kꝰDe ordi. cogni.
ſi cōuenit̉ ab eo etiā pꝰ annū interdicto vti poſſi. pōtexciꝑe ꝯtra eū de ſpoliatōe priꝰ facta ẜm verā lec. illiusl. quā ponit ibi glo. ⁊ ſequit̉ Bar. ſꝫ in caſu nr̄o exceptio ſurgit ex eo fonte quo ſurgit actio ⁊ tendit ad eūdē effectu vt fiat reſtitutio merito nō debet durare vltra tp̄s quo durat actio. vt in iuribꝰ alle. sͣ. ꝑ Inn. ⁊ facit. c. ſi aūt. ⁊ qd̓ ibi no. de reſcrip. ⁊ qd̓ no. in. d. l. lꝫ. ſecꝰaūt vbi exceptio ſurgit ex alio fonte ꝙͣ actio vt in exceptōe de dolo que orit̉ ex equitate ne actor reportet cōmodū de malicia ſua. tūc em̄ habet locū illa regula annua ad agendū ⁊cͣ. vt. d. l. pure. ⁊. l. licet. ⁊ ſic limitat dictū Innō. Itē ẜm Inno. h̓ exceptio ſpoliatōis nō competit ꝯtra heredē ſpoliatoris niſi de eo qd̓ ad eū ꝑueītaut dolo eiꝰ factū ē qͦ minꝰ ꝑueniret. ff. vn̄ vi. l. j. §. hͦ interdictū heredi. ⁊. §. vlti. ⁊ rō ē qꝛ ip̄m int̓dictū nō cōpetit ꝯtra heredē niſi ī p̄dictis caſibꝰ. vt in. d. §. vlti. ⁊in. l. ij. C. eo. ti. ergo nec exceptio. Exqͦ infero ꝙ vbi fuiſſet lis ꝯteſt. cū defūcto cū tūc eius heres teneret̉ interdicto etiā ſi nihil ad eū ꝑueniſſet. vt no. in. d. l. ij. ⁊. l. j. Cſi ex delic. defunct. eodē modo ꝯtra eū cōpeteret exceptio ⁊ fortiꝰ ſup̄ ſcripta rōe vt in regula qͥ ad agendū.de reg. iur. li. vj. Itē do. An. h̓ putat dictū Inno. ꝓcedere de iure ciuili tm̄ nō aūt de iure canonico cū eo iure teneat̉ heres ex delicto defūcti etiam ſi nihil ꝑuenitad heredē ⁊ hoc inqͣtū ſuppetūt vires facultatis. de ſepul. c. fi. de rapto. c. in literis. tu vide qd̓ dico in. d. c. fi.an heres teneat̉ indiſtincte de iure canonico de eo qd̓ad euꝫ nō ꝑuenit. ⁊ p̄ſuppoſito ꝙ teneret̉ adhuc putodictū do. an. nō ꝓcedere qꝛ lꝫ poſſit cōpelli ꝑ eccleſiaꝫvt ſatiſfaciat aīe defuncti ex officio iudicis rōne peccati nō tn̄ interdicto vn̄ vi. qꝛ hͦ iure nō cauet̉ ſi ergo nōcōpetit interdictū nec aliud remediū poſſeſſoriū gͦ necexceptio ꝑ rōnē p̄dictā qꝛ hͦ exceptio ē multū odioſa ⁊frequenter opponit̉ malicioſe ad impediendū actionēvt in. c. frequens. de reſti. ſpo. li. vj. ⁊ sͣ. dixi. debet ergoreſtringi. qͣꝫqͣꝫ aūt. sͣ. dixerim ꝙ in heredem nō dat̉ niſiinqͣtū ad eū ꝑuenit. ſecus dicit Inno. in ſucceſſore ī dignitate cū ſemꝑ dari debet etiam ſi nihil ad eū ꝑuenitqꝛ dignitas nūꝙͣ morit̉. xij. q. ij. liberti. de reſcrip. ſi gratioſe. li. vj. Do. an. reſtringit hͦ dictū qn̄ tota vniuerſitas cū capite deliqͥt vt .sͣ. notatū fuit cū glo. al̓s ſecꝰ qͥaſucceſſor in dignitate qͥ al̓s nō eſt heres nō ſuccedit inviciū defuncti. iuxͣ no. in. c. cura. de iurepatro. ⁊ in. c. dequarta. de p̄ſcrip. ſꝫ ego intelligo dictū Inno. oī eo caſu quo dignitas teneret̉ ex interdicto. tūc em̄ nō habetur reſpectꝰ ad ꝑſonā ſed ad dignitatē que nō morit̉.ſicut in ſil̓i videt̉ tex. in denūciatōe noui oꝑis in. c. ij. deno. ope. nūci. ⁊ no. Bar. in. l. is cui. ff. de noͣ. ope. nunci.ſicut eī ꝯtractus initus cū dignitate ſeu noīe dignitatꝭnō alterat̉ ꝑ interuentū ſucceſſoris. de fo. cōpe. dilecti.ita nec ⁊ hͦ int̓dictū ſeu exceptio cōpetēs ꝯtra dignitatē ⁊ hͨ ē vt puto qd̓ voluit Inno. h̓. ¶ AbbasLegit̉ duobꝰ modis. Uno mō īt MMN. glo. intelligēdo ꝙ h̓ erat priꝰ coram ſeculari petita hereditas ⁊ exceptū fuit deillegittimitate. ⁊ ẜm hūc intellectū h̓ intēdit. Petēti hereditatē obſtat exceptio natiuitatis que coraꝫ eccleſiaſtico debet priꝰ t̓minari. Scd̓o mō legit̉ exͣ glo. ꝙ h̓ cālegittimitatis fuit mota ⁊ ea pendente petebat̉ hereditas corā ſeculari. ⁊ iuxta iſtū intellectu. h. d. Pendētecauſa nataliū corā eccleſiaſtico iudice queſtio hereditatis ex illa dependēs ꝑ ſecularē iudicē inchoari nō debet. Primo narrat factum de preterito. Secundo ꝓuidet circa futurū. ibi qꝛ ꝟo. ¶ No. ꝙ facta notabiliūꝑſonaꝝ p̄ſumunt̉ no. alijs quare de facili nō admittit̉allegatio ignorantie. de ſen. exc. cū illoꝝ. ⁊ h̓ in prin.¶ No. ſcd̓o ꝙ cā matrimonialis ſpectat ad iudicē eccleſiaſticū nō ſolū qn̄ agit̉ int̓ ipſos cōiuges ⁊ diſputatur de validitatē cōiugij. vt. jͣ. de ſpo. ꝑ totū. ſꝫ etiā quādo prīcipalit̉ agit̉ de legitimitate filioꝝ cū deciſio depē
deat ex validitate matrimonij. vt h̓ ⁊. jͣ. qui fi. ſint legi.quaſi ꝑ totū. Et eſt rō ẜm Innocen̄. qꝛ cū ſcriptum ſitQuos deꝰ cōiunxit hō nō ſeꝑet. xxxiij. q. ij. qͦs deus. detrāſla. p̄la. c. ij. ita ꝓnūciare nō fuiſſe matrimoniū vl̓ eſſe int̓ aliqͦs nō hō ſed ſolus vicariꝰ dei pōt iudicare. vtin. d. c. ij. intelligo vicarius dei vel deputatus ab eo vteſt ep̄s qͥ de hoc cōgͦſcit de cōſang. c. j. vel dic ꝙ tūc epiſcopus tenet locū dei. ꝓ hͦ optime. ij. q. vij. c. accuſatioin fi. vl̓ ẜm Inn. hͦ eſt ex illa rōe generali qꝛ iudex laiode nullo ſpūali nec principaliter nec incidenter reconueniendo cognoſcere pōt. vt. sͣ. de iudi. decernimus. etc. quanto. qͥ fi. ſint legi. lator. Item addo aliā rationeꝫmagis ſpecialē matrimoniū eſt vnū de ſeptē ſacramentis eccleſie. vt in. c. debitū. de biga. ⁊ no. glo. in. c. veniēsde tranſla. p̄la. merito nō laicꝰ ſed eccleſia habet de eoiudicare. Item matrimoniū fuit inductū de iure diuinō ⁊ nō ciuili ideo ad vicariū ip̄ius inſtituentis ſeu deputatū ꝑ eū ꝑtinet cognitio eius ⁊ nō ad aliū. facit qd̓dixi in. c. cū ſit generale. de fo. cōpe. in materia vſuraꝝ.An aūt poſſit aliqͦ caſu ſecularis cognoſcere ſalteꝫ vbieſt queſtio puri facti an interuenerit vel non? ⁊ idē quēri pōt de quolibet ſpūali. Bar. ꝙ ſic in. l. titia. ff. ſolut.ma. ⁊ in. l. ij. ff. de iur. om. iudi. tū vide qd̓ plene dixi ī. c.cū ſit generale. p̄alle. ¶ No. ẜm primū intellectū ꝙ qn̄exceptio ꝑēptoria veīt ex naͣ ſua exaīnāda corā alio iudice. a iudice prīcipal̓ cāe oꝑat̉ effectū dilatoriaꝝ. differt em̄ ꝓceſſū prīcipalē ⁊ ſuſpēdit iuriſditionē iudicisprincipalis cauſe donec fuerit ſuꝑ ꝑemptorio ꝓnunciatum. ⁊ ratio reddit̉ in lr̄a ne ſurgat ītricatio ꝓceſſus⁊cͣ. Et ex hͦ noͣ. aliā ſpecialitatē ꝙ ſuꝑ incidenti ſeu peremptoria de neceſſitate eſt ꝓnūciandū qn̄ venit examinanda coram alio iudice ⁊ ſic limita no. in. c. j. sͣ. eo.¶ Ultimo no. videlicet eccl̓iaſticū poſſe mittere inhibitoriā iudici ſecl̓ari ne ꝓcedat ſuꝑ cā dependēti ex cāque vertit̉ corā ip̄o iudice eccleſiaſtico ⁊ vide Lap. alle. lxiij. vbi dicit hanc inhibitoriā poſſe mitti ſine cauſacognitōe ⁊ ꝑ hoc qꝛ ip̄emet iudex ſecularis deberet deſiſtere. nā ⁊ ſi ip̄e poſſet de hac exceptōe ꝑemptoria cognoſcere nō ꝓcederet ad diffinitōem principalis niſiprius diſcuſſa exceptōne ꝑemptoria. vt. sͣ. eo. c. j. cū exhꝰ veritate depēdeat deciſio prīcipal̓ fortiꝰ dꝫ expectare qn̄ ꝟtit̉ corā alio nec ad examinatōneꝫ dꝫ ꝓcederene ſurgat intricatio ꝓceſſuū vt. jͣ. dicā ¶ Oppo. ⁊ videt̉ ꝙ ītētatio ſeu motio vniꝰ cae nō impedit aliaꝫ intētari īmo poſſunt ſil̓ tractari ⁊ vna ſentētia terminari.vt. sͣ. c. ꝓxi. So. glo. ij. in effectu cōcludit ꝙ qn̄qꝫ ſuntdue principales cauſe ſeu qōes qͣꝝ vna nō ē p̄iudicial̓ad aliā ⁊ tūc loqͥt̉ ꝯͣriū ⁊ dic vt ibi. qn̄qꝫ qō incidit in aliam ita ꝙ ē p̄iudicial̓ ad aliā qꝛ ex deciſionē hꝰ depēdetdeciſio alteriꝰ ⁊ tūc decidēti anī ē cogͦſcēdū ⁊ ꝓnunciādū vt h̓. ⁊ hͦ tam in ciuili ꝙͣ in criminali. de qͦ dic̄ latius.vt h̓ in glo. ⁊ pleniꝰ ꝑ glo. iij. q. xj. c. prius. ⁊ ꝑ Cy. in. l. j.C. qͥ accu. nō poſ. ¶ Sꝫ adu̓te latiꝰ poſt Io. an. hic etCal. in. c. j. sͣ. eo. ꝙ piudicialis qō p̄t dici multis modiſdiuerſo reſpectu eſt enim preiudicialis quandoqꝫ reſpectu proponentis vt ſi competunt ſibi due actionesquarum vna tollit̉ electōne alteriꝰ vt in. c. vt qͥs duasde elec. li. vj. ⁊. l. qd̓ in heredē. §. eligere. ff. de tribu. et ꝑInno. in. c. fi. de collu. ⁊ ꝑ glo. inſti. ſi qͣdrū. pa. in fi. qn̄qꝫ dicitur preiudicialis reſpectu proceſſus vt quia ſuſpendit proceſſum alterius cauſe vel eiuſdem quodpoteſt cōtingere multis modis. Prīo in qualibet exceptōe dilatoria que facit ſilere ꝓceſſum ſuꝑ principali. vt in. c. exhibita. de iudi. ⁊ idē in ꝑemptoriā qn̄ opponitur in vim dilatorie vt in exceptionibꝰ priuilegiatisde quibꝰ in. c. j. de lit. ꝯte. li. vj. idem ē videre in cauſa pͥuilegiata ⁊ poſſeſſoria que nō admittit ſecum recōuentōeꝫ ſuꝑ ꝓprietate vl alia re. de qͦ. jͣ. c. ꝓxīo. Idē reſpīectu maioritatis cāe vt qn̄ fit accuſatio d̓ maiori crimīede qͦ. ī. l. j. C. qͥ accu. nō po. ⁊. iij. q. xj. c. priꝰ. Qn̄qꝫ dicit̉