De dolo ⁊ contu. 82

abolitione. ff. ad turpil̓. ꝑ totū. ⁊. ij. q. iij. §. notanduꝫ. ettūc euitat ꝯdemnatōem in totū ſi impetrauit abolitiōꝫſiue eā obtinuerit ſiue nō. qꝛ nō dep̄hēdit̉ hoc caſu ī aliqua calumnia vel temeritate. An aūt habēs cōem opi.ꝓ ſe videat̉ habuiſſe iuſtam cām litigādi. doct. ī cle. neromani de elec. ꝙ ſic. ⁊ ſequit̉ etiā do. An. hic. Ex qͦ infert̉ iudicē poſſe ſnīam ferre ꝯtra cōem opi. quod ē verū. quod tn̄ intellige vt noͣ. Io. an̄. in. c. j. de cōſti. vbi dico. ⁊ vide ad maͣm quod no. in. c. vt debitus. de appell̓.⁊ quod in ſimili noͣ. Inno. in. c. cum ſpeciali. de appell̓.¶ Uenio nūc ad terciā ꝑtē glo. ⁊ quero nūquid ī cauſa criminali habeat locū indiſtincte condēnatō expēſarum? Glo. rn̄det ꝙ ſic. qꝛ eoip̄o ꝙ ſuccubuit p̄ſumiturcalumniari. ij. q. iij. qui nō ꝓbat. Aduerte qꝛ hoc dictuꝫē ꝯtra p̄cedentē ꝯcluſionē glo. nā in cā criminali iurat̉de calumnia. ⁊ tamē ẜm hanc glo. eoip̄o ꝙ quis ſuccubuit p̄ſumit̉ calumniari. ⁊ noͣ bn̄ glo. ī eo ꝙ indiſtinctevult ī cā criminali habere locū cōdemnatōem expēſaꝝetiam ī ſnīa diffinitiua. hoc dico qꝛ Butri. diſputādotenuit ꝯtrariū dicēs ꝙ licet ī hac cā veniāt expēſe rōeꝯtumacie. ꝑ. l. qui crimē. C. qͥ accu. nō poſ. expēſe tamēlitis nō veniūt qd̓ intelligit officio iudicis. ſꝫ bn̄ pn̄t peti ẜm eū actiōe in factū. vt ip̄e noͣ. in. l. eū quē temere. ff.de iud̓. ⁊ recitat Bar. in. l. j. ff. ad turpil̓. mouet̉ pͥncipaliter. qꝛ iudex qui cognoſcit ī criminali nō debet ſe impedire de ciuili. Iſta em̄ iudicia nō pn̄t ſimul accumulari. C. qn̄ ciuilis actō crimi. p̄iu. l. vna. ſed Bar. ī. l. j. adturpil̓. ⁊ in. l. qui crimē. C. qui accu. nō poſ. ⁊. l. nō ignorat. C. de fruc. ⁊ li. expen. ⁊. l. ſe. tenet oppoſitū. ⁊ ſic ſentit cū glo. noſtra. mouet̉ ꝑ. d. l. qui crimē. ⁊ ꝑ. l. cū quedam. C. de fruc̄. ⁊ li. expē. vbi ē caſus ẜm vnam lect̓. adidē allegat Inno. in. e. cum oporteat. de accu. ⁊ ꝑ cano.in. c. calumniā. de penis. ⁊ hoc videt̉ place̓ hic cōmuniter canoniſtis. quod ſatis mihi placet. ꝓ hoc facit text.⁊ glo. jͣ. c. ꝓx. ī fi. ⁊ ſequit̉ Specu. ī ti. de expē. §. fi. ꝟ. exp̄miſſis. facit. c. calumniā. vbi gnaͣliter d̓r̄ victū victoricōdemnādū ī expēſis. ⁊. c. j. de elec. lib. vj. Nō ob. ratioButri. qꝛ vt dicit Bar. i. d. l. j. licet iudex qui cognoſcit ī crimīali nō poſſit principaliter ſe intromitte̓ de ciuili. pōt tamē ex officio incidēter p̄ciꝑe rem reſtitui exquo de ſubtractōe rei cōſiſtit dum ageret̉ criminalitervt ī. l. interdū. §. qui furē. ff. de fur. ita ī ꝓpoſito. ¶ Uenio ad quartā ꝑte glo. ⁊ quero quid ī cauſa appellationis? Rn̄det glo. ꝙ ī ea indiſtincte habet locū cōdemnatio expēſarum ſiue ſuccumbēs habuerit iuſtā cāꝫ appellādi ſiue nō. ⁊ ſiue fuerit appellatuꝫ a diffinitiua ſiue abinterlocutoria. allegat multa iura. ſed contra hāc glo.facit. qꝛ etiam ī cauſa appellatōnis iurat̉ de calumnia.vt in. c. ij. de iura. calum. lib. vj. ⁊ tamē nō excludit̉ condemnatō expēſarum. vt vult h̓ glo. quod ē cōtra. determinatōeꝫ ſuā ī ſecūda ꝑte. ſed quo ad principale dictūan̄ fiat ī cauſa appellatōis cōdemnatio expēſaꝝ? glo. loquitur hic nimis gnaͣliter ⁊ indiſtincte. qͥ autē pōt eē ratio diuerſitatis inter cām principalē ⁊ cam appellatōisdic̄ ꝙ ī cauſa principali pōt occurre̓ error facti qui ſurgit̉ ex ꝓbatōibus fiēdis ī quibus pōt quis decipi vt ſupͣdixi. ⁊ ꝓbat̉ ī. c. j. de elec. lib. vj. ſꝫ ī cauſa appellatiōis eſterror iuris. quia iam patēt omnia ex actis. ideo potuitquelibet pars diſcutere inter ſe an expediret ſibi appellatōem ꝓſequi. ſuccumbēti ergo nō parcitur. quia fuitī culpa in ꝓſequēdo. vt noͣ. glo. ī regula ignorātia. d̓ regu. iur̄. lib. vj. hoc tamē nō eſt indiſtincte verum. Sednō inſtādo ī opinionibus cōclude poſt doc. ponēdo cōmunes ⁊ veras opiniones. ꝙ aut quis appellat temerarie aut fruſtratorie ſeu nō legitime. ⁊ tūc īdubie iſte appellās cōdemnat̉ ī expēſis. vt in. c. irrep̄hēſibilis. ⁊ in. c.ſepē. ⁊ ī. c. nicolao. cum multis ſimilibꝰ. jͣ. de appell̓. Autappellatō fuit legitime interpoſita ita ꝙ ꝓcedit̉ ſuꝑ eavſqꝫ ad ſnīam. ⁊ ſic querimus de expēſis litis ⁊ tunc aut

ſnīa fertur cōtra appellātē aut contra appellatum. primo caſu aut fuit iudicatum ex antiquis actis ⁊ cōdemnat̉ ī expēſis. quia nō ſolum habebat preſumptiōem ꝓſe. immo habebat cōtra ſe. qꝛ reportauit ſnīam contraſe ī prima inſtātia. ⁊ hoc volūt ꝯmuniter doc. hic. ⁊ glo.ī dicta regula ignorātia. hoc limita verum niſi ꝓbabilis cauſa excuſaret appellantē. vt quia habebat ꝓ ſe opinionē cōmunē que nō erat euidēter iniuſta. vel erat dubium circa intellectū legis multipliciter intelligibilis. ⁊doc. erāt varij. vnde licet vnus iudex iudicaſſet ꝯtra eūnō tamē ſtatīm debet quieſcere data tāta dubitatōne.⁊ ſic ī ſimilibus. argu. optimū in. l. regula. ff. de iu. ⁊ fac̄.igno. ⁊ in. c. j. de elec. lib. vj. ī fi. ꝓ hoc ē tex. cū glo. noͣ. inc. ſacro. de ſen. ex. ⁊ quod not. ꝑ doc. ī. c. vt debitꝰ. de ap.ſuꝑ glo. fi. ⁊ qn̄ hec cā dici debeat ꝓbabilis relinquendum eſſet iudicis arbitrio. ar. in. c. de cauſis. de offi. del̓.⁊ in. l. j. ff. de rebus dubijs. Et ex hoc infero idē dicēdūī appellatōne ab interlocutoria. iudicatur em̄ in ea ſolūex antiquis actis. in cle. appellanti. de ap. Aut appellansreportauit cōtrariā ſnīam ex nouiter deductis ꝑ appellatum. ⁊ tūc videt̉ ꝙ debeat. euitare condemnatōeꝫ expēſarum cū iuſte appellauerit ⁊ obtinuiſſet niſi fuiſſentꝓbationes de nouo facte. hoc puto verū niſi habuiſſetiniuſtā cauſam litigādi ſuꝑ toto. tūc em̄ nō excuſarē eūlicet habuerit iuſtam cām appellādi habito reſpectu adꝓbationes exquo habuit iniuſtam cām litigandi habito reſpectu ad cauſam. Exemplū petebā a te. x. cō mutui que vere tibi mutuaueram. negaſti induxi teſtes adhoc ꝓbandum qui nō plene ꝓbauerūt mutuum. iudextamen ſequēdo dictū illoꝝ condēnauit te. tu appellaſtiquia iudex ſecutus fuerat ꝓbatōnes minus plenas egoī cauſa appellationis induxi inſtrumentū debiti. ⁊ ſic iudex ꝓpter hoc inſtrumentuꝫ confirmauit ſnīam. certenō video quare nō debeat te cōdemnare in expēſis tamprime qͣꝫ ſecūde inſtātie cū temere ⁊ calumnioſe litigaueris. licet ſnīa fuerit iniuſte lata ꝯtra te ꝓpter ꝓbationes nō plenas. habēt em̄ h̓ locū iura decētia temere ⁊ calumnioſe litigantē condemnādū in expēſis. qꝛ nō debebat appellare ſi ſciebat ſe iniuſtā cām fouere. Et noͣ bn̄hāc rōem. qꝛ nullus doc. eam conſiderauit. ⁊ facit ad eaq̄ ſtatim ſubijciam. ¶ Secūdo mēbro principali quādo ſuccubuit appellatus. ⁊ tūc aut ex nouis actꝭ ⁊ euitatcōdemnatōeꝫ expenſarū. quod intellige vt. sͣ. dixi quādo habebat ꝓbabilē cām litigādi ſuꝑ pͥncipali ⁊ cū hochabuit ſnīam ꝓ ſe. hic em̄ cadit error facti nō iuris. hocꝯmuniter tenet̉ ⁊ practicat̉. vt noͣ. glo. ī. d. regula ignorantia. ⁊ Inno. hic. ⁊ Bar. ī. l. gnaͣliter. C. de iureiu. ⁊. l.ꝓperandum. §. ſin autem reus. C. de iud̓. ⁊ ita practicatſtilus curie. ⁊ referūt ⁊ tenēt dn̄i de rota. deci.cclxv. al̓sccclxv. ⁊ Archid̓. ij. q. j. in primis. Aut fert̉ ſnīa ex antiquis actis. ⁊ tūc dicunt quidā vt hic refert Inno. appellatū nō cōdemnādū. qꝛ habebat p̄ſumptiōem ſnīe ꝓ ſecuius occaſiōe excuſat̉ ſi fuit ꝓſecutus appellatiōem. ſꝫcōiter tenet̉ ꝯtrariuꝫ vt ſola p̄ſumptō ſnīe nō habeateū excuſare cū illa ſeu eius effectꝰ fuerit ſublatꝰ ꝑ appellatōem ſubſequentē. vt. l. j. ff. ad turpil̓. ⁊. c. veniens. deiureiurā. ⁊ hoc tenet Bar. Pe. ⁊ Cy. ī. d. l. gnaͣliter. etſentit glo. ī. d. regula ignorātia. ⁊ doc̄. hic. naꝫ hic caditignorātia iurꝭ exquo acta erāt ſibi manifeſta. debuit etiam ex illis colligere iuſticiā vel iniuſticiā ſnīe. et hͦ verūẜm do. An. niſi alia iuſta et ꝓbabil̓ cā eū excuſet. vt qͥaerror in iure erat ꝓbabilis. quia caſus erat ſatis dubiuset nō deciſus ꝑ glo. vel doc. vel erāt opi. doc̄. varie ⁊ nōapparebat de cōi opi. ſeu erat dubium ſuꝑ intellectu. l.difficil̓ ⁊ multipliciter intelligibilis. ⁊ hͦ ſatꝭ mihi placꝫhoc em̄ caſu ceſſat cōe fundamentū doct. cū nō reꝑiat̉nūc appellatus in errore iuris improbabili ſed ꝓbabiliet qͥ habet quē excuſare etiā in pͥncipali cā. vt ī. l. regl̓a.ff. de iuris et fac. igno. fortius habet excuſare appellatū