De ordi. cognitio.
querit̉. cū. l. ſe. ff. de excep. re. iu. ⁊ qd̓ no. in. c. aduerſariode excep. ⁊ in. c. fi. jͣ. eo. ⁊ ꝓ hͦ qd̓ ſtatim dicā in ſequentiqueſtione. ¶ Quero pone ꝙ quis ſuccūbat in exceptōne ſpoliationis vult nunc directe agere ⁊ petere reſtitutionē nūquid obſtabit ſibi exceptio rei iudicate? glo. invltima queſtione ꝯcludit ꝙ nō qꝛ ad aliud nūc agit̉. nā⁊ ſi egi poſſeſſorio ex vna cauſa poſſum agere ex alia. vtin. c. inter dilectos. de donati. ⁊ ſi pͥmo egi crimīalit̓ poſſum nūc agere ciuiliter. fortius ergo ſi pͥmo excepi ⁊ nūcvolo agere. ⁊ idem coīter doc. h̓ ꝓpter variū modū agēdi. addut tn̄ quo ad iſtā queſtionē ⁊ p̄cedentē ꝙ licet ꝓbationes facte ꝑ teſtē nō faciant fide in hͦ iudicio plenario ſecus tn̄ in cōfeſſione ẜm Inno. illa em̄ facta in vnoiudicio facit fidem in alio. vt no. in. c. ꝑ inquiſitōneꝫ. deelec. ⁊ ideꝫ Io. an̄. qd̓ noͣ. Habes ergo ex hͦ ꝙ confeſſiofacta in ſūmario facit fidē in plenario ⁊ hͦ qꝛ ꝯfeſſio nonrequirit ad ſui ſubſtantiā telam iudicij. vn̄ valet ꝯfeſſioetiā ſi iudiciū ex aliqua cā ſit nullū. vt no. in. c. piſanis. dereſti. ſpō. ⁊ in cle. ꝯſtitutionē. de elec. ⁊ facit qd̓ noͣ. idemInno. in. c. qͣliter ⁊ qn̄. ij. de accu. qd̓ tamē limitat Bar.in. l. ſi ꝯfeſſus. ff. de cuſto. re. qn̄ quis ꝯfitet̉ pͥncipalit̓ ſecus ſi incidēter ꝑ. l. ſi filiū. C. de lib. ca. poteſt etiā allegari qd̓ noͣ. in. c. ex penitētibꝰ. l. di. vide quod plene circa hͦdixi in. c. at ſi clerici. de iudi. ¶ Sed quero qͥd econtrapone ꝙ egi poſſeſſorio ad reſtitutōeꝫ ꝯſequēdam fuiſtiabſolutus poſtmodū incepiſti agere ꝯͣ me ſuꝑ alia re nūquid poſſum exciꝑe de illa ſpoliatōe a quā directe agēdo fuiſti abſolutꝰ? Inno. ꝙ nō ꝓpter equitatē ſuꝑuenientis ſnīe. ff. de ꝯdi. ſine cā. l. ij. ff. ꝯmo. l. in ꝯmodati. ⁊. jͣ.de purga. vulga. c. ij. nā ſi iterū agerem ꝯͣ te de illa ſpoliatione daret̉ tibi exceptio rei iudicate fortiꝰ debet tibi cōpetere replicatio ſi ego excipio ꝯͣ te. Et ratio diuerſitatis inter caſuꝫ iſtū ⁊ p̄cedentē eſt qꝛ in p̄cedēti queſtionenō fuit plene diſcuſſuꝫ de ſpoliatōe cū fuiſſet deducta ꝑviam exceptōis. Itē tūc nihil petebat̉ nimirū ſi nūc admittit̉ ſed in iſta queſtione fuit plene diſcuſſum ⁊ petebat̉ reſtitutio. fortiꝰ ergo debet excludi exceptio. ⁊ de hͦlatius in. c. fi. jͣ. eo. ¶ Nuc venio ad glo. in ver. reſtitutioomiſſa p̄cedēti qꝛ facilis eſt ⁊ opponit̉ ꝯͣ tex. in eo ꝙ dixit teſtē nō puniēdū licet crimē ꝯͣ eum ꝓbatū ſit vt a teſtimonio repellat̉. Primo em̄ ob. c. ex ꝑte. de ꝯceſ. p̄bē.vbi iudex ꝯfirmauit inſtitutōeꝫ ex cauſa non deducta.Scd̓o ob. c. ecce. xxiiij. q. iij. vbi dicit̉ crimina puniendavbicūqꝫ claruerint. Tercio ob. de cōfeſ. c. cuꝫ ſuper. vbifuit punitus teſtis ex cōfeſſione ſua licet cōtra eū nō ageret̉. Quarto facit in cōtrariū de elect. ꝑ inquiſitōeꝫ vbifuit punitꝰ ille ꝯͣ quē pͥncipalit̓ nō agebat̉. Quinto obl. ij. §. ſi publico. ff. de adul. vbi maritꝰ cōuictus de lenocinio ꝑ viam exceptōnis punit̉. Glo. iſta ad hͦ ꝯͣria rn̄detprius interpoſitis duabꝰ queſtionibꝰ qͣs ego in fine reſeruo. Et ad. c. ecce. rn̄det ꝙ debet intelligi qn̄ cōſtat decrimīe mō tn̄ legitimo puta ꝑ accuſatōeꝫ inquiſitōneꝫvel denūciatōeꝫ. Ad. c. cū ſuꝑ. rn̄det ꝙ ibi cōfeſſus fuit.Item crimē illud ꝯtinebat illā cām de qua agebat̉ ideofuit punitꝰ. vt in. c. j. de excep. Ad. c. ꝑ inquiſitōꝫ rn̄detꝙ inqͥſitio bn̄ fuerat formata ꝯͣ illū cū ꝓderet̉ tā in capite qͣꝫ in mēbris. Ad. l. ij. §. ſi publico. ff. de adult. rn̄detꝙ ideo ibi iudex puniuit marituꝫ de lenocinio ꝓbato ꝑviam exceptōis qꝛ ibi exceptio lenocinij nō ꝓdeſt vxoriideſt nō pōt oꝑari excluſionē mariti qꝛ licet maritꝰ ꝯmiſerit lenociniū n̄ tn̄ ꝑ hͦ debuit vxor ꝯmitte̓ adulteriū iōvxor punit̉. ⁊ qꝛ exceptio nō oꝑat̉ ibi naturā ſuā ratōep̄dicta habet vim accuſatōis vn̄ debet obeſſe marito necrimīa remaneāt impunita. ſic intellige hāc glo. ⁊ ē vnaex ſolutionibꝰ que no. in. d. §. ſi publico. Et intellige hͦvltimū ꝙ exceptio lenocinij nō admittit̉ cōtra marituꝫẜm Io. an̄. ⁊ bene qn̄ vxor accuſat̉ de adulterio ad penam legalē ſecus ſi ageret̉ in foro eccleſiaſtico ad ſeꝑarationem tori tūc ei ꝓdeſt exceptio. vt in. c. diſcretionēdo eo qui cog. ꝯſan. vxo. ſue. ⁊ diuerſitatis ratōem dico
eſſe qꝛ in pͥmo caſu agit̉ ad vindictā publicā merito nōadmittit̉ cōpenſatio delicti qꝛ nō relatione criminis ſedinnocētia reus purgat̉. vt in. c. negāda. iij. q. xj. ⁊. l. negāda. C. qui accu. nō poſ. ſed ibi in ſcd̓o caſu agitur ad cōmodum priuatu ideo admittit̉. ar. in. c. penul. ⁊ vlti. deadul. Iteꝫ pōt reſpōderi ad. d. §. ſi publico. ⁊ aliter ẜmIo. an̄. ꝙ vbi crimē lenocinij de quo fuit ibi exceptū cōtingebat pͥncipale crimē adulterij de quo agebat̉ vndeſi eo caſu puniret̉ teſtis vt .sͣ. dictū eſt multo fortiꝰ actorcum teſtis ſit neceſſarius actor ꝟo volūtarius ⁊ iſta ſolutio etiaꝫ no. ꝑ legiſtas in. d. §. ſi publico. Ad. c. ex ꝑte.de conceſ. p̄ben. glo. nō rn̄dit. ſed Io. an̄. remittit ad ibino. ⁊ dic ꝙ nō multū facit qꝛ iudex ibi ꝓceſſit ex officioin eo ꝙ erat in facultate ſua. ⁊ dic̄ vt ibi not. plene Do.an̄. h̓ ꝓſequit̉ tria. Primū an̄ crimē exceptū ſeu de quoconſtat incidēter veniat punienduꝫ. Scd̓m an infamatinfamia iuris. Terciū an̄ infamat infamiīa facti. ¶ Admum ſic diſtinguit ꝙ ſi tela iudicij fuit inſtituta contraeum ſicut ꝯͣ alios punit̉ licet conſtet incidēter puta phibendo teſtimoniū vt in. c. ꝑ inquiſitōeꝫ de elec. ẜm intellectuꝫ huiꝰ glo. ⁊ ibi ⁊ in. c. ij. de ꝯfeſſ. aut tela iudicij fuitreſtricta ad aliā ꝑſonā ſeu ad aliū finē ⁊ tunc aūt iudexvult de nouo ꝓcedere ꝯͣ talem nouā telā ſeu inſtantiaꝫiudicij inchoando ⁊ pōt ip̄m punire. nam ratōe publiciintereſſe pōt ſupplere. ad hͦ qd̓ no. in. c. cupientes. §. ceterum. de elec. li. vj. in glo. in ver. excludētes. ⁊ in. c. ꝑuenitper Inno. de fideiuſ. ⁊ ꝑ. Archi. ij. q. j. in pͥmis. putat tamen ꝙ ꝓbatōes facte in tela exceptōis nō ꝓderunt cuꝫiudex poſtea ꝓceſſerit ex officio licet ſecus putet in confeſſione ꝑ ea que no. Inno. h̓. Aduerte tū latiꝰ in hͦ. nāInno. in. c. qualiter ⁊ qn̄. ij. de accu. in vlti. coll̓. tenet ꝙille ꝓbationes faciūt fidē in iudicio inquiſitōis etiā ſi pͥmo fuiſſet actū ciuiliter de crimīe. illud tn̄ ibi nō approbo ⁊ ꝯͣriū tenet glo. in. l. ſiqͥs ad ſe funduꝫ. C. ad. l. iul. devi. ⁊ videt̉ ſentire idē Inno. in. c. ꝑ inquiſitōeꝫ. p̄alle. etin. c. j. de ꝯfeſſ. facit qd̓ no. Fe. de ſenis cōſilio. xxiij. in. ij.q. ⁊ puto ꝙ nec etiā ꝯfeſſio poterit adduci ad ꝓbandūcrimen exquo incidēter emanauit. vt no. Bar. in. l. ſi cōfeſſus. ff. de cuſto. ⁊ exhi. reo. ⁊ dixi. sͣ. ⁊ qd̓ no. glo. in. c.ex penitētibꝰ. l. di. ⁊ de hͦ vide qd̓ plene dixi in. c. at ſi clerici. de iudi. facit tamē iudiciū iuxta no. ꝑ glo. ⁊ Bart. inl. capite quinto. ff. de adul. aut iudex non vult ꝓcederede nouo ſed punire ex prima inſtātia ⁊ tunc ſi fuit crimēdeductū vt exceptio ⁊ accuſatio vt qꝛ ꝑs excepit ⁊ petutillum puniri ꝑ officiuꝫ iudicis ⁊ poterit punire. ita tenetGuido de ſuza. in. l. vbi. C. de fal. ⁊ ponit Io. an̄. in addi. ſpec. in ti. de ꝓba. §. j. ver. nono. ⁊ ibi vide. ⁊ facit qd̓no. iij. q. v. ꝯſtituimꝰ. aut fuit ſimpl̓r exceptū ⁊ tūc ſi exceptio aſſumit locū accuſatōis qꝛ eſt volūtaria tunc crimen exceptū punit̉. alle. Inno. in. c. ſuꝑ eo. de elec. Exemplū ſi petenti ꝯfirmatōneꝫ opponat̉ exceptio delicti.habet eī inſtar actōis qꝛ a nō ſtimulato ꝓponit̉. ſed dicmeliꝰ ꝙ licet talis exceptio ꝓbata repellit eū ab illa election ꝓpter grauatōeꝫ opinionis inde ſurgētē. vt in. d. cſuꝑ eo. nō tn̄ punit̉ alia pena ordinaria vel extraordinaria vn̄ nō repellit̉ a bn̄ficijs obtentis. vt eſt tex. in. c. ſuꝑhis. de accu. Si ꝟo exceptio nō aſſumit locuꝫ actōis ſedſtat in finibꝰ exceptōis qꝛ opponit̉ a ſtimulato ⁊ tūc ſinpōt habere finē repulſionis punit̉ vt h̓ in glo. ⁊ in. d. l. ij.§. ſi publico. ⁊ qd̓ noͣ. Li. in. l. vbi. C. de fal. hͦ dictū lꝫ etiam no. in. d. §. ſi publico. nō placet. ſicut em̄ reus nō valet regularit̓ accuſare ſuū accuſatorē pēdēte accuſatōeꝯͣ ip̄m. l. ſi is qui reꝰ factus. ff. de pub. iudi. ⁊. iij. q. xj. negāda. ita ⁊ fortiꝰ nō debet poſſe exciꝑe ſi ꝑ exceptōeꝫ ꝯſequit̉ effectū accuſatōis ne vna viā ꝯcedat̉ qd̓ alia ꝓhibet̉ de ꝓcu. c. tue. ⁊ ī regula cū qͥd vna via. ſi. vj. Ad. §.ſi publico. dic̄ vt hꝫ ibi alia ſolutio quā etiā ſequit̉ bar.videlicet qn̄ crimē exceptū tāgit cāꝫ de qͣ agit̉. tūc eī acmittit̉ ⁊ ē punibile qꝛ rōne ꝯtingētie ⁊ coītatis vr̄ deductū pͥncipalit̓ in iudiciū in. c. j. de excep. ⁊ qd̓ ibi no. Aut