De dolo ⁊ contu. 18-
nō fit regularit̓ ꝯdemnatō expēſarum. ſꝫ expectat̉ ⁊ fitī ipſa diffinitiua. Ratio huius cōcluſionis ē. qꝛ ſuꝑ iſtiꝑemptorijs nō ꝓnūciat̉ exp̄ſſe ſꝫ ſuꝑ pͥncipali. vt ī. d. l.ij. C. de or. iudi. ⁊. l. quotiēs. C. de iudi. noͣ. plene ī. c. j. deordi. cog. iō nō fit regularit̓ hͨ ꝯdēnatō expēſaꝝ cuꝫ ſitacceſſoriū ad ipſā ꝓnūciatōꝫ. Cum ergo ꝓnūciatō fiatſuꝑ diffinitiua ſatis ē condēnatōem expēſarū face̓ etiāin ip̄a diffinitiua. hec regula ſingulariter limitat̉ ꝑ iſtūtex. vt duobus cōcernētibus de quibus in tex. vt qꝛ obijcitur fundata intētione actoris. Itē qꝛ incōtinēti nonaſſumit onus ꝓbādi. ſꝫ requirit dilatōes debet fieri condēnatio nō expectata diffinitiua. et hͦ inducit de nouoiſtud. c. ⁊ ſic nō debemus recede̓ a verbis tex. cū recēdamus ꝑ hͦ a regula p̄dicta ⁊ requirunt̉ illa duo. qꝛ ill̓ cōcurrētibus occurrit ⁊ orit̉ p̄ſumptō malicie. illis gͦ ceſſantibus ſtabimus ī priori regula. ar. ī. l. p̄cipimus. ī fi.C. de ap. Et poſſet attētari ꝙ licet iudex teneat̉ ꝯdēnationē face̓ cōcurrētibus iſtis duobus de qͥbus ī lr̄a vt ſatis colligit̉ ex ea. tn̄ vbi iſta nō ꝯcurrūt licꝫ iudex nō neceſſitet̉. pōt tn̄ ſi vult cōdēnatiōem face̓ exquo deficit īꝓbāda exceptōe. ⁊ ſic pōt ſaluari dictū Bar. ⁊ alioruꝫi. l. nō ignorat. p̄alle. ꝓ hoc adduco hāc rōem. ſicut em̄iudex nō tenet̉ ꝓnūciare exp̄ſſe ſuꝑ ꝑemptorijs. tn̄ pōtſi vult. iuxta noͣ. ī. d. c. j. de ord̓. cog. ita poteſt ⁊ de expēſis ꝯdēnare cū veniāt acceſſorie ad ipſam ꝓnūciatiōemnec ꝑs de hoc pōt conqueri. Ex p̄dictis habes om̄ia declarata ⁊ denudata. ⁊ quid oꝑet̉ diſpoſitō huiꝰ. c. ⁊ dico ꝙ poterit practicari ſcd̓s ⁊ tercius intellectus licꝫ ſecūdus ſit magis planus ⁊ equus. tercius ꝟo ēˡ aliqͣntulūrigoroſus. tum ꝓpter cōtraria ſupra formata. tū qͥa exquo iuridice pōt ꝑs oppone̓ ꝑemptoriā hoc tꝑe nō debet pati hāc cōdēnatōem ſaltē diffinitoriā an̄qͣꝫ reꝑiatī culpa. ar. ī. l. gracchus. C. de adult̓. ⁊. xxiij. q. iiij. qͥ peccat. Cōſilium ergo do ad euitādam diſpoſitiōem huiꝰc. vt an̄ fundatā intētōem actoris reus ꝓponat ſuaꝫ ꝑemptoriā. iuxta ea q̄ le. ⁊ noͣ. ī. l. ſiquidē. C. de except̓. ſꝫnō ꝓbet niſi fūdata intētōe actoris ſi eſt talis que ꝓbaripoſſit publicatis atteſtatōibus. iuxta ea que ſuꝑius dixi. nō em̄ cōmode facit prius ꝓbādo. quia poſſet ſe ſuꝑfluo onere grauare cū forte actor defecerit ī ꝓbāda ſuaintētiōe. iuxta noͣ. ī. c. de teſtibus. d̓ teſt. ⁊. c. j. de or. cog.vbi dixi. ẜ ꝓponēdo eā prius videt̉ tollere p̄ſumptōemmalicie ſuꝑ qua ſe fundat hoc. c. ⁊ hec bn̄ no. qꝛ alibi nōreꝑies hanc materiā ita bn̄ declaratam. ¶ Glo. iiij. querit quot modis dr̄ actor fundare intētiōem ſuā? ⁊ rn̄devt ī ea. Ex qua noͣ bn̄ quinqꝫ modos fundādi ſeu ꝓbādi intētōem ſuā ¶ Glo. v. colligit exceptōem ꝑemptoriā poſſe obijci publicatis atteſtatōibus intellige hoc ꝓut. sͣ. dixi ī notabilibus. ⁊ de ord̓. cog. c. j. ¶ Nuc venioad glo. magnā quam diuido ī octo partes. Primo nāqꝫ querit an̄ condēnatio de qua agit̉ hic habeat locū inopponēte dilatorias? Secūdo an cōdemnatō expēſaꝝī caſu huius. c. vel q̄ fit ī fine litis excuſet̉ vl̓ vitet̉ ꝓpteriuramentū calūnie? Tercio an habeat locū ꝯdemnatōexpēſarum ī cā crimīali? Quarto an̄ ꝓcedat ī cauſa appellatiōis? Quinto que ⁊ qͣles expēſe petant̉? Sextoquo iure petant̉? Septimo. qn̄ ⁊ vſqꝫ quo peti pn̄t expēſe ⁊ de eis fieri cōdemnatō: Octauo qͣliter ꝓbent̉ expēſe? Uenio ad primū ī quo glo. diſtīguit vt patet īea. tu die plenius ⁊ clarius ꝓut .s. dixi ī examinādo intellectū huius. c. ¶ Secūdo glo. querit an ī medio litisvel ī fine debeat fieri indiſtīcte cōdemnatio expēſarumſiue fuerit iuratū de calumnia ſiue nō? Itē ſiue litigāsbabuerit ꝓbabilē cām litigādi vel nō? Glo. ī ꝟ. ſꝫ expēſe. rn̄det ꝙ quedā expēſe p̄ſtant̉ ꝓpter cōtumaciaꝫ ꝑtisaduerſe. ⁊ ille indiſtincte ꝑſtant̉ qualēcunqꝫ cām habuerit litigās ſiue ſit iuratū de calumnia ſiue nō. ⁊ allegatiura. alie ꝟo expēſe q̄ p̄ſtant̉ vel ī medio vel ī fine citracaſum cōtumacie euitant̉ vel ſubſiſtēte ꝓbabili cā liti-
gandi. vel ſi iurātū fuerit de calumnia. qꝛ nō ē veriſil̓eꝙ calūnioſe litigauerit ꝯͣ iuramentū ꝓprium. ⁊ hoc dicit ꝓcede̓ etiam in caſu huius. c. ſi tn̄ euidēter ꝯſtaret decalumnia fieret cōdemnatio. quidā tn̄ cōtra. ſꝫ glo. ī effectu ſequit̉ primū. ¶ Cū hac ſcd̓a ꝑte multa ſunt examināda de qͥbuſdā remittā ad loca ſua. Primo nāqꝫ q̄ro nūquid fiet cōdemnatō expēſaꝝ rōne cōtumacie cōmiſſe ī prima vel ſecūda citatōe? Glo. hic gnaͣliter videtur ꝑmittere ꝯdemnatōem. Io. an. clarius dicit hͦ poſſe fieri. ⁊ remittit ad noͣ. in. c. querelā. d̓ ꝓcu. vbi cōiterhͦ tenet̉. ⁊ dic latius vt ibi noͣ. ⁊ vide glo. iiij. q. v. ī ſumma. ⁊. c. j. e. ti. li. vj. hec tn̄ om̄ia limita ꝓut notabit̉. jͣ. c.ꝓx. ¶ Scd̓o querit̉ an̄ ꝓ expēſis p̄ſtādis rōne cōtumacie poſſit fieri directa cōdemnatō? quidā vt Io. an. refert dicebāt ꝙ iſte expēſe peti nō poterant directe. necveniebāt ī condemnatōem ſed debent̉ indirecte .ſ. ſi velit cōtumax audiri. ⁊ ꝓ hoc noͣ iſtā ꝑticulā glo. ⁊. l. ſancimus. C. de iudi. ⁊. c. qm̄. §. ī alijs. vt li. nō cōteſt. ſed licetlegiſte de hoc dubitēt tn̄ certū ē ẜm Io. an. has expēſasetiā in condemnatōem venire. de ꝓcu. c. ij. ⁊. c. auditꝭ. ⁊jͣ. c. ꝓx. ī fi. ⁊. e. ti. c. j. li. vj. ſed ſi facta eſſet miſſio ī poſſeſſionē iudicialē tūc veꝝ ē ẜm eū ꝙ veniūt expēſe indirecte .ſ. ſi contumax recuꝑare voluerit poſſeſſionis cōmodū. ⁊ dic ꝙ veniunt in cōdemnatione ſiue actor fueritcōtumax. vt in. c. j. e. ti. li. vj. ſiue reus. vt ī. c. jͣ. ꝓxi. cumalijs iuribus ſuꝑius allegatis. An autē poſſit iudex facere miſſionē ⁊ ſimul in expēſis contumacie cōdemnare?⁊ videt̉ ꝙ ſic. ar. c. accedēs. jͣ. vt li. nō conteſ. ⁊. c. veritatis. jͣ. e. vide quod dixi ī. d. §. in alijs. ⁊ tetigi poſt Io. delig. in. c. ij. sͣ. e. vbi vide. ¶ Tercio ad idem querit an iniſta cōdemnatōe expēſarum que fit rōne cōtumacie ſitcōtumax citādus? Io. an. ꝙ nō. ⁊ dicit hoc patere ex iuribus ſup̄ allegatis. ⁊ remittit de maͣ ad noͣ. ꝑ euꝫ ī. c. calumniā. de penis. Nec ob. ẜm eū qd̓ noͣ. ī. c. eum qui. eo.ti. li. vj. ī glo. an̄penul. vbi dr̄ ꝙ cōtumax ī vno articulo dꝫ citari qͦ ad aliū articulū explicandū. qꝛ illud ꝓcedit ẜm eum ſi iudex vult ꝓcede̓ ſuꝑ negocio pͥncipali.ſecus ſi vult cōdemnare in expēſis rōne cōtumacie. tutene qd̓ dixi ī. c. j. ſupͣ de iudi. vbi plene inuenies veritatē. ⁊ ad materiā vide quod noͣ. Spec̄. ī ti. de expē. §. fi.ꝟ. vt aūt. ⁊ ꝑ Cy. ī. l. ſancimus. C. de iudi. ⁊ ibi Bar. allegat noͣ. in. d. c. j. ⁊ dic vt ibi. ¶ Quarto circa eādē ꝑticulā quero an hec cōdemnatio expēſaꝝ rōne contumacie fieri poſſit indiſtīcte ſiue procedat̉ ſiue procedi poſſit abſente cōtumace? Cōpoſ. tenuit ꝙ ſic vt refert glo.ī. c. j. de elec. li. vj. Io. an. ibi ī nouella ⁊ hic fatet̉ hͦ procede̓ ī cōdēnatione fiēda ī fine litis cū .ſ. cōtumax fueritvictus. ⁊ ſic rn̄detur ad rōem Cōpoſ. ibi poſitā in glo.ſed nūc an̄ ſnīam fieri nō debet. ⁊ ſic poteſt procede̓ dictū Spec. qͥ tenet cōtrariū ī ti. de expē. §. iuxta. v̓. quidſi talis. ⁊ Cy. in. l. ſancimus. C. de iudi. in. iiij. q. pro ⁊ ꝯͣ.allegat. c. irre p̄henſibilis. et. c. ſepe. de ap. videt̉ tn̄ Io.an. hoc vltimū limitare vt ſi nō procedat̉ licet procedipoſſit nō obſtet condēnatōni expēſaꝝ ꝑ decre. nicolao.de ap. ⁊ noͣ. de renūc. veniēs. in glo. ſed nō videt̉ ī ſūmagͦ videt̉ velle Io. an. ꝙ aut non procedit̉ licet procedipoſſit ⁊ pōt fieri ꝯdēnatio. aut procedit̉ nō obſtāte abſentia ⁊ n̄ fit condēnatio rōe contumacie ſꝫ pot̓it fieri īfine litis ſi cōtumax victꝰ fuerit qͣi tūc fiat rōe iniuſticielitis. Spe. tn̄ ī. d. ꝟ. diſtinguit inter citatū a iure ⁊ citatum ab hoīe vt pͥmo caſu non fiat condēnatio expēſarum nec dꝫ pars mulctari. qͥa iudiceꝫ contēpſit ex qͦ abſentia nō ob. ⁊ ponit caſum in. d. c. j. de elec. lib. vj. Secūdo caſu dicit ꝙ nō fiat condemnatio expēſarū partiſed poterit mulctari ꝑ iudicem rōne conteptus. arg. ī. l.vna. ff. ſi quis ius di. non obtē. qꝛ durius agit̉ cum mīſtro legis qͣꝫ cum lege. ff. de arbi. l. celſus. refert tamenquoſdā tenere ꝙ etiaꝫ hoc caſu fiat condēnatio expenſaꝝ. de qͦ vide ꝑ Bar. ī. d. l. ſancimus. Do. an. ī effectu