De reſti. ſpo.

cere exquo bn̄ficium de iure vacat. allego tn̄ tex. aꝑtuꝫin. c. de multa. §. is quoqꝫ ad quē. de prebē. vbi hoc aꝑte ꝓbaui ꝑ ꝟ. libere. de cuius ſignificato ē vt nō exigatur licentia alterius. vt ibi not. Io. an. ⁊ in. d. c. licet ep̄sē. ti. li. vj. licet iudex in ꝓlatione ſnīe poſſit ad cautelamdare ei ad quē ꝑtinet poteſtatē conferēdi. et ſic pōt intelligi. c. cū dilectus. jͣ. de pur. ca. aut querimus nūquidpoſſit citare poſſeſſorē ⁊ eum ſpoliare? ⁊ credo firmiterꝙ nō ſi ſoluꝫ habet poteſtatē conferendi. quia citare ⁊priuare poſſeſſione ſunt iuriſditōis. vt in. l. iubere cauere. ff. de iuriſdi. om. iud̓. ⁊. l. qui reſtituere. ff. de rei vendi. ⁊ quod noͣ. glo. in. c. cum cauſam. de offi. deleg. quaꝫiuriſditōem iſte nō habet. nam collatō nō eſt iuriſditionis cōtentioſe. vt noͣ. glo. in. c. nouit. de offi. deleg. neciſta poteſtas cōferendi eſt extēdenda ad facultate exercendi iuriſditōem contētioſam maxime cuꝫ preiudicioep̄i ſicut ī ſimili dicimus ꝙ licet inferior ep̄o habet poteſtatē conferēdi nō ꝑ hoc habet poteſtatē deſtituendivel recipiēdi reſignatōem. ſed omīa iſta ſpectāt ad epiſcopū qui pōt inuitū deſtituere. vt ſentit hic Inn. ⁊ clarius in. c. qd̓ in dubijs. de renū. facit glo. ⁊ Pau. in cle.vna. de renū. Et quod plene dixi ī repetitōe. c. ſi qͥs cōtra clericū. de fo. cōpe. ⁊ ī. c. cū cōtingat. e. tit. facit opti.c. j. de capel. mona. li. vj. ⁊ quod notāt doc. ī. c. cū ex iniūcto. in fi. de here. vbi dicūt ꝙ licet aliquis habeat d̓ iure ſpeciali poteſtatē deſtituēdi ꝙ nō ꝑ hoc habet poteſtatem inſtituēdi. ſtatim em̄ functus ē officio ſuo quodcōtulit. agat ergo ꝓuiſus coram ſuꝑiore cōtra poſſeſſorē bn̄ficij. vt ſatis ſentit Inno. ī. c. dilectus. ij. de p̄bē.ſed ſi iſte haberet in loco iuriſditiōem quaſi eꝑalē tuncpoſſet. vide ad hͦ qd̓ notat glo. ī cle. j. de re. ec. nō ali. facit. c. cū olim. ⁊. c. auditꝭ. de p̄ſcrip. ⁊ hoc noͣ. qꝛ ſepe vidi obſeruare ꝯtrariū ⁊ male.Caſus. In interdicto de retinēaUd lCa. da ſuccumbit reus ipſius abiuFratōe ꝓbata. h. d. quo ad titulū. vel ſic. Per ſecūdas lr̄as facientes etiam expreſſam mentionē de primis nō reuocatur ſnīa lata ꝑ primas. h. d. ẜm Io. an. ſꝫadde ad ſcd̓m ſummariū ꝙ etiā ſi ī ſecūdis lr̄is dicaturꝙ debeat reuocari qͥcquid immutatū erit ī cauſa a certo tꝑe. diuidit̉. Nam ponit tres cōmiſſiones. primo pͥmā ⁊ ꝓceſſum ipſius vſqꝫ ibi licet. ſcd̓a vſqꝫ ibi. quia tn̄ibi incipit. tercia vbi p̄mittit cām mādati. Secūdo mādatū bimēbre quod ꝑ ſe patet. Et aduerte ꝓ intellectulr̄e vt ſatis patet ex lr̄a ⁊ diuiſione p̄fata. hic emanarūttres cōmiſſiones. prima ad londenen̄. ep̄m ⁊ archidiaconū helien̄. ⁊ iſti ſentētiauerunt contra. h. precipiētes vtin lr̄a. Secūda cōmiſſio emanauit ad eundē archidiaconū ⁊ ep̄m vigorinen̄. et hec fuit obtenta ꝑ nunciumiſtius. h. Et p̄cipiebatur inter cetera vt reuocarēt quicquid eſſet immutatū ī cauſa illa a tꝑe miſſiōis nūcij. Etqꝛ iam tꝑe pn̄tationis ſecūdaꝝ lr̄arum ſnīa iā lata eratꝑ primas lr̄as videbat̉ ꝙ ꝓpter formā ſecūdaꝝ literaꝝdeberet illa ſnīa reuocari. Et ideo emanauit tercia cōmiſſio ī forma que habet̉ hic maxime ī ꝟ. qꝛ tamen. vbidiſtinguit̉ circa reuocatōeꝫ attentatoꝝ. Ex his poteſtclare poni caſus in lr̄a ⁊ clarius ex. jͣ. dicēdis. ¶ No primo ꝙ etiam in beneficialibus poteſt agi interdicto vtipoſſi. Et noͣ ꝙ nō eſt neceſſe ad obtinēdum in hoc int̓dicto niſi ꝓbare tituluꝫ ex parte actoris. hic em̄ fuit tm̄probatus defectus iuris rei. Et intellige tamē ꝙ poſſeſſio ꝓbatur ex ꝑte actoris. ſufficit em̄ ꝓbare poſſeſſionēī hoc interdicto obtinēdo. vt inſti. de interdic. §. retinēde. ⁊. §. ſed hodie. ⁊ noͣ. ī. c. licet. jͣ. de ꝓba. ¶ Nō hic duas exceptōes quaꝝ quelibet ſufficit ad repellendū quēa petitiōe beneficij. vna ſi illud obiurauit ſeu iureiurā.ꝓmiſit ſuꝑ illo nō mouere queſtioneꝫ. Ex quo nota ꝙlicet quis nō poſſit ſine licētia ſuꝑioris renūciare bn̄ficio. vt ī. c. admonet. ⁊. c. qd̓ in dubijs. de renū. poteſt ta-

mē ſe obligare iuramēto quo ad nō petendū vel mouēdum qōem ſuꝑ illo. quod puto ꝓcedere inqͣꝫtū concernit fauorē ſuum. ſecus inqͣꝫtum petitō fūdatur ſuꝑ vtilitate eccl̓e vel parochianoꝝ. quia ī illorum preiudicionō potuit ſe obligare ſine auctoritate ſuꝑioris. ad hocquod legit̉ ⁊ noͣ. in. c. cum veniſſent. de inſti. ⁊ in regulanō eſt obligatoriū. de regū. iur̄. li. vj. Et facit quod noͣ.Inno. ī. c. accedētibus. de priuil̓. ⁊ ſic limita iſtum text.Secūdus caſus eſt qn̄ adeptus fuit alterius eccleſie ꝑſonatū. Et intellige qn̄ ꝑ adeptōem ſecūdi vacauit primus. vt ī caſu. c. de multa. de p̄ben. al̓s nō obſtaret exceptio etiā ſi deberet priuari. qꝛ anteqͣꝫ ſit priuatꝰ poteſtagere. ad hoc qd̓ notabiliter ponit Inno. ī. c. inter dilectos. de exceſ. pla. et vide ꝑ eundem in. c. j. de offi. vica.¶ Nō ibi ab eius moleſtia ⁊cͣ. ꝙ ꝓ ſola moleſtia cōpetit interdictū vti poſſi. Ex quo infert̉ ⁊ ſatis colligit̉ extextu ꝙ interdictū vti poſſidetis nō ſolū dat̉ inter duos ꝯtendētes ſe poſſidere. vt in. c. licet. de ꝓba. ſed etiāinter poſſeſſorē ⁊ eū qui moleſtat vt hic. Et idē noͣ ī pͥallegato. c. licet. ſed aliter ⁊ male ſentit glo. ī. c. cum dilectus. ſupͣ ti. ꝓxi. vbi dicit ꝙ tm̄ dat̉ interdictuꝫ interduos qͥ ſe cōtendūt poſſidere. ⁊ hoc plenius dicet̉ ī. d.c. licet. ¶ Nota formā libellādi ⁊ ſentētiandi ī iſto int̓dicto vti poſſidetis. cōcluſio em̄ debet verſari circa ceſſatōem moleſtie ⁊ ꝑ modum p̄cepti ꝓnūciat̉ ſuꝑ validitate ⁊ inualiditate tituli. qualis aut debꝫ eſſe iſta moleſtia. tenet do. An. ꝙ ſufficit iudicialis. Et ita videturintelligere iſtum tex. quod nō puto ꝓcedere vt. jͣ. dicā.¶ Nō ſingulariter ex tex. ꝙ hec verba reuocetis in irritū qͥcqͥd immutatū fuit ī tali cauſa a tali tꝑe ⁊cͣ. nō debēt referri ad legitime et iuridice agitatū. ſꝫ ad mutataꝑ violentiā ⁊ p̄ſumptōem. ⁊ ſic reſtringunt̉ illa verbaad mutatōem illegitime factā. ⁊ merito. qꝛ cum agat̉ d̓piudicio alioꝝ debēt verba ſtricte capi. ar. ī. c. cum dilectus. de cōſue. ⁊ de iniur̄. c. ī noſtra. ⁊. l. ij. §. ſi qͥs a pͥncipe. ff. ne qͥd ī loco publi. verificant̉ ergo illa ꝟba ī mutatōe facti ⁊ nō iuris qd̓ noͣ. multū ad ſil̓ia. ¶ Noͣ ꝙ ſecūde lr̄e faciētes plenā mentōem de primis nō reuocātipſas primas a tꝑe date ſecūdaꝝ ſed a tꝑe pn̄tatōnis ⁊noticie literaruꝫ. facit. c. ſi duobus. de appellationibus.quid aūt ſi contēdat̉ de virtute literaꝝ ſecūdaꝝ. an valeat ꝓceſſus interim agitatus ꝑ primas? ⁊ videt̉ ꝙ validitas pendeat ab exitu cōtrouerſie. nam ſi cōſtiterit illas fuiſſe reuocatas nō valebit ꝓceſſus al̓s ſecus. ꝓ hocvide. c. ex literis. de offi. del̓. ⁊. c. cum cōtingat. de reſcpͥ.ẜm vnū intellectū. ¶ Hūc venio ad diſcutiēdam materiā. qꝛ glo. ſunt faciles. Et primo quero circa primaꝫpartē. c. qualiter iſte. T. actor moleſtabat̉ ꝑ iſtum. h. vigore cuiꝰ egit interdicto recuꝑande? Do. an. ponit mirabilē ⁊ ſatis extraneū intellectū. Intelligit em̄ ꝙ moleſtabat eum ī iudicio agendo iniuſte ꝯtra eum. vn̄ colligit ꝓ notabili in tex. ꝙ ꝓ moleſtatione iuris ⁊ iudiciali⁊ iniuſta competat interdictū retinēde. allegat. c. ꝯquerēte. de offi. ord̓. ¶ Ex quo colligit vnā nouā practicācito expediēdi iudicium ex parte poſſidētis. vt cum viderit actorē agere contra eum ſuꝑ re poſſeſſa incontinēti porrigat libellum ſuper poſſeſſorio retinende ⁊ petat actorem compeſcia moleſtatione. ⁊ ſuper hoc libello ſi probet defectum iuris agentis obtinebit vt ſilentium imponat̉ aduerſario ne moleſtet eum. Et ſic intelligit do. An. ꝙ iſte. T. cōuentus iudicialiter ꝑ. h. impetrauit lr̄as ſuꝑ interdicto vti poſſidetꝭ. ⁊ hoc potuit facere exquo ꝓponebat iniuſtam moleſtationē ⁊ ꝙ ꝓ tali moleſtatione iudiciali iniuſta competat interdictumall̓. compoſ. ⁊ Io. an. in. c. mandatū. ſupra de reſcrip. etlapum ſua allegatione. lxvij. vbi dicit ꝙ ſola ꝯtradictōque fit in iudicio ſufficit. Idē ſentit Spec. ī ti. de actꝭ.⁊ peti. §. ſuꝑ actionibus. ver. ſed queritur. ⁊ Bart. ī. l.ſi prius ī qͥnta oppoſitōne. ff. de no. ope. nunci. ſed certe