De ordi. cogni.
hereditatis tanqͣꝫ acceſſoria ꝓpter qd̓ cōcludit tutiꝰ libellū offerri ar. h̓ ⁊ ī. c. j. de lib. od. Spe. in ſcd̓a ꝑte d̓ ordi. cogni. recitathas opi. ſed nō eligit Do. an. videturplacere hec opi. ꝯtraria cū hͨ queſtio incidēs ſapiat naͣturaꝫ qͦdāmodo actionis iō debet tractari vt actio qd̓intelligo niſi in caſibꝰ dicte cle. diſpendioſā. In illis eīeſſet modica dubitatio. Ego ꝟo cōſidero ꝙ lꝫ iſta eſſꝫqueſtio incidens ſuꝑ ꝑemptorio corā iudice ſecl̓ari tn̄corā eccleſiaſtico videt̉ principalis ⁊ expediēda nō tanqͣꝫ ꝑemptoria exceptio ſꝫ vt principalis. hͦ ptꝫ qꝛ hͦ caſu ꝑ eccleſiaſticū neceſſario eſt ꝓnunciandū ſuꝑ ea dūtaxat vbi ꝑ ſecularē corā qͦ veniſſet incidenter nō fuiſſet ꝓnunciandū ſꝫ tm̄ ſuꝑ principali. vt in. c. j. ⁊ qd̓ ibino. sͣ. eo. ⁊ exqͦ ē ꝓnūciandū gͦ ⁊ libellus offerendus cūiuxta formā libelli ſit ſnīa ferenda. vt in. c. lꝫ heli. de ſymo. de ꝯteſtatōe ꝟo litis ſatis eque p̄t dici ꝙ ſit fiendapartibꝰ pn̄tibꝰ. ſꝫ altera abſente ꝑ cōtumatia ſecus cuꝫin veritate iſta tractet̉ ad finē deciſionis alterius. ⁊ ſuꝑprincipali cā lis fuit cōteſtata corā prīo iudice. ar. opt.in ſil̓i in iudice appellatōnis. vt in. c. ꝑ tuas. jͣ. de appel. ⁊qd̓ ibi no. facit. c. interpoſita. sͣ. eo.¶ Agens int̓Uper ſpoliatōe. qicto vn̄ vinō recōuenit̉ niſi de alia ſpoliatōe de qͣ etiā excipi pōt ꝯtra eū. h. d. ẜm Io. an. Uel ſūma ſic ⁊ latiꝰ etclarius. Agens poſſeſſorio recuperāde nō tenet̉ an̄ reſtitutione ſuis ſpoliatoribꝰ niſi ſuꝑ queſtione ſpoliatōnis rn̄dere. pōt tn̄ ab agendo repelli ꝑ exceptōem ſpōliatōnis. h. d. diuidit̉. Nā primo dicit qͥd iuris cū agēspoſſeſſorio recōuenit̉? Scd̓o qͥd iuris cū ꝯtra eū excipit̉? ibi ꝙͣꝙͣ. Prima ſubdiuidit. Nā primo ponit dem̄exceptōneꝫ interſerens. Scd̓o ſubmittit rōnē dicti. ibiꝙͣꝙͣ. ¶ No. prīo duo priuilegia īdulta ſpoliato. Primū vt nō poſſit recōueniri petēdo reſtitutōeꝫ niſi ſuꝑalia queſtione ꝑiter priuilegiata. Scd̓m vt ſuū ſpoliatorē ꝯtra eū agentē poſſit repellere ꝑ viā exceptōnis.Ex quo primo infert̉ ꝙ eadē ſpoliatō pōt deduci dupliciter videlicet ꝑ viā actōnis ⁊ ꝑ viā exceptōis. Primo mō deducta nō repellit aliā actōnē ꝑit̓ priuilegiatā ſed ſil̓ tractat̉. Scd̓o mō ſic ⁊ hͦ iō qꝛ exceptio eſt fauorabilior qͣꝫ actio. vt. l. fauorabiliores. ff. de reg. iur̄. etc. ex lr̄is. de proba. Itē qꝛ ꝓpriū exceptionis eſt repellere iō oꝑat̉ ẜm naturā ſuā. ꝓpriū ꝟo actōis eſt cōſeqͥ iōrepellēdo recōuētōeꝫ oꝑat̉ ſuꝑnaturalit̓ vigore pͥuilegij. vt h̓ ꝓbat̉ in. c. ij. sͣ. eo. ſatis gͦ ē ꝙ repllat aliā actione nō ſic priuilegiatam. ¶ Et ex hͦ ⁊ ex tex. no. aliud ꝙpriuilegiatus nō vtit̉ priuilegio ſuo ꝯtra parit̉ priuilegiatū qd̓ intellige qn̄ quilibet ē priuilegiatus r̄ſpectueiuſdē cāe que agitat̉ vt h̓. nam vterqꝫ eſt hic ſpoliatus. vnius gͦ actio nō debet repelli ꝑ ſpoliatōeꝫ altericū ⁊ ip̄e fuerat ſpoliatus. ſecus dic vbi ſūt priuilegiatiin genere ſeu nō reſpectu eiuſdē cāe. vt ptꝫ in. l. fi. ff. exqui. cau. ma. vbi abſens cā reipu. reſtituitur aduerſꝰ abſentē ꝑiter cā reipu. qꝛ nō eſt priuilegiatus in hac cauſa niſi leſus ſil̓e ī p̄ſcriptōe ꝯtra eccl̓iaꝫ priuilegiatā. vtnō currat p̄ſcriptio niſi quadragenaria. eccleſia em̄ p̄ſcribēs ꝯtra eccl̓iaꝫ nō facit ceſſare illud priuilegiū. vtjͣ. de p̄ſcpͥ. qͣſi ꝑ totū. qꝛ ſola ē priuilegiata eccleſia ꝯtraquā p̄ſcribit̉ ⁊ idē dic in ſil̓ibꝰ. ⁊ de hͦ ꝑ Bar. in aucͣ. qͣsactōnes. C. de ſacroſan. eccle. vbi plene ꝑ eū. ⁊ vide adp̄dicta bo. tex. in aucͣt. de ſan. ep̄i. §. ſed hic d̓ pn̄ti. ⁊ qd̓no. in. c. in pn̄tia. de ꝓba. in gl. vlti. ¶ No. ſcd̓o ibi ſpoliatoribꝰ ⁊cͣ. ꝙ ſpoliatus ſolū eſt priuilegiatus reſpectuſpoliatoꝝ vt ante cōtentionē de ꝓprietate reſtituat̉. ſecus aūt videt̉ reſpectu tercij cōparētis ꝓ intereſſe ſuoar. in. l. bona fides. ff. de poſ. ⁊ vide qd̓ no. in. c. ij. sͣ. eo.⁊ latius dicā in. c. in lr̄is. jͣ. d̓ reſti. ſpo. ¶ No. tercio ibiante reſtitutionē ⁊cͣ. ꝙ priuilegiū tributū ſpoliato vta ſuo ſpoliatore nō poſſit recōueniri durat vſqꝫ ad reſtitutōem ⁊ ſic nō tollit̉ ꝑ ſnīaꝫ latā in poſſeſſorio. Ex
quo infertur ꝙ agēs actiōe iudicati ſuꝑ poſſeſſorio cōſequit̉ priuilegiū huiꝰ. c. vt nō teneat̉ rn̄dere ante r̄ſtitutionē facti qd̓ etiam tenet Spe. in ti. de recōuentiōe§. ij. ver. quid ſi cōuenio. ⁊ ſe. facit qꝛ ſubeſt eadē rō p̄ſententiā que ante ne nudi cōtendamꝰ ⁊ inermes. vt inc. frequēs. de reſti. ſpo. li. vj. ⁊. ij. q. ij. ꝑ totū. dic etiā oꝑtere vt fiat plenaria reſtitutio ⁊ ſic vt priꝰ reſtaurenturfructus ⁊ expenſe. vt in. c. accedēs. el. ij. in fi. sͣ. vt lit. noncōteſta. vbi dixi. ⁊ vide qd̓ no. in cle. vna de cā poſſeſſ. ⁊ꝓpri. An aūt iſta duo priuilegia ſpoliati de qͥbꝰ in text.cōpetant ꝯtra agentem cōditione. c. ſepe. de reſti. ſpovel. c. reintegranda. iij. q. j. Io. Cal. h̓ ꝙ ſic. tu dic melius vt dixi in. c. ij. sͣ. eo. ¶ Uenio more ſolito ad glo. etop. contra tex. videt̉ em̄ ꝙ vna actio non repellat ſeuſuſpendat reliquā ſed debet ſuꝑ vtraqꝫ ꝓcedi ſicut ſuper duabꝰ mutuis petitionibꝰ iuxta regulam qui prioragit ⁊cͣ. sͣ. eo. c. ij. So. ordinādo glo. quandoqꝫ ꝓp onūtur a diuerſis due queſtiones poſſeſſorie quādoqꝫ petitorie quandoqꝫ actor proponit petitoriū reus poſſeſſoriū ⁊ hͦ dupl̓r. qn̄qꝫ reus proponit poſſeſſoriū ſuꝑdiuerſa re qn̄qꝫ ſuꝑ eadē qn̄qꝫ ecōtra actor proponitpoſſeſſoriū reus petitoriū. Primo caſu qn̄ ambe ſuntpoſſeſſorie vna non ſuſpendit aliam quia ambe ſuntpariter pͥuilegiate vt h̓. ⁊ habet locuꝫ regula. c. ij. sͣ. eo.Ideꝫ ⁊ fortius qn̄ ambe ſunt petitorie. vt in. c. j. ⁊. ij. demu. peti. niſi vna ſit preiudicialis ad aliā de quo dicendum vt no. sͣ. c. ꝓxi. Scd̓o caſu quando actor ꝓponitpetitoriū ⁊ reus poſſeſſoriū cōclude ꝙ aut ſuꝑ diuerſare aūt ſuꝑ eadē. Primo caſu aduerte ad modū ꝓponēdi aut deducit̉ poſſeſſoriū per viā actōnis ⁊ nō ſuſpendit iudiciū prius intentatū ſed ꝓcedit ſicut ſuꝑ duabꝰpetitōibꝰ mutuis. vt ꝓbat̉ in. d. c. ij. aut per viam exceptionis ⁊ ea probata ſuſpenditur primū iudicium nontamē ꝓ hoc conſequit̉ reſtitutōem. vt in. d. c. ij. ⁊ iō vide cōſilium glo. an expediat reo prius habere reꝫ actoris ⁊ tunc excipiat. an potius rē ſuā ⁊ deducat̉ ꝑ viamactōnis qꝛ ea probata conſequit̉ reſtitutionē. ſi ꝟo ꝓponit ſuꝑ eadē re poſſeſſoriū tunc ſemꝑ ē vtilius deducere illud ꝑ viam actōnis qꝛ hoc caſu actio habet vimactōnis ⁊ poſſeſſionis ⁊ exceptōnis. nā repellit actoreꝫab actione ſua ⁊ ꝯſequit̉ reſtitutionē ꝓbata ſpoliatioue. vt in. c. ex cōqueſtione. jͣ. de reſti. ſpo. ⁊ ibi videbitisrationē diuerſitatis. ⁊ vide ſil̓em glo. huic. c. ij. q. ij. c. j.Ultimo caſu qn̄ actor ꝓponit poſſeſſoriū ⁊ reus petitorium habet locū iſte tex. vt reus non ſit audiendus ſiueſuꝑ eadē re ſiue ſuꝑ diuerſa vt h̓ ⁊ hͦ habet actio poſſeſſoria nō ex natura ſua qꝛ natura actionis eſt ꝯſequinon repellere. vt in. c. ij. sͣ. eo. ſꝫ ex priuilegio ⁊ ſic ſuꝑnaturaliter ne cogat̉ litigare ſpoliatus ⁊ hͦ in effectuvult iſta glo. vſqꝫ ad ver. itē r̄cōpēſatio ¶. Sed ꝓ declaratōe hꝰ ꝑtis glo. ⁊ tex. q̄ro nūqͥd actor ꝓponēs poſſeſſorium habeat neceſſe exciꝑe ꝯtra reū recōuenientēeū ſuꝑ ꝓprietate illius rei vel alterius: quidaꝫ ꝙ ſic al̓steneret iudiciū ſuꝑ recōuentōne maxime cū iudex ē ordinarius vtriuſqꝫ. facit. c. j. de reſti. ſpoli. quiſqꝫ em̄ pōtrenūciare priuilegio ſuo de regula. ad apl̓icaꝫ. ⁊. l. ſiqͥsin cōſcribendo. C. de pact. ſed Inno. Hoſti. ⁊ Io. an. ⁊cōiter doc. tenēt oppoſitū dicētes ꝙ opponens interdictū corā ordinario vel delegato cōueniri vel recōueniri nō poſſit d̓ re pecuniaria nec ē neceſſe ꝙ obijciat ſpōliationis exceptōnem ſed ſufficit ſi dicat non ē audiendus in hac cōuentōne ⁊ recōuentōe qꝛ in hoc priuilegiatus ſum qꝛ ꝓpoſui interdictū reſtitutoriū. ⁊ ꝓ hoc litera ibi reſtitutionis petitio nō dixit ſpoliatōnis exceptio vt ibi intentans non dicit opponens. Non ob. ſicdicat̉ ꝙ ex ſolo facto meo impediam te agere et forteiniuſte quia falſe dico me ſpoliatum prouocādo te adiudicium. nam huic malicie poterit obuiari ẜm Inno.videlicet vt p̄figatur terminus agenti vel petenti reſtitutionē infra quē ſi nō ꝓbauerit qd̓ intendit extunc ꝓ