De feriis.

an non inſiſtentes talibus vt ſunt milites clerici doctores vel artifices mulieres ⁊ ſimiles ꝑſone debeāt gaudere his ferijs ꝓ vino ⁊ grano colligēdo. ⁊ expediā has q̄ſtiones ꝯcluſiue. ¶ Redeo ad primā an valeat citatio facta die feriata ꝓ die nō feriata? dicit Io. an. ꝙ ꝯmunisopi. hꝫ ꝙ d̓ iure nō valet talis citatio ꝑ. l. dies feſtos. C.eo. vbi dr̄ ꝙ ſilere debet horrida vox p̄conis. Item p̄ceptū de citādo eſt quedā ſentētia interlocutoria. l. p̄ſenti. C. de his q̄ ad eccl̓. ꝯfu. gͦ die feriato valere nō debet:vt hic. ⁊ idem dicendū ſi dicat̉ ꝙ nō eſt ſentētia: ſed deꝓceſſu cuꝫ hic irritet̉ oīs ꝓceſſus ⁊cͣ. ſed dicit Io. an. qhec opi. d̓ ꝯſuetudine nō ſeruat̉. ⁊ dicit ꝙ Dy. quādoqꝫ tenuit iſtā cōmunē opi. ſed poſtea mutauit. qꝛ effectꝰcitatōis dirigit̉ hic in tēpus cōceſſum. ⁊ ſic debet valereff. de dona. inter vi. ⁊ vxo. l. ſi cū vxore. in fi. ⁊. l. ſe. ⁊ hͨ cōſuetudo ⁊ opi. minime eſt mutāda ẜm Io. an. vt. l. minime. ff. de legi. ⁊ poteſt hec opi. ſic iuuari ẜm eū. Ideꝫ eſtiudiciū de tꝑe qd̓ de loco. ff. ſi cer. peta. l. vinū. ſed valetactus geſtus loco nō habili ſi ip̄ius effectus ꝯfert̉ in locum habilē. l. om̄es. §. ſi ꝟo apparitor. C. de epiſ. ⁊ cleri.¶ Ad ꝯͣriā rn̄det ꝙ in citatōe eſt triplex actus. Primusp̄ceptū de citando. Secūdus executio p̄cepti .ſ. actꝰ citatōis. Terciꝰ eſt ꝓceſſus qͥ fit vigore citatōis. Primꝰ poteſt fieri ẜm eū die feriato. qꝛ nō requirit cauſe cognitioonem. l. actus. C. eo. Idem dicit de ſecūdo actu eadē ratōe. ar. ī. l. miles. §. ſexagīta. ff. de adul. ſed terciꝰ actus .ſ.ꝓceſſus fieri nō poteſt. ⁊ ſic videt̉ intelligere illā. l. diesfeſtos. ſed moderniores cōmuniter tenent oppoſitū: vtIo. cal. do. Car. do. an. ⁊ Bar. in. l. j. §. nūciatio. ff. d̓ no.ope. nūci. Tenet etiam ſpe. in ti. de cita. §. j. ꝟ. Item excipitur. ⁊ ſe. Idem diſputādo determīauit Ia. butri. vtdicit bar. in. d. §. nūciatio. lex em̄ ꝓhibens citatōem nonhabuit ſolū reſpectū ad effectū: ſed etiam ad principiū.vnde quādoqꝫ ꝓhibetur actus reſpectu effectus: ⁊ tuncſatis eſt ꝙ ꝯferatur in tempus cōceſſum. et ſic loquiturlex ſi cum vxore. ⁊. l. ſe. ⁊. c. de vxore. jͣ. de ſepul. Quādoqꝫ ꝓhibent̉ non ſolū effectus: ſed etiam ip̄e actus ⁊ tuncnon ſufficit effectum cōferri in tēpus ꝑmiſſum cum actꝰſit geſtus in temꝑe inhibito. non em̄ eſt ſatiſfactuꝫ iuri.ar. in. c. fi. de reſti. ſpo. ⁊ in. l. fulciniꝰ. poſt prin. ff. ex qui.cau. ma. Et ꝙ hic ꝓhibeat̉ principiū ptꝫ in. d. l. dies feſtos. ꝓ hoc qꝛ licꝫ citatio nō artat ad ꝯparendū tūc: tamen artat ꝓtūc ⁊ afficit citatuꝫ: ⁊ quodāmodo cū ꝓuocat ad iram ⁊ aliqͣliter abſtrahit̉ a cōtemplatiōe dei. Etidem dico in iudice̓ cū debeat intēdere diuinis nō debꝫfacere p̄ceptuꝫ de citādo. cū ⁊ ſi nō exigat̉ cognitio ītraꝑtes: tamē intra ſe debet adhibere aliqͣlem cognitōnemin ſtatuēdo terminū. Item negari nō poteſt quin ſit eitatio de ꝓceſſu et fundamentū iudicij. vt in. c. quoniamꝯtra. de ꝓba. ꝑ que cōclude ꝙ nullus actus iſtoꝝ triumpoteſt fieri die feriata. facit. c. j. sͣ. e. Bar. tn̄ ⁊ Oldra. ind. §. nūciatio. ⁊ ſequit̉ do. An. hic. ⁊ limitat hoc in ferijsintroductis in honorē dei. ſecus in alijs introductis ī fauorem hominū. qꝛ tūc citatio ſoluꝫ ꝓhibet̉ reſpectu exertij ⁊ ſic reſpectu finis citatōis. non em̄ dicit̉ ꝙ nō citetur: ſed ꝙ nō cōpellitur venire. ff. de ferijs. l. j. hoc dicūtꝓcedere tam in requiſitōe nūcij qͣꝫ in cōmiſſione iudicisqꝛ in hoc nō exigit̉ cauſe cognitio. vt. l. ſed ſi interpellatus. §. j. ff. de arbi. facit qd̓ no. Inno. in. c. quoniā cōtra.de ꝓba. dicit tn̄ bar. ꝙ ſiquis vellet ſaluare opi. Dy. poſſet dicere ꝙ. l. dies feſtos: loquit̉ ſpecifice in diebꝰ dn̄icis qͣſi ſecus in alijs. ⁊ idem Cal. hic. ſed nō ꝑſiſtunt: īmocredūt verius fore qd̓. sͣ. dixi. ſed de ferijs repentinis iſtinihil dicūt. Ego puto idem in repētinis qd̓ in ſolēnibꝰ.nam imꝑator mandat eas ſub eadē veneratōe obſeruari qua ſolēnes. vt. l. omnes. C. eo. debent em̄ tunc cuꝫ leticiā ſeruare illas ferias. ideo nō debꝫ quis aliquo modopcitatōem ad iram ꝓuocari. nec iudex debet talibus inſiſtere. ⁊ hoc quo ad primaꝫ queſtiōem. ¶ Ad ſecundaꝫqueſtionē an valeat citatio facta die nō feriata ꝓ die fe

riata? Inno. hic pͦ diſtinguit an exp̄ſſus ſit error vt cōpareat die dn̄ica ⁊ non valet. an nō exprimit̉ ⁊ tunc licꝫaccedat in termino die feriata vrgetur comparere dieſequēti. vt ſi dixit compareas decima die huius menſis.quia duo videntur mādata vt cōpareat ⁊ vt illa die cōpareat. ar. c. cum dilecti. de do. ⁊ ꝯtu. vnde ſi non poteſtcomparere in termio: debet tamē comparere qͣꝫcitiꝰ poteſt. Et per hanc ratōem dicit idem dicendum indiſtincte etiam ſi dies feriata fuiſſet expreſſa. ⁊ ſic recedit ab illa diſtīctōe. x. ꝓ hͦ dicto ſuo allego. c. expoſuit. d̓ dila. ⁊de ī īteg. reſti. c. tū ex lr̄is. ⁊. c. ex lr̄is. de do. ⁊ cōtu. cū dilecti. ⁊ de accuſa. c. veniens. vbi fuit facta citatio ad diē feriatam. Pet̓. de bella partica vt refert hic Io. an. ⁊ Cy.in. l. dies feſtos. C. eo. tenet contrariū. et idem ſequūturfere oēs: vt Io. cal. hic ⁊ do. Car. ⁊ ſpe. ī ti. de cita. §. j. ꝟ.Item excipit̉. ꝙ citatio fit ad diem feriatam. vt īp̄emetno. Inn. in. c. p̄terea. de dila. ⁊ Hoſti. dicens hic ꝙ citatus ad diem dn̄icam vel ad alium ſolēnem diem non tenetur cōparere. facit pro hac opi. ẜm Io. an. l. ij. in fi. ff.ſiquis in ius vo. nō ie. Et idem Ricardus de ſenis Car.⁊ Cy. in. d. l. dies feſtos. ⁊ ſentit etiam Io. an. hic qui cōſuluit vt iudex ſic terminū aſſignet. tibi talem diem aſſignamus. ⁊ ſi forſan dies feriata occurrat aſſignamꝰ tibinon feriatam ꝓximaꝫ ſubſequētem. ⁊ ẜm hoc nulla occurrit dubitatio. Idē dicit quādo iudex aſſignauit terminum cum dictōe vſqꝫ: vt compareas vſqꝫ ad diē dominicum. tunc enim tenet termini aſſignatio. ⁊ illud vſqꝫ tenetur excluſiue. ⁊ ſic dicit intelligenda iura allegata per Inno. ⁊ ſiqua ſimilia reperiātur licꝫ īter ſe diſcrepare videantur. ⁊ idem Cal hic ⁊ Spe. vbi. sͣ. ⁊ Ricardus de ſenis Car. vt refert Cy. in. d. l. dies feſtos. ⁊ Io.an. hic dicens ꝙ vbi ponitur vſqꝫ poteſt in qualibet dieinfra feſtum cōparere. ſecus vbi ſimpliciter citatur vtcompareat tali die q̄ eſt feriata. tūc eniꝫ priꝰ venire nonpoteſt neqꝫ debet. ⁊ illa die venire non tenetur de iure. ⁊ſic neceſſaria eſt noua citatio. ⁊ hāc opi. tanqͣꝫ veriſſimāteneas quicqͥd ſenſerit hic do. An. naꝫ vbi citatio fit addiem feriatam eſt temeraria ⁊ contra ius. ergo non debet aliquo modo afficere citatuꝫ. vt in. c. bone. ij. d̓ elec.⁊ que contra ius fiunt ꝓ infectis ſunt habenda. vt in regula que contra ius. li. vj. ⁊ in. l. non dubium. C. de legi.⁊. x. di. vides. ad idem bonū tex. in. l. aut qui aliter. ff. qd̓vi aut clam. ꝑ quem tex. dicit ibi Bar. ꝙ ſi citatio fit eotempore quo citatus venire nō poteſt nō valet citatio.Nec ob. motiuū Inno. ꝙ duo vident̉ mandata ꝑ. c. cūdilecti. p̄alleg. ⁊. ff. de arbi. l. celſus. qꝛ illud ꝓcedit quando mandatū tenuit a principio. tunc em̄ ꝑ ſuꝑuenientēcaſum ſeu impedimentū ſuſpendit̉: non autē tollit̉. ſedin caſu noſtro mandatum a principio om̄ino fuit nullū⁊ temerariū. ideo non viciat̉. ar. in. §. loca. inſtit̓. de ver.obli. ⁊ in. d. c. bone. ¶ Tercia queſtio fuit nūquid in ferijs obſeruādis ſit attendendus locus rei: an iudicis anactoris vbi datur diuerſitas ꝓpter varietatē regionū?Inno. ⁊ Hoſti. hic late ꝓſequūtur ⁊ ſpec̄. eo. ti. §. j. ver.ſed pone. ⁊ cōmunis cōcluſio videtur ꝙ debeat attendi locus iudicis. ⁊ ratio vrgens videtur: qꝛ vbi agitur dordinatione iudicij attenditur cōſuetudo fori vbi exercetur ⁊ non cōſuetudo litigantiū: vt no. in. c. qd̓ clericꝭ.de fo. compe. ⁊ in. l. iij. de teſti. ⁊ noͣ. ſuꝑ rubrica. de ꝯſue.ergo ⁊cͣ. Item ſi diceremus oppoſitū haberet reus velactor duplicatas ferias. qꝛ regionis ſue ⁊ loci iudicis qd̓ſonat in abſurdum ⁊ in ꝓrogatione litium ¶ Item ſatiseſt iudicem ex veriſimilibꝰ cauſis aliquid in principio p̄fixiſſe. non em̄ recipit mutatiōem ex aliquo accidenti incontrariū. ar. ff. de poſtu. l. j. §. puericiā. ⁊ ita papa al̓s infacto ꝓnūciauit. ⁊ hoc teneas ¶ Uenio ad quartā queſtionem an vbi non colligitur vinū vel frumentū ſint ferie obſeruande? Inno. ⁊ cōmuniter doct̉. diſtinguūt: etbn̄ ꝙ in regionibus vbi non colligit̉ vinū nec bibitur ſicut in hibernia non fient ferie ꝓ vindemijs: ſed in regi-