De feriis.
ferijs glo. in cle. ſepe. de ꝟ. ſigni. in ver. ob neceſſitates.¶ Sꝫ q̄ro ſupͣ viſum eſt de diuerſis ſpeciebꝰ feriarū: nūquid aliquibꝰ eaꝝ poſſint ꝑtes renūciare? glo. hoc ꝓſeqͥtur in ſecūda ꝑte ⁊ minꝰ ꝑfecte explicat. dic̄ gͦ latiꝰ ꝙ ferijs ſolēnibꝰ introductis in honorē dei nō p̄nt ꝑtes renūciare. qꝛ nō in fauorē ꝑtiū: ſed dei introducte ſunt. ideo⁊cͣ. de fo. ꝯpe. ſi diligēti. ⁊. l. ſi vnus. §. in ſūma. ff. de pac.adeo ꝙ etiā ꝯpromittēdo in aliquē tanqͣꝫ in arbitriū nōpn̄t renūciare. nā arbiter ꝓcedit adinſtar iudicis: ⁊ tenetur ẜuare ferias ſolēnes. l. oēs dies. C. e. ⁊ hoc tenet ſpein ti. de arbi. §. fi. ꝟ. in forma. ⁊ Io. an. hic̄. et dicūt verūintelligēdo de vero arbitro: ſecꝰ ī arbitratore. ille eſt em̄quidā amicabilis ꝯpoſitor ⁊ mediator pacis. et iſte poſſunt fieri die feriata. sͣ. eo. c. j. ⁊. l. fi. C. e. et tenet ſpe. vbisͣ. facit qd̓ no. Inno. ī. c. qͥntauallis. de iureiur̄. Idē dicde ferijs repētinis. cū em̄ non fuerūt inducte in fauoreꝫꝑtiū nequeūt partes eis renūciare. l. oēs dies. ꝓpe fi. C.eo. ⁊ tenet ſpe. e. ti. §. fi. poſt pͥn. ⁊ glo. in. d. cle. ſepe. d̓ ꝟ.ſig. Ferijs ꝟo publicis ſeu ruſticis ex cauſa meſſiuꝫ ſeuvindemiarū ꝑtes renūciare poſſunt: vt hic. ⁊ in. l. j. ff. eo.Eſt tn̄ dubitatio nūquid valeat renūciatio facta in cōtractu ita ꝙ nō ſit deinceps locus penitētie? tenet ſpe. īdicto. §. fi. ꝙ ſic. ⁊ idē Io. an. hic. Cy. ⁊ alij inſtant in. l. j.C. e. ſed bar. in. l. j. ff. e. inclinat finalit̓ in hāc ſentētiā ꝙvaleat renūciatio. et hec opi. placꝫ ſicut in ꝯͣctu pn̄t renūciare appellatōi. l. fi. C. d̓ tēpo. ap. hͦ ꝓcedit ẜm Guil̓.⁊ ſequit̉ bar. vbi. sͣ. niſi ſuꝑuenerit aliqͥ cauſa q̄ nō erattꝑe renūciatōis: puta qꝛ tūc erat pauꝑ. ⁊ ſic nō occupabatur in iſtis. nūc aūt factꝰ eſt locupletior. ar. in. l. de etate. §. ex cauſa. ff. de interro. acti. Itē ẜm bar. dicta renūciatio referri debet ad ferias q̄ erāt tunc. nō aūt ad inducendas de nouo. ar. in. l. ſi ita. ff. de au. ⁊ argē. le. ⁊ iō cautuꝫ eſt vt fiat renūciatio feriarū p̄ſentiū ⁊ futurarū. Nūquid aūt ꝑtibꝰ renūciantibꝰ hmōi ferijs pn̄t tunc teſtesꝯpelli ad teſtimoniū. Glo. no. in. l. oēs dies dicit ꝙ non.⁊ idē ſpe. in. d. §. fi. qd̓ placꝫ. qꝛ non debēt ꝑtes alijs p̄iudicare. ar. in. l. id qd̓ noſtꝝ. ff. de reg. iu ¶ Tercio qͣro: ſupra viſum eſt de diuerſis ſpeciebꝰ feriarū. Item an̄ ꝑtespoſſint eis renūciare. nūc q̄rit̉ an indiſtincte tꝑe feriaꝝiudiciū ſit interdictū. ⁊ iſta ſit tercia pars glo. ⁊ ꝯiūgendo iſtam terciā ꝑtem cū duabꝰ glo. ſequētibꝰ. qꝛ ad ideꝫtendūt? dic̄ ẜm glo. ꝙ ſic regulariter. Fallit pͦ in appellatōe īterponēda. pōt em̄ omī tꝑe interpōi: ſed ꝓſecutōnō pōt fieri: vt no. in. l. j. C. e. ⁊ idē bar. ibi. Itē tꝑe feriarum ob neceſſitatē hominū introductaꝝ poteſt ſententia mādari executōi. vel ſi res eſt tꝑe ꝑitura ꝑtes ꝯpellūtur venire ad iudiciū ſaltē vt lit̓. ꝯtēſ. vt in. c. fi. de iudic̄.Tu vide oīno ibi q̄ dixi vbi general̓r attingo an ī ferijsſolēnibꝰ vel alijs poſſit ſentētia mandari executōi vel libellus offerri. ⁊ dic vt ibi. Tercio fallit ẜm glo. ī his queꝑtinēt ad pacē vel cōcordiā. vn̄ bn̄ poſſunt fieri his diebus pacta vel trāſactōes. vt. l. fi. C. e. et facit. c. j. sͣ. e. in fi.Quarto fallit ẜm glo. ſe. ſi ſubeſt neceſſitas vt h̓ ⁊ ſi reseſt tꝑe ꝑitura. ff. e. l. ij. ⁊. iij. ⁊ vide qd̓ dixi in. d. c. fi. ⁊ multa exempla vide de hoc ī. l. j. ij. ⁊. iij. p̄al. ⁊. xv. q. iiij. ī ſuā.Quinto fallit ſi res exigit celeritate. vt in. l. j. ff. de dam.infec̄. Sexto fallit ẜm glo. ſi pietas ſuadet vt qꝛ eſt cauſa miſerabiliū ꝑſonaꝝ: vt hic in tex. nam in oꝑbꝰ miſericordie nō eſt habēda diſtinctio ꝑſonarū. Extra glo. addebant doc. cauſas mr̄imoniales vel electionuꝫ ſeu vſurarum. ſed hodie de his ⁊ ſimilibꝰ dic vt habet̉ in cle. diſpendioſam. de iudi. iūcta cle. ſepe. de ver. ſig. Et qd̓ ſupͣdixi de neceſſitate dic ꝓcedere ẜm Hoſti. ſiue ſit neceſſitas circa tꝑalia: ſiue ſpūalia. Exemplū primi qn̄ eſt neceſſitas circa collectionē fructuū ꝓpter īminentē īundationē aquarū. vt. C. e. l. oēs iudices. Itē circa punitiōes⁊ q̄ſtiones habēdas in latrones. vt. l. ꝓuinciarū. C. eo. ⁊idem vbicūqꝫ in mora ꝓmptū eſt ꝑiculū animarū. ſuntem̄ omnibꝰ tꝑalibꝰ p̄ferende. xij. q. j. p̄cipimꝰ. C. d̓ ſacroſanc. ec. l. ſancimꝰ. Itē in eo ꝙ dixi in miſerabilibus ꝑſo
nis. pone exemplū in pupillis vt eis tutores dent̓ alimēta decernant̉. ⁊ vide d̓ miſerabilibꝰ ꝑſonis q̄ nō. Inno.in. c. ſignificātibꝰ. de offi. dele. an̄ decretū poſſit interponi ſuꝑ alienatōe reꝝ minoꝝ. Spe. tenet ꝙ nō. eo. ti. §. ij.in fi. ⁊ vide ibi ꝑ Io. an̄. in addi ¶ Nūc glo. expeditis pͦq̄ro hic cauet̉ de actibꝰ iudicialibꝰ. ⁊ diſponit̉ vt nō valeant: vt in lr̄a. ẜm tn̄ diſtinctōem p̄cedentē quid dicendum de actibꝰ extraiudicialibꝰ. vbi ceſſat ſtrepitꝰ iudicialis. Hoſti. hic ⁊ Io. an̄. poſt eū in ꝟ. ſtrepitꝰ vident̉ ſentire ꝙ aliud in illis. dicūt em̄ ꝙ hic nō ꝓbibet̉ cōpoſitio⁊ iudicis officiū: maxīe vbi īmineret ꝑiculū aīaꝝ. Spe.e. ti. §. ſequit̉. ꝟ. quid ſi. clarius videtur hic velle vbi format queſtionē an valeat inſtrumentū editū die feriata īhonorē dei? ⁊ ꝯcludit tandē ꝙ ſic. licꝫ em̄ nō valeāt actꝰiuriſditōis contentioſe ſiue ſint publici: ſiue pͥuati. vt. l.actus. C. e. actus tn̄ voluntarie iuriſditiōis bn̄ pn̄t fierivt ibi: vt emācipare ꝯͣctus inire iuſticiā facere ſeu ſcribere ⁊ hmōi. Et adhuc clarius hoc format ibidē in ꝟ. porro. vbi dicic ꝙ poteſt iudex tūc excōmunicare abſoluere ⁊cͣ. vbi cauſe cognitio nō requirit̉. vt. d. l. actꝰ. Ideꝫfirmat Fede. de ſe. cōſilio ſuo. xj. xij. ⁊ .xiij. ⁊ plus ibi dicit in excōmunicatōe vt valeat etiam vbi requirit̉ cauſe cognitio. licꝫ em̄ tunc ſit iniuſta: non tn̄ eſt nulla. qꝛ licet cauſe cognitio ſit qn̄qꝫ de iuſticia: non tn̄ de ſubſtātia. ad hoc qd̓ no. ij. q. j. in ſumma. ⁊ in. c. ſacro. d̓ ſen. ex.⁊ idem ꝯfirmat ibi Lapus: vt ptꝫ in ꝯſilio. xiij. ⁊ licꝫ loquatur in ferijs meſſiū ratiōes tn̄ ſue pariter cōcluduntin alijs ferijs ſolēnibus ſeu repētinis. Do. an. dicit ſe putare ꝙ cum om̄is vox iudicis ſilere debeat tꝑe feriaꝝ inhonorē dei ꝙ talis excōmunicatio nō valet in illis ferijsſolennibꝰ. Et idem ſub dubio forte dic̄ in his q̄ ſunt voluntarie iuriſditōis: niſi ſint actus pietatis. Bar. ī. d. l.actus. ⁊ in. l. diuus. ff. e. videtur fouere ſimpliciter pͥmāopi. dicens ꝙ actꝰ ſpectātes ad volūtariā iuriſditōꝫ pn̄texerceri diebꝰ feriatꝭ ī honorē dei vt ibi. ꝑ hͦ infert ꝙ decretalis decet. de īmu. ec. li. vj. que ānullat actus iudiciarios initos in eccl̓ia nō extendit̉ ad ea que ſunt volūtarie iuriſditōis: qd̓ no. Ego puto ꝙ vbi neceſſitas ceſſatvel pietas vel alia ſpecialitas actus volūtarie iuriſditōistūc explicite tenēt: ſed peccant exercentes talia illo tempore. ⁊ ꝙ teneāt facit. ꝗa non reꝑit̉ cōtrariū in iure. hocem̄ loquit̉ d̓ ſtrepitu iudiciali: īmo qd̓ teneāt videt̉ expreſſum in. d. l. actus. et cum iſta irritatio cauſet̉ ex odio⁊ ſic ſit odioſa ⁊ penalis non debet extendi: vt in ſil̓i dicit glo. in p̄all̓. c. decet. Item pena non debet excedere ꝓprium caſuꝫ. de pe. di. j. §. pena. facit qd̓ no. Io. an. in. c.diſpendia. de reſcrip. li. vj. in nouella. ⁊ qd̓ no. glo. in. c.cōſtitutionē. de regula. li. vj. Ꝙ autem ſubſit pecatū inexercendo: adduco. c. j. sͣ. e. vbi dicit̉ ꝙ cum omni veneratōe debent hi dies celebrari. ſed ꝑ hos actus abſtrahūtur homīes a cōtemplatōe ⁊ notarius intendit lucro etoꝑi ſeruili in ſcribendo inſtrumentū ⁊ ſimilia faciendo.Item aꝑtius facit tex. in. d. c. j. in fi. vbi etiam iuramētaꝑſtari non debent. extraiudicialit̓ ergo ⁊ actus volūtarie iuriſditōis vident̉ inhibiti. vnde in veteri teſtamētoꝓhibebatur iudeis ī ſabbato itinerare vltra miliare obreuerentiā dei. Item homīes debent tunc quieſcere qͥaad humanā quietē ⁊cͣ. vt in. c. licꝫ. sͣ. eo. pena tamē nullitatis non debet extendi vt p̄dixi. ⁊ vide qd̓ ſcripſi in. c. j.sͣ. eo. an dicta teſtiuꝫ his diebus poſſunt recipi. ⁊ an autem homīes poſſunt tunc capi: vide ꝑ bar. in. l. om̄es dies. ⁊. l. fi. C. eo. ⁊ dixi in. c. fi. s. de iudi. Supra viſuꝫ eſtꝙ actus iudicialis non valet tempore feriarū: ſed extraiudicialis ſic. queritur tamē nūc de queſtiōibꝰ valde tritis ⁊ vulgaribus. Et prima ſit an citatio facta die feriata ad diem non feriatā valeat. Secūda quid econtra ſifit die non feriata ad diē feriatam. Tercia nūquid in ferijs obſeruādis ſit attendēdus locus iudicis: an locus litigantiuꝫ. Quarta quero an in locis vbi non recolligitvinū vel frumentū deheāt obſeruari iſte ferie. Quinta