De ordi. cogni.

preiudicialis reſpectu inferioris iudicis vt iſta de qͣ intex. nr̄o. exquo em̄ qō pendet corā vno iudice nō debꝫqueſtio depēdēs ex illa tractari corā alio iudice ne ꝑteſgrauent̉ laboribꝰ ⁊ expenſis corā diuerſis iudicibꝰ litigando. ar. in. c. fi. de reſcrip. ⁊ in. c. diſpendia. e. ti. li. vj.⁊ ne ꝓceſſus intricet̉ ⁊ ſurgat ꝯtrarietas. nā diuerſi iudices poſſunt diuerſas ⁊ ꝯtrarias ferre ſentētias. vtputa eccleſiaſticꝰ poſſet illū iudicare illegitimū ⁊ ſecularꝭeodē tꝑe poſſet ſentētiare hereditatē illi debitā. vn̄ ꝓter hͦ debet fieri iſta expectatio ⁊ ſuſpēſio. de qua ī tex.Ex natura em̄ cāe de qͣ h̓ nō ē p̄iudicialis ad ꝓceſſū cūnō ſit dilatoria hͨ exceptio illegitimitatis ſed ꝑemptoria que nō ſuſpēdit ꝓceſſuꝫ cāe principalis īmo ſil̓ tractant̉. vt in. c. j. sͣ. eo. ⁊. l. circa. et qd̓ ibi no. ff. de proba.ſed ꝓpter diuerſitatē iudicū rōnibꝰ p̄dictis efficit̉ p̄iudicialis. vn̄ vt hic dicit Inno. ſi corā eodē iudice hͦ cāſucceſſionis ageret̉ vt qꝛ eccleſiaſticꝰ hr̄et tꝑaleꝫ benepoſſet excipi de illegitimitate ⁊ ſil̓ tractari qd̓ intelligeẜm ea q̄ dixi in. c. j. s. e. vbi plene dixi an̄ ⁊ qͣlit̓ poſſit ꝓcedi ſuꝑ principali ⁊ ꝑemptoria. qn̄qꝫ dicit̉ cā piudicialis reſpectu intētionis vt ē exceptio ꝑemptoria q̄ vtdixi ex ſui natura nō ſuſpendit ꝓceſſum ſꝫ ſolū p̄iudicat reſpectu intētōnis qꝛ ea ꝓbata abſoluit̉ reus ab inſtātia actoris. vt in. c. j. s. eo. Et licet exceptio de qua īlitera dicit̉ ſit ꝑemptoria tn̄ de ſui natura nō ſuſpēditꝓceſſū ſuꝑ principali ſed ex alio incidēti qꝛ eſt tractanda corā alio iudice vt ſurgerent difficl̓tates p̄dicte vn̄dicit̉ potiꝰ p̄iudicialis reſpectu iuriſditōnis vt. sͣ. dixi.Qn̄qꝫ dicit̉ p̄iudicialis reſpectu ꝓceſſus ⁊ reſpectu ītentionis. impedit em̄ ꝓceſſum ſuꝑ principali ⁊ ea probata perimit intētionē agētis qꝛ cōſtat ius nō cōpetere. Exemplū tu accuſas me excipio ꝙ ſis ſeruus meusvel petis hereditatē tanqͣꝫ heres excipio ꝙ es ſeruꝰ hereditatis. vl̓ agis ꝯͣ me ciuiliter oppono ꝙ es filius mein poteſtate ⁊ ſic inter nos nō pōt eſſe iudiciū primo eīdebet diſcuti de iſtis exceptōnibꝰ que vere ſūt p̄iudiciales. vt in. l. j. C. de ordi. cogni. ⁊ inſti. de ac. §. piudiciales. vbi bo. glo. ⁊. iij. q. xj. §. aliqn̄. cū ſe. ꝑ alia ꝟba hancmateriaꝫ attingit Bart. in. l. ſed ſi autē. ff. de excep.¶ Glo. vlti. colligit iudicē eccleſiaſticū etiā incidentervel aliter etiā ꝑ cōuentōeꝫ nō poſſe cogͦſcere de cā ſpūali. Cōtra qd̓ oppo. nā incidētia ampliat iuriſditioneꝫvt ſic iudex poſſit cogͦſce̓ incidēt̓ d̓ cā de qͣ al̓s principaliter cognoſcere nō poſſet. vt in. l. quotiēs. C. de iudi. ⁊C. de ordi. iudi. l. adite. ⁊ eſt rō qꝛ nō ꝓnunciat ſuꝑ incidēti ſed ſuꝑ principali vt in iuribꝰ p̄alle. Glo. ſoluit ꝙꝯtraria loquūtur in ciuilibꝰ nō aūt in ſpūalibꝰ. Ex hacgl. collige duo. Primo intellectū huiꝰ. c. vt prīo intelligat̉ ꝙ queſtio defectus nataliū fuit incidēter ꝓpoſitacorā iudice ſeculari corā qͦ fuerat mota queſtio hereditatis. ſed qꝛ de hac exceptōe nō poterat ſecularis cogͦſcere aditus fuit eccleſiaſticus qͥ miſit inhibitoriā ſecūlari vt moris eſt quatenus nō ꝓcederet niſi prius finita ꝑ eccleſiā queſtio illegitimitatꝭ ⁊ tūc expone lr̄am ibiinciꝑe .i. inceptā ꝓſequi. ⁊ hͨ ē cōis lect. ẜm Io. an. ⁊ licꝫh̓ fuerit defectus nataliū deductus ꝑ viā exceptōis idētn̄ dicēdū ẜm Pe. ⁊ Abba. ſi duceret̉ ꝑ viā replicationis. Exempluꝫ heres legitimꝰ petit hereditatē. illegitimus excepit ſe filiū actor replicat illū illegitimū. deducet̉ em̄ ad eccleſiaſticū iudicē eadē rōne. ⁊ ita pōt intelligi iſte tex. qꝛ iſta regina inſtabat vt nō ꝓcederet̉ ſuꝑca principali. ⁊ ſic videt̉ ꝙ erat rea ⁊ agebat̉ de natalibus ſuis. forte em̄ petebat̉ ab ea comitatꝰ campanie ipſa excepit ꝙ erat filia r̄plicatū fuit ꝙ nō erat legitima⁊ ſic cā fuit deuoluta ad eccleſiā. Scd̓s intellectus ē exͣglo. ꝙ hec queſtio illegitimitatis fuit primo ⁊ principaliter ꝓpoſita corā iudice eccleſiaſtico qͥ miſit in hibitōriam iudici ſeculari ne inciꝑet queſtionē hereditatꝭ donec queſtio illa p̄iudicialis primo fuerit deciſa ⁊ tuncverbū inciꝑe ſtat ꝓprie. Nō ob. litera que appellat hāc

ſucceſſionis cām depēdētē qꝛ dicit̉ depēdens cōſiderato effectu nō ꝙ prius fuiſſꝫ ꝓpoſita ⁊ vterqꝫ intellecteſt notabilis ⁊ verus ⁊ poterit tūc ſic formari libellꝰ ẜmInno. cū pater meus nō fuerit maritus talis dn̄e de qͣgenuit. C. filiā peto ꝙ iudicet̉ ip̄am nō fuiſſe legitimāeius filiā. ad hoc qͥ fi. ſint legi. cām. ⁊. c. lator. ⁊. C. ne deſta. de. l. pe. ¶ Scd̓o no. ex glo. ꝙ incidētia cāe nō ampliat iuriſditionē iudicis ad ſpeciē iuriſditionis omīnodiuerſam ⁊ ſeparate nature ⁊ amplioris gradus. vndeciuilis iudex nō cognoſcit etiā incidenter de cā ſpūalivt dicit h̓ gl. ⁊ bene. ⁊ idē Inn. ⁊ cōiter tenēt canoniſteſicut dicimꝰ in ꝓrogatōe vt nō habeat locū in his queſūt alterius nature ⁊ amplioris gradus. vn̄ nō habensmerū ⁊ mixtū imperiū nō pōt rōne ꝓrogatōnis ſeu incidētie de his cogͦſcere que ſunt meri vel mixti imperij.vt no. glo. in. l. inter ꝯſentiētes. ff. ad municip. dixi plene in. c. j. de mu. peti. ſecꝰ aūt in his que nō ſūt ſic alteriſpeciei ⁊ ſeꝑate nature. vn̄ pōt ẜm doc. iudex eccleſiaſticus cognoſcere incidēter de cā ſpectante ad forū ſeculare. vn̄ incident̓ poſſet cogͦſcere de cā ſucceſſiōis lꝫꝓprie nō poſſit accedere ad cām natiuitatis ẜm Uinc.⁊ bene qꝛ nō ſequit̉ ē legitimꝰ ergo heres qꝛ poſſet obſtare cōſuetudo prīe iō ſemꝑ ē hͨ qō remittenda ad ſecularē ſꝫ qn̄ vere incidenter venit tūc poſſet cognoſcere vt in dote que venit acceſſorie ad matrimoniū. d̓ do.poſt diuor. reſ. c. de prudentia. ⁊ idē in ſi. Un̄ dicit vincen. diſtinguendū inter cauſas q̄ ſui natura ſūt eccleſiaſtice ſeu de foro eccleſiaſtico. vt ſpūales matrimoniales pr̄onatus ⁊ ſil̓es. ⁊ eas que ſolū ſūt de foro eccleſiaſtico rōne ꝑſonaꝝ poſſidentiū vt cāe poſſeſſionū clericoꝝ prime nec incidēter nec ꝑ recōuentōem pn̄t eē corā iudice laico. ſcd̓e ꝟo pn̄t. ⁊ ſic ſentit Uincē. ꝙ ꝑ recōuentōeꝫ vel rōne incidētie pn̄t cāe clericoꝝ que nonſunt ſpūales vl̓ qͣi tractari corā ſeculari ⁊ qd̓ dicit d̓ incidētia ſatis placet qꝛ nihil obſtat nec habꝫ iudex iudicare ſuꝑ exceptōe ſed ſuꝑ principali. Exempluꝫ titiusclericus agit ꝯtra titiū. ille excepit ꝙ iſte clericus ē filiſuus. ⁊ eſt cā vbi pater nō pōt conueniri a filio ille negat ſe filiū certe ſatis puto ſecularem poſſe cogͦſcere qꝛnihil ob. ar. in. d. l. j. C. de ordi. iudi. ſe cus puto in recōuētōne qꝛ illa ē ſcd̓a cōuentio ⁊ principaliter ꝓnunciatur ſuꝑ illa de quo tn̄ dicendum vt plene dixi in. c. at ſiclerici. de iudi. ⁊ ꝙ. sͣ. dixi ſecularē nō poſſe cognoſcerede ſpūali etiā incidēter ſeqͥtur Bar. in. l. quotiēs. C. deiudi. ⁊ dicit hͦ eē etiā de iure ciuili. ꝑ. l. oī innouatōe. C.de ſacroſan. eccle. ⁊ certe ſatis clare ꝓbat̉ in. c. lator qͥfi. ſint legi. ⁊ in. c. ſi iudex laicus. de ſen. excō. li. vj. Ex qͣetiā infert̉ ad qōnē quotidianā ꝯtra laicū agētē ī foroſeculari d̓ excōicatōe excipit̉ nūquid poſſit ſecularis deea cogͦſcere? Bar. in. d. l. quotiēs. dicit ꝙ nō ſꝫ debet remitti ad eccl̓iaſticū. Idē Uin. hic qͥ idē dicit ſi excipiatur eū nō poſſe agere qꝛ ſymoniacū vel intruſū vel ꝑiurum. de ꝑiuro tn̄ vide qd̓ no. Io. an̄. in. c. fi. de fo. cōpe.li. vj. ⁊ qd̓ plene dixi in. c. cū ſit generale de fo. compe¶ Sed quero circa p̄dicta nunqͥd indiſtincte excludatur cognitio iudicis ſecularis qn̄ incident̓ talia ꝓponūtur? Goff. Hoſti. ⁊ Io. an̄. dicūt hͦ ꝓcedere qn̄ incidit dubitatio circa matrimoniū an fuit vl̓ nō. vel an fuerit legitimū vl̓ nō. ſi ꝟo nulla fuerit de hͦ dubitatio vtſi petenti hereditatē corā iudice ſecl̓ari poſſeſſor opponit ꝙ nō ē filius illius cuiꝰ petit hereditatē ſꝫ alteriꝰ etſic dubitat̉ de facto iſtius vl̓ illius ſit filiꝰ. tractabit̉ hͨqō natiuitatis corā iudice corā qͦ incidit. C. de ordi. iudi. l. ij. ⁊. ff. de lib. ag. l. ſi quis a liberis. ¶ No. ex hͦ dictodoc. dum dicunt cognitionē ſpectare ad eccl̓iaſticū n̄ſolum quando dubitat̉ an matrimonium fuerit legitimū vel nō ſed etiam quando dubitat̉ vel nō. ꝑ hͦ enimaꝑte ſentiūt ꝙ de iſtis ſpūalibꝰ ſemꝑ cognoſcit eccl̓iaetiā ſi dubitatio cōſiſtat in ſolo facto an interueneritvl̓ nō. ſatis eī ē ꝙ dubitat̉ d̓ actu ſpūali. nā ſi poſſet ſe-