De ordi. cogniti.
cedetur in petitione alterius. jͣ. qui fi. ſint legi. lator. qd̓no. Nec ob. etiā ſi diceres hanc diuerſitate eē verbalēcū ſic ꝓponēs ꝙ nō eſt reus admittendus excipiat. dicꝙ īmo eſt magni effectus. nā ſi haberet de ſpoliatōe excipere tūc haberet ꝓbare exceptionē ſuā. vt in. c. ij. sͣ. e.⁊ poſtea haberet ꝓbare ſpoliatōeꝫ in vim actōis qd̓ nōeſt in hͦ mō ꝓponendi qꝛ tm̄ habet fidē facere ꝙ priꝰ intentauit poſſeſſoriū qd̓ adhuc pendet ⁊ hͦ defacili pōtꝓbari. Et ẜm iſta intelligo Inn. in. c. j. de mu. peti. vbidicit ꝙ ꝓponens poſſeſſoriū pōt recōueniri ſuꝑ ꝓprie.tate niſi excipiet ⁊ ſic dicit debere intelligij hͦ. c. ſufficitem̄ exciꝑe mō predicto. ⁊ ꝑ hunc tex. in ꝟbo audiēdus⁊ ꝑ illud dictū Inno. dico ꝙ ad impediēdā hanc recōuentōeꝫ oportet exciꝑe ſeu allegare hͦ priuilegiū anteqͣꝫ reus audiat̉ ⁊ ſic an̄ lit. cōteſt. poſtea aūt nō poteritactor exciꝑe cū iā fuit auditus. h̓ em̄ eſt exceptō dilatoria vt ſatis colligit̉ hic ⁊ no. ij. q. ij. c. j. ⁊ dixi in. c. ij. sͣ. eoScd̓o inqͣtū gl. dixit ꝙ ſi plꝰ expedit reo ꝯſequi rē ſuātūc ꝓponat ſpoliatōeꝫ directe ꝑ viā actionis. Hoſtiē.dicit ꝙ ſꝑ cautius eēt prius exciꝑe ⁊ poſtea agere. namꝓpbata ſpoliatōe ꝑ viā exceptōnis repellit recōueniēte vt h̓. ⁊. in. c. ij. sͣ. eo. eo repulſo poterit age̓ petēdo reſtitutōeꝫ. Io. an. dicit Hoſti. veꝝ dicere ſi aduerſariobmuteſceret qͣſi dicat ꝙ ille poterit etiaꝫ ſic exciꝑe vtjͣ. ſequit̉ in gl. ſꝫ dictū Hoſti. ꝓcedit ẜm Io. cal. ⁊. Io.de lig. qn̄ reus nō p̄tendit ſe ſpoliatū ⁊ ſic agit tm̄ petitorio qͦ caſu nō habet facultatē excipiēdi qꝛ iſtud ē priuilegiū poſſeſſorij. vt h̓ ⁊ in. c. ij. sͣ. e ¶ Quero ꝓſequēdo glo. ⁊ dimittēdo vnā qōnē int̓mediā q̄ meliꝰ cadit infine. sͣ. dictū eſt ꝙ ſi due queſtiones poſſeſſorie ꝓponūtur a diuerſis vna nō ſuſpēdit aliā. Iteꝫ dictū eſt ꝙ ſivna ſpoliatō deducit̉ ꝑ viā exceptōis ꝙ ſuſpendit̉ prima petitio etiā poſſeſſoria vt h̓ in fi. Sed ponamus ꝙego incepi agere ꝯͣ te poſſeſſorio ⁊ ſic deduxi ſpoliatione meā ꝑ viaꝫ actōnis? tu recōuenies me etiam poſſeſſorio forte ſuꝑ iſta re nūquid ego poſſū ſpoliatōeꝫ meam deducere ꝑ viā exceptōnis ad repellendū te cū iameā deduxerā ꝑ viā actōis? glo. no. h̓ ꝙ ſic qꝛ ad illd̓ nūcꝓponit̉. Et intellige glo. qꝛ nūc habebit ꝓbare ſpoliationē ꝑ viā exceptōis ad effectū repellēdi nec iſta ꝓbatio facit fidē cū directo petet reſtitutōnem qꝛ ad aliudnūc agit̉. vt in. c. veniens. de teſti. ⁊. l. cū querit̉. cuꝫ. l. ſe.ff. de excep. rei iudi. ¶ Sed q̄ro qd̓ ſi reus recōueniēsꝑiter excipiat de ſua ſpoliatōe ꝯtra actorē?: dicit glo. etbn̄ ꝙ eſt admittēdus ⁊ ſic actio ⁊ reconuentio remanebūt efficaces ⁊ bn̄ loquit̉ qꝛ nō ē qͥs audiēdus directoꝯtra ſpoliatū niſi prius reſtitutōeꝫ faciat. vt. d. c. ij. qͥcūqꝫ gͦ vult agere debet pͦ facere reſtitutōeꝫ exqͦ ex vtqꝫ ꝑte eſt ꝓbata ſpoliatio ꝑ viā exceptōis. dicit tn̄ glo.ꝙ ſi magis expediret reo agere ⁊ rē ſuā cōſequi vtile ēvt ꝓponat de ſua ſpoliatōe in modū replicatōnis qͥ reelidet exceptōnem replicatnōis actoris ⁊ ſic remanebitcōuentio ⁊ recōuentio efficax. Io. an. dicit hͦ dictuꝫ nōꝓcedere lꝫ fateat̉. Dama. hͦ tenere in queſtionibꝰ ſuisprima qōe huius ti. ⁊ Guil. in ſpe. de excep. §. fi. vbi pereū plene ⁊ Hoſt. h̓ eſt rō huiꝰ ẜm eū qꝛ excipiens nō debet repelli etiā ꝑ replicatōneꝫ excōicatiōis. vt in. c. dilecti. jͣ. de except. fortius ꝑ replicatōem ſpoliatōnis vt ind. c. dilecti. nā tunc demū r̄plicatio elidit exceptōeꝫ qn̄viciat exceptōem vt ſi excipis me excōīcatū replico meabſolutū vel appellaſſe ante ſnīam vel intolerabilē errorem expreſſum. vel ſi excipis de pacto de nō petendo replico furorē vel mētū tꝑe pacti. directe em̄ iſte replicationes cōcernūt exceptōes ⁊ eas elidūt. Ille ꝟo quē n̄afficiūt exceptōem ſꝫ ꝑſonā vt in caſu noſtro qn̄ opponit̉ de violētia ſeu ſpoliatōne nō obſtant quia nō directe cōcernūt exceptōem. debet em̄ ſic annullare replicatio exceptioneꝫ ſicut exceptio actionē. ff. de excep. l. ij. ⁊sͣ. de fo. cōpe. ex ꝑte. B. nō em̄ bene ſequit̉ ſpoliaui teergo non poſſum excipere de alia ſpoliatōne contra te
agenteꝫ aduerſus me cū vna nō purget̉ ꝑ aliā maximeſuper diuerſis rebꝰ. vt. l. cū fundum. ⁊. c. colonus. ff. devi ⁊ vi ar. Itē exceptio eſt fauorabilis ⁊ ab ea nemo eſtrepellendus. vt in. c. cū inter. de except. niſi elidat̉ directe ꝑ replicatōeꝫ vt in exēplis. sͣ. alle. ſed ꝯtra hͦ facit. c.penul. ⁊ vlti. de adul. vbi ꝑ replicatōem adulterij tollitur exceptio adulterij. Io. cal. inſtat. ſed dic breuit̉ ꝙibi replicatio elidit exceptōnem qꝛ cū ageret̉ ciuilit̓ deadulterio nō pōt qͥs exciꝑe d̓ adulterio qui cōuincituradulteriū cōmiſiſſe. cū em̄ hͨ delicta verſant̉ circa idemſ. circa iniuriā matrimonij ⁊ agat̉ ciuiliter mutua compenſatōe tollunt̉. ſecus vbi delicta verſant̉ circa diuerſa qꝛ vnū nō purgat̉ ꝑ aliud vt ibi plene no. ꝑ Innoc.Itē ꝯtra determinatōem glo. videt̉ h̓ tex. in fi. vbi dicit̉ ꝙ ab agendo repellit̉ etiā agens poſſeſſorio ꝑ exceptōem ſpoliatōnis. ſi em̄ exceptio tolleret̉ ꝑ replicatōnem ſpoliatōis quilibet replicaret ⁊ ſic actio remaneretſalua qd̓ videt̉ ꝯtra mentē huius. c. Nūc eſt expedienda illa ꝑticula glo. quā dimiſi videlicet an petenti reſtitutione poſſit opponi exceptio cōpenſatōnis? glo. rn̄det ꝙ nō ⁊ bene ¶ Nūc glo. declarata ⁊ ſuppleta veīoad materiā. Et primo oppo. ꝯtra tex. tā in prīcipio qͣꝫ īfi. videt̉ ꝙ cōuentus poſſeſſorio nō debeat admitti ſuꝑqueſtione ſpoliatōnis ſiue recōueniat ſiue excipiat deea qꝛ ex quo ipſe ſpoliauit tenet̉ interdicto ꝙͣtucunqꝫprius fuerit ab aduerſario ſpoliatus. ſi em̄ ego te ſpoliaui veſte ⁊ tu ex interuallo ſpoliaſti me eadē veſte poſſum ꝯtra te agere interdicto. Nō ob. ꝙ prius te ſpoliaueram eadē re qꝛ licet ego male fecerim tn̄ nō licebat tibi ꝓpria auctoritate ſpoliare me iō oportet ꝙ iſta vltima violētia purget̉. vt ꝓbat̉ ī. l. iij. §. cū igit̉. ff. d̓ vi ⁊ viar. ⁊ inſti. de int̓dic̄. §. recuꝑande. So. intellige iſtū tex.qn̄ conuentus excipit ſeu recōuenit acnorē de ſpoliatōne facta ſuꝑ diu̓ſa re vt qꝛ ego ſpoliaui te veſte tu ſpoliaſti me libro ſi agis cōtra me ſuꝑ reſtitutōe veſtis poſſum te recōuenire ſeu exciꝑe de ſpoliatōne libri ⁊ ita loquit̉ iſte tex. ſed de ſpoliatōe eiuſdem rei nō recōueīoſeu excipio ꝯtra te vt in iuribꝰ p̄alleg. ⁊ facit. l. colonus⁊. l. cū fundū. ff. de vi ⁊ vi ar. ⁊ hͦ ſuccincte ſenſerunt hicdoc̄. ⁊ diuerſitatis rōem dico eſſe quia ſi admitteret̉ exceptio prīe ſpoliatōis quando fuit facta ſuꝑ eadē re vltima violētia remaneret impunita qd̓ eſſe nō debet cuꝫnō licebat tibi ſpoliare ꝓpria auctoritate ex interuallolicet ego ſpoliauerim ⁊ licet licuerit incōtinēti qꝛ tūc n̄videt̉ ꝑdidiſſe poſſeſſionē. vt in. c. olim. el. j. de reſt. ſpo.⁊ in. d. §. recuꝑande. ⁊. l. qui poſſeſſionē. ff. de vi ⁊ vi ar.ſꝫ qn̄ excipit̉ de ſpoliatōne alterius rei vel fit recōuentio nullus remanet impunitus īmo quilibet poſſet conſequi reſtitutioneꝫ rei ſue. cum poſſit reſtituere rē alienā ⁊ age̓ ad reſtitōꝫ rei ſue vt h̓ ⁊ in. c. ij. sͣ. eo. ¶ Oppo.ſcd̓o ⁊ videtur ꝙ cōtra agentem poſſeſſorio admittatalia exceptio vt excōicatio. vt de iudi. intelleximꝰ. ⁊ no.glo. in. c. ex inſinuatōne. de ꝓcur. So. dic ꝙ regularit̓nō admittit̉ aliqua exceptio. fallit in exce ptōne ſpoliatōnis vt hic. Itē in excōicatōne ⁊ in pacto de nō petendo. vt no. glo. in. d. c. ex inſinuatōne. ⁊ Inno. h̓ allegatl. ſi vnus. §. pactus. ff. de pac. ⁊ circa aliquas fallentiasinſtat Cal. h̓. ſed vide glo. no. iij. q. j. in ſūma dicā plenein. c. item cū quis. de reſti. ſpo. ⁊ aliquid in. c. in literis. e.ti. ſed inquantū dixi ꝙ admittit̉ exceptio excōicatōnisHoſti. in ſūma. de reſti. ſpo. §. qn̄ facienda. ver. quid ſivir petat. dicit hͦ veꝝ niſi petat̉ reſtitutio cōiugis. ſedIo. an. in. c. inter alia. jͣ. de ſent. excō. ſentit ꝯtrarium ꝙlicet cōiunx cōicet cōiugi tempore excōicatōis. vt in. d.c. inter. ⁊. xj. q. iij. qm̄ ml̓tos. nō tamen audit̉ vir petensreſtitutōnem obſtante excōicatōne. ſed dic ꝙ iudex exofficio ſuo illam reſtituet ſibi propter periculum fornicatōnis. ar. c. ex parte. ij. de conuer. cōiug. ſed vir nō audit̉ iure actōnis. vt. d. c. intelleximus. ⁊ hoc voluit glo.in. d. c. quoniā multos. ⁊ Io. Cal. h̓. Oppo. tercio e-