De reſti. ſpō. 198

adducūt noͣ. in. d. c. ex inſinuatione. ⁊ Inno. in p̄alle. c.ſuꝑ hoc. ⁊ glo. iij. q. j. in ſumma. de iureiurā. c. ꝑuenit. ⁊c. ad noſtra. Itē quia hoc iuramētuꝫ pōt ſeruari ſine interitū ſalutis et̓ne. de iureiurā. c. ſi ꝟo. Non ob. ſi dicatur ꝙ hoc iuramētum poſt ſpoliationē p̄ſumitur metuvel dolo extortum. arg. hic ⁊ in. c. ſuꝑ hoc. qꝛ vt dicuntpurgari pōt hec p̄ſumptio. vtputa ſi apparet inſtrumētum publicum in quo dicit̉ ꝙ ſponte nullo mētu vl̓ dolo precedēte ⁊cͣ. maxime qn̄ cōtra tale iuramētum nihilopponit̉. ꝑ hoc etiam concludunt ꝙ tale iuramentū nōſolum extēdit̉ ad moleſtatōem iuris ſed etiam facti qd̓noͣ. ¶ Et ſi queras a me de ratōe diuerſitatis quare renūciatō facta poſt ſpoliatōem nō ob. vt pactum ſed vtiuramētum: rn̄deo qꝛ renūciatio facta poſt ſpoliatōeꝫcōcernit ius ꝓprietatis ⁊ nō poſſeſſionē. d̓ quo dic vt ſupra ſed pactu de nō agēdo poſſeſſorio vel iuramētumde nō moleſtando cōcernit ipſum poſſeſſoriū ſeu facultatē agēdi poſſeſſorio. Ex quo infero ꝙ ſi ſpoliatꝰ pn̄te aduerſario renunciaſſet iuri agēdi poſſeſſorio obſtaret ſibi exceptō licet nō renūciaſſet iuri quod hꝫ ī ſe. vtd. l. ſi vnus. §. pacta. ff. de pactis. ⁊ no. Inno. ī. c. ſuꝑ hͦ.de renū. Et hͨ ſufficiāt hic. Io. an̄ trāſtulit hic quandaꝫglo. Inno. quā ipſe poſuit in. c. j. ꝓxi. ſed ego ibi tangāqꝛ ſatis ē hoc. c. oneratū ī materia ſua ⁊cͣ.Caſus. Petēti reſtitutōnemLCCPIA. eccl̓ie obſtat exceptō ſpontanee obiuratōis. hoc dicit. Uel ſumma ſic pinguius. Petens reſtitutōem bn̄ficij nō audit̉ etiā ſi ſpōliatōem probat. ſi ꝓbatur eum ſponte prius illud bn̄ficium reſignaſſe. h. d. In prima ponit̉ ꝯſultatō cōtinēsꝯmiſſionis formā ⁊ exceptōꝫ. In ſcd̓a rn̄ſio ibi mandamus. ¶ Nō pͥmo ar. optimū ex tex. ꝙ petēti reſtitutiōꝫbn̄ficij ſatis ē ꝓbare ad reſtitutōem bn̄ficij cōſequendāipſā ſpoliatōem. nec artat̉ ad ꝓbandū aliqͥd d̓ titulo vtclare ꝓbat tex. ibi ſi hoc cōſtaret ⁊cͣ. qd̓ bn̄ noͣ. facit em̄ad ea q̄ dicā in. c. ī lr̄is. jͣ. eo. ¶ Nōͣ ſcd̓o ꝙ ſpoliatꝰ petēdo reſtitutōem pōt cōcludere rē reſtitui. debet em̄ ītelligi ꝙ petat rōne poſſeſſionis ⁊ nō ꝓprietatis. ¶ Notatercio ibi qͦ cognito ⁊cͣ. ꝙ exceptō ꝑemptoria pōt opponi ⁊ ꝓbari poſt fundatā intētōem actoris. ⁊ ſic publicatis atteſtatōibus. ſꝫ hoc intellige qn̄ exceptō eſt cōpaſſibilis cū intētione actoris. ſecus em̄ ſi eſſet directe contraria. qꝛ tūc nō admitteret̉. vt in. c. fraternitatis. de teſti. ⁊ in cle. ij. e. ti. de quo. j. de teſti. c. de teſtibus. ⁊. c. finē.de dolo ⁊ cōtu. ⁊ vide quod dixi ī. c. j. de or. cog. ¶ Nōꝙ renūcians ſpōte bn̄ficio ſuo nō poteſt ſi inde poſteaviolēter eijcit̉ p̄tende̓ ſpoliatōem aptam ad reſtitutōnem conſequendā. ratio quia ꝑ eam ꝑdidit taꝫ ꝓprietatem qͣꝫ poſſeſſionē. vt. l. ſi quis vi. §. differētia. ff. de acqui. poſ. ⁊ noͣ. Inno. in. c. ſuꝑ hoc. d̓ renū. dixi plene. sͣ.c. ꝓx. iō ſi volebat de nouo poſſide̓ potuit incontinētieijci. ar. in. colim. el. j. jͣ. e. ⁊ in. l. iij. §. cum igit̉. ff. de vi etvi ar. ⁊ poteſt iſta eſſe ratō decidendi in hoc. c. Itē poteſt eſſe alia ratio. quia notorie obſtat ſibi defectus ꝓpͥetatis. quo caſu ceſſat reſtitutō bn̄ficij. vt in. c. ad decimas. de reſti. ſpol̓. li. vj. ⁊ vide quod noͣ. in. c. cōſtitutusde fil̓. p̄ſby. ⁊ qd̓ dixi. s. c. ꝓx ¶ Ultimo noͣ hic argu. acōtrario ſenſu ſumptū ꝙ ſi renūcians bn̄ficio mētu vl̓vi eo poſtmodū ſpoliat̉ pōt pete̓ reſtitutiōem quaſi hͨexceptio renūciationis tuc nō impediat momentaneaꝫreſtitutōem ſed retētōem ſic. ſed ego intelligo hoc. c. ꝓut plene dixi in. c. p̄cedenti. ideo dic̄ vt ibi. qꝛ nō eēt aliud niſi repete̓ quod ibi dictū fuit. ¶ Sed nūc quero d̓queſtione quam ponit Inno. hic ⁊ tranſtulit Io. an. īc. p̄cedenti. an poſt renūciatōem legitime factaꝫ poſſitep̄s vel is ad quē ſpectat collatō bn̄ficium illud ſtatī alteri ꝯferre ſine alia ſnīa ⁊ poſſeſſionē auferre renūcianti? Inno. dicit ꝙ ſi bn̄ficium eſt reſignatū ī manibꝰ ep̄ipoterit ipſe ſtatim alteri cōferre ſi ad euꝫ ſpectat colla

tio ⁊ abſqꝫ illa cognitōe poſſeſſionē illi renūciāti auferre. qꝛ ī hoc exequit̉ officiū ſuum. nec contra ipſum reſignantē ferēda eſt aliqua ſnīa. amiſit em̄ omne ius qd̓ ineo habebat. vij. q. j. qͣꝫ ꝑiculoſū. ſi autē collatō ſpectatad aliū vel pn̄tatō. tūc epūs qui recepit reſignatōꝫ mādabit illi vt cōferat vel pn̄tet. immo plus dicit ꝙ ſi qͥsrenūciauit ī manibus eius ad quē ꝑtinet reciꝑe reſignatōem poterit is ad quē ſpectat collatio vel pn̄tatio ſine alia ſnīa ꝯferre vel pn̄tare. qꝛ vt ſupͣ dictū ē ille ꝑ reſignationē ꝑdidit omne ius quod habuit. Et idē dicūtquidā faciendū ẜm eum qn̄ ad mandatū ep̄i clerici ꝯtēnūt ꝓmoueri ad ordines. ſupͣ de elec. cū ī cūctis. §. inferiora. ⁊ de eta. ⁊ quali. c. queris. alijs tn̄ ⁊ forte meliꝰ ẜmeū videt̉ ꝙ ī hoc ꝓximo caſu ſit neceſſaria ſnīa priuationis cū p̄dicti nō faciendo ſe ꝓmoueri nō ſint priuati ſꝫpriuādi. ⁊ ſic cū adhuc ius retineāt neceſſaria ē priꝰ ſentētia priuatōis. ⁊ ita vident̉ innuere iura p̄dicta. ſecusaūt ī primo caſu .ſ. poſt renūciatōem. Et idē ẜm Inno.ī om̄ibus alijs vbi ius ꝑdidit ille qͥ poſſidebat bn̄ficiuꝫvt liceat ep̄o illud cōferre. ⁊ poſſeſſionē ei auferre ſinealia cauſe cognitōe. qꝛ exequit̉ officiū ſuū. hoc vltimuꝫplacet Io. an. sͣ. e. ꝓxi. reſpectu collatōis ſꝫ nō reſpectupoſſeſſionis. vt in. c. licet epūs. de p̄ben. li. vj. quaſi velitdice̓ ꝙ licet collatō poſſit fieri abſqꝫ alia cāe cognitiōeqn̄ poſſidēs bn̄ficiū ꝑdidit ius ſuū. quod ī eo hēbat poſleſſorio tn̄ nō pōt auferri ſine cāe cognitiōe. vt. d. c. licꝫep̄s. ⁊ intelligit ī hoc vltimo caſu nō aūt qn̄ renūciauit.de hoc remittit ad notata ꝑ eum in. c. iij. de offi. ordi. lib.vj. ſꝫ ſaluādo Inno. dico ſic ꝙ vbicūqꝫ eſſet notoriumquē eſſe priuatū bn̄ficio et nullū ius ſibi compete̓t tuncem̄ ſine alia cauſe cognitōe pōt ſibi auferri poſſeſſio. ſimile ī renūciāte bn̄ficio ī manibus illius ad quē ſpectatreciꝑe vt hic. Et ꝓ hoc allego tex. optimū in. c. quoniā.de fil̓. p̄ſby. Idē ſi ſnīa priuatiua lata eſt vel declaratiua. quia exquo tunc fuit cognitum de cauſa nō ē neceſſe vt adhibeat̉ alia cognitō vel citatō in executiōe ſeuapprehēſione poſſeſſionis. vt noͣ. Io. an̄. poſt alios in dicto. c. iij. de offi. ord̓. li. vj. facit qd̓ noͣ. Inno. ī. c. cuꝫ ſuꝑde re iud̓. Si aūt poſſet ſibi ius cōpete̓. vtputa licꝫ ꝑ receptionē ſecūdi bn̄ficij curati vacet primū ip̄o iure. vt īc. de multa. de p̄ben. tamē qꝛ poſſet ſibi aliquod ius cōpetere. forte em̄ habuit diſpēſatōem. tunc em̄ licꝫ collatio poſſet fieri eo nō vocato. quia ꝑ hoc nō fit ꝑiudicium poſſeſſori. tamē poſſeſſio nō auferetur ſine citation. ⁊ ita loquitur. c. licet epūs. p̄all̓. Cōcludo igitur ꝙͣvbicūqꝫ poſſet poſſeſſori aliqua defenſio cōpetere circa retētōem poſſeſſionis ſemꝑ eſt citandus anteqͣꝫ ſpōlietur. vt in. d. c. licet. al̓s nulla fieret citatō. vt hic ⁊ i. d̓c. quoniam. ſimile quod dicimus an in notorio requiratur citatō. quia ſi certū eſt defenſionē nō cōpetere nō fiet citatō. vt optime ꝓbatur ī. c. cum olim. de re iudic̄. etibi dico. facit tex. ⁊ qd̓ noͣ. ibi Bar. in. l. ij. ff. de admi. re.ad ci. ꝑti. parti autē aūt illi cui facta eſt collatō nō licetpoſſeſſorē eijcere ꝓpria auctoritate ẜm Hoſt. ⁊ Io. an.ſupra. c. ꝓxi. Et ita ſentit Inno. ī. c. dilectus. ij. de p̄bē.ſicut nec illi licet ꝓ quo lata eſt ſnīa. vt noͣ. Inno. in. c.cum nr̄is. de cōceſ. ꝑbē. ⁊ noͣ. ī. l. ſi quis ī tantā. C. vn̄ vifacit. l. nō ē ſingul̓. ff. de re. iur̄. ⁊ qd̓ no. ī. l. iij. C. de pigAn aūt liceat collatori citra ep̄m poſt renūciatōeꝫ legitime factā. vel poſt priuatiōꝫ vel ꝑ ſnīam iuris auferreilli poſſeſſionē ſeu poſſeſſorē citare vt cōpareat corameo ad allegandum. quare nō debeat poſſeſſione ſpoliari. Inno. ⁊ Io. an. expreſſe nō tangunt. ſed do. An. ſupra. c. ꝓxi. videtur velle ꝙ ſic. ſed attribuit illud dictūInno. hic. ſed certe Inn. nō loquitur in inferiorē citraep̄m cum dicit de auferēda poſſeſſiōe ſed de ep̄o. vndedico ſic ꝙ aut querit̉ nūquid inferior ep̄o poſſit cōferre poſt priuatōem factā ab hoīe vel a iure? ⁊ dicenduꝫꝙ ſic ſine alia licētia. qꝛ hoc habet a iure. ⁊ tenet̉ hoc fa-