De feriis.

vide ꝑ glo. in. c. vno. de reli. ⁊ vene. ſan. li. vj. inter quosnon eſt paulꝰ. qꝛ ip̄e fuit ꝯuerſus poſt mortē xp̄i: vt ptꝫin eius hiſtoria. ſed nihilominꝰ eſt in p̄cepto. ⁊ hoc quiaſpecial̓r hic exprimunt̉. Itē barnabas nō fuit de numero duodenario: vt ptꝫ in glo. p̄al. vbi nō ꝯputat̉ mathias cū tn̄ ſit qꝛ ſucceſſit in locū Iude ſcharioth ꝑ ſorteꝫ.¶ Nota ꝙ lꝫ ſolus papa poſſit de nouo canonizare ſanctum: vt in. c. j. de reli. ⁊ vene. ſan. ep̄us tn̄ poteſt aliqueꝫde ſanctis canonizatis ꝑ ſtatutū ſuū cū clero et ppl̓o ſuodecernere venerari ⁊ feriari vt h̓. ⁊ ſic intelligit hāc lr̄amInno. ⁊ bn̄. ⁊ ſequit̉ Io. an. hic ⁊ glo. in. c. vno. de reli. ⁊vene. ſanc. li. vj. Uin. tn̄ ⁊ male intelligebat ꝙ ep̄i poterant in eoꝝ dioceſibꝰ ſanctos canonizare ꝑ iſtuꝫ tex. ⁊ ꝑc. j. de cōſe. di. iij. ſed iura debēt intelligi ꝓut. sͣ. dixi. Anaūt poſſit hoc ſolus ep̄us ſine ppl̓o? Do. an. dicit oliꝫ tenuiſſe ꝙ nō ꝑ iſtā lr̄am. ſed poſtea mutauit ſnīam: dicēsꝙ ſolus ep̄us cū clero ſeu capitulo hoc poſſit. qꝛ in his q̄tendūt in aīe fauorē quilibet eſt ſubiectꝰ ep̄o. d̓ fo. ꝯpe.cū ſit. de iudi. nouit. ⁊. c. ꝑ venerabilē. qͥ fi. ſint. legi. Egoputo oppoſitū. nō em̄ ſine miniſterio in hoc. c. et ī. d. c. j.de ꝯſe. di. iij. fuit facta mētio etiā de ppl̓o. vn̄ ſcias ꝙ licꝫin ſpectātibꝰ ad iuriſditōeꝫ ep̄i poſſit ip̄e cū capitulo facere ſtatuta: vtputa circa punitōes maleficioꝝ: vt in. c.vt animaꝝ. de ꝯſti. li. vj. ⁊ qd̓ ibi no. tn̄ in alijs in qͥbꝰ vertitur int̓eſſe alioꝝ non pōt ep̄us ſtatuere ſine ꝯſenſu illoꝝ. vel ſaltē debent eſſe pn̄tes: vt notabil̓r dicit Inno.in. c. veſtra. de loca. ⁊ in. c. fi. de offi. dele. Cōfirmat Fe.ꝯſilio. xvij. ⁊ allegat Inno. in. c. p̄al. vbi de hac materiatractat̉. et ſic aꝑtiſſime ſentit in locis p̄allegatis Inno.ꝙ in caſu noſtro nō pōt ſolus ep̄us facere ſtatutuꝫ: niſiꝯſentiat ppl̓us vl̓ ſaltē ſit pn̄s. Et idē archi. i. d. c. j. nonem̄ ꝯpellit̉ ppl̓us creſcere. lxxiiij. di. geſta. ⁊ in. c. vbi. credo tamen ꝙ vbi ppl̓us nō habꝫ legitimā cauſam ꝯtradicendi non ob. contradictio. vt in ſimili nō. Archidiac̄. īd. c. vt animarū. facit. c. j. de his que fi. a maio. par. capit̓.puta qꝛ ep̄us vult p̄ciꝑe feſtandū ſanctū qͥ traxit originem de illo loco vel quid ſimile facere. facit. c. j. lxv. diſ.¶ Nota vltimo ꝙ fauori introducto ꝯtemplatōe alterius qͥs renuciare nō poteſt. vel dic̄ ſic ꝙ iuri introducto īfauorē ſuū ⁊ alteriꝰ nō pōt qͥs renūciare. facit. c. ad apoſtolicā. de regula. Naꝫ ſeptima dies fuit ſtatuta ad humanā quietē ⁊ ob dei reuerentiā. sͣ. e. licꝫ. ſecus ſi ꝯtēplatōe ſui licꝫ ſpecifice nō ſibi: ſed general̓r om̄ibꝰ aliqͥd ſitindultū. non em̄ pōt quis renūciare ferijs ſolennibꝰ queſunt introducte ob dei reuerentiā: ſed introductis in fauorē hominū ſic vt hic̄. Et ad p̄dicta facit. c. ſi diligentide fo. ꝯpe. ⁊. c. ad apl̓icā. de regula. hoc tn̄ vltimū ꝓceditqn̄ ꝯceſſio fit vniuerſalis in fauoreꝫ cuiuſqꝫ pͥuati. et italoquit̉ hic. ⁊. c. dilecti. de fo. ꝯpe. ſecus ſi in fauorē publicum ⁊ vniuerſitatis. tūc em̄ priuatus renūciare non poteſt. ⁊ ſic loquit̉. c. ſi diligēti. de fo. ꝯpetē. ⁊. c. ꝯtingit. deſen. ex. qd̓ nō. Itē pondera tex. ꝙ tota ſeptimana factaeſt feriata: vt ibi patꝫ Septem diebꝰ dn̄ice paſſiōis ⁊cͣ.Itē tota ſeptimana paſchalis ⁊ ſic durant iſte ferie paſchales ꝑ. xv. dies. vide tn̄ qd̓ dixi in. c. qm̄. s. e. ¶ Sꝫ h̓ſubmitto qōneꝫ q̄ ꝯgruentius ānectit̓ p̄cedentibꝰ qͣꝫ ſequētibꝰ: nūquid vltra feſta hͨ deſcripta ſint alia feriataꝫdic̄ ꝙ ſic. ⁊ de quibuſdā eſt aliqͣle dubiū: de qͥbuſdā ꝟoeſt magis dubiū. Et pͦ eſt feſtuꝫ corꝑis xp̄i: qd̓ celebratferia qͥnta poſt octauā penthecoſten ⁊ nō erat tꝑe huius decretalis: ſed poſtea fuit inſtitutū ⁊ de hoc nō dubitatur: vt in cle. ſi dn̄m. de reli. ⁊ vene. ſan. Secūdo eſt feſtum beati martini: licꝫ glo. aliud dixerit in. l. om̄es dies. C. e. ⁊ ſpecifice d̓ ſancto martino habet̉ in. c. j. de cōſe. diſ. iij. Itē feſtū ſancte crucis .ſ. īuentōis ip̄ius. vt ī. c.crucis. e. di. ⁊ ibi no. ꝑ glo. qͣre celebramꝰ feſtū ſancte crucis in qua dn̄s fuit dehoneſtatus ⁊ non feſtuꝫ aſine in qͣfuit honoratus. ⁊ reddit̉ ibi ratio. quia laus exhibita do.mino in aſina fuit mūdana de qua non eſt curandū. ſed

dehoneſtatio in cruce fuit noſtra redēptio. De his duabus feſtiuitatibus fuit aliqͣle dubiuꝫ ꝙ non fuerūt poſitē hic. et ſic videbant̉ ſublate. primū tamē tenet Spe.ti. eo. §. j. in pͥn. quia expreſſe illa iura nō fuerūt reuocata. quare ergo ſtare ꝓhibentur. l. ſanctius. C. de teſta. etc. maiores. d̓ baptiſ. ⁊ idem tenēt hic Io. an. ⁊ Hoſti. ⁊ꝯſuetudo ſatis hoc approbat. Sed de feſto rogationuꝫſcꝫ illoꝝ triū dieꝝ ante feſtum aſcenſiōis poteſt eſſe eadem dubitatio cum ferient̉ in. c. j. ⁊. c. rogatōes. de cōſe.di. iij. ⁊ hic nihil dicat̉. Hoſt. tenet hoc ꝙ ſunt in precepto. Idem ſentit archi. in. d. c. rogationes ꝙ ſunt in precepto. Io. an̄ refert Guido. dicere ꝙ curia hoc non ſeruat. Et idem dicit ſpe. in loco p̄alleg. ⁊ ſatis in hoc ſtandum eſt cōſuetudini: vt dicit ſpe. in loco p̄alle. ⁊ ita allegaui vt dixi in. q. facti. Item ẜm Io. an. hic ſunt addenda feſta quatuor euangeliſtarū ⁊ quatuor doctorum eccleſie per. c. vnicuꝫ. de reli. ⁊ vene. ſanct̉. li. vj. ⁊ idem do.An. hic: quod bene no. quia. c. illud expreſſe nō dicit: ſꝫꝙ debent venerari ſub duplici officio. ⁊ videt̉ loqui reſpectu celebrationis officij in eccleſia. ſed pro dicto Io.an. facit: quia non eſt veriſimile ꝙ ꝓpter illud modicuꝫemanaſſet illa ſolēnis decretalis mature ⁊ ornate cōpoſita. Inſuper tex. ibi dicit in fi. ſub duplici officio decernimus venerari. ⁊ ſic mandat celebrari ⁊ etiam officiū duplicari. de cōſuetudine tamē male cuſtodiunt̉. Iteꝫ dedicatio cuiuflibet oratorij: vt in. d. c. j. de conſe. diſt. iij. ⁊videt̉ tenere ſpe. in loco pallega. ſed Io. an. ibi in addi.dicit hoc verum quo ad celebratiōem fiendā ꝑ clericosillius loci: quod videt̉ hic placere do. an. ⁊ ita ſeruat̉ decōſuetudine. nam durū eſſet vt dedicatō cuiuſlibet oratorij eſſꝫ in p̄cepto ⁊ feſtum ip̄ius ſancti. naꝫ cum citiusdeberet fieri feſtum de natalicijs ſanctorū qͣꝫ de dedicationibus eccleſiarū ad ipſoruꝫ venerationem dedicataꝝItem dicit̉ hoc d̓ feſto ſancti michaelis. et loquit̉ de eoquod fit in fine ſeptembris. dicit tamē Io. an̄. ꝙ eccleſiaromana colit eiꝰ apparitōnem que eſt octaua idꝰ Maij.ſed credo in hoc ſtandum cōſuetudini loci cum expreſſe iure non caueatur ¶ Ultimo dubitat̉ magis de quadrageſima in qua ẜm ius ciuile non debet exerceri iudicium criminale. vt. l. quadraginta. C. e. ⁊ in canone placita. xv. q. iiij. magis ſtricte dicitur ꝙ quis non debet vocari ad iudicium a quinqͣgeſima vſqꝫ ad octauā paſche⁊ quatuor diebus ante natiuitateꝫ domini vſqꝫ ad octanam epiphanie. ⁊ ſeptem diebus ante natiuitatem ſancti Iohanis baptiſte. videtur etiam aliqͥd addi in. c. decreuit. xxij. q. v. Hoſti. dicit ꝙ iſta de cōſuetudine nonſeruātur. etiam ſtanduꝫ eſt huic. c. ⁊ idem ſpecu. in locop̄allega. ſtandum eſt ergo in his ⁊ alijs conſuetudini loci. Et per hoc habes tempora feriata in honorem dei.¶ Nunc venio ad glo. ⁊ quero: quia hic fit mētio de duplici ſpecie feriarum que ſunt iſte ferie: et nunquid ſintalie ſpecies? Glo. ij. hic ꝓſequitur in principio. ſed dicclarius poſt Specul̓. eodem titulo in principio. ꝙ tresſunt ſpecies feriarū. Quedam dicuntur ſolennes et introducte in honorē dei. de quibus ſupra dictū eſt. Quedam ſunt ferie publice ſiue ruſtice et indicte: et alicubi:etiam appellantur ſolennes vt ille que ſtatuuntur cauſa meſſium vel vindemiarum. ⁊ ſic ſtatuuntur bis in anno. ⁊ debent determinari ẜm qualitatem ⁊ conſuetudinem cuiuſlibet loci. nam citius colligitur in locis calidisqͣꝫ frigidis. vt. l. preſides. ff. e. ⁊ d̓ iſtis duabus hic. Quedam ferie dicuntur repētine quia repente inducuntur:vt quando princeps inducit ferias propter rem proſpere geſtaꝫ: vel propter natiuitatē filij: vel quia duxit vxirem: vel alia iuſta cauſa. vt. l. ſed et ſi per pretorem. §. liferie. ff. ex quibus cau. ma. ⁊ iſta non poſſunt īdici niſi aſolo prīcipe. vt. l. a nullo. C. eo. ⁊ per iſtas ferias reſtituitur pars ſi incidunt in termino: ſed ꝓpter alias nō. quiaiſtas p̄uidere nō potuit. vt in. d. §. ſi ferie. ⁊ vide de his