De dolo ⁊ contu.

commiſſionē. ſecunda ibi qͣꝫuis. ipſius electi primam cōtumaciam. tercio ibi nolentes. ipſius electi citationem.quarto ibi expectantibus. ipſius abſentiam ⁊ excuſarionem. quinta ibi ſed contra. ipſius excuſationis impugnantiam. ¶ Nota primo poſſe procuratorem conſtitui ad opponēdum crimina contra electum. ⁊ hoc quiaagitur ciuiliter de crimine. vt in. c. ſuꝑ his. de accuſa. debet tamē talis ꝓcurator habere ad hoc ſpeciale mādatum ꝓpter ſui p̄iudicium. nec ſufficit ſpecificatio vniusarticuli expoſcentis ſpeciale mandatum cum clauſulagenerali. vt ꝓbatur in cle. nō poteſt. de ꝓcura. ⁊ ibi videratōem in glo. Et de tali ꝓcuratore vide quod legitur⁊ notatur in. c. is qui. ⁊. c. ꝓcurator. de elec. li. vj. Intellige ergo literā ꝙ iſti habebant lr̄as de rato. id ē mādatum ſpeciale cum clauſula ꝙ haberēt ratum quicquidipſi ꝓcuratores facerēt. de quo vide quod noͣ. in. c. contingit. de tranſac. ⁊. c. cum venerabilis. de religi. domi.¶ Nota ſecūdo ꝙ cōtra appellantē ⁊ appellatiōem nōꝓſequentem oritur ſuſpitō nō leuis de iuſticia cauſe. ⁊hāc ideo. quia facit cōtra naturam ſuam. nō appellantis eſt ꝓſequi ⁊ appellati fugere. facit quod noͣ. ī. c. cauſam. ſupra. e. iiij. q. iiij. c. j. ⁊. jͣ. de ap. c. cū ſit romana. ⁊. c.ꝑſonas. ¶ Item nota ꝙ ex nō leui ſuſpitōne iniuſticieorta cōtra actorē ſeu reum appellantem nō debet ferridiffinitiua contra eum. ⁊ ſic ſuſpitō nō leuis nō ſufficitad cōdemnatōem. de quo vide quod noͣ. in. c. afferte. ⁊c. lr̄as. jͣ. de preſumpt̉. ¶ Nota nō viciaricitatōem factam ad diē feriatum cum dictōe vſqꝫ. nam tūc vt euitetur abſurditas dictō vſqꝫ ponitur excluſiue ⁊ limitatiue. deſignat em̄ tempus vſqꝫ ad quod habet facultatem cōparēdi. Et de multiplici ſignificato huius dictionis vſqꝫ vide qd̓ noͣ. Inno. ī. c. j. de ord̓. ab ep̄i. qui renūc. ep̄i. Et gnaͣliter de hac citatōe vide quod no. in. c.fi. de ferijs. ¶ Nota ibi ſuꝑ p̄dictis omnibus ⁊cͣ. ꝙ d̓ lōginquo poteſt fieri citatō ad totam cauſam. ⁊ in primavice pōt mitti ꝑemptoriū. vide quod dixi ī. c. fi. de dilati. ⁊ in. c. j. eo. ti. Et nota vnū modum citandi ꝑemptorie. nō eſſet em̄ neceſſe vt tempus diuidat̉ ī tres terminos. ſed ſatis poteſt terminus incōfuſe aſſignari peremptorie. ⁊ vide ſuꝑ hoc diuerſas practicas ꝑ glo. ī. c. cōſtitutōem. de ſen. excō. li. vj. ¶ Nota iudicē poſſe iuridice̓ cōminari de ꝓcedēdo ad vlteriora ꝯtra ꝯtumacē.⁊ ſic videt̉ ꝙ ꝑemptoriū nō habet cōminatōeꝫ nec ecōtra. Tu dic melius vt noͣ. in. c. cām. de reſcrip. ⁊ ꝑ do. derota. deciſi. xxxviij. al̓s. ccxlv. ⁊ ꝑ Bar. in. l. ſi finita. §. iulianus. ff. de dam. infec. ⁊ de predicta comminatiōe noͣ.tex. cum ibi noͣ. in. c. tum ex lr̄is. de in integ. reſti. ¶ Nota ibi nūcium cui ⁊cͣ. ẜm intellectum Abba. ꝙ nūcio citādi poteſt iniūgicitatō. nam intelligit hic Abbas iſtūfuiſſe nūcium electi cui cum a papa recederet iniunctūfuit ei vt electum citaret. quod ſatis pōt ſuſtineri dummodo eum ad hunc actū faciat nūcium ſuum. al̓s em̄ ſibi tanqͣꝫ priuate ꝑſone nō eſſet credēdum. de quo videquod legit̉ ⁊ noͣ. in. c. cum parati. de appel. ⁊ in. c. prudētiam. de offi. dele. ⁊ tali nūcio etiam creditur ſine literiscitatorijs. vt noͣ. ī iuribus p̄alleg. ⁊ facit hec lr̄a ibi iniūximus viua voce. Item plus dicit ꝙ etiam aduerſariūpoteſt iudex cōſtituere nūcium ad actū citationis. arg.in. l. eum qui. §. ſi epiſtola. ff. de fur. ⁊ ibi ꝑ Bar. ⁊ in. l. ſiiuſte poſſidet. ff. de acqͥ. poſ. vbi ponit Bar. an ad apprehendendā poſſeſſionē poſſit iudex conſtituere ip̄mprincipalē? ⁊ concludit ꝙ ſic dummodo nō reperiat reſiſtētiam al̓s ſecus. argu. in. l. nō eſt ſingulis. ff. de regu.iuris. ¶ Nota de ſignificato huius verbi ſero. nam idēimportat hic qd̓ tarde. Et nota duo excuſantia quemſi nō comparuit in termino. videlicet breuitas termini.⁊ diſcrimina viarum. ſi em̄ hec fuiſſent probata et aliaque ſequūtur in litera nō obſtitiſſent. ſatis em̄ ſuffeciſſent ad executōem. argu. in dicto. c. decetero. de ſen. ex-

cō. ⁊ in. c. ex parte. jͣ. de appel. ¶ Nōͣ ibi ſicut excuſatorem miſerat ⁊cͣ. argu. optimū ꝙ vbi duo ſunt parit̓ expedibilia probata facilitatē expediēdi vnuꝫ ſeu probato exercitio vnius preſumitur facultatem affuiſſe expediendi reliquuꝫ. Ita em̄ arguit hic papa. ſicut enim iſtemiſerat excuſatorem ita poterat deſtinare procuratoreꝫ. ſed hoc intellige reſpectu impedimenti allegati. videlicet ꝓpter viarum diſcrimina. al̓s autem nō ſic defacili mittit quis ꝓcuratorem ſicut nūcium ẜm Uincenqui ſic intelligit iura allegata. ad hoc per glo. ⁊ idē Abbas ⁊ Io. an. recitando. nam ⁊ talis faceret excuſatōemqui nō reciperet procuratorium ẜm Hoſtien̄. et bene.regulariter ergo facilius reperitur ⁊ conſtituitur excuſator qͣꝫ procurator. ſed quo ad viarum diſcrimina hicallegata videntur procedere a pari. vel modica eſt diſferentia de qua nō eſt curandum. ¶ Nota ⁊ tene menti ꝙ mandatū de comparendo in certo termino diſtribuitur in duo mandata vt citatus compareat in termino prefixo et dato impedimēto vnius debet adimplerialiud. ſunt ergo iſta diuiſibilia. eſt em̄ hoc mādatū qualificatum quod recipit diſtributiōem. iuxta ea que habentur in. c. ꝑiſanis. de reſſitu. ſpol̓. et de hoc infra latius dicam. ¶ Nota ibi eum reputamus cōtumaceꝫ ⁊cͣ.ꝙ iudex anteqͣꝫ condemnet cōtumacē debet pͥmo patefacere eius contumaciaꝫ vt ſic de ea conſtet in iudicio.al̓s iniuſta eſſet condemnatō. ad hoc. l. eius qui delatorem. ⁊ quod ibi noͣ. Barto. ff. de iure fiſci. ⁊ ꝑ eum in. l.ij. C. de iura. calum. facit. c. cum ẜm leges. de heret̓. lib.vj. ¶ Nota vltimo venire in condemnatōem nō ſolūexpenſas neceſſarias ſed legitimas ⁊ moderatas. d̓ quodic̄ latius ſupra. c. proximo. ⁊ dic vt ibi. ¶ Oppo. contra principiū in eo ꝙ iſti duo canonici agebant ſeu excipiebant ꝓ ſe ⁊ nomine quorundam canonicoruꝫ. nōenim debuerūt admitti ꝓ alijs. tum qꝛ ſine mādato nōadmittit̉ vnus ꝓ alio. in. c. j. de procura. tum quia cauſa erat de crimine in qua nō interuenit ꝓcurator ꝓ alioin. c. veniēs. d̓ accu. Solu. glo. j. dupliciter. Primo ꝗiſti fuerūt admiſſi ꝓ alijs canonicis ratōe cōſortij in liteerat em̄ hec lis cōis ⁊ ratōe cōmunitatis admittit̉ quisꝓ conſorte poſt litꝭ conteſt. etiaꝫ ſine mandato. vt. l. ij.C. de cōſor. eiuſdem litis ⁊ eſt ſpeciale in cōſorte. ſic etiam ratōe cōſortij admiſſi ſunt ī cauſa criminali. Eſt etiam ⁊ aliud ſpeciale. quia licet al̓s cautio ratihabitōnisp̄ſtetur ante litis cōteſtatōem ꝑ agentē ꝓ alio ⁊ nō cōpellit̉ poſt. vt. l. pomponius. §. rati. ff. de ꝓcur̄. tn̄ ꝯſorsvolēs agere ꝓ cōſorte poſt litꝭ ꝯteſt. tenet̉ ſatiſdare. vtd. l. ij. et dic rōem ſpecialitatis eſſe in hoc vltimo. quiacum conſors veniat ad agēdum ꝓ ꝯſorte poſt litꝭ conteſt. ⁊ nō prius nō eſt quid imputet̉ aduerſario ſi priusnō petijt cautōem. ſimile in. c. inſinuāte. de offi. dele. cūibi notatis. hͨ pͥma ſolutō glo. placuit Uin. Io. ⁊ Gof.intelligit tamē Goff. hoc ꝓcedere qn̄ agit̉ de crimine ciuiliter ſicut h̓ agebat̉ ſecus ſi criminaliter. hec pͥma ſolutō nō placet glo. quo ad caſum noſtꝝ. qꝛ iſta nō eratactio cōmunis vt vnus nō poſſit agere ſine alio īmo qͥlibet poteſt admitti. ad hͦ qd̓ le. ⁊ no. in. c. ſuꝑ his. d̓ accu. ⁊ intelligit ꝙ iſti hic habebāt mandatū. ⁊ hoc placꝫHoſtiē. ⁊ cōmuniter doc. ⁊ ſatis placet mihi. ꝑ no. in. c.cum. M. de conſtituti. et dic̄ vt ibi not. de hac materia.conſortꝭ. ⁊ per Io. de lig. in cle. religioſus. de procura.¶ Glo. ij. in principio eſt literalis in fine querit de modo agendi hic. ⁊ reſpōdet ꝙ iſta crimina obijciebanturhic ꝑ modum exceptionis hoc etiam placet Innoc̄. hicqui ꝑ hunc tex. dicit notandum ꝙ contra electum agipoteſt ꝑ viam exceptionis etiam ſi nil petat. hic em̄ electus vel ſui nūcij nō petebant cōfirmationē neqꝫ cōſecratōem. nec ex tex. patet ꝙ ageretur ꝑ viam accuſationis. inquiſitiōis vel denūciationis. nec ꝙ iſti ꝓponerēt crimina ꝓſequēdo appellatōem ſuam. quia ipſi non