.¶ Ulterius querit̉ quid ſi iniuria eſt illata excōicatoputa expoliat̉ vel aliter affligit̉ nunquid poſſit agereꝓ tali iniuria cōcludendo Inno. Hoſti. Io. an. dic̄ ꝙdurante excōicatōe obſtat ſibi exceptio. vt dicit gl. inc. ex inſinuatōne de ꝓcura. quā allegat hic Io. an. egoallego glo. in. c. in noīe dn̄i. xxiij. di. Inno. in. c. in cauſis de cōceſ. p̄ben. ⁊. in. c. dilectus. ⁊ pͥmo. sͣ. de reſcrip.et limitarē hͦ niſi iniuria irrogaret̉ ei volenti explicarerem ſibi cōceſſam. puta ꝓſequenti appellatione vel abſolutionē tunc em̄ pōt agere etiā durante excōicatiōevt illa iniuria ceſſet qꝛ vno ꝑmiſſo ⁊cͣ. ad hͦ vide qd̓ le.et no. in. c. cum inter. ⁊ in. c. fi. de excep. ⁊ in. c. p̄terea. etc. prudentiā de offi. dele. abſolutōe vero obtēta tenet̉cōiter poſſe agi de iniuria prius illata qꝛ cōtra ius illata fuit lꝫ excōicatus nō poſſet tunc agere obſtante ſibiexcōicatōe. ¶ Nunc venio ad ſcd̓m membrū circa validitatē geſtorū cū excōicato vel ꝑ excōicatū in ſpūalibus ⁊ hͦ eſt magis difficile. et pͥmo cōcludo vnū caſumnō dubiū ꝙ in his q̄ ſunt facti tenēt geſta ꝑ excōicatūetiā in iſtis ſpūalibꝰ vt ponere ꝓuiſum vel electū ⁊ cōfirmatū in poſſeſſioneꝫ corꝑalem qꝛ ex hoc nullum iustranſfert̉ lꝫ em̄ euitari debeat excōicatorū cōio qͣꝫtumfieri pōt tn̄ geſta tenent maxime ingruente neceſſitatevt in caſu. c. pro illorum de p̄ben. vbi eſt caſus de p̄dictis ⁊ ibi ꝑ Inn. ⁊ alios. In his vero q̄ ſunt iuris vt cōferre confirmare ſnīare ⁊ ſil̓ia diſtingue inter ea q̄ gerunt̉ rōne publici officij ſeu iuris vt eligere impetrarereſcriptū ⁊ ſil̓ia. In pͥmis aduertendū eſt ꝙ quedā ſūtin quibꝰ nō cōfert̉ character nec requirit̉ alia executiovt collatio bn̄ficij. Quedā ſunt in quibꝰ imprimit̉ character ⁊ vltra expectat̉ executio actus collati vt in quibuſdā ſacr̄is ſicut in collatōe ordinū in chriſmatōne ⁊ſil̓ibus. primo caſu ſi geſta ſūt ab excōicato qui cōi opinione habebat̉ ꝓ abſoluto ⁊ hec cōis opi. erat ꝓbabilis vt qꝛ excōicatio nō erat publice lata ⁊ tunc geſta regulariter tenent fauore iuris publici qꝛ dignitas videt̉exercere ⁊ nō ꝑſona. vt in. l. barbarius. ff. de offi. pretoris. iij. q. vij. verū tn̄ ⁊ meliꝰ in. c. ad ꝓbandū de re iudi.indeciſa vbi valet cōfirmatio facta ab excōicato tolerato ita ⁊ collatio ⁊ ſil̓ia ⁊ hoc cōiter tenet̉ ꝑ doct. hic

et ꝑ Inno. ⁊ alios in. c. nihil de elec. ⁊. d. c. ſi vere. et perCal. in. d. c. ad ꝓbandū ⁊ in dicta diſputatōne q̄ incipit excōicatus qui cōi opinione ſi tn̄ actus geſtus concernit fauorē illius qui ſciēter adiuit excōicatum dꝫ inipſius odiū retractari. vt no. Cal. in locis p̄al. ⁊ dixi inmēbro p̄cedenti dixi regulariter qꝛ dubitat̉ de validitate excōicatiōis ab excōicato tolerato late. nam cōisopi. videt̉ ꝙ excōicatio nō teneat lꝫ debeat obſeruaridonec cōſtiterit excōicatorē fuiſſe excōicatū. rō qꝛ cumexcōicatus ſit extra eccl̓iā nō potuit aliū ponere extraeccl̓iā. hoc tenet glo. xxiiij. q. j. in ſūma. ⁊ in. c. audiuimꝰet bn̄ facit ibi tex. Idē Hoſti. ⁊ Io. an. recitando in. c.pia. de excep. li. vj. tenet Cal. in dicta diſputatōe ⁊ in. c.ad ꝓbandū de re iudi. Et idē eadē rōne tenet ibi Gof.et Cal. in abſolutōe ab excōicatione. ar. de pe. di. j. ver.bum. Inno. in. d. c. ſi vere. ſentit oppoſitū exquo excōicator tolerabat̉. ⁊ illa opi. Inn. videt̉ mihi tutior ⁊ verior qꝛ exquo tolerabat̉ dignitas ⁊ nō ꝑſona videt̉ excōicare q̄ quidē dignitas excōicata nō eſt. facit. viij. qiiij. nōne allego fortioreꝫ rōnem. Excōicatio qͦ ad deūnullū vel parū vinculū inducit qꝛ aut excōicatus meretur et tunc ſeipſum ꝑ peccatū ſeꝑauit a deo. xj. q. iij.illud. aut nō meret̉ ⁊ nō ſeparat̉ a deo. vt in. c. cū eterni de re iud. li. vi. Quoſdā tn̄ effectus operat̉ etiam qͦad deum de quibꝰ ꝑ Io. an. in. c. ita quorundā de iude.vinculū ergo principal̓r inijcit excōicatio reſpectu eccleſie militantis. vn̄ potius eſt declaratiua qͣꝫ diſpoſitiua. vide glo. notabileꝫ in. c. qd̓cunqꝫ. xxiiij. q. j. dꝫ ergovalere hec declaratio ſeu vinculū q ad eccleſiā militantem a tolerato excōicato ſicut valent alia geſta in ſpūalibꝰ. vt. sͣ. dixi ⁊ tutius eſt dicere illā ſaltē tenere antefactū. arg. c. iuuenis d̓ ſpon. poſt factū ſi celebraſſet adeuitandā irregularitatē potes tenere aliā opinionē iuxta ea q̄ legunt̉ ⁊ notant̉ ꝑ Inno. in. c. cum tu de teſti.Si vero nō erat excōicator toleratus qꝛ cōiter habebat̉ ꝓ excōicato vel ſi cōis opi. q̄ erat in cōtrarium nōerat ꝓbabilis cum ſnīa fuiſſet publice lata tunc nō tenent geſta rōne publici officij qꝛ ꝑ excōicationē ab illoſuſpendit̉ vt hic ⁊ in. c. tanta de exceſ. p̄la. et in. d. c. adꝓbandū. vbi eſt caſus ⁊ plene ꝑ Inn. in. c. nihil de elec.et in. c. qͣliter ⁊ qn̄. ij. an̄ finem de accu. Et no. qd̓. sͣ. dixi cōem opi. nō excuſare ſi nō eſt ꝓbabilis. vt no. Cal.in. d. c. ad ꝓbādū. ⁊ in dicta diſputatiōe. Et adde vnūnotabile dictū Inn. in. d. c. qͣliter an̄ fi. vbi dicit noͣ debere dici toleratū ſed intruſum illū qui fuit depoſitusſeu inſignijs dignitatis ſpoliatus. Idē dic in excōicatopublice eadem rōne. facit. c. apl̓ice de cle. ex. mi. vide tn̄qd̓ no. in. c. ad nr̄am. iij. de iureiurā. Quid de eo qui invno loco fuit excōicatus publice in alio ꝓbabiliter igͦratur. Si vero loquimur de his ſpūalibꝰ in quibꝰ character imprimit̉ ⁊ executio qn̄qꝫ expectat̉ vt in collation ordinū ⁊ ſil̓ibus? Hic ſunt opiniōes. quidā dicūtꝙ ſiue collator toleret̉ ſiue nōnunqͣꝫ executio ſine diſpenſatōe cōpetit character tn̄ ſemꝑ imprimit̉ qꝛ cū ipſe tanqͣꝫ ab eccl̓ia p̄ciſus executione nō hēat ipſam alteri dare nō pōt. Sed dr̄ia eſt in hͦ inter toleratū ⁊ nōtoleratū qꝛ pͥmo caſu diſpēſat̉ cū ſuſcipiente reſpectuexecutōis ꝓpter ꝓbabilem ignorantiam. ſcd̓o vero caſu nō. ⁊ ſic intelligūt. c. fi. de ord. ab ep̄i. ⁊. jͣ. q. j. c. ſiqui aſymoniacis. et. ix. q. j. ab excōicatis. hanc opi. vr̄ tenereIo. in. d. c. ab excōicatis. ⁊ gl. in. d. c. fi. vbi ponit dr̄iaꝫinter excōicationē latā ⁊ p̄ciſo ⁊ collatōe ordinū tꝫ Inno. in. c. nihil de elec. do. An. h̓. doc. ī. c. pia. ⁊ ē cōis opi.Sꝫ idē Inn. aliter dixit in. c. j. de ſciſma. vbi dicit ſe intelligere oīa iura q̄ requirūt diſpēſationē circa executione in eo qui nō erat toleratus lꝫ recipiēs ignoraretqꝛ talis ignorātia nō erat ꝓbabilis iō requirit̉ diſpenſatio. ſecus aūt ſi ꝓbabiliter ignorabat̉ p̄ciſus. Et nobn̄ hanc opi. qꝛ cōiter ignorat̉ ⁊ eam repperi ſenſiſſe etſecutū fuiſſe Collec. in. d. c. fi. de ordi. ab ep̄o ⁊ Hugo