De ordi. cogniti.

cularis cognoſcere qn̄ cōſiſtit in facto ſepe forte iudicaret factu interueniſſe vbi forte non interuenit qꝛ vera ſolēnitas requiſita nō interuenit. qui em̄ cognoſcitde facto cognoſcit ſil̓ ⁊ pariter de legitimitate facti. etꝑ hͦ adduco tex. opti. in. c. ſi iudex laicus. de ſen. ex. li. vjvbi qō erat ſolū in facto an ille captus in facinorē eſſetclericus ⁊ ſic an fuiſſet ordinatus ⁊ tn̄ nō cognoſcit laicus incidenter tn̄ Bar. tenuit oppoſitū in multis locisvt. sͣ. dixi. ⁊ do. An. ſequit̉ hic ⁊ in. c. cū ſit. Sed certe hͦoīno nō videt̉ ſimpl̓r verū ꝑ ſupradicta ⁊ ꝑ ea q̄ plenedixi in. d. c. cū ſit. ⁊ dic vt ibi dixi. ¶ Quero nunquidſit ſimpl̓r verū qd̓ p̄dixi ꝙ iudex eccl̓aſticus poſſit mittere hanc inhibitoriā ſeculari ſine alia cāe cognitione?Lapus in dicta all̓. lxiij. cōcludit ꝙ ſic. lꝫ em̄ ẜm eū inalijs inhibitorijs exigat̉ cāe cognitio vt in aucͣ. in medio li. ſa. iu. §. j. coll̓. iiij. ⁊ de ap. c. nō ſolū. et. c. romana.li. vj. hec tn̄ pōt mitti ſine cāe cognitōe qꝛ ſtatim ꝙ qōp̄iudicialis mota eſt ſtatim ptꝫ hanc inhibitoriam fieripoſſe ⁊ debere fieri qꝛ ex eius pēdentia ſuſpēſa eſt iuriſdicio iudicis ſecularis a lege. vn̄ hec inhibitoria eſt potius quedā declaratio qͣꝫ ſit actus diſponēs ⁊ ſic nō exigit̉ citatio. ar. c. paſtoralis. de ap. ⁊ idē videt̉ ſētire Fe.conſi. ccxxj. vbi tenet ꝓceſſum eſſe nullū iudicis ſecularis etiā ſine inhibitoria qͣſi ſuſpenſio fiat a lege. ar. c. exhibita sͣ. de iudi. Duo ſunt hic examināda. pͥmū nūꝗdꝓceſſus ſit nullus abſqꝫ inhibitoria qͣſi ſuſpēſio: ſcd̓onūquid p̄t mitti inhibitoria abſqꝫ cognitōe cāe? ¶ Adpͥmū tenet do. An. ꝙ ſi nō opponat̉ tenet ꝓceſſus qꝛ iudex eſt ⁊ iudex remanet iō debꝫ iuriſditio infici ꝑ exceptōnis obiectū. Idē putat ſi opponat̉ ⁊ nō appellat̉ qꝛnō pōt hic notari cōtrarietas in iudice ꝓcedente exqͦſolū ſuꝑ principali ꝓcedit. ſecus dicit in terminis. c. exhibita. qꝛ ibi idē iudex ꝓcędit ſuꝑ emergēti ⁊ principali in qͦ notat̉ cōtrarietas. ¶ Ad ſcd̓m dicit dictū Lapiꝓcedere tenendo ꝙ pēdentia huius incidentis ſuſpēdat iuriſditionē ſꝫ ẜm eū ⁊ vt. sͣ. dixi nō ſuſpendit niſiopponat̉ ⁊ appellet̉. Ideo cōcludit ꝙ oppoſitōe factacorā iudice ſeculari poterit iudex eccl̓iaſticus qui pōteſſe informatus de pēdentia mittere hanc inhibitor iāabſqꝫ alia cāe cognitōe qꝛ aduerſarius nō poſſet cōtradicere nec de ſuo p̄iudicio tractat̉ qͣſi ſentiat ꝙ oppoſitōne nō facta nequit hanc inhibitoriā mittere abſqꝫcāe cognitōe. Hec dicta ex toto nō placent ꝑ ea q̄ ſtatim ſubijcio. vn̄ cōcludendo vtrūqꝫ ſic diſtinguerē ꝙaut qō piudicialis pͥmo ⁊ principal̓r tractat̉ corā eccleſiaſtico ⁊ poſtea inchoat̉ qō depēdēs vel inchoari ſpectat̉ corā iudice ſeculari incidēter ꝓponit̉ cā incidenset ſic cōprehēdendo vtrāqꝫ lec. huius. c. pͥmo caſu ꝓceſſus tenebit corā ſeculari nō p̄cedēte inhibitoria ſeuappellatōe qꝛ h̓ tm̄ ꝑuertit̉ ordo cāe ad cās nō aūt cāead ſeipſaꝫ qꝛ pͥus deberet tractari p̄iudicialis ideo nōvitiat̉ ꝓceſſus ſine appellatiōe. vt. l. j. C. de ap. ⁊ qd̓ ibino. ⁊ in. l. ꝓlatā. C de ſen. ⁊ hͦ aperte tꝫ Bart. in iſtis p̄iudicialibꝰ. in. l. ſed ſi an̄. ff. de excep. pall̓. in fi. ſentit gl.in. l. ſi mancipium. §. cōi diui. ff. de euic. ⁊ optime fa. iſtetex. ibi fueris requiſitus ⁊cͣ. ſecus vbi ꝑuertit̉ ordo cāead ſeipſam ita loquit̉. l. ꝓlatā. ⁊. c. exhibita de iudi. decuius intellectu dicendū eſt vt ibi dixi. ⁊ hͦ caſu ad petitioneꝫ partis poterit admitti inhibitoria iuſtificata tn̄exprimēdo cām inhibitōis. habet em̄ vim cuiuſdā citationis iudicialis in qua fienda nō requirit̉ cāe cognitōſaltē magna ⁊ cōiter fit pͥma citatio abſqꝫ alia requiſitione ⁊ cognitōe. vt no. Inno. in. c. qm̄ cōtra. de ꝓbat.¶ Scd̓o caſu qn̄ incidit hec cā p̄iudicialis corā ſeculari de inhibitoria fienda. dic vt dixi. sͣ. dico tn̄ ꝙ hoc caſu ⁊ p̄cedenti vbi immineret peccatū poſſꝫ iudex ex officio ſuo eam facere abſqꝫ alia requiſitōe puta qꝛ agit̉an̄ inſtr̄m ſit vſurariū ⁊ coram iudice ſeculari petit̉ executio illius inſtr̄i. nam in iſtis cōcernentibꝰ periculuꝫanime pōt iudex ꝓcedere abſqꝫ alia requiſitōe. vt no.

Innoc̄. in. c. ad noſtrā. ij. de iureiur. An aūt valeat ꝓceſſus? cōcludo ꝙ citra inhibitoriā ſeu appellationē valet qꝛ fit ſuꝑ principali ⁊ ſuꝑ ꝑemptoria ſicut valeretſi fieret ⁊ examinaret corā eo vt. sͣ. dixi. ſed ſnīa nō valebit qꝛ eſt lata a minus inſtructo ⁊ cōtra ordinē iudiciorum nō em̄ ꝓpoſita exceptōne ꝑemptoria debet ferriſnīa ſuꝑ principali nō diſcuſſa pͥus ꝑemptoria. vt in. c.j. de or. cog. vn̄ vt dixi eſt lata ⁊ cōtra ordinē iuris et anō plene inſtructo in cā iuxta no. in. c. cum ex lr̄is. de reſti. in integ. ⁊. l. cum ꝓlatis. ff. de re iudi. ⁊ in. c. cum bertoldus. de re iudi. ⁊ hͦ videt̉ ipſa veritas. ¶ Sed iuxta.p̄dicta q̄ro pone ꝙ iudex eccl̓iaſticus qui fecit inhibitoriā ꝓnunciauit ſuꝑ incidenti ſeu p̄iudiciali qōne. puta ꝙ inſtr̄m nō eſt vſurariū vel ꝙ actor eſt legitimus ⁊reuocauit inhibitoriā ſuā dando ptātem ſeculari vt ꝓcedat in cā ſicut quotidie fit ab hac ſnīa fuit appellatūet petit̉ ꝑ appellantē quatenꝰ iudex a quo debeat mittere inhibitoriā nouā iudicij vt pēdente appellatōe nōꝓcedat querit̉ nūquid poſſit? Fe. confi. xciij. cōcluditꝙ ſic qꝛ attentatū poſt ſnīam infra tp̄s datum ad appellandū venit retractandū ſicut attentatū poſt appellationē. vt in. c. nō ſolū de ap. li. vj. Itē reuocando inhibitoriā grauauit cum eſſet ſpēs appellatōis interponēdo ergo pōt ſuū grauamen reuocare. jͣ. de ap. c. cū ceſſante. ⁊. l. qd̓ iuſſit. ff. de re iudi. Nec obſtat ꝙ functuseſt officio ſuo ꝑ ſnīam qꝛ iſtud tendit in faciliorē exitūcāe appellatōis. ⁊ in dubio ipſe iudex ad quē hͦ debꝫ facere ergo pōt iſte iudex a quo. vt no. in. c. cū teneamurde ap. ⁊ in. c. ij. de ma. ꝯtrac. cōtra inter. ec. ce. vbi eſt bonus tex. cū gl. ⁊ in. c. qua frōte. ⁊ qd̓ ibi no. de ap. ⁊ hͦ teneas immo plus eſt qꝛ ſine alia inhihitoriā debet ſecularis vigore pͥme inhibitorie ſuꝑſedere qm̄ iſta reuocatio eſt extincta de pn̄ti ſeu ſaltē ſuſpenſa ꝑ appellatiōꝫremanet ergo pͥma inhibitio in ſuo robore. de iureiur.venientes. l. j. ff. ad turpil. ⁊. l. ij. ff. de pe. ⁊. ff. nil no. ap.pen. l. vna. §. integer. ⁊ quod no. glo. in. c. ſepe. jͣ. de apQuerit nūquid iudex ſecularis coraꝫ quo incidit qōſpūalis poſſit remittendo cām ſtatuere terminū iudicieccleſiaſtico infra quē debeat decidere qōnem illā incidentem? Inno. ſentit hic ꝙ nō. dicit em̄ ꝙ a papa velalio ſuꝑiore p̄figet̉ terminus certus infra que iudex eocleſiaſticus dꝫ decidere talē. q. et bn̄ loquit̉. ꝓ quo fac̄c. lator. jͣ. qui fi. ſint le. vbi talis terminꝰ fuit ſtatutus apapa. nā cū ſecularis ſit minor nō pōt p̄figere terminūſuꝑiori. ar. in. c. qualiter. de iudi. ⁊ de ap. ex inſinuatōepoterit tn̄ inſtare apud ſuꝑiorē eccleſiaſticū vt illi terminū imponat. ar. in. c. nullus. de iurepa. et in. d. c. lator¶ Ultimo q̄ro an in hac. q. p̄iudiciali tractanda corāiudice eccleſiaſtico ſit ſeruādus ordo iudiciarius ⁊ detur libellus ⁊ vt fiat cōteſt. ⁊cͣ. So. vt dixi iſta qō p̄iudicialis pōt fieri dupliciter coram iudice eccleſiaſtico.Primo ſi principaliter mouet̉ corā eo adhuc nō mota alia queſtione dependente corā ſeculari ⁊ tunc indubie illa eſt tractanda ẜm naturā ſuam. ſi em̄ eſt de caſibus cle. diſpēdioſam. de iudi. tunc tractabit̉ ẜm ꝙ ibidicit̉. ⁊ in cle. ſepe. de ver. ſig. al̓s tractabit̉ plene vt ibiptꝫ ꝑ locū a ſpali. Scd̓o pōt eſſe coraꝫ eccleſiaſtico qꝛincidit corā ſeculari ſed qꝛ ipſe non valebat cognoſcere fuit remiſſa ad eccleſiaſticū vt hic ẜm intellectū glo.⁊ tūc ſūt opi. vt no. in. c. lator. jͣ. qui fi. ſint le. naꝫ quidādicunt ꝙ ſicut ipſe ſecularis corā quo incidit cognoſceret ſine libelli oblatione ſi eſſꝫ capax huius articuliita debet facere eccleſiaſticus qui ſuccedit ī ipſiꝰ locū.hec opi. vult ꝙ eccleſiaſticus ꝓcedat ꝓ oīa ſicut ꝓcederet ille iudex ſi de hͦ cognoſceret. ⁊ hͨ opi. videt̉ placere Inn. in. d. c. lator. ꝓpter qd̓ dicit ibi Inno. ꝙ ſꝫ ſittutius libellū offerri ⁊ cōteſtationeꝫ fieri putat tn̄ ſinehis ꝓceſſum tenere. fatet̉ tn̄ quoſdā dicere p̄ciſe libellum offerendū. ꝓ quibꝰ facit ẜm Hoſt. ibi quia hec eſtqueſtio p̄iudicialis a qua vt principali pendet petitio