De dolo ⁊ contu. 8o
vt petat̉ diffinitiua nō ꝯpetit exqͦ vere lis nō ē conteſvt noͣ. ī. d. §. ꝙ ſi ſuꝑ rebꝰ. et hͦ ꝑ doc. ¶ Tercio mēbropͥncipali qn̄ n̄ ē lis aliqͦ mō ꝯteſtata tūc ī reali ⁊ etiā ꝑſonali credo compete̓ pͥmū remediū vt capiat̉ contumaxꝑ familiā. ⁊ ſic citet̉ realit̓. ar. ī. d. l. conſentaneū. et qd̓ibi noͣ. Bar. Scd̓m remediū vt in reali petat̉ miſſio inpoſſeſſionē cā cuſtodie nō aūt in veraꝫ. vt. d. §. ī alijs. etdic vt ibi. poſſet tn̄ eſſe tāta contumacia ꝙ iudex poſſitdecerne vt interī lucret̉ fructus. ꝑ. l. fulciniꝰ. §. fi. ff. exqͥ. ca. ī poſ. ea. dixi ī. d. c. qm̄. In ꝑſonali ꝟo procedet̉vt noͣ. ī. d. c. qm̄. ī fi. Terciū remediū de quo ſupͣ vt procedat̉ ad diffinitiuā regularit̓ nō competit exqͦ lis nō ēcōteſ. dixi regl̓arit̓. qꝛ qn̄qꝫ pōt vt ī cā bn̄ficiali. d̓ quodic vt ī. c. j. d̓ eo qͥ mit. ī poſ. li. vj. ⁊ ī qͥbuſdā alijs d̓ qͥbꝰī cle. diſpedioſā. de iudi. Itē pt̄ iudex ex officio ſuo excōicare contumacē ſi videt iſtā penā magꝭ timeri. vt. d.c. qm̄. in fi. non tn̄ puto ꝙ ꝑs poſſit hͦ pete̓. qꝛ cū ꝓferat̉loco mulcte nulla actio ad hͦ cōpetit ꝑti. iuxͣ noͣ. ꝑ Bar.ī. l. iij. ff. ſi quis in ius voca. dixi in. c. j. de iudi. qd̓ credoꝓcede̓ niſi cā ſit talis in qua non habet locū miſſio. ꝑ. c.tue vt li. nō cōteſ. nā tūc ꝑs poſſet conqueri ſi iudex nōexcōicaret. qꝛ videt̉ tūc denegare iuſticiā. ⁊ vide qd̓ ibinoͣ. Et ꝑ hoc habes expeditu latiꝰ qͣꝫ alibi modū ⁊ practicā ꝓcedēdi ꝯͣ abſentē cū agit̉ ciuiliter. ſi autē ageret̉criminaliter dic̄ vt noͣ. ꝑ glo. ⁊ doc. ī. c. veritatis. jͣ. e. vbidicā. ⁊. iij. q. ix. in ſumma. Et d̓ materia huius glo. videSpe. in ti. de contu. §. ſequit̉.Qui fundata intētione actorꝭ ꝑemSNe. ptoriū obijcit ⁊ acceptꝭ inducijs defixit ī probādo punit̉ ī expēſis. qꝛ doloſus preſumit̉. h. d. ẜm Io. an. poſſet tn̄ latius ſūmari ẜm eum ſic.Qui fūdata intētione actoris exceptionē obijcit ⁊cͣ. vtſic includat̉ qͣi ꝑemptoria exceptio ⁊ dilatoria eo caſuquo ꝓbat̉ vel ꝓponit̉ poſt litē conteſ. vt pꝫ de of. del̓. c.inſinuante. hͦ tn̄ indiſtincte mihi nō placet vt hͨ decre. ꝑoīa habeat locū ī quaſi ꝑemptoria vel dilatoria. vt. jͣ.ſubijciā. ⁊ primū ſummariuꝫ Io. an. ē nimis gnaͣle. in fi.Itē nō facit mentionē de alio reqͥſito ꝑ tex. ad hͦ vt fiathͨ ꝯdemnatō .ſ. qn̄ incōtinēti nō vult vel nō pōt ꝓbarevn̄ ſcias ꝙ hͦ. c. legit̉ tripliciter. vt. jͣ. videbis. quaꝝ duelec. ſunt magis cōes. ſed ẜm vnā que placet mihi ſūmoſic. Qui fūdata intētōeˡ actoris exceptōem ꝑemptoriāobijcit quā nō ꝓbat incōtinēti. ſꝫ accepit inducias ſi defecerit ī ꝓbādo ꝯdemnat̉ incontinēti diffinitiua nō expectata ī expēſis ac ſoluere cogit̉. ꝙ ſi nō pōt puniet̉ īcorpus ẜm arbitriū iudicis. h. d. noͣbiliter iſte tex. ⁊ ē caſus ſingularis ⁊ nouus ẜm ꝙ. jͣ. intelligo. ꝓ hoc facit ꝟbū ſtatuimus poſitū ī tex. ꝙ ius nouū inducit. iuxta noͣ.in. c. decernimus. sͣ. de iudi. Diuidit̉. nam pͥmo p̄mittitꝯſtitutōis duas cās gnaͣles. ſcd̓o ꝯſtitutōem ſubmittitibi pn̄ti. adijciēdo alias duas cauſas ꝯſtitutiōis ſpāles.quaꝝ vna interſerit ī ip̄a conſtitutiōe ibi. qꝛ frequēter.¶ Noͣ pͦ iudicē debe̓ laborare ad imponēdū finē litibꝰ.⁊ ne ꝑtes vexent̉ laboribꝰ ⁊ expēſis. ⁊ facit iſte tex. vt iudex poſſit ex officio ſuo terminū ſtatuere ꝑtibꝰ ad teſtium ꝓductōem. de qͦ vide bn̄ glo. ī. c. licet. jͣ. de proba. etibi dicā latius. ſꝫ citare nō pōt ꝑtes. nec aliter compellēad proſequēdū. l. ad ꝑemptoriū. ff. de iudi. ⁊ qd̓ ibi noͣt.Bar. ⁊ ī. l. iiij. §. hoc aūt iudiciū. ff. de dā. infec̄. et qd̓no. Inno. ī. c. ad noſtrā. ij. de iureiurā. niſi cā ſit publiciiuris vel aliter priuilegiata. vt ī. c. oblate. de ap. et ī cle.qͣꝫdiu. e. ti. ⁊ qd̓ noͣ. ī. d. §. hoc aūt iudicium. ⁊ dic vt ibiplene noͣ. ⁊ aliqͥd tētigi ī. c. j. ſupra d̓ iudi ¶ Nō ſcd̓o ꝙvacatio diuturna bn̄ficioꝝ ē valde ip̄is bn̄ficijs dānoſa. ꝓ hͦ. c. ne pro defectu. d̓ elec. ⁊ ī. c. cū int̓ vniu̓ſas. eo.ti. ⁊ optime. c. de multa. jͣ. de p̄bē. vbi punit̉ de ſuo nō ꝓuidēs bn̄ficijs vacātibꝰ de iure. vn̄ in iſtis cauſis debꝫ iudex ex officio ꝑtes compellere ad proſequendū ius propriuꝫ. vt ī iuribꝰ ſupͣ allegatꝭ ī pͦ notabili. ¶ Nō tercio
duo reqͥſita ad hoc vt diſpoſitō huius. c. habeat locuꝫprimo vt fundata intētione actorꝭ obijciat̉ exceptio. ſecūdo ꝙ ad ip̄aꝫ ꝓbandū nō ſe obtulit incōtinēti ſꝫ volūit hr̄e inducias altero gͦ deficiēte vt qꝛ excepit nō fūdata intētione actoris. vel ſtatim aſſumpſit onus ꝓbandiceſſat pena huius decre. ⁊ ſuffice̓ dꝫ actori ꝓuiſio iuriscōis .ſ. vt fiat cōdemnatio in fine cauſe ꝑ regulā victusvictori ⁊cͣ. de penis calumniā. ⁊ hoc aꝑte ſentit Io. anſuꝑ tex. poſt Guil. Na. Egi. ⁊ Pe. qd̓ bn̄ noͣ ꝓ intellectu eoꝝ que. jͣ. ſubijciā in examinādo intellectu. c. Itemex hoc ⁊ ex tex. nō ꝑemptoriā exceptōem poſſe obijci etꝓbari etiā poſtqͣꝫ actor fūdauit intētionē ſuā. ⁊ ſic poſtpublicatōem atteſtationū ſuꝑ principali aliter publicatione nō facta nō poſſet ꝯſtare an actor fūdauerit intētionē ſuā. ꝯcor. c. de teſtibꝰ. ⁊. c. fraternitatis. jͣ. de teſti. ⁊c. cū ioānes. jͣ. de fi. inſtru. ⁊. l. ꝑ hanc. C. de temp. ap. qd̓intellige ⁊ reſtringe qn̄ eſt tal̓ exceptio q̄ directe nō ꝯdicit intētioni actoris. ſꝫ eſt compaſſibil̓ cū facto pͥncipali.puta probaſti fūdū ꝑ me poſſeſſū eē tuū. ego volo nūcꝓbare ꝙ p̄ſcpͥſi. vel probaſti me debitorē tuū in mille.nūc ego volo probare pactū de nō petēdo vel liberationē ꝑ acceptilatōnem poſtea ſecutā. et idē ī ſil̓ibus. hisem̄ caſibꝰ nō eſt timor ſubornatōis teſtiū ⁊ ſic nō obſtatpublicatio. ſecus dicit ſi ꝓponit̉ ꝑemptoria incompaſſibil̓ cū facto principali. vt qꝛ volo probare ꝙ nō mutuaſti vel fundū nō eſſe tuū. tūc em̄ poſt publicatas atteſtatōes nō admittēt̉ volēs ꝓbare directe ꝯͣriū ꝓpt̓ timorē ⁊ ſubornationis ſuſpitionem. vt ī cle. ij. de teſti. etnoͣ. ī. c. fraternitatis. p̄ali. ⁊ hoc caſu intelligo glo. ī. l. ij.C. ſen. reſcin. nō poſ. q̄ negat ꝑemptoriaꝫ poſſe ꝓponifūdata intētione actoris. ⁊ de hac maͣ vide qd̓ plene dixi ī. c. j. de or. cog. ꝑ que decido aliqua tacta hic ꝑ doct.¶ No ꝙ verbū nolo nō denotat ſemꝑ p̄ciſe reſiſtētiā⁊ contemptū. hic em̄ ẜm Io. an̄. ꝯtemptu nō importatvn̄ dꝫ exponi nolit .i. nō vult. ⁊ credo doc. hāc expoſitionē face̓. qꝛ ſi p̄ciſe nollet ꝓbare incōtinēti vbi poſſet n̄dꝫ admitti ſeu exaudiri petēdo inducias. qꝛ eſſet p̄ſumptio calūnie ꝯͣ eū. facit qd̓ noͣ. Inno. ī. c. poſt electōꝫ. deꝯceſ. p̄bē. ſꝫ ꝑ verbū nō volo n̄ denotat̉ contēptus ⁊ p̄ciſa reſiſtētia. vn̄ verificari ī eo pōt qͥ hꝫ ꝓbationes ſꝫ n̄ī ꝓmptu. veꝝ eſt em̄ iſtū dicere nō velle nūc probare. ſꝫnō eſt veꝝ dicere iſtū nolle. qꝛ p̄ciſe nō reſiſtit ſeu ꝯtemnit. ⁊ de hͦ vide bo. glo. ī. c. ij. de ſpon. ⁊ ꝑ Io. an. ī. c. prudentiā. §. ſexta. ſuꝑ de of. del̓. ſuꝑ ꝟ. nō velit. h̓ noͣ ꝓ ſtatutis. ⁊ vide qd̓ ī ſil̓i no. in. l. qͥ ſe patris. C. vn̄ liberi. ⁊ īl. filij mater. §. j. ff. ad tertul̓. ¶ Nō vltīo ex fi. tex. et tene mēti hūc tex. ꝯͣ opi. quorandā dicentiū ꝯmutatiōeꝫpene pecuniarie ad corhalē nō fieri niſi qn̄ pecunia veniebat applicādo fiſco. vt no. ꝑ Inno. ī. c. odardus. d̓ ſolu. h̓ eſt em̄ rotūdus tex. in ꝯtrariū. ⁊ plus probat hͨ lr̄a.videlicet hāc ꝯmutationē poſſe fieri nō ſolū cum pecunia ſoluēda ē pena. ⁊ ex ꝑte vtriuſqꝫ. ſꝫ etiā cū ex ꝑte reiē pena. ⁊ ex ꝑte actoris debētis reciꝑe eſt intereſſe. namactor petit h̓ expēſas nō vt penā ſed vt intereſſe. reꝰ ꝟobn̄ ſoluit vt penā. qꝛ ip̄e nō habuit illā pecuniaꝫ. ſecusdic vbi pecunia ſoluēda nō ē pena etiā ex ꝑte rei qͥ ſoluēdo nō ē. qꝛ tūc n̄ fit ꝯmutatio ſꝫ expectat̉ reꝰ qͥ non ēſoluēdo donec ꝑuenerit ad pinguiorē fortunā. ⁊ ſic intellige. d. c. odardus. ⁊ ī. l. nā is. ff. de dolo. de qͦ vide noͣ.ī dictis iuribus. ⁊. xiiij. q. vj. ſi res. ⁊ ī iuribus h̓ allegatisī glo. vlti. ¶ Quia glo. magna intrat maͣm expēſarū ſatis ꝓlixā priꝰ nō exaīato intellectu. c. iō nō ſeqͦr more ſolito prius ordinē glo. ſed ꝓ intellectu. c. oppo. videt̉ em̄ꝙ hͦ. c. de nihilo deſeruiat cū deficiēs ī exceptōne ſemꝑſit ꝯdēnādus in expenſis. de reſti. ſpo. frequens. ⁊ de excep. c. pia. li. vj. ad idē videt̉ text. de iure ciuili maximeẜm lec. Bar. ⁊ quorundaꝫ alioꝝ in. l. nō ignorat. C. defruc. ⁊ li. expē. Itē regula vtriuſqꝫ iurishꝫ victū victori in expēſis ꝯdēnandū. de penis. c. calūniā. ⁊. l. eum quē