Druckschrift 
2 (1486)
Entstehung
Seite
124v
Einzelbild herunterladen
 

De ordi. cognitio.

totum titulū de vi priuata. intellige vltimū niſi ex pacto poterit creditor illa bona occupare. qd̓ quādo valeat̄ dic vt plene no. in. l. iij. C. de pigno. Oppo. videtur de ſpoliatione facta per abbatē non poſſet excipiinquātum agit̉ nomine monaſterij quia delictum p̄lati⁊cͣ. xvj. q. vj. ſi ep̄m. Sol. dicit glo. iij. totus ꝯuēt̓ꝯſenſit ab initio vel ex poſtfacto ratū habuit. nam ī maleficijs ratihabitio retrotrahit̉. vt. l. j. ff. de vi vi ar. inc. cum quis. de ſen. excō. li. vj Et nota hāc glo. quia ſolet quotidie allegari licet delictū ſolius p̄lati non noceat eccl̓ie. ſecus tamen ſi delictū fit totam eccleſiā ſeuper p̄latū cōicato ꝯſilio capitulo. idē no. glo. in regula delictuꝫ. de reg. iur̄. li. vj. idem qd̓ iſta glo. tenuerunt Io. Tancre. Goff. Phi. facit qd̓ noͣ. in. l. iubemus. C. de ſacroſan. eccle. Hoſti. dicit hic monaſteriuꝫteneri ex facto abbatis quia res ad ip̄m peruenit ip̄ampoſſidebat vnde debebat ex dolo abbatis lucrū ſentire ſicut nec dānū pati. ff. de dolo. l. j. Et ſi diceres qd̓ lucrum eſt iſtud illud caſtruꝫ aūt lucrū ſpectaret ad monaſterium ſic poſſedebat rem ſuā: rn̄det quia fortemilites caſtrum in feudū tenebāt ſic erat lucruꝫ reſpectu vtilis dominij vel eſt lucrū p̄ſuppoſito ſimpliciterſpectaret ad monaſteriū quia de dn̄io poteſt fieriſtio ſpoliato. vt in. c. fi.. eo. ideo debet admitti iſta allegatio dominij in p̄iudicium ſpoliati. Inno. vero dixitquoſdam dixiſſe non poſſe ꝯtra monaſteriuꝫ excipi niſiduo interuenerint. Primo nomine monaſterij factaſit violentia. Secūdo ad monaſteriū aliquid ꝑuenerit. poterit em̄ excipi de eo qd̓ ꝑuenit. ff. de vi vi. ar. l. j.§. fi. generaliter tradit̉ ẜm iſtos exceptionē iſtam ſpōliationis non cōpetere niſi vbi cōpetit interdictū qͣꝫuisactio vel exceptio de dolo poſſit cōpetere. Ex p̄dictiscollige tres ſolutiones ad ꝯtrariū. Prima tota eccleſia ꝯſenſit a principio vel ex poſtfacto. de hac ſolutione an ſit vera vt factū p̄lati capituli noceat ip̄i eccleſiedicam plene in. c. j. de dolo ꝯtu. ſatis quo ad iſtū tex.poteſt tolerari cum ip̄a res ꝑuenerit ad monaſteriumſic in nihilo p̄iudicat̉ monaſterio ſi prius reſtituat poſtea agat. Secūda tercia ſol. tendūt in idem ſed diuerſificantur in hoc quia Hoſti. videt̉ velle ſatis eſſe resinuaſa ꝑuenerit ad actorē vt ꝯtra eum poſſit excipi licꝫipſe expulerit. Alij ꝟo quos refert Inno. requiruntduo nomine actoris res ad ꝑuenerit vt ſic qn̄non ꝯpetit interdictū ita nec iſta exceptio. Inno. tamenin vltimo variauit. nam in vna parte dixit exceptionem ſpoliationis ꝯpetere niſi vbi poſſet ꝯpetere interdictū ſic ꝯtra mādantē vel ſpoliantē vel ſpoliationem ratā habentē. de reſti. ſpo. ad ſedē. ſed in alia glo.dicit exceptionē ſpoliationis locū habere ſiue ſit ſpoliatus ita interdictuꝫ cōpetat ſiue cōpetat ꝯditio ex decre. ſepe. de reſti. ſpō. ſiue aliud remediū tendēs ad reſtitutionem poſſeſſionis. tenēdo hanc opi. ſatis patet rn̄ſio ad ꝯtrariū cum monaſteriū ſucceſſerat in vitiū reiſpoliate ideo ꝯtra illud competit exceptio. hāc opi.hec exceptio ꝯpetat generaliter vbi habet locum aliqd̓remediū poſteſſoriū tenet Io. Cal. in. c. fi.. eo. Nec ob.iura dicentia exceptio ꝯpetit ꝯtra ſpoliatoreꝫ ⁊cͣ. vt in. d. c. fi. in. c. frequēs. de reſti. ſpo. li. vj. qꝛ ẜm eumtales pn̄t late dici ſpoliatores per hoc dicit ibi Cal.omnia priuilegia ſuſpēſiua petitorij ꝯpetentia interdicto vn̄ vi locū habent in poſſeſſorio late ſumpto. vide recitat Io. an̄. in addi. Spe. in ti. de peti. poſ. §. j..quid ſi agenti. in addi. magna. Et hanc opi. videt̉ ſeqͥdn̄s. An. ſꝫ Io. an̄. poſt Archi. videt̉ ſentire ꝯtrariuꝫ ind. c. frequens. in ver. violentia. licet iſte articulus ſitvalde vtilis quo ad terminos. c. cum poſſit alijs modiseuādi. contrariū tamen quia vtiliſſimus eſt in ſe etiamin alijs terminis ideo latius inſto credo oppoſitū tenēdum vt hec exceptio ſpoliationis ſolū repellat illuꝫ quitenetur interdicto vnde vi. ſecus ſi tenet alijs remedijs

poſſeſſorijs. idem dico de alio priuilegio tributo interdicto vnde vi. vt admittat ſecū accumulationē alterius cauſe. de quo in. c. fi.. eo. moueor. qꝛ omnia iurapriuilegia tribuētia loquūtur de ſpoliatore qui eſt valdeexoſus iuribꝰ hominibꝰ. ar. in. l. qm̄ multa ſacinora. C.ad. l. iul̓. de vi pub.. ff. ad. l. iuli. de vi publi. de vi pͥua.per totū. hoc cle. vna. de cau. poſſ. ꝓpri. ibi in ſpoliantis odium ⁊cͣ.. c. frequēs. p̄alleg. in. c. fi. omniaem̄ iſta iura loquūtur de ſpoliatore. Nec ob. dictū Cal. alij qui tenent̉ aliquo remedio poſſeſſorio largo modo dicūtur ſpoliatores. qꝛ dico iſta iura tanqͣꝫ exorbitantia a reg. iur̄. ꝯmunis debēt intelligi reſtringi inprijs terminis. ar. in regula odia. li. vj. in. c. j.. ij. de fil.ſby. eo. li. maxime quia ſepe exceptio ſpoliationis malicioſe opponit̉ ad impediendū ꝓceſſum principalis cauſe. etiam videt̉ ꝓbari in. d. c. frequēs. vbi tex. aꝑte dicit priuilegiū debere reſtringi debet admittiexceptio qn̄ ſpoliatio ꝓponit̉ ab alio facta qͣꝫ ab actore tenet ibi Io. an̄. Nec ob. c. ſepe. duꝫ dicit multum intereſt eccleſie ⁊cͣ. ꝯpetit poſſeſſoriuꝫ illo caſuquia iſtud remediū ſit fundatū ſuꝑ maxima equitate debet extendi ad aliū caſum maxime vbi eſt om̄imoda ſimilitudo ratōnis. ſicut in ſimili dicit Ioh̓. an. inc. ij. vt lit. pen. li. vj. in p̄alleg. c. frequēs. Item illud remediuꝫ fuit inductū quia re trāſlata in alium ſpoliatusamittebat dominiū in effectu de facili poſſet ꝓbare dominiū vt ibi dicit lr̄a. que quidē ratio ceſſat quādovult repellere actorē exceptionē ſpoliationis. peccata debēt tenere ſuos auctores. de his que fi. a ma.. ca.c. queſiuit.. l. ſancimꝰ. C. de penis. vbi maiꝰ delictū ibimaior pena ſeu vindicta debet eſſe. vt in. c. auferamxxiiij. q. eſt ergo idoneū nec rationi ꝯſentaneū vt inductn̄ in odiū ſpoliātis extendat̉ ad aliū qui violētiāintulit licet res poſtea ad euꝫ ꝑueniat maxime in caſu. c.iij. q. j. reinte grada. que ꝯditio ꝯpetit etiā ꝯͣ doloſuꝫvt ibi noͣ. dicā in. c. ad ſedē. de reſti. ſpo. hinc dicuntdn̄i de rota deciſione. clxij. ſi inter titiū ſeiū ſit actuꝫpoſſeſſorio dūtaxat gaius veniēs ad cām intereſſe ſuopōt agere petitorio qꝛ priuilegiū illud petitorij ſuſpenſiuū ꝯpetit dūtaxat ꝯtra ſpoliatorē in ip̄ius odiū.clude ergo iſta priuilegia tributa interdicto vn̄ vi vt admittat ſecū accumulationē alterius cauſe vel vtviā exceptōnis repellat ſpoliatorē ſuū ab agēdo ſolūpetūt ꝯtra ſpoliatorē ꝯtra quem daret̉ ip̄m interdictū.Ad iſtū ergo tex. aliter reſpōde vt dicit glo.. declaraui. vel ſpoliatio fuit facta abbatē noīe monaſterij res ꝑuenit ad monaſteriū ſic tacite ratum habui ſicſatis p̄ſumendū eſt nomine monaſterij cum abbas nihil habeat vel habere poſſit nomīe ꝓprio. liiij. di. abbati. ex iſtis declarauit qꝛ caſtrū ꝑuenit ad monaſterium.Et ex p̄dictis pōt ſolui ꝯtrariū qd̓ formari pōt. c. frequēs. in fi. vbi dicit̉ exceptio ſpoliatōnis priuataꝝ rerum ob. agēti ſuꝑ eccl̓iaſticꝭ. loquit̉ em̄ qn̄ ſpoliatiopͥuatarū rerū fuit facta noīe ꝓprio noīe eccleſie. velſolue vt ibi noͣ. glo Glo. in ver. retētionis allegat vbiſunt illa iura de quibꝰ tex. facit mētionē verus dominus ad quem res ſua reuertit̉ ⁊cͣ. ſed aduerte quia papanon reſpōdet ad illa iura que vident̉ obſtare. exquo eicaſtrū ſpectabat ad monaſteriū tunc ꝑuenit ad monaſterium ergo poterat vti retētione vt in iuribꝰ allegatisin glo. Sol. ẜm Inno. Hoſti. illa iura procedūt quādo ſine dolo violentia res ꝑuenit ad dn̄m al̓s ſecus. na predoni ꝯtra ſpoliatorē dat̉ interdictū vn̄ vi. de reſti.ſpō. in lr̄is. fortiꝰ ergo dari debet exceptio aperte voluit tex. in. l. ſiquis emptōnis. C. de p̄ſcrip. xxx. an. Itempōt rn̄deri ſecūdo modo licet ꝓprietas ſpectaret admonaſteriū vſufructus tamē vtile dn̄iuꝫ ꝑtinebat adiſtos nobiles qui habebāt in feudum ſic non licebatetiam bona fide caſtruꝫ retinere. ar. in. c. j. de feu. dedona. tuas. Glo. in ver. ꝯtra ſpoliatore. attingit qn̄