De dolo ⁊ contu.

qꝛ vltra ꝓbabilē errorē habuit ſnīam ꝓ ſe. An aūt hoccaſu excuſet̉ appellatus ꝓpter ſingularē opi. quā habebat ꝓ ſe. zenze. videt̉ ꝙ ſic. in cle. ne romani. de elect̓. etſentit Pe. de fa. in. c. vt debitus. de ap. ſꝫ hoc nō placetdo. An. hic ſi habebat cōem opi. cōtra ſe. allegat notata ꝑ Bar. in. l. qd̓ nerua. ff. depoſi. ſed ego puto ꝙ etiam ſingularis opi. cōtra cōem qn̄qꝫ habet excuſare. vtſi illa ſingularis opi. ē ꝓbabilis. et iudex qui eā ſecutusē erat magne reputatōis. ꝓ hoc facit optime quod noͣ.Io. an. ī. c. j. de ꝯſti. maxime cū hr̄et ſnīaꝫ ꝓ ſe. Et ꝑ p̄dicta potes ꝯclude̓ qͥd dicendū ī appellatōe ab int̓locutoria? nā ex oībus p̄dictis potes ꝯclude̓ ꝙ pꝫ cōdemnationē expēſaꝝ regulariter fiendā tā ī pͥncipali qͣꝫ ī appellatōe niſi ꝓbabilis cā ī facto vel in iure cōſiſtēs excuſatlitigantē quod iudex boni ingenij ſuo arbitrio eſtimabit. ⁊ hoc vltimū ſufficeret ī tota materia ſi bn̄ ponderet̉. oīa em̄ p̄dicta ꝯſiderant̉ ad videndū aū litigās haduerit ꝓbabilē cām litigādi. ¶ Sed circa hͦ dubitaturquid ſi appellās ꝓ ꝑte obtinuit ⁊ ꝓ parte ſuccubuit? Inno. ⁊ Io. an. poſt eum diſtinguit an ſint plures articuliī quorum altero obtinuit ⁊ in altero ſuccubuit. ⁊ tūc fiet hincinde cōdemnatō expenſarū. debuit em̄ ſolum abiniuſto appellare. Si ꝟo erat ſolus vnus articulus. tūcdiſtinguere nō tenebat̉. ⁊ ſic fiet cōdemnatō exqͦ ī parte obtinet. ⁊ de hoc vide ī p̄all̓. §. nūc videndū. ꝟ. ſꝫ vbi⁊ idē dico ī cā ſeu inſtātia principali vt ſi ī ꝑte obtinuit⁊ in ꝑte nō fiet compenſatō hincinde. dixi ī ſil̓i ī. c. vno.d̓ pluſpēti. niſi reus iuſte litigauerit ſuꝑ toto. iuxta noͣ.ꝑ Bar. ī. l. qui ſolidum. §. etiā. ff. de lega. ij. quod declara vt dixi in. c. vno de pluſpeti. ⁊ in. c. penul. de iura. calum. ¶ Uenio ad quintā ꝑtē glo. ⁊ q̄ro qͣles expēſe veniūt reſtituende? Glo. rn̄det ꝙ neceſſarie moderate etvtiles vt expēſe facte ī aduocatis ⁊ alijs. Nec ob. ꝙ minores facere potuiſſet expēſas. tamē quas facto vel caſu fecit nō repetit. allegat ad hͦ multa iura. Aduerte qꝛglo. dicit ſimpl̓r vtiles repetēdas. nā quidā antiqͥ ponūt hͦ negatiue .ſ. nō vtiles vt ſic veniant neceſſarie vtiles ꝟo noͣ. ⁊ ſic ponit Io. ij. q. j. ī primis. ⁊ Uin. ⁊ Inno.hic. ⁊ facit ꝓ opi. iſtoꝝ. c. cū veniſſent. in fi. j. d̓ eo qͥ mit.ī poſ. vbi fit mētio dumtaxat de neceſſarijs. Io. an. dicit ꝙ lr̄a cōiter eſt ſiue nō. ⁊ ꝙ Hoſt. rephēdit illam litera cū nō. Spec. tāgit hāc varietatē ſꝫ nil diffinit ī ti.de expē. §. fi. ſed ip̄e Io. an̄. putat vtrāqꝫ lr̄am eſſe bonā. ſi em̄ recipies vtiles que meliorē cām faciunt. vt qꝛhabui. x. aduocatos cū nec qͣlitas cauſe nec fori ꝯſuetudo hoc requiret tūc bn̄ ſtat nō. ſꝫ ſi cōiungis moderamēvtilibus bn̄ ſtat etiam ſi nō maxime qͥa neceſſarie ſemꝑſunt vtiles. ſꝫ nō ꝯuertit̉ vt ī exemplo p̄dicto. ⁊ ẜm hocidē erit vtriuſqꝫ ſenſus lr̄e. neceſſarie em̄ includūt moderamē ſꝫ in vtilibus debet iudex moderari. ⁊ hoc ſatisplacet. ⁊ fuit de mēte huiꝰ glo. dū dicit ꝙ expēſe debenteſſe mediocres nō delicate. voluit em̄ ꝑ hoc includerevtiles cū moderamīe. ⁊ ꝓ hoc ego adducō text. optimūjͣ. c. ꝓx. ī fi. vbi papa ꝯdemnauit cōtumacē ad moderatas ⁊ legitīas expēſas. ⁊ ſic nō tm̄ ad neceſſarias. Et no.illū tex. ꝙ iudex ꝯdemnabit etiam ad expēſas quas fecit aduerſarius ꝓ cibarijs ⁊ alijs ad vitā neceſſarijs. adidē. c. auditis. de ꝓcu. ⁊ hoc facit ꝓ his que ſtatim ſubijcient̉. Sed qꝛ glo. dicit venire expēſas factas ꝓ aduocato qͥd ſi habuiſſet aduocatū gratis: dicit Io. an. ꝙ ſihabuit ſub ſpe remuneratōis veniūt ille expēſe. ſecus ſiin dono. quod voluit etiā Spe. ī ti. d̓ expē. §. fi. ꝟ. qͥd ſivictor. ⁊ hoc ſatis placet quādo habuit ſub ſpe remūerationis ip̄e obligat̉ aduocato naturaliter ad tātundēvt. l. ſed ⁊ ſi. §. cōſuluit. ff. de pet̓. here. ⁊ ſic nō cedūt ſibi iſte expēſe omnino ad lucꝝ. ſecus quādo mero donovt qꝛ erat aduocatus qui indiſtīcte nullā remuneratōnē niſi a deo expectās patrocinat̉. ¶ Quid autē ſi iſtevictor erat ſolitus ꝑ ſe litigare nūquid poterit pete̓ ex

pēſas ꝓcuratoris vel aduocati? Io. an. ī addit̓. ī loco pͥalleg. ſentit ꝙ nō. ⁊ idē do. An. hic. Ego puto ꝙ ſi propter hoc ꝑdidit aliud lucꝝ ꝙ recuꝑabit expēſas qͣs veriſimilit̓ habe̓t ꝯſimilis aduocatus ꝓ hoc. qꝛ ꝓpter aſſiſtentiā in lite repetit quis lucrum ꝑſonale quod ꝑdiditvt. sͣ. dixi. An aut veniēt expenſe cibariorum? Guil. dicit illas venire detractis quas domi feciſſet niſi in domovixiſſet ex artificio. ⁊ idē Specu. in ti. de expen. §. fi. ꝟ.itē de condemnatione. ⁊ Uin. hic ⁊ Io. an. poſt eum. ⁊ꝓ hoc. l. ſed ſi hereditas. ff. ad exhiben. cum ibi notatis.⁊ vide bonā glo. ī. c. ſtatutum. §. inſuꝑ. de reſcrip. li. vj.ī ꝟ. moderatas. ¶ Uenio ad ſextā ꝑtē ⁊ quero quo iure petant̉ expēſe? Glo. cōcludit ꝙ facte an̄ litis cōteſtpeti debēt iure actionis .i. actōe ꝓ eis intētata ⁊ in libello peti debēt. qꝛ ea que fiūt an̄ litē cōte. nō ꝑtinēt ad iudicis officiuꝫ. vt. l. ediles. §. itē ſciēdum. ff. de edil̓. edic. ẜꝫexpēſe que fiūt poſt litē cōteſ. peti debēt iudicis officioꝑ. d. l. ediles. Aduerte latius vltra glo. Quedā em̄ expēſe debent̉ rōne ꝯtumacie. quedā em̄ qꝛ ſunt facte ī lite ⁊ iſte ſunt duplices. quedam ſunt facte an̄ litē cōteſquedā poſt. Expēſe em̄ cōtumacie veniūt iure actiōis.ff. ſi qͥs ius di. nō obtē. l. j. ẜm Ia. de are. in. l. ſancimus.C. de iud̓. Bar. aūt in dic̄. l. ſancimus dicit ꝙ peti pn̄tiure actōis ex edicto ſi qͥs ius di. nō obtē. Iteꝫ peti pn̄tiudicis officio indirecte vt deneget̉ ꝯtumaci audientianiſi refectis expēſis. ꝓ hoc vl. facit. c. quoniā. §. in alijs.vt lite nō cōteſt. ⁊. c. j. jͣ. e. ti. li. vj. ⁊. d. l. ſancimus. ⁊ cumhoc dicto Bar. trāſit do. An. Ego puto ꝙ ſi vltra p̄dicta remedia competūt alia duo vt iudex ex officio ſuoetiam abſqꝫ ꝑtis petitione poſſit condemnare cōtumacem in expēſis. ꝑ. c. jͣ. ꝓxi. in fi. vbi nulla p̄ceſſit ꝑtis petitio ſuꝑ hoc. vt ſatis colligitur ex illo tex. cum nō interuenerit alius libellus ſeu petitio. ad idem. c. auditis. ⁊. c.conſtitutꝭ. de ꝓcura. ex quo hoc em̄ incidit in liteꝫ ſeu īiudicō poteſt ſupplere iudex ex officio ſuo ſicut ⁊ terminū ad ꝓbandum. ⁊ alia ſtatuit ex officio. vt noͣt. in. c. li.cet. d̓ ꝓba. ⁊ hoc ſatis videntur ꝓbare iura p̄alleg. ſicutex officio ſuo mulctam imponit ꝓ contumacia cōmiſſaan̄ litem cōteſt. vt. l. vna. ff. ſi quis ius di. nō obtē. et ī. l.ij. ff. ſi quis ī ius vo. ⁊ ī. c. de cauſis. de offi. delega. ⁊ ad pͥdicta facit. c. querelam. de ꝓcu. ⁊ aꝑte ſentit Specu. inti. de expē. §. ij. ī princi. Pro expēſis ꝟo litis que fiuntante litem cōteſt. ſunt etiam opi. nam Ia. de are. ī dic. l.ſancimus. dicit ꝙ om̄s expēſe que veniūt ratōne victorie cōpetūt iudicis officio. ad hoc adducit. l. terminatoī ratōne ſui ne lites ex litibus oriātur. quod eſſet ſi iureactōis peterent̉. qꝛ oꝑteret liteꝫ ꝯteſtari ⁊ ſingl̓a obſeruari q̄ ī iudicijs obſeruāt̉ ⁊ ꝙ ſūmarie expediant̉. et ſiciudicꝭ officio. adducit etiā. l. nec qͥcqͣꝫ. §. vbi decretū. ffde of. ꝓcōſu. ⁊ hāc api. latiſſime tenet ⁊ ꝓſequit̉ Guil. d̓cu. ī. l. ſancimus. C. de iud̓. Pe. in. d. l. ſancimꝰ. tenet ꝙiſte expēſe pn̄t peti iudicis officio ex cōditōe. l. ſancimꝰ⁊ iure actiōis. addit tamē ꝙ talis actio coheret iuri. vn̄finit̉ cum lite. quare lite finita peti nō pn̄t. vt. d. l. t̓minato. C. de fruc. ⁊ li. expē. facit. c. cum appellationibꝰ. deap. li. vj. Bar. in. l. iiij. §. hoc autē iudicium. ff. de dam.infec. ⁊. l. ꝓperandum. §. ſin autē. in fi. videt̉ ſentire poſtDi. ꝙ iſte q̄ fiūt an̄ litꝭ cōteſt. nō veniūt iudicis officio.vn̄ ſentit ꝙ debeāt peti. al̓s iudex nō poſſit condēnare.Do. an. ſequit̉ primū dictū vt iſte etiā veniāt iudicꝭ officio. Nec ob. ẜm eū ꝙ officiuꝫ iudicis nō hēat locū an̄litꝭ cōteſt. vt. d. l. ediles. qꝛ hoc veꝝ ſpecifice ſed latiſſimū iudicis officium bn̄ competit ſicut videmus ꝙ an̄ litꝭ cōteſt. pōt citare. vt. l. ij. ff. de iuriſ. om. iud̓. ⁊ ita trāſitmihi placet hec opi. ꝓ qua induco Inno. ī. c. ſepe. jͣ. deap. vbi exp̄ſſe tenet ꝙ ad expēſas q̄ fiūt an̄ litꝭ cōteſ. iudex pōt ꝯdēnare ex officio ſuo ⁊ etiam mulctare contumacē. allegat. ff. ſi qͥs ius di. nō obtē. l. j. ⁊ idē dicitī delegato. allegat. ff. de of. eius cui man. eſt iuriſ. l. fi. et idē