De reſti. ſpolia.

qn̄ renūciatio fuiſſet facta etiam poſt ſpoliationē ī manibus ſuꝑioris. tum quia illa preſumitur ſpontanea.ar. in. l. non eſt veriſimile. ff. qd̓ metꝰ caū. ⁊ eoꝝ que no.glo. in. l. trāſactiōeꝫ. C. de tranſ. tum quia exquo cōſtatnon hr̄e ius in ꝓprietate non dꝫ ſibi reſtitui bn̄ficiū. lꝫgͦ renūciatio talis non referat̉ ad poſſeſſionē quam nōhabebat ⁊ ideo poſſit agere ꝓ dānis ⁊ intereſſe tūc illatis non tn̄ debet fieri bn̄ficij reſtitutio ꝑ ſupͣdictā rationē. vn̄ ī hoc. c. non pōderat̉ interuētus ſuꝑioris ſic̄jͣ. in. c. ꝓxi. qn̄ autē fit renūciatio bn̄ficij in manibꝰ nonſuꝑioris nō ꝑdit̉ ius qd̓ habebat ī bn̄ficio īmo tal̓ renūciatio nō tenet. iuxta no. ꝑ doc. in. c. quod in dubijs. derenū. nec etiam ſuꝑior poſſet hoc caſu in odiū renūciātis illā renūciatōnē hr̄e ratam. ꝑ. c. qd̓ in dubijs. qꝛ illd̓c. loquit̉ qn̄ ſponte in manu laicali ſꝫ in caſu nr̄o nō apparet qd̓ in manu laicali. Itē exquo facta fuit poſt ſpōliatione p̄ſumit̉ nō ſpōtanea. vt no. in tex. iō ad nihilūvalet illa renūciatio nec quo ad ꝓprietatē nec quo adpoſſeſſionē merito tal̓ exceptio n̄ debuit admitti. Et ꝑhoc dico Io. an̄. poſt Gof. hic nō bn̄ dicere inqͣꝫtū dicit ꝙ lꝫ iſta renūciatio nō p̄iudicat renūcianti quo adpoſſeſſorium preiudicat tamē quo ad petitorium. perdictum. c. quod in dubijs. ⁊. jͣ. c. ꝓxi. hoc em̄ dictū uōꝓcedit quia aut interuenit cōſenſus ſuꝑioris ⁊ debetpreiudicare aut non interuenit ⁊ nō preiudicat ꝑ ſupͣdicta. Et hoc ſic intelligēdo habet̉ clare intellectꝰ huius. c. ⁊ ſe. Nam ibi renuciauit ī manibꝰ ſuꝑioris. ⁊ ſicꝑdidit ius ꝓpͥetatis ⁊ poſſeſſiōis. vt. sͣ. dixi merito habet tal̓ exceptio obſtare qꝛ potius ſe defendit ſuꝑ poſſeſſorio qͣꝫ referret queſtionē ſuꝑ ꝓprietate. Et ex hishabes lect. glolimitatā ſeu aliam lecturam magis claram ⁊ iuri ꝯſonam. ⁊ ꝓ hoc intellectu facit notabile dictum Lapi all̓. xxv. vbi dicit ꝙ ſi qͥs an̄qͣꝫ ſpoliareturꝯſtituit ꝓcuratorē ad renūciāduꝫ qͥ renuciauit pꝰ ſpōliationē ꝙ agēti poſſeſſorio ꝓ tali ſpoliatōne obſtabitexceptio renuciatōis qꝛ p̄ſumit̉ volūtarie renūciaſſe. ⁊ſic ceſſat rō huius. c. Itē qꝛ renūciatio trahit̉ ad poſſeſſionem habito reſpectu ad mētem renūciantis. cōſtituēdo em̄ ꝓcuratorē ad renūciandū voluit etiā habere poſſeſſionē ꝓ derelicta ſecuta renūciatōne. vnderenūciatio quo ad iſtum effectum trahit̉ ad diem conſtitutionis cum hoc depēdeat a nuda volūtate. ar. in. l.paulus. ff. de acqui. here. do. an. nitit̉ hic dare aliuꝫ intellectū vltra glo. dicit em̄ ꝙ lꝫ intellectus glo. poſſitſuſtētari tn̄ lr̄a iſta aſſignat aliam rōnem vicꝫ ꝙ illa exceptio non ē veriſil̓is qm̄ p̄ſumit̉ inuolūtaria hec renūciatio exquo ē facta poſt ſpōliationē. qͣſi p̄ſumat̉ inuoluntaria ⁊ cauſata a defectu ſpei poſſeſſionis recuꝑande exquo dabitur ꝓ regula ẜm eum. ⁊ habebit hͦ poſſeſſorium aliud pͥuilegiū ꝙ vbicūqꝫ cōtra agētem poſſeſſorio opponit̉ aliqua exceptio nō veriſimil̓ etiaꝫ dato ꝙ ꝯcludat ad poſſeſſoriū vbi multe ſunt p̄ſumptiones ꝯͣ eam repellet̉ opponēs ⁊ nō admittet̉ exceptō niſi tali caſu ꝯcludat̉ ꝙ habeat in ſe veriſimilitudineꝫ hͨſunt ꝟba ſua. Et qͣꝫqͣꝫ hec lectu. pͥma frōte videat̉ notabilis ⁊ demulcere aures tn̄ ſi bn̄ cōſideret̉ nō ꝓceditde iure. primo em̄ ſentit ꝙ ſiquis renūciauit bn̄ficio ꝓpter defectum ſpei poſſeſſiōis cōſequēdē ꝙ poſſit agere poſſeſſorio ⁊ reſtituet̉ ſibi bn̄ficiū qd̓ ſatis ē falſumꝑ ea que. sͣ. dixi. nullibi em̄ ꝓbat̉ ꝙ tal̓ defectus ſpei exquo alia ſolēnia interueniūt habeat impedire vires renūciationis īmo potius ꝓbat̉ ꝯͣriū ſeu oppoſitū. vt. sͣ.dixi. Et deſtituto titulo bn̄ficij ex quo cōſtat non ē reſtituēda bn̄ficij ipſius poſſeſſio ꝑ ſupradicta. Item exalio impugnat̉ ex eo ꝙ ſentit ꝙ renuciatio poſt ſpoliationē ſi ſpōtanee eēt facta ꝯcluderet ad poſſeſſioneꝫ. ⁊ꝙ hͦ repellit̉ nō qꝛ n̄ cōcernit poſſeſſoriū ſꝫ qꝛ n̄ ē veriſimile ⁊cͣ. Certe hoc ē falſum ꝑ ea q̄ plene dixi poſt glo.non em̄ poteſt referri ad poſſeſſionē quam non habebat niſi in caſu ꝑ me ſuperius dicto. Iſtud non proce-

dit inqͣꝫtū dicit ꝙ poſſeſſorium habebit hic aliud priuile giū qꝛ exceptio nō ē veriſimilis ⁊cͣ ¶ Dico eniꝫ ꝙhoc caſu non ē ſpāle in poſſeſſorio īmo idem ē in petitorio vt exceptio non veriſimilis etiam ſi cōcluderet ſieſſet vera nō debeat admitti niſi p̄cedat aliqualis cauſe cognitio ad obfuſcandam illā p̄ſumptionē nō veriſimilitudinis. vt in. c. qꝛ veriſimile. de p̄ſumptōibꝰ. ⁊. l.nō eſt veriſil̓e. ff. qd̓ me. ca. ⁊ quod ibi no. ⁊. c. ſuꝑ hocde renū. ⁊ ẜm qualitatē nō veriſil̓itudinis exigētur p̄ſumptiones purgatiue. ar. in. l. iij. ff. de teſti. Et ſi dicastex. h̓ ſolum pōderat non veriſil̓e ꝙ ſpōte ⁊cͣ. dico ꝙ hͦiō pōderat̉ ad ꝯcludēdum ꝙ talis renūciatio nō ſpontanee facta non ꝯcludat defectum ꝓprietatis etiā quoad ip̄m renunciantem ⁊ eius intētionē. vel ꝙ ſuperiorpoſſit illam hr̄e ex poſtfacto ratam. Iuxta materiaꝫ. c.qd̓ in dubijs. ⁊ vt. sͣ. plene dixi. ¶ Glo. vltima q̄rit ⁊ſo. ſatis clara ē. ſꝫ inqͣꝫtū in fi. dicit ꝙ ẜm canones poſſit agi ꝑpetuo. vt in. c. reintegranda. iij. q. j. dic meliusꝙ in hoc nulla eſt dr̄ia inter canones et leges. qꝛ legesdant annū qn̄ agitur interdicto qꝛ ē actio p̄toria vt inſti. de tēpo. ⁊ ꝑpe. ac. in prin. ⁊. l. in honorarijs. ff. d̓ act.⁊ obli. ſꝫ. c. reintegrāda. loquit̉ quādo agit̉ ꝯditōe ip̄icanonis ⁊ ſic nō agitur actione pretoria. ⁊ hͦ voluerūthic dicere Io. an. ⁊ Goff. dicētes finem glo. ꝓcedere incōditione ex ip̄o canone ¶ Nūc expeditis glo. formovnam oppoſitionē ꝓ intellectu litere. videtur enim ꝙpapa male fecit grauādo iſtum clericum ſuꝑfluis probationibꝰ cōtra. c. ſicut. de ꝓba. ⁊. l. hec ſtipulatio. §. diuus. ff. vt le. ⁊ no. ca. exquo em̄ iſte ꝓbauit ſpoliationēfactam poſt renūciationē ad quod papa mandat īteꝝrecipi teſtes ſuꝑ ſpoliatione. vt hic in fi. dicit̉. So. dicunt quidam vt refert Inno. ꝙ pͥmo dꝫ fieri inquiſitōſuꝑ ſpoliatione de plano puta ꝑ famā. ⁊ ꝑ hāc ſemiplenam ꝓbationē repellent̉ ꝓbationes aduerſarij ſuperſpōtanea renunciatione. Et poſtea dꝫ fieri plena ꝓbatio ſuꝑ ſpoliatōe ꝑ agētem poſſeſſorio ad effectū cōſequēdē reſtitutōnis ⁊ ita loquit̉ finis. c. hec ſo. non placet Inno. qꝛ fama non videt̉ ita potēs vt auferat legitimā exceptōem quod no. Alij dicunt ⁊ melius ẜm Innocen̄. ꝙ pͥmo debet inqͥri an eēt ſpoliatus qn̄ reſignauit .i. an tunc eſſet in poſſeſſionē vn̄ fit pͥncipaliter ſuꝑpoſſeſſione qꝛ ſi nō erat in poſſeſſione non p̄ſumit̉ ſpōtanea et poſtea recipiūtur ꝓbationes ſuꝑ violētia. etſic ad aliū effectū. ſꝫ hec ſolutio non ſatiſfacit cōtrarioqꝛ exquo ꝓbat̉ eū ſpoliatū tꝑe renūciationis videbat̉ꝙ talis ꝓbatio deberet ſufficere. Io. an̄. ſo. aliter ⁊ melius ꝙ hec replicatio ꝓbata .ſ. ꝙ renunciauit pꝰ ſpoliationē repellit excipiētem. ⁊ hoc ſatis ē replicāti ſicutde exceptōe dicit̉ in. c. ij. de or. cog. vt habeat repellereagētem non aūt vt conſequat̉ reſtitutionē. ſꝫ ſi poſteavult conſequi reſtitutioneꝫ ꝓbauit ſe ſpoliatum qꝛ adaliū finē fuit facta pͥma ꝓbatio ⁊ ad aliū ſcd̓a. ſimile. jͣ.de teſti. c. veniens. .ij. quod bn̄ nō. ⁊ ſatis placet hec ſolutio. fit em̄ pͥma ꝓbatio ī iudicio ſummario ad excludendam exceptōem qua excluſa debet fieri in iudicioplenario ad reſtitutionē conſequēdam. ſimile dixi ī. c.ſi clericus laicum. de foro compe. ¶ Quero vltimo ꝓdeclaratione materie vidimus. sͣ. an ⁊ quādo renūciatio ob. agenti poſſeſſorio qͥd ſi factum fuit pactuꝫ ipſiſpoliatori de non agendo poſſeſſorio nunquid obſtettalis exceptio agenti poſſeſſorio: vide gloſ. no. in. e. exinſinuatione. de ꝓcura. que tenet ꝙ ſic. Idem tꝫ Inn.in. c. ſuꝑ hoc. de renunci. ꝓ hoc adducit. l. ſi vnꝰ. §. pacta. ff. de pactis. ⁊ ibi eſt bonus tex. Et intellige qn̄ fuitfactum poſt ſpoliationē ſecus ſi an̄. qꝛ tūc daret maͣmdelinquēdi ⁊ dolus futurus remitti nō pōt vt. d. §. pacta. ⁊. l. j. ff. depoſiti. ⁊ qd̓ no. in. c. quēadmodū. jͣ. d̓ iureiurā. Idē ſentiūt do. de ro. deci. cccxciij. al̓s. cccxcviij.vbi dicunt ꝙ contra agentem poſſeſſorio admittiturexceptio iuramenti de non moleſtando poſſeſſorem.