De ordi. cognitio.A

exceptio pōt habe̓ ſuū effectū repulſiuū ⁊ tūc ſi is cōtraquē opponit̉ aſſumpſit defenſionē pͥncipalit̓ ſuꝑ ea diſputāda ⁊ tunc punit̉. ad hͦ qd̓ no. Inno. in. c. ꝑuenit. defideiuſ. vbi videt̉ h̓ voluiſſe. ⁊ videt̉ originaliter dictūglo. in. d. c. ꝯſtituimꝰ. iij. q. v. clarius. tenet. Archi. ⁊ ponit in. c. in pͥmis. ij. q. j. in glo. nō intelligas. dicens regulare vt ſi aſſumēs defenſionē ſuꝑ crimine ſibi obiecto etcōuincat̉ debeat puniri maxime cū ſit effectū notorium.ſecus dicit vt ſi nō aſſumpſit defenſionē vt h̓ et hͦ dictūqn̄qꝫ tenui. Sed nunc habito longiori ſtudio viſum eſtmihi de iure nō ꝓcede̓ ⁊ iudicio meo videt̉ caſus in oppoſitū in. c. ſuꝑ his. de accu. vbi electus petēs ꝯfirmationem repulſus ꝓpter crimē ſibi obiectū ⁊ ꝓbatū nō pͥuatur beneficijs ſuis nec aliter punit̉ qꝛ ad hͦ nō eſt actū vtibi dicit̉ durū em̄ eſſet ꝙ nō deberet aſſume̓ defenſionē.ad idē. c. cū dilectus. de accu. ⁊ iudex debet formare ſententiā ẜm formā libelli. vt in. c. licet heli. de ſimo. ⁊. c. qͣlit̓⁊ qn̄. ij. de accu. etiā in crimīalibꝰ vt ibi elare dicit̉ in fi. ꝙẜm modum agēdi debet formare ſnīaꝫ. facit qd̓ no. Io.an. in. c. mādatū. de reſcpͥ. fateor tn̄ ꝙ teſtis ſe defendensꝯuictus poterit puniri pena extraordinaria qꝛ leſit auctoritate iudicis inſtando ⁊ gerendo ſe ꝓ legittimo teſtevbi nō erat ⁊ ſic pōt intelligi ⁊ reſtringi opi. ꝯtraria ar. l.nullū. C. de teſti. ſi aūt nō aſſumpſit defenſionē tūc ſi crimen nō eſt ꝯnexū negocio de qͦ pͥncipalit̓ agit̉ in iudicōnō punit̉ pena ordinaria fed extraordinaria ſic ẜm eumar. h̓ a ꝯͣrio ſenſu. ⁊ in. l. nullū. C. de teſti. ⁊ hͦ ſiue ꝯfeſſione ſiue alio mō ꝯſtet. qꝛ videt̉ inaduertēter facta iudicead hͦ nō ſedēte ſeu accedēte. vide ad hͦ qd̓ no. glo. in. c.fi. de ꝯfeſſ. ⁊ Io. an. in. c. tua. de coha. cleri. ⁊ muli. ⁊ Cal.in. c. veſtra. eo. ti. ego de hͦ dicā in. c. j. de excep. vbi eſt bonus tex. in materia ⁊ crederē ꝙ vbi ꝯuincit̉ ꝑ ꝓbationē⁊ nō aſſumpſit defenſionem nulla pena puniēdus eſt qꝛpotius videt̉ ꝓbatū ꝯͣ partē ꝓducentē ne vtat̉ eius teſtimonio qͣꝫ ꝯtra teſtē. vt nō. Inno. in. c. verū. de fo. cōpe. vbi hͦ aꝑte ſentit ꝓpe fineꝫ ⁊ facit optime iſte tex. ibiſed etiā teſtimonio dutaxat nō credit̉ ⁊cͣ. ⁊ adduco tex.in. d. c. j. de excep. vbi dicit ſufficit ſi a teſtimonio repellatur. vnde pondera verbū ſufficit ad cuiꝰ ſignificatumaliud nō requirit̉. vt no. glo. in. c. ſtatutū. §. j. de reſcrip.li. vj. Item ſatis videt̉ abſurdū eum debe̓ puniri ex probatione inter alios facta cū multa potuiſſet opponere ſifuiſſet in iudicio iuxta no. ꝑ Inno. in. c. ꝑ inqͥſitōneꝫ. deelec. dico etiā in alio a teſte ꝙ nulla pena eſt infligēda ficōuincit̉ ꝑ modū exceptōis etiā ſi aſſumpſit defenſionēqd̓ plus eſt. vt in. d. c. ſuꝑ his. de accu. ⁊ qd̓ noͣ. Io. an̄. ind. c. mandatū. niſi aſſumat̉ noua tela iudicij ⁊ hͦ videturtenere Inno. ⁊ Io. an. in. d. c. j. de excep. ⁊ idē poteſt dici in ꝯfeſſione. licet em̄ tūc teſtis poſſit puniri pena extraordinaria exquo crimē nō cōtingit cām vt .sͣ. dixi. nō tn̄alius a teſte puta excipiēs punietur. vt in. d. c. ſuꝑ his. ⁊qd̓ no. Io. an̄. in. d. c. mādatū. vbi loquit̉ in ꝯfeſſione ⁊in bn̄ficialibꝰ vbi multū exuberat officiū iudicis. ⁊ videqd̓ no. in. c. ex penitētibꝰ. in glo. magna in fi. l. di. Si autem crimē eſt ꝯnexū negocio de quo agit̉ ⁊ tunc dicit ꝙſi de eo ꝯſtat ꝯfeſſione punit̉ pena ordinaria. ſi nō ꝯſtatniſi ꝑ ꝓbationes punit̉ pena extraordinaria. ⁊ ſic intelligit. c. j. de excep. ⁊ dic qd̓ tenet Io. an̄. in addi. Spe. inti. de ꝓba. §. j. ver. ix. ⁊ videt̉ ideꝫ ſentire in. d. c. j. ¶ Etcirca hunc paſſum ſepe dubitaui ⁊ multi multa ⁊ variaſcribūt ⁊ maxime do. Car. in. c. ij. de ꝯfeſ. cuiꝰ dicta nonplacent. Et ꝯſiderandū ꝙ ſuꝑ. c. j. de excep. nō pōt fieri aliqd̓ bonū fundamētuꝫ quia pͥmo p̄mittit de conuictione ꝑ ꝓbationes ⁊ ꝯfeſſionē ⁊ poſtea ſubijcit dictionem p̄ſertim q̄ ſine aliqͣ impropͥatōe nō pōt legi vt patebit ex ſequētibꝰ. Sed breuiter ꝯcludo ſic ꝙ aut crimennon ꝯtingit cām vt. sͣ. dixi quid iuris. aut cōtingit ⁊ tūcaut ꝯſtat ꝯfeſſionē ⁊ punit̉ pena ordinaria qꝛ ratōe ꝯtīgētie videt̉ deductū pͥncipalit̓ in iudiciū. ar. c. ij. de ꝯfeſ.⁊ qd̓ no. in. d. c. ꝑ inquiſitōeꝫ. ⁊ h̓ coīter tenet̉. aūt ꝯſtat

per ꝓbatōes ⁊ tūc dico ſatis equū iudicio meo ꝙ aut iscontra quē agit̉ nō erat pn̄s vt quia erat teſtis ⁊ tūc nulla pena venit puniēdus. nā ſentire oppoſitū eſſet abſurdum qꝛ res inter alios acta maxime in crimīe nō pōt alteri p̄iudicare. Itē qꝛ ſi fuiſſet pn̄s multa potuiſſet obijcere. facit optime. l. denūciatio. ff. de adul. vbi ꝓbatōnesꝯtra adulterā nō nocent adultero abſenti. ⁊ qd̓ noͣ. glo.in. c. dilecto. de p̄ben. ad idē qd̓ no. ponit Inno. in. c. bone. j. de elec. vbi vult ꝙ etiā ſi ī inquiſitōe generali noīe.tur aliqͥs ſpāliter. ille ꝓbatōes nō ſufficiūt ad illū ꝯdemnandū cuꝫ ꝑs debeat citari qn̄ teſtes iurant ⁊ debet dariſibi facultas ſe defendēdi. vt in. c. ij. de teſti. ⁊ in. c. qualit⁊ qn̄. §. debet. de accu. ita ⁊ fortius dicēdū eſt hͦ caſu autfuit pars pn̄s. puta vel is ꝯtra quē excipiebat̉ ⁊ tunc exqͦſuꝑ hͦ aſſumpſit defenſionē puto illū puniēdū pena ordinaria. ⁊ eſt caſus in. d. §. ſi publico. ẜm lect. Bart. ibi.Ex quo ꝯcludo ꝙ dictio p̄ſertim poſita in. c. j. de excep.quatenus refert̉ ad ꝓbationē que fit ꝑ ꝯfeſſionē ſtat ꝓtm̄ et ꝓcedit vna expoſitio que ibi tradit̉. aut refert̉ adꝓbationē que fit aliter ⁊ ſtat ꝓ maxime intelligendo vts. debet em̄ vnū ius ꝑ aliud reſtringi ⁊ ampliari de elect.c. cum expediat. li. vj. ⁊ hāc puto veritatē ⁊ habes h̓ hūcarticulū melius ⁊ latius examinatū qͣꝫ alibi. ¶ Ex predictis infert̉ ad deciſionē alterius dubij an in exceptionecriminis debeat fieri inſcriptio ad penā talionis ⁊ an̄ debeant exprimi circūſtantie ſicut obſeruat̉ in directa accuſationē. vt in. l. libelloruꝫ. ff. de accu. canonizata. ij. q.viij. libelloꝝ. de primo dicit Bart. in. l. ſicui. ff. de accu.poſt prin. ꝙ aūt excipit̉ quo ad effectū repellēdi ⁊ nō fitinſcriptio. aut ad effectū puniēdi ⁊ debet interuenire eadem ratōe qua interuenit in directa accuſatōe. adde tn̄ad hͦ dictū Bar. ꝙ vbi nō ſimplicit̓ operat̉ effectuꝫ repulſiuū ſed ſaltim accidētaliter oꝑat̉ alicuiꝰ iuris pͥuatōnem tūc licet nō fiat inſcriptio tn̄ debet excipiēs ſe obligare ad penā extraordinariā ſi deficit in ꝓbādo. vt probatur in. c. ſuꝑ his. d̓ accu. ⁊ dic̄ vt ibi legi. ⁊ noͣ. ¶ Quoad ſcd̓m de circūſtantijs expͥmēdis fere idē eſt dicendū.de quo ꝑ eūdem Bar. in. l. j. de excep. ⁊ in. l. ij. §. ſi publico. de adul. ſaluo tn̄ qd̓ habet̉ in. c. j. ⁊. cͣ. vt circa. de elec.li. vj. ⁊ in. c. ij. de teſti. eo. li. cū ſi. ¶ Quo ad terciū an̄ crimen ꝓbatū ꝑ viam exceptōis infamet? Do. an. dicit ꝙin oībꝰ caſibꝰ in quibꝰ. sͣ. dictū eſt crimē exceptuꝫ puniriordinarie in oībꝰ illis infamat̉ de iure ſi de iure infamatdelictuꝫ. ꝓ hͦ eſt tex. iūcta glo. in. c. ꝯſtituimꝰ. iij. q. v. ⁊ hͦſatis placet. ſed nō ꝑ illud. c. ſed qꝛ exceptio tūc ſucceditloco accuſationis. vt d. §. ſi publico. ergo infamat ſicutſi directe fuiſſet accuſatus ⁊ ꝯdemnatus. vt in ſimili no.Bar. in. l. infamē. ff. de pub. iudi. In caſibꝰ ꝟo in quibꝰpoteſt dūtaxat imponi pena extraordinaria dicit eē dubium. dicit tamē ꝙ ſi pena nō eſt impoſita non infamatpro hͦ de cre. iſta. Si ꝟo eſt ꝓceſſum ad pene impoſitionem qͣꝫqͣꝫ extraordinarie tunc infamat̉ ẜm eū alle. Bar.in. d. l. nullū. C. de teſt. ⁊ glo. in. d. c. ꝯſtituimꝰ. ¶ Sꝫ aduerte tu qꝛ corrupte allegat Bar. h̓ em̄ ibi nō dicit īmoexp̄ſſe ꝯtrariū tenet in. l. infamē. ff. de pub. iudi. in illa q̄ſtione an dānatus ꝑ inquiſitōem efficiat̉ infamis ⁊ mouetur ibi Bar. ꝑ glo. in. d. l. nullū. que dicit tex. ibi punire extraordinarie officō iudicis qꝛ offendit aures iudicꝭ⁊ no. in. l. cornelia. de fal. ⁊ ſic innuit ibi glo. ꝙ nō dānattunc de publico crimine ⁊ ꝑ ꝯſequens nō efficit̉ infamis⁊ h̓ teneas ⁊ no. Ad glo. c. cōſtituimus. dic ꝙ poteſt intelligi qn̄ ſnīa fuit lata ꝯtra teſtē directe qꝛ ꝯmiſit falſuꝫ⁊ ſic qn̄ fuit dānatꝰ pena legis cornelie de fal. male tn̄ ibiglo. alle. d. l. nullū. qꝛ illa intelligit̉ qn̄ extraordīarie fuitpunitus qꝛ offendit aures iudicis vt. sͣ. dixi. ¶ Ad vltimum an ſaltē irroget̉ infamia facti ꝓ crimine excepto ⁊ꝓbato? Glo. dicit ⁊ bn̄ ꝙ cū h̓ magis regulet̉ a facto qͣꝫa iuris effectu debꝫ ꝯſiderari an infamia trāſiuit ad plures anne: vt primo caſu ſit infamis. ſcd̓o nō. ⁊ dic clarius ꝙ aūt ex illa repulſione ē grauata opinio iſtiꝰ apud