De dolo ⁊ contu. 8ꝫ

tenet Specu. in ti. de expen. §. ij. ī prin. ⁊ ꝓ hoc optimefacit. c. calumniā. de pe. vbi indiſtincte dr̄ victū victoriꝯdēnandū ī expēſis. ⁊. c. jͣ. ꝓx. ⁊. c. q̄ relā. ⁊. c. ꝯſtitutus. ⁊c. auditis. de ꝓcur̄. Eadē em̄ ē rō ī iſtis ſicut ī expēſis cōtumacie ī quibus cōdēnat ex officio. vt. sͣ. dixi. et ꝓbat̉ī iuribus p̄all̓. Nec ob. d. l. ediles. poteſt em̄ reſponderiduobus modis. Primo ꝙ ea que fiunt extra iudiciuꝫnō ꝑtinēt ad iudicis officium an litis conteſt. argu. ī. c.ſignificāte. de ap. ſed ea que fiunt ī iudicio ſeu circa iudicium ſic. vt condēnare in expēſis factis in iudicio velmulctare cōtumacē vel ſtatuere terminū ad ꝓbandum⁊ ſimilia face̓. Secūda reſpōſio ē ꝙ ea que fiunt poſt litis conteſ. maxime ꝑtinēt ad iudicis officium ſꝫ etiaꝫ eaque fiūt an̄ etiam ꝑtinēt licet nō ita pingue. vt ſatis patet ꝑ p̄dicta. ¶ Circa vltimū mēbrū de expēſis q̄ fiuntpoſt litis cōteſt. cōiter tenet̉ ꝙ illa veniunt iudicis officio ꝑ. l. terminato. C. de fruc. ⁊ li. expē. facit. c. cū appellationibus. p̄all̓. ideo finito iudicio nō poſſunt ampliꝰ peti. vt dictis iuribus. ¶ Sed hinc eſt dubium nūquid iudex ex officio ſuo parte nō petēte poſſit hanc condemnatōem facere? Gar. in. d. §. hoc autē iudiciuꝫ. ⁊. §. ſinautē. in fi. concludit ꝙ ſic. ꝑ. l. ediles. dicit tamē ꝙ ſi iudex nō condēnauit nō tenet̉ reſarcire de ſuo. qꝛ exquocā nō eſt pia nō tenet̉ impēdere officiū ſuum ad vtilitatē priuatā. ꝑ. d. §. hoc aūt iudiciuꝫ. ⁊ ideo ꝯſuluit ꝙ ꝑsſemꝑ in libello petat. ⁊ ſic intelligit glo. ī. l. fi. C. de fruc.⁊ li. expē. que dicit iudicē teneri de ſuo ſi nō condemnauit in expēſis .ſ. quādo ꝑs petijt. ⁊ hoc mihi placet. ⁊ allego ꝓ hoc glo. que hoc aꝑte tenet in. c. fi. de reſcrip. ſuper ꝟ. expēſis. Et hoc facit ad multa ſimilia. maxīe adſtatuta imponētia certam penam iudici ſi queſtionemnō determinauerit infra certū tēpus. debet em̄ intelligiſcꝫ ſi pars hoc petijt. ⁊ idē ſentit do. An. ī. c. cuꝫ venerabilis. de iud̓. ⁊. c. cum ſit. de fo. compe. ⁊ hoc plus placetqͣꝫ dictū do. de rota. deciſi. ccclj. al̓s. cccliiij. vbi ſentiūtpartē poſſe appellare a ſnīa iudicis in eo ꝙ nō condemnauit ſuccumbentē ī expēſis licet hoc nō fuerit petituꝫ.quia ꝑ regulam gnaͣleꝫ victus victori ⁊cͣ. debebit iudexfacere condemnatōem expēſaꝝ. poſſet tamē ꝯcordādodici ꝙ pōt appellari ꝑ illam regulā nō oppoſitum opponam. nō ꝓbatum ꝓbabo. vt. l. ꝑ hanc. C. de tem. ap. ⁊. c.cum ioānes. de fide inſtru. nō aut ratōe grauamīs. quiaſi nō tenebatur condemnare ſine petitōe. vt ſupra dixiergo nō grauauit. qꝛ nō peccat qui legis aucͣte peccat.xxiij. q. iiij. qui peccat. ⁊. l. gracchus. C. de adul. ſed proreformatione ſnīe poterit appellare. vt dictis iuribus.quod noͣ. ¶ Uenio ad ſeptimā partē glo. ⁊ q̄ro an iudex poſſit omni tꝑe etiā poſt ſnīam condēnare ī expenſis? Glo. rn̄det ꝙ de illis q̄ veniūt iudicis officō niſi cōdemnet tꝑe ſnīe poſtea cōdemnare nō poteſt nec petipn̄t. l. terminato. p̄all̓. ⁊ dic ꝙ ꝑ totum illum diē poteſtcondemnare. vt in. c. cum appellatōibus. de ap. lib. vj. ⁊dic clarius ꝙ in expēſis contumacie pōt iudex nō expectata diffinitiua condēnare incōtineti poſtqͣꝫ conſtititde cōtumacia. vt. jͣ. c. ꝓxi. ⁊. c. auditis. ſuꝑͣ de ꝓcu. etiā ſilis nō ſit cōteſt. vt in iuribus p̄all̓. vt noͣ. Inno. ī. c. ſepe.de appel. ſemꝑ em̄ durat iudicis officium a prima citation vſqꝫ ad ſnīam. vt. d. c. auditis. ⁊ no. Inno. ī. d. c. ſepe. tamē ſi vult expectare pōt differre ⁊ cōdēnare quādocunqꝫ etiam ſi diffinitiua ꝓferret̉ ꝓ cōtumace. ⁊ hocp̄dicta rōne. qꝛ a principio vſqꝫ ad finē durat iudicꝭ oficiū. facit quod noͣ. ī. d. c. calumniā. et exp̄ſſe tenet Inno. in. d. c. ſepe. īmo plus dicit ibi ꝙ ſi iudex ꝓnūciauitaliquem contumace vel defeciſſe in ꝓbanda exceptōne⁊ ꝓtunc nō condemnauerit poterit poſtea cōdemnarequādocunqꝫ vſqꝫ ad finem. nec poterit condemnatusappellare ſi eſt effluxum tēpus decēdij a tempore illiuspronūciationis. quia tunc iſta ē quedam executō primeſnīe. quod eſt bn̄ notandum niſi ẜm eum iudex excedat

modum in taxando. vel niſi poſſet pars allegare probabilē cauſam quare propoſuit illam exceptōeꝫ. vt. l. qutſolidum. ff. de lega. ij. ſubijcit tamē ibi Inno. vnū notabile verbum ꝙ iudex poterit durāte iudicio tales int̓locutorias reuocare. argu. ff. d̓ re iud̓. l. quod iuſſit. ⁊. c.cum ceſſante. de appel. quod intelligo qn̄ p̄tendit iuſtācauſam. ⁊ an hoc poſſit facere nō vocata parte ī cuiuscōmodo interlocutoria lata fuit. vide Inno. ī. c. querelam. de ꝓcura. ⁊ Bar. in. d. l. quod iuſſit. ⁊ dicam plenein. d. c. cum ceſſantē. Quedam expēſe veniunt. qꝛ parsdeficit ī probanda dilatoria vel ꝑemptoria. ⁊ qn̄ poſſit iudex cōdēnare dixi. sͣ. plene ī examinatōe intellectꝰhuius. c. Quedaꝫ expēſe veniunt ratōe victorie. ⁊ ī hisiudex condēnat tꝑe ſnīe vel ꝑ totum diē ſnīe ⁊ nō poſtea. vt. d. l. terminato. ⁊. c. cum appellatōnibus. Et diuerſas practicas ꝓnūciandi ſuꝑ expēſis dicā poſt Ioh̓.an. in. c. j. de ſequeſ. poſſeſ. ⁊ fruc. ¶ Uenio nūc ad vltimam partē glo. ⁊ quero qualiter ꝓbabuntur expenſeGlo. reſpōdet ꝙ iudex pͥus taxabit ⁊ poſtea recipiet ſuper ſic taxatis iuramentū a ꝑte. allegat iura. et vide qd̓noͣ. in. c. j. de ſequeſt. poſſ. ⁊ dicit Ioh̓. an. hic ꝙ oportebit ſic ꝓcede̓ adeo ꝙ ſi fuiſſet conuētum vt ſuꝑ eis ſtetur iuramēto creditoris nō valebit conuentio. remittitad Specū. de ꝓba. §. fi. ꝟ. quid ſi ꝑs. vbi idem videturSpecū. ⁊ ꝓ hoc facit. quia ꝑs videtur inuitari ad delīquēdum. ideo talia pacta nō valēt. vt. l. conuenire. ff. d̓pac. do. quod videtur tenere Di. in fi. ff. de p̄to. ſtipu. ⁊vide latius ꝑ Bar. in. d. l. fi. vbi concludit ꝙ ſi ꝓmittit̉ſtare ſimplici verbo vel iuramēto ſuꝑ expenſis vl̓ damnis ꝙ hoc nō obligat qͥn ꝓmittens poſſit hoc reuocareanteqͣꝫ declaretur ſeu iuretur. C. de iureiurā. l. ſi qͥs iuſiurādum. vbi patet ꝙ ſi in iudicio detuli tibi iuramentum poſſuꝫ illud reuocare anteqͣꝫ iuretur. fortius ergoſi hoc detuli extra iudicium. Si autē iurauit ante reuocationē tunc remedium eſt ſi ꝑs ſeutit ſe ex hoc grauari vt petat reductionē ad arbitrium boni viri. argu. inl. libertus. ff. de ope. liber. ⁊. jͣ. de iureiurā. c. veniēs. ⁊. c.quītauallis. Nec ob. ſi dicatur ꝙ iſta verba ꝓmitto ſtare dicto tuo vel iuramēto tuo ſapiunt liberam voluntatē. ⁊ ideo nō debet fieri reductio ad arbitriuꝫ boni viri. argu. in. l. fideicommiſſa. §. qͣꝫqͣꝫ. ff. de lega. iij. quia hͨverba gnaͣlia debēt intelligi ita ꝙ dolus abſit. vt. l. creditor. §. lucius. ff. manda. qui dolus p̄ſumitur exquo exceditur modus. Itē nō ob. ꝙ ꝑ hoc inuitatur ad delinquēdum. quia reductio ad arbitrium boni viri hoc tollit. ẜm Bar. in. d. l. fi. ⁊ ſic tranſit do. An. hic. mihi placet vltimū dictum. ſed primū vt poſſit reuocari anteqͣꝫdeclaretur vel iuretur nō placet. quia pacta ⁊ conuētiones debēt ſeruari exquo poſſunt ſeruari ſine peccato.l. j. ff. de pac. xxij. q. v. c. iuramētum. facit p̄allega. c. ve.niēs. ⁊. c. quintauallis. Nec ob. d. l. ſi quis iuſiurandumquia loquitur in delatione iuramēti facta pacto nō p̄cedente. ideo re ītegra pōt reuocari. ſꝫ hic nos loquimurquādo p̄ceſſit pactum vt ſtaret̉ iuramēto vel ſimpliciaſſertioni. ergo ⁊cͣ. ⁊ ꝑ hoc habes expeditā totam maͣmhuius. c ¶ Glo. penul. fuit ſupͣ expedita. vltima ē facilis. ⁊ de caſibus reſeruatis iudicis arbitrio. vide ī Spe.de offi. iud̓. §. penul. ad fi. ⁊cͣ.j Contumax condemUIm Dile CCI. natur in expenſis fattis a temꝑe citatōis emiſſe. h. d. Summo ſic ⁊notabilius. Citatus ad totā cauſam certo termino adcomparendum aſſignato tenet̉ comꝑare̓ in termino etdato impedimēto in termino debet cōꝑare̓ ꝙͣcitius poteſt poſt terminū. al̓s condēnatur in expēſis a tēpore citationis emiſſe. h. d. Diuiditur. naꝫ in prima ponit formā ꝓceſſus. in ſecunda interloquit̉ ibi quapropt̉. Primo facit quinqꝫ. nam primo ponit comparitōem nunciorum electi et aduerſariorum ipſius et deciſam cauſe