De dolo ⁊ contu.
temere. ff. de iud̓. So. hͦ. c. legit̉ hic tripliciter ꝑ doc. nōſtros. Primus intellectus minus dubitabilis eſt vt cōdemnatō de qͣ hic fiat ī fine litis. ſꝫ Inno. hūc intellectūnō admittit. qꝛ ẜm eū hͨ lr̄a nō ꝑ oīa hunc intellectū patit̉. ſꝫ tenēdo hūc intellectū diceres tu de qͦ ſeruit nobishͦ. c. cuꝫ regulariter victꝰ victori ⁊cͣ. rn̄deo ꝙ ſeruiet̉ eocaſu quo reus ꝑ alias exceptōes obtineret abſolutoriāquo caſu licet actor veniat ſibi ꝯdēnādus ē ī oībꝰ expēſis factis circa illā exceptōnem vt hic. ⁊ ꝑ hoc limitabit̉illa regula victus victori ⁊cͣ. ⁊ qͣꝫqͣꝫ iſte intellectꝰ ſit verus ⁊ notabilis in ſe ſic declaratus. licet doc. nō declarētīmo Io. an. exp̄ſſe damnat dicendo illos male dicere ſꝫcerte vt dixi intellectꝰ ī ſe ē verus ⁊ notabil̓. tn̄ dico nōcōgruere huic lr̄e. qm̄ hic nulla fit mētio de diffinitiua.Itē tex. p̄ſupponit poſſe cōtingere iſtū nō eſſe ſoluēdo.aut ergo obtinebit in cā ⁊ ſatis erit ſoluēdo maxime cūobtēturus ſit cōdemnatōem expēſaꝝ in tota cā. aut ſuccūbit ī cā principali. ⁊ tūc venit ꝯdēnādus ſimul ī om̄ibus expēſis ꝑ ilia regulā victus victori ⁊cͣ. Iteꝫ ſi fieretiſta cōdemnatō ī fi. eo caſu qͦ obtineret ī pͥncipali. text.nō mādaret cōdemnatiōem fieri. ſꝫ ꝙ iſte expēſe facte īhac exceptōe deducerent̉ de ꝯdēnatōne fiēda ſuꝑ totacā ſicut ī ſil̓i dr̄. C. d̓ iud̓. l. ꝓperandū. §. ⁊ ſi quidē. ⁊ noͣ.ī. c. calumniā. jͣ. de penis. ideo forte dat̉ ſcd̓s intellectusvt iſta ꝯdēnatō fiat incōtinēti cū reus deficit ī ꝓbandaexceptōe. hūc intellectū tenuerūt quidā vt h̓ refert Inno. ⁊ placet Hoſt. ⁊ Io. an. fatet̉ tn̄ Hoſt. ꝙ ī dationetermini iudex ꝯminabit̉ ꝯdemnatiōem expeſaꝝ ī caſuquo defecerit. ⁊ iſte ſcd̓s intellectus ē ſatis noͣbilis ī ſe etplacuit do. An. dicēti hāc practicō ſeruari. Sed dice̓stu ẜm hūc intellectū inutile ⁊ ſuꝑfluū fuit remediū huius. c. nā exqͦ tex. p̄ſupponit fundatā eſſe intētōem actoris ⁊ exceptōem ꝑ reū ꝓpoſitā nō eſſe ꝓbatā ſtatiꝫ deberet fieri ꝯdēnatō ī pͥnciꝑali. ⁊ ꝯſequēter ad expēſas totius cauſe. exquo gͦ reus venit ꝯdemnādus ī expēſis totius cauſe ad qͥd valet ꝓuiſio huiꝰ. c. Sol̓. dic̄ vt dicitIo. an. hic ī alia ꝑte .ſ. ſuꝑ ꝟbo ꝯdemnet̉ ꝙ pōt eē vtilis hec ꝓuiſio ſi ꝯtingeret reū qͥ deficit in vna ꝑemptoria ꝓbāda ꝓponeret aliā ⁊ ꝓbaret. ⁊ ſic obtine̓t abſolutōem ſuꝑ pͥncipali. Itē valet hͨ ꝓuiſio actori vt obtineat nūc ꝯdemnatōem ne forte ī principali nō fieret ꝯdēnatō expēſaꝝ ꝓ eo forte ꝓpter ꝯtumaciā ſuā vel aliā ꝓbabilē cām. iuxta noͣ. ī. d. c. calumniā. ⁊ hic. vt. jͣ. ī maͣ dicet̉. ⁊ ſic habes declaratū ſecundū intellectū. Terciꝰ intellectꝰ ē vt ſtatim ꝓpoſita exceptōe fiet ꝯdemnatō adexpēſas faciēdas ſub ꝯditōne tn̄ ſi defecerit ī ea ꝓbādahec lec. placet Inno. ⁊ aꝑte ſentit hic glo. ī ꝟ. cum acceptꝭ. ⁊ ſatis huic intellectui lr̄a iſta ꝯſonat vt ſic ad terrorē rōe p̄ſumpte malicie cū excipiat fundata intētioneactoris fiat ilico ꝯdēnatō. Sed hec lec. patit̉ multa ꝯͣria. Primo qꝛ fert̉ ſnīa ſine certa quātitate cū expēſarū quātitas nō poſſit eē certa tꝑe ſnīe date cū nōdū ſintfacte. ⁊ ſic ob. C. de ſen. q̄ ſine cer. quā. ꝑ totū. Secūdūꝯͣriū ē ꝙ hoc caſu iudex ſe intromitteret de tractu futuri tꝑis. ꝯtra. l. j. ff. de vſu. ⁊ de ſen. ex. romana. §. caueāt.Terciū ꝯͣriū ⁊ iniqͥtas eſt. qꝛ fert̉ ſnīa ſub ꝯditōe ꝯtraid qd̓ habet̉. ij. q. vj. biduū. Sed his nō obſtātibus reſidet Inno. ī hac tercia lec. rn̄dens ad ꝯͣria. Primo ad pͥmū ꝙ iſtud ē ſpeciale ī odium ꝓponētis tarde exceptionē vel ꝯtrariū ꝓcedit qn̄ expēſe peterētur principaliter. ſecus ſi acceſſorie. quaſi dicat ꝙ ſuꝑ prīcipali petito ſnīa debet eē certa ſꝫ ſuꝑ acceſſorijs pōt eſſe incerta.vide plene ꝑ Innoc̄. ī. c. tāta. jͣ. de exceſ. p̄la. Et plꝰ dicithic Innoc̄. ꝙ ſemꝑ ſuꝑ expēſis ſnīa poteſt eſſe incertaiſto mō videlicet. cōdemnamus talem tali ad expenſasquas fecerit vel quas ꝓbabit ſe feciſſe ꝑ. l. termīato. C.de fruc. ⁊ li. expē. ⁊. c. auditis. de ꝓcura. ⁊ dic vt ibi no. ⁊ꝑ Io. an. ī. c. j. jͣ. de ſequeſt. ⁊ ſcio ſupra plene dixiſſe ſednō recordor nūc de ſpecifico loco. Pro ſecūdo cōtra-
rio ſuꝑius formato remittit Inno. ad noͣ. in. c. auditꝭ. d̓ꝓcura. ⁊ dic ꝙ ꝓcedit vbi non ſubeſt cauſa de pn̄ti. vtd. §. caueāt. Ad terciū contrariuꝫ dicit Inno. ꝙ ſnīamferri ſub cōditōe nō eſt cōtra ius ſed p̄ter. vt. ij. q. vj. biduū. vn̄ tenet ſnīa licet ſub cōditione lata vt ibi. Itemhoc fuit ſtatutū hic ꝓpter lites abbreuiādas. ⁊ ꝑ hͦ habes declaratos intellectus hic ꝑ doc. tactos. Sed certeꝑ p̄dicta omnino nō ſilent contraria que ſupra ī principio formaui cum idē videat̉ eſſe in qualibet exceptiōe.⁊ tamē iſte tex. videret̉ induxiſſe hanc ſpecialitatē in ꝑemptoria exceptōe dum dicit fundata intētione actoris ⁊cͣ. Hoſti. ſupplet ad iſta verba fūdata intētōe actoris ⁊cͣ. maxime dicens ꝙ licet ꝑ iſta verba videatur hecconſtitutio loqui lite conteſt. tamen ex mēte idē ē etiaꝫlite nō cōteſt. ẜm eum. ⁊ ſic ſentit hāc decre. habe̓ locuꝫetiaꝫ ī dilatorijs. Et idē Lau. Tan. Uin. Guil. Na. ⁊Inno. ⁊ ſic ſeruat curia. vt noͣ. Guil. ī Spec̄. de expē. §.iuxta ꝟ. ſꝫ nūquid deficiēs. ⁊ d̓ maͣ huius glo. e. ti. §. nūcvidēdum. ⁊. §. de expē. poſt prin. ⁊ ꝑ Hoſti. in ſummahuius ti. ſub rubrica. de cōtuma. §. qua pena afficiatur.⁊ vide qd̓ noͣ. Spe. e. ti. §. j. ꝟ. expen. ⁊. §. poſtremo. ꝟ.ex p̄miſſis. poſt Inn. idē ꝙ habeat locū ī dilatorijs ſimpliciter tenet Pau. de leaza. ⁊ idē dicit ī omnibus exceptōibus nullitatis vel falſi ꝓcuratoris vel falſe ꝓbationis. de ꝓcura. ī noſtra. ⁊ qd̓ no. ī. c. exceptōem. de exce.ſꝫ glo. hic in ꝟ. moderatas ſentit oppoſitū vt nō habeat locum in dilatorijs. Idē ſentit Io. an. ſuꝑ tex. requirit em̄ duo. vt ſupra dixi in vno notabili videlicet vt excipiat fundata intētōe actoris. et ꝙ nō velit incōtinētiꝓbare. Do. an. dicit poſſe diſtingui ꝙ ſi dilatoria proponatur lite conteſt. in caſu in quo fieri poteſt. iuxͣ noͣ.in. c. inſinuāte. de offi. dele. ⁊ ī. c. exceptōem. de excep. ettunc locum habeat hec decre. ſecus in dilatorijs que ꝓponūtur an̄ litis conteſt. ꝑ que cōcludit hanc decre. nōhabere locum in ꝑemptoria quādo ꝓponit̉ in vim dilatorie. ar. de litis cōteſ. c. j. lib. vj. Sed certe hec dictapͥma frōte vidētur cōtra illud. c. pia. ⁊. c. frequēs. p̄allega. vbi ī dilatorijs que ꝓponūtur an̄ litis conteſt. fit cōdemnatio expēſaꝝ incōtinēti cum pars deficit in ꝓbando. Itē contra dicta legiſtaꝝ in. l. ſancimus. C. de iudi.⁊. l. nō ignorat. C. de fruc. ⁊ li. expen. ⁊ ꝑ hoc patet materiam huius. c. valde intricataꝫ ⁊ minime ꝑ doc. declaratā. ſꝫ ego deo auctore ⁊ ꝓpitio credo poſſe omnia p̄dicta reduci ad ꝯcordiā ⁊ dare veꝝ ītellectū ad hoc. c.⁊ ponere ratōem decidendi in hoc ⁊ in his que vident̉ꝯͣria. dico ergo ponēdo ī hac materia duas ꝯcluſiōes.Prima ꝙ in oībus dilatorijs ſeu qͣi ꝑemptorijs vt ī exceptione cōtra teſtes. iuxta noͣ. ꝑ glo. ī. c. ex parte ade. d̓teſti. ⁊ in. c. j. de excep. ⁊ qͥbuſcunqꝫ alijs cuiuſqꝫ ſint nature nō cōcernētibus merita negocij principalis debetdeficiēs in ꝓbando in expēſis cōdemnari nō expectatadiffinitiua. ꝓbat̉ hͦ ꝑ iura ſuꝑius allegata dummodoex aliqua legitima cā nō excuſet̉. iuxta ea que. jͣ. ſubijcient̉. nec ī iſtis ꝓcedit ꝓprie diſpoſitō huiꝰ tex. ꝑ ea queſtatim ſubijciā. ꝓbo p̄dictā cōcluſionē rōe iſta in iſtꝭ dilatorijs ferēda eſt ſnīa. d̓ iudi. exhibita. ⁊ plene noͣ. in. c.j. de ord̓. cog. merito debet ſubſequi ꝯdemnatō expēſarū tanꝙͣ acceſſoria ad ipſam ſnīam. ar. regule acceſſorium. de reg. iur̄. li. vj. hinc ē ꝙ iudex nō expectata diffinitiua ꝯdēnat ꝯtumacē in expēſis. vt in. c. j. de dolo ⁊ cōtu. li. vj. ⁊. c. qm̄. §. ī alijs. vt li. nō ꝯteſ. l. ſancimus. C. deiudi. cū multis ſimilibus. qꝛ ꝯtumacia nō ꝓprie concernit merita negocij ſꝫ ipſum ꝓceſſum. fateor tamē ꝙ ſi iudex nō ꝯdēnaret ī fine cauſe nō poſſit ꝯdēnare. vt aꝑte ſentit Io. an. in. c. ſepe. jͣ. de ap. Item īiſtis acceſſorijsdurat iudicis officiū etiā poſt ſnīam diffinitiuā ꝑ totāillā diē. vt ī. c. cū appellatōnibus. de ap. li. vj. ⁊. l. paulusff. de re iud̓. Secūda cōcluſio eſt ꝙ in ꝑemptorijs exceptiōibus cōcernētibus ꝓprie merita cauſe principalis