De reſti. ſpo.

tionem iuriſditōis factam in ſecundis lr̄is. aut agitur d̓reuocatōne ꝓpter verba reuocatoria contenta ī literis.nam ſi bn̄ conſideretur hic reuocatō dicebatur deberefieri a tēpore miſſionis nūcij. ⁊ ſic ante reuocatam iuriſditōem primarum literarum. ⁊ hoc ꝑ illa verba reuocatoria poſita in ſecundis lr̄is. de primo membro varielocutus eſt Inno. in diuerſis locis vt videre poteris inc. j. de cōceſ. preben. li. vj. ⁊ in. c. cum cōtingat. de reſcpͥ.⁊ ibi etiaꝫ tango. ¶ Et in hoc articulo diſtinguo ſic ꝙaut in ſecundis litteris reuocatorijs papa apponit taliaverba ꝑ que clare patet euꝫ voluiſſe geſta ꝑ priores iudices a tempore date ſecundarum nō valere. et tunc indubie ſiue iuſte ſiue iniuſte ꝓceſſerunt iudices nō debꝫvalere ꝓceſſus. vtputa appoſuit clauſulam decernētesirritum ⁊ inane quicquid geſtum fuerit exnūc ꝑ priores iudices ⁊cͣ. vide pro hoc dictū. c. j. de conceſ. p̄ben.li. vj. ⁊ cle. vna. e. tit. quādoqꝫ ſimpliciter reuocat iuriſditōem pͥorum iudicum forte cōmittendo ſecundis. ettunc ante noticiam ſecundarum literarum valet ꝓceſſus agitatus ꝑ primas tam in partes qͣꝫ contra terciosimpedientes iuriſditiōem. ⁊ de hoc eſt caſus hic inqͣꝫtūſententia fuit lata ꝑ primos poſt datam ſecundaruꝫ literarum reuocantium primos iudices. ⁊ facit c. ſi duobus. de appellat̓. ⁊ dic. c. cum cōtingat. vbi probatur detercio qui debet obedire primis iudicibus exquo nō habetur diſceptatō de reuocatōe. nō em̄ videtur papa cūgraui preiudicio partis velle reuocare ⁊ annullare ꝓceſſum ignoranter factum. ⁊ hoc intellige quando ex reuocatōne preiudicium generatur tercio. al̓s autem nōvalet actus. licet ignoranter geſtus. vt in. c. j. de conceſ.preben. li. vj. p̄all̓. vnde ſi papa dat priuilegiuꝫ vni vtnō poſſit excōmunicari ab ordinario nō valet excōmunicatō lata ab ordinario etiam eo ignorante. vt in dic.c. j. Et hanc diſtinctōem ſatis ibi ſentit Inno. Quandoqꝫ partes inceperūt cōtendere de p̄ualiditate literarum ſeu habetur noticia ſecundarum lr̄arum. et tūc ꝓfeſſus agitatus ꝑ primos contra tercios pendet ex futuro euētu. naꝫ ſi apparebit primas lr̄as reuocatas nō valebit al̓s ſecus. vt in. c. ex literis. de offi. dele. et in. c. cumcōtingat. ⁊ quod ibi noͣ. de reſcrip. Et intellige quādotercius legitime reſiſtebat primis iudicibus. vt in caſuillius. c. cum cōtingat. ⁊. c. ex litteris. preall̓. ſi ꝟo queritur de proceſſu inter partes. et tunc aut reuocatō fuitfacta motū ꝓprio. ⁊ ſatis eſt hoc deueniſſe ad noticiamiudicū. arg. optimū in. c. ſi duobus. de appella. aut ad inſtantiam alterius. ⁊ tunc ꝓceſſus erit nullus a temporequo opponet̉ de ſecūdis. nō em̄ ſufficit noticia de ſecundis quia papa videt̉ reuocaſſe ad inſtantiaꝫ partis ſi ⁊inqͣꝫtum pars ſit vigil ⁊ velit vti illis lr̄is. antea ꝟo valet ꝓceſſus agitatus ꝑ pͥmas cum poſſit ſecundus impetrans renūciare ſecundis lr̄is. vide ad hoc quod. nōt. indic̄. c. ceterum. Et hec membra ſatis poſſunt elici ex dictis Inno. in locis ſuꝑius all̓. licet ipſe varie loquat̉ more ſuo. ⁊ ꝑ hoc vltimū puto ꝙ hoc caſu anteqͣꝫ ſecūdusopponat de literis ſuis valebit proceſſus etiam contratercios qui debebant parere exquo impetrans d̓ cuiusfauore agitur principaliter ſuis lr̄is nō vtitur. pro hocquod legit̉ ⁊ noͣ. in dicto. c. cum contingat. ⁊ hoc quoad primū membꝝ. ¶ Quo ad ſecundū cum querit̉ dereuocatōne ꝓpter verba reuocatoria poſita ī literis. etdico ꝙ aut apponūtur verba clara reuocatoria vel mādantia reuocari ꝓceſſum ſeu agitatū a certo tēpore etiam ante datam ſecūdaꝝ lr̄aꝝ. ⁊ debet fieri reuocatō ſiue iuſte ꝓceſſerūt iudices ſiue iniuſte exquopͥnceps hocmādat. ¶ Exemplū ſi princeps cōcedendo ſecūdas literas mādaſſet ꝙ agitata ꝑ priores iudices a tali tꝑe ſintnulla. vel ꝙ debeant reuocari. hic em̄ nō ē opus interp̄tatōe cum verba clara ſunt. ⁊ ꝓ hoc eſt hic tex. a cōtrario ibi nō intelleximus. ſecus ergo ſi hͦ intellexiſſet. et ex

verbis ꝑcipit̉ intellectus. l. nō aliter. ff. de lega. iij. Et hͦetiam ſentit Hoſti. hic. vt ſupͣ dixi. Aut verba ſūt ambigua ⁊ generalia qualia hic erant. qꝛ mandabit̉ reuocari quicqͥd eſſet immutatū in cauſa tꝑe miſſionis nūcij⁊ tūc nō debet fieri reuocatō ꝓceſſus legitime attentati. ratio. quia cum factū ſit odioſum. ⁊ alteri parti p̄iudicatiuū debet fieri ſtricta interp̄tatō. ⁊ ſic debet intelligi de mutatōe facta ꝑ violētiam ſeu quamlibet p̄ſumptōem. arg. regule odia reſtringi. de regu. iur̄. lib. vj. nōem̄ dicit̉ facta mutatō vbi iuſte ꝓceſſum ē. ſicut ī ſimilidicit glo. ī. c. nō ſolū. de appella. li. vj. ꝙ vtēs lite pēdente ſua poſſeſſione ſicut prius nil doloſe attētans nō dicit̉ aliqͥd immutare vel innouare. ita in ꝓpoſito ſi iudices primi ꝓcedūt ẜm formā primaꝝ lr̄arum maxime ante datā ſecūdarū lr̄arum exquo iuridice ꝓceſſerūt nondebet aliquid dici immutatū in cauſa. Et ideo papa h̓indiſtincte dixit ꝙ illa verba reuocatoria nō debēt trahi ad ꝓceſſum agitatū ꝑ priores iudices. ⁊ iſte eſt verusintellectus huiꝰ. c. Concludo ergo breuiter omnia precedētia ad intellectu huius. c. ꝙ aut fuit ꝓceſſuꝫ ad ſentētiam ſeu ad aliquē actū an̄ datā ſecūdaruꝫ lr̄arum. etpoſt miſſionē nūcij. ⁊ nō debet reuocari. qꝛ illa ꝟba nōintelligunt̉ de agitādis iudicialiter rōne p̄dicta. aut fuit ꝓceſſum ad ſnīam ſeu aliū actū poſt datā ſecūdarumlr̄aꝝ. ⁊ ſic poſt reuocatōem primoꝝ iudicū ⁊ debet diſtingui. qꝛ aut poſt receptōem ſecūdaꝝ lr̄arū ⁊ debꝫ reuocari. aut an̄ ⁊ nō reuocat̉. quia nō cenſentur iudicesprimi reuocati cū effectu niſi a tꝑe p̄ſentatōis ſecundarum lr̄arum. Et intellige ꝙ ſufficiat p̄ſentatō quandoad eoſdē fit impetratō. ſecus ſi ad diuerſos. quia tuncoportet ꝙ opponat̉ corā primis. al̓s illi ꝓbabilit̓ ignorāt. ar. hic ⁊ eoꝝ que notant̉ in. c. paſtoralis. ⁊. c. ceterū.de reſcpͥ. ex his habet̉ clare intellectꝰ huius. c. ⁊ materie.¶ Ultimo ſcias ꝙ Inno. incidēter tāgit hic vnū an̄ facta ſecūda impetratōe ad eoſdē debeant eligi arbitri ⁊ꝓcedi ẜm formā. c. paſtoralis. ⁊. c. cum cōtingat. de reſcrip. ſicut qn̄ impetratō fit ad diuerſos. et dicit ꝙ ſic.nihil tn̄ allegat ſed dicit eſſe notabile. refert tamē aliostene̓ conirariū. ⁊ hanc cōtrariā partē ſequit̉ Hoſtiē. etdo. An. qꝛ hͦ caſu nō pōt adaptari diſpoſitō illorum. cEgo dicerē ſic. ꝙ aut ſit ſcd̓a impetratō ad eoſdē om̄ino. ⁊ ip̄i habēt cognoſce̓ ⁊ nō arbitri. nec habebit locūc. cum cōtingat. qꝛ regulariter iudex cognoſcit an ſuaſit iuriſditō. Et ceſſat hͦ caſu rō. c. paſtoralis. ⁊. c. cū cōtingat. cū nō poſſit inſurgere varietas ⁊ cōtrarietas ꝓceſſuum. aut fit ad aliquos de prioribus adiūctis alijs d̓nouo ſicut hic fuit factū. ⁊ tunc ſatis debent habe̓ locūilla iura. quia ſi ſecūdi tm̄ cognoſcerēt excluderent̉ illiqui fuerūt deputati in prioribus litteris ⁊ p̄teriti in ſecūdis. vnde eadē eſt ratio nūc ꝓpter omiſſos ſicut ſi prorſus ad alios fuiſſet facta impetratō. ar. in. l. que de tota.Nico. abbas.ff. de rei vend̓.Caſus. Petēti reſtitutioN literis. ne beneficū queſtio inſtitultionis nō canonice referri nō poteſt. h. d. Primo ponit̉ queſtio. ſcd̓o ipſius rn̄ſio. tercio rn̄ſiōis ratō⁊ partes patent. ¶ No pͥmo ar. ꝙ ī interdicto vnde vinō eſt neceſſaria ꝯcluſio. ſed ſatis eſt narrare ſpoliationē. ꝓ hoc quod noͣ. j. q. iiij. quia p̄ſulatus. h̓ ꝓcedit ẜmIo. de lig. ⁊ do. An. hic in his in quibus iudex ſupplet exofficio qd̓ ſatis placet. nam ad vtilitatem priuatam iudex regulariter nō ſupplet. vt noͣ. Inno. ī. c. ad noſtrāij. de iureiur̄. l. iiij. §. hoc aūt iudiciū. ⁊ qd̓ ibi plene noͣ.ꝑ Bar. ff. de dā. infec. facit qd̓ noͣ. in. c. bone el. j. de poſtu. p̄la. ꝓ vtroqꝫ dicto vide bonū tex. ī. c. abbate. d̓ appel. et in. c. cōſtitutus. e. ti. ⁊ meliorē in. c. j. de ꝯuer. ꝯiu.et qd̓ ibi noͣ. vbi iudex reſtituit ꝯiugi marituꝫ ex officioſuo. vbi etiā illa nō pōt petere. facit. c. tua. ⁊ qd̓ ibi not.de iureiur̄. Si em̄ iudex videt quem ſpoliatū beneficio