De reſti. ſpō. 19

ſi bn̄ ꝯſidero hec opi. ē falſa. nec doc. allegati ꝑ eū hocdicunt. Et primo ꝙ nō procedat videtur tex. in. c. cumeccleſia vulterana. de elec. vbi dicit̉ ꝙ canonici nō faciebāt iniuriā ſeu moleſtiam epiſcopo vtendo ⁊ ꝓ mouēdo iura eorum. nō em̄ dicit̉ moleſtare cum lis ſit ſubſuo indice̓ qui in fine poterit condemnare ī expēſis ⁊ intereſſe. facit. c. finem. de dolo ⁊ cōtu. Itē quomodo poteſt eum trahere ad aliū iudicē cōtra aut̓. ⁊ ꝯſeq̄nt̓. C.de ſen. ⁊ interlocu. om. iudicū. ⁊. c. diſpendia. §. reꝰ quoqꝫ. de reſcrip. lib. vj. nec etiam in eodem iudicio ꝓponēdo interdictū vti poſſidetis poteſt repellere actorē. qͥaaut deducit interdictum ꝑ viā actionis. ⁊ erūt due mutue petitōes. nec etiā excludetur petitoriū ꝑ hoc interdictū vn̄ vi quod ē magis fauorabile. vt in. c. ij. de ord̓.cog. Aut proponit ꝑ viā exceptionis ⁊ nō debet admitti. quia hoc priuilegiū petitorij ſuſpenſiuū nō eſt tributum huic interdicto vti poſſidetis. Iteꝫ p̄ſuppoſito qͣadmitteret̉ hoc modo ꝑ viā exceptionis. nō tamen deberet ſilentiū imponi actori. qꝛ hoc nō oꝑat̉ natura exceptionis. vt noͣ. in. d. c. ij. Itē nō debet admitti ad cōcurrēdum cum petitorio quod plus eſt obſtāte regulaprohibitiua accumulatōis. qꝛ exquo ſnīa ferenda ē ſuper petitorio iā inchoato imponit finē huic moleſtationi iudiciali. ⁊ ſic obſtabit exceptō rei iudicate ergo nōē admittēda accumulatō. vt. l. fundi. ⁊. l. fundū. ff. de excep. ⁊ noͣ. in dicta. l. edita. C. de eden. aliquid dixi ī. c. ij.de libel. obl̓. Et vltra predicta ꝙ iſte nō debeat preferri in probāda intentione ſua. faciunt ea que dixi in. c. j.de ord̓. cog. ⁊ noͣ. in. l. certa. ff. de proba. que em̄ equitasſuadet vt reus audiat̉ ſuꝑ defectu iurꝭ agentis. ⁊ actorqui prius inchoauit negocium repellatur cum ipſe velit probare intentōem ſuam contra regulam qui prioragit prior appellat. ff. de iudi. l. qui prior. et. c. ij. de ordi.cog. filius em̄ declarabit an moleſte vel non. Et docto.ſuꝑius allegati ꝑ do. An. nō loquūtur in hoc caſu. ſꝫ dicunt ꝙ ſi actor pretendēs moleſtatōnem extraiudicialem aget interdicto retinēde licet nō probet aliter moleſtatōem ſufficit ad obtinēdum magis moleſtatō iudicialis ꝙͣ verbis. videtur em̄ reum fuiſſe confeſſum conteſtando ſecum litem nō negando moleſtatōem. ⁊ optime dicunt ſicut in ſimili dicimus ꝙ ſi reus nō poſſidēsſuſcipit iudicium. ⁊ ſi nō poſſideat videtur ſe offerre liti ⁊ condemnatur ac ſi poſſideret. vt. l. is qui ſe obtulit.ff. de rei vend̓. ⁊. l. qui ſe liti. ff. de pet̓. here. ſic in ꝓpoſito reus capiendo iudicium ſuꝑ moleſtatōe eam nō negādo videt̉ fateri moleſtatōem. ⁊ hoc ſoluꝫ ſufficit adp̄cipiēdum vt nō moleſtet exquo aliter nō probat d̓ iure ſuo. ⁊ actor fundat intētionē ſuam. ſed nūc ſumus inalio caſu .ſ. quando actor prius dedit libellum ſuꝑ iureſuo. ⁊ vult ius ſuum ꝓbare. nec aliter reum moleſtabit.certe nulla ratio patit̉ vt ex hoc poſſit cōueniri illo interdicto. Et ideo Io. an̄. in. c. licet. de ꝓba. dicit indiſtīcte ꝙ ꝓ moleſtatione iuris nō datur interdictū vti poſſidetis. facit quod legit̉ ⁊ notat̉ in. c. conquerēte. de reſti. ſpol̓. ⁊. vij. q. j. preſentiū. ⁊. c. ꝯquerēte. quod allegatdo. An. hoc nō ꝓbat. loquit̉ em̄ in alio caſu vt ibi cōiternoͣ. nec etiā theorica ⁊ dictū ſuuꝫ colligit̉ ex tex. iſto. qꝛhic nō colligit̉ ꝙ iſte. h. egiſſet ꝯtra illum. t. al̓s fuiſſentadmiſſe ꝓbationes ſue ⁊ eo deficiēte ille fuiſſet abſolutus ꝑpetuo ab impetitōe iſtius. ⁊ ꝙ ꝓ conuētione iudiciali nō detur interdictum ſatis ſentit Inno. h̓ poſt pͥncipiū dicēs. ꝙ nō intelligitur quis iniuriari ſeu moleſtare proſequēdo ius ſuum coram iudice. facit. l. gracchꝰ.C. de adult̓. et. c. qui peccat. xxiij. q. iiij. Et videtur propredicta mea concluſione tex. aꝑtus in. l. nō videtur. ff.de regū. iur̄. vbi dicitur ꝙ nō videtur vim facere qui iure ſuo vtitur et actione ordinaria exꝑitur. poteſt ergoiſte tex. ⁊ debet aliter intelligi videlicet ꝙ iſte. h. moleſtias ⁊ turbationes intulit illi. t. petendo extra iudiciū be-

neficium in illa eccleſia ⁊ in alijs eccleſijs volebat ſe gerere vt clericus eccleſie. vel forte dicebat illam eccleſiam ad ſe ꝑtinere. ⁊ in hoc extraiudicialiter moleſtabateuꝫ forte ſuꝑ iuribus ⁊ redditibus eccleſie. vnde ille. t.ẜ̄m Innoc̄. impetrauit litteras ſuꝑ interdicto prout dicitur in litera vt compeſceretur a moleſtia exquo ius ſibi nō competebat. vel ẜm eum erant iſte litere impetrate ꝑ iſtum. t. quaſi conſeruatorie vt ſic defenderēt eumiudices ſeu conſeruatores a violentijs manifeſtis. Et d̓iſtis legit̉ ⁊ notat̉ in. c. fi. ⁊. c. j. de offi. dele. li. vj. Itē ẜmeum poteſt dici ꝙ bene licet clericis eccleſie agere contra clericum qui aliam eccleſiam recepit vt ꝑpetuo priuetur prima. vij. q. j. ſi quis epūs. quod noͣ. ſed nō cōuenit huic lr̄e. qꝛ h̓ ſolum agebatur vt compeſceret̉ a moleſtia. Tene ergo primā ſo. ꝙ iſte. h. turbabat iſtū. t. gerendo ſe pro canonico ⁊ clerico eccleſie ⁊ imprudenterpetēdo ſtipendium ab eccleſia tanqͣꝫ alius clericus eccleſie ¶ Ex hoc noͣ modum agendi contra iſtos aſſerētes ſe canonicos ⁊ clericos eccleſie multipliciter eccleſias ⁊ ꝑſonas eccleſiaſticas moleſtando. ⁊ ex his habes qͣles ⁊ ſuꝑ quo fuerunt impetrate priores litere. ¶ Uenio nūc ad ſecundas lr̄as impetratas ꝑ iſtum. h. vl̓ eiusnunciū. Et primo quero ſub qua forma fuerunt impetrate. ⁊ circa hoc multum laborant Innoc̄. ⁊ doc. alij. ⁊iudicio meo ſatis inaniter. quia nō releuat qualis fuerit forma. nec facit ad intellectū. c. ideo omitto. quia p̄ſupponēdum eſt ꝙ lr̄e erant valide cum in fine mandatprocedi ẜm eas ſi tempore pn̄tatiōis earum nō erat deuētum ad ſnīam ꝑ priores literas. ſed difficultas ſtat īhoc. ⁊ iſte ſecūdus paſſus. c. quare indiſtincte nō reuocatur proceſſus factus ꝑ primas a tēꝑe deſtinati nuncijcum in ſecūdis lr̄is hoc diceret̉ aꝑte. Et in hoc multuꝫlaboratur ꝑ doc. Inno. primo ſentit ꝙ ideo nō ſit reuocatō. quia nō mādabatur ſimpliciter fieri. ſed fundabatur ſuꝑ miſſionē nūcij. ⁊ ideo debebat intelligi ẜm naturam miſſionis nūcij ⁊ ꝓceſſus agitatus ſciēter poſt miſſionē nūcij retractet̉. ſecus ſi ignorāter. vel ſi nūcius fuitmiſſus poſt noticiā primaꝝ lr̄arum iuxta noͣ. in. c. meminimus. ⁊. c. ſuggeſtū. de appel. vnde intelligit iſtum tex.ꝙ nō debet fieri reuocatio quādo iudices ignorauerūtmiſſioneꝫ nūcij. vel ſi ſciuerunt ꝙ facta fuit miſſio poſtnoticiam primarū lr̄arum ⁊ iudices priores ſciuiſſēt nūcij miſſionē tūc fieret reuocatō ⁊ haberet locum formaſecūdaꝝ lr̄arum. Et hanc lec. ponit hic do. An. licꝫ nullam faciat mētōem de Inno. ſed certe hec lectura nonvidet̉ vera. quia ſi hͦ papa cōſideraſſet nō dixiſſet poſtmodum ꝙ nō intellexit vt reuocaretur geſtū auctoritate lr̄arum ſed dixiſſet ꝙ fieret reuocatō ſi nuncius arripuerit iter an̄ noticiā lr̄arum ⁊ iudices ſciēter proceſſerunt. nam iſtis cōcurrētibus fieri debet reuocatio etiaꝫde geſtis ꝑ iudices auctoritate lr̄aruꝫ ẜm iura ⁊ tempora huius. c. vt in. d. c. meminimus. ⁊. c. ſuggeſtum. ⁊ tamē papa indiſtincte hic dicit ꝙ ꝑ illa verba nō intellexit nec intelligi debuit de geſtis auctoritate lr̄arum. ſedſi quid eſſet immutatū p̄ſumptione vel violentia. et ſicnō pōt intellectus huius. c. ad illa iura loquētia de miſſione nūcij applicari. ⁊ hodie an miſſio nūcij aliqͥd operetur. dic vt noͣ. in. c. vt debitus. jͣ. de appella. Hoſtie. etIo. an. vidētur velle ꝙ ꝓpter iuſtam ignorantiam iudicum fuit eorum proceſſus toleratus. ar. c. ſi duobus.de appella. de cle. excō. mi. c. apl̓ice. ⁊ hoc ẜm eos quādoī ſecūdis lr̄is nō ē talis forma ꝑ quam quicquid a tēpore date ipſarum actū eſſet reuocaretur in irritum ⁊ inane. allegant de elec. c. innotuit. ⁊ de preben. inter cetera.⁊ de deſpon. impub. ad diſſoluēdum. facit de conceſ. p̄ben. quia in cunctis. §. adijciebatur. et. §. ſe. li. vj. Sedcerte ꝑ hec ꝟba non habetur aliqua bona doct̓na necverus intellectus huius. c. vnde ego diſtīguo ſic. ꝙ autagitur de reuocatione ꝓceſſus iudicum ꝓpter reuoca