De feriis.

a pͥma die rogationū vſqꝫ ad ſeptem dies poſt pentecoſten. So. ẜm Io. an. computato die vtriuſqꝫ feſti .ſ.aſcenſiōis ⁊ penthecoſtes p̄cedit feſtū aſcenſiōis feſtuꝫpenthecoſtes ꝑ. xj. dies. ⁊ ſic cōiungēdo tres dies rogationū p̄cedentes habemꝰ qͣtuordecim. poſtmoduꝫ ſuntſeptē dies poſt penthecoſten. ⁊ ſic habemꝰ. xxj. ⁊ ſic habemus tres ſeptimanas de quibꝰ canon fecit mentōem.⁊ ſic nō ꝯtinuant̉ feſto ſancti Iohānis īmediate: ſꝫ modo p̄dicto. vn̄ poſſet ꝯtingere ꝙ ꝑ plures dies an̄ feſtūſancti Iohannis poſſent licite nuptie celebrari. Exemplū pone ꝙ feſtum penthecoſtes occurreret in kalēdasIunij ſeptē diebꝰ ſeq̄ntibꝰ nō poſſent celebrari nuptievt hic: ſed abinde ſic. vn̄ cū feſtū ſancti Iohānis occurrat. xxiiij. die Iunij pn̄t illis diebꝰ licite nuptie ꝯͣhi. ⁊ ſicalia opinio erat erronea ẜm quā nō potuiſſent ꝯͣhi ſi ille tres ſeptimane cōtinuarent̉ feſto. Sed q̄ro hic dicitur ꝙ vſqꝫ ad octauā paſche ⁊ vſqꝫ poſt ſepteꝫ dies pꝰpēthecoſtes ⁊cͣ. nūquid in ip̄a die octaua paſche ⁊ penthecoſtes .ſ. pͥma dn̄ica pꝰ illa feſta pn̄t nuptie cōtrahi?Hoſ. h̓ ꝙ n̄. ⁊ ꝓ hac opi. facit lr̄a dū dic̄ pꝰ octauas paſche. gͦ nō ī octaua. facit. c. cū ī cūctis. et qd̓ ibi no. d̓ elec.⁊ in. l. nō putabā. ff. de cōdi. ⁊ demon. ⁊ in. l. eū qͥ kalen̄. ff.de ꝟ. ob. Idē dic de octaua penthecoſtes. qꝛ tex. dic̄ ꝙpoſt ſeptē dies poſt feſtū. nō em̄ eſſent ſeptē poſt feſtuꝫſi in dn̄ica ſequēti celebrarent̉ nuptie. Itē nō eſſent illetres ſeptimanē integre de qͥbꝰ dixi ẜm illā ꝯputatōeꝫ. ſꝫꝯͣ hāc opi. facit hec lr̄a ꝓpe fi. dū dicit ꝙ nuptie ſuſpendunt̉ ꝑ ſeptē dies poſt feſtū penthecoſtes. ſed in dn̄icaq̄ ſequit̉. ſecꝰ gͦ ⁊cͣ. Hoſti. exponit illud verbuꝫ in dn̄ica⁊cͣ. i. poſt dn̄icā vel in craſtinū dn̄ice. iſta tn̄ videt̉ extorſio. ſed hoc fit ꝓpter hoc qd̓ sͣ. dixi. puto aliter poſſe exponi vt intelligat̉ de dn̄ica q̄ ſequit̉ .ſ. poſt illos ſeptemdies ꝑfectos .i. in dn̄ica pͥma poſt octauā penthecoſtes.Et ſi diceres ad qͥd oportꝫ expectari dn̄icā ſequēteꝫ cūſaltē feria ſecūda ⁊ deinceps poſt octauā poſſint celebrari nuptie: vt in lr̄a? rn̄deo ꝙ ideo facit mentionē de dn̄ica. qꝛ cōmuniter nuptie fiūt in diebꝰ dn̄icis ⁊ ſolēnibus.⁊ ſic intelligēdo remanet pͥma opi. ſalua ⁊ non fit extorſio ad lr̄am ¶ Ultimo nūc q̄ro q̄ tꝑa ſint gnaͣliter feriata quo ad nuptias? Hoſti. hic ꝓſequit̉ ⁊ dicit ꝙ in iurehabemꝰ tm̄ tria tꝑa. Primū ab aduētu dn̄i vſqꝫ ad epiphaniā dn̄i. Secundū a ſeptuageſima vſqꝫ ad octauāpaſche. vt ī. c. nō oportꝫ. xxxiij. q. iiij. Terciū a pͥma dierogationū vſqꝫ ad octauā penthecoſtes: vt hic. Sꝫ circa iſta tria temꝑa cadunt alique dubitatōes. Primo ille d̓ quibꝰ ſtatim dixi ⁊ p̄miſi an̄ ꝓhibitio extendat̉ vſqꝫad octauaꝫ paſche ⁊ penthecoſten incluſiue an excluſiue? ⁊ ſupra cōcluſi ꝙ incluſiue. ⁊ ſic etiam in octauis ſeudn̄icis octauarū duret ꝓhibitio. Alia dubitatio eſt circa primū tempus: an tm̄ durat vſqꝫ ad epiphaniam: anetiam includat octauas epiphanie? Hoſti. tenet ꝙ duret vſqꝫ ad octauaꝫ epiphanie incluſiue. ⁊ mouet̉. quiatm̄ durat illud feſtum epiphanie. et pro tanto forte. jͣ. c.ꝓxi. dicit̉ in plurali epiphaniarū. ⁊ ad hoc de treū. ⁊ pace. c. j. ⁊. xxxij. q. v. decreuit. Io. an. dicit ꝙ licꝫ iſtud multoruꝫ locorū approbet cōſuetudo: non tamē videtur iure ꝓbari. vel dicit dicendum vt. sͣ. de tempo. ordi. c. j. ibitamen nihil dicit̉ ad ꝓpoſitum. vnde ſatis ego puto ꝙpoſt primuꝫ diem epiphanie licite cōtrahantur nuptiecum in. d. c. non oportet: vbi ponitur ꝓhibitio huiꝰ temporis nihil dicit̉ de octaua: ſed tm̄ dicitur d̓ epiphania.nam ſi voluiſſet intelligere de octaua: exp̄ſſiſſet ſicut expreſſit in. c. j. d̓ treū. ⁊ pace. vel dixiſſet in plurali: ſicut. jͣ.c. ꝓxi. Non ergo recedamus a lr̄a maxime cum ſit ꝓhibitio. ar. l. non aliter. ff. de leg. iij. ⁊ in. c. fi. de ꝟ. ſig. ⁊ maxime poſt factum debēt ꝯͣhentes iudicari inculpabiles:ſed ante factū tutiꝰ eſt abſtinere. qꝛ nullū ꝑiculū. ar. in. c.ſignificaſti. ⁊. c. ad audientiā. de homī. ⁊ ſatis ſtandū eſtꝯſuetudini q̄ eſt optīa legū int̓pres. vt ī. c. cū dilectꝰ. deꝯſue. ⁊ in. l. ſi de interp̄tatōe. ff. de legi. ¶ Abbas.

Caſus. In ferijs innqueſtus. croductis in honorebei ⁊ ſanctoꝝ niſi ob neceſſitatē vel pietatē iudicium exerceri nō poteſt etiā de cōſenſu partiū: ferijs tamen introductis fauore hoīm ꝑtes renūciare poſſunt.Secūda ꝑs ibi licꝫ ¶ Nota pͦ ꝙ ferie ſanctoꝝ introducte ſunt principal̓r ob reuerentiam dei. nam veneramurdn̄m in ſanctis ſuis. vt in cle. ſi dn̄m. de reli. ⁊ vene. ſanc.¶ Nota ſecūdo ꝙ regularit̓ feſtum cuiuſlibet ſancti nōeſt in p̄cepto: ſed tm̄ illius de quo ſpecial̓r cauet̉. Cū ergo enumerent̉ hic aliqͣ feſta ex neceſſitate ſeruāda regula videt̉ in ꝯͣriū. nam exceptio firmat regulā in oppoſitum. xxxij. q. vij. dn̄s. Nec ob. tex. hic dū dicit ſolenitates oīm ſanctoꝝ ⁊cͣ. qꝛ non loquit̉ ſpecifice de feſto cuiuſſibet ſancti: ſed de illa feſtiuitate oīm ſanctoꝝ q̄ fit inkalen̄. nouēbris. vt pꝫ ẜm Io. an. ex eo ꝙ in ſingulari dicit feſtiuitatis. non aūt dicit feſtiuitatū. Itē dicit patere clarius ex alio. nam ſi feſtū cuiuſlibet ſancti eſſet ī precepto ad qͥd enumeraret hic iſta feſta cū ſuffeciſſet dicere abſtinenduꝫ in feſtis oīm ſanctoꝝ. ſicut arguit tex. incle. exiui. de ꝟ. ſig. vltra tn̄ hic expreſſa ſunt ⁊ q̄dam aliavt. jͣ. dicā poſt glo ¶ Nota tercio ꝙ in his ferijs ītroductis in honorē dei iudiciū exerceri non pōt nihil dic̄ anſit abſtinendū ab alijs oꝑbus: ſed dicit abſtinenduꝫ aboꝑe ſeruili ⁊ alijs. de quibꝰ in. c. j. ⁊. c. licꝫ. sͣ. e. nec tex. iſteſimpl̓r dicit his diebus feriatis ⁊cͣ. ſunt em̄ dies feriatiꝑprius. ſed nūc dicit̉ ꝙ etiam iudiciū dicit his diebusexerceri non debet ¶ Nota ꝙ omnes feſtiuitates virginis glorioſe ſunt in p̄cepto. ⁊ principaliter ſunt qͣtuor ſicut qͣtuor temꝑa anni .ſ. annūciatio in vere. aſſumptio īeſtate. natiuitas in autūno. purificatio in hyeme. ſꝫ de cōceptiōe ip̄ius virginis paſſiue .i. qn̄ ip̄a fuit ꝯcepta dubitatur. Spe. e. ti. in pͥn. dicit ꝙ hoc feſtū non eſt in precepto. qꝛ fuit cōcepta in peccato originali. dicit tamen qͣin multis locis celebrat̉ ex deuotōe non improbāda. Ioan. in hoc vltimo ꝯtradicēs exceptōem illā q̄ fuit ex humano ſemīe non venerādā. ⁊ dicit tenendū ꝙ fuit ī originali peccato ꝯcepta. vt no. de cōſe. di. iij. c. j. ſꝫ poſt cōceptōeꝫ īmediate ſanctificata. ⁊ ob hͦ colit eccleſia feſtūnatiuitatis ip̄ius ẜm eū ¶ Aduerte qꝛ de hoc fuit longaaltercatio inter fratres minores ex vna ꝑte: aſſerētes cōceptionē fuiſſe ſine peccato. ⁊ fratres p̄dicatores ex aliaꝑte: aſſerētes ꝯͣriuꝫ. Unde Io. an. videt̉ hic ſequi opi.p̄dicatoꝝ. Sꝫ ego audiui ſolennē magiſtrū in artibꝰ ettheologia p̄dicantē de ordine heremitarū ſancti. Auguſtini: tenentē cōceptionē fuiſſe extra peccatū originale.Mouebat̉ principaliter qꝛ peccatū originale nō eſt niſiquid reatus ſeu obligatio ad penā eternaꝫ q̄ ꝓuenit expeccato primoꝝ parentū. ꝓ hoc allego bonū tex. ⁊ notabilē in. c. firmiſſime. de ꝯſe. di. iiij. ſed credēduꝫ eſt deumab hac obligatiōe abſoluiſſe a pͥncipio beatā virginē exqua debebat carnē humanā ſumere. ⁊ hec opi. mihi placet tanqͣꝫ pia ⁊ ſatis rōnabilis. Cum em̄ in ea non ſolumpeccatū originale deleuerit: ſꝫ etiam omnē prauitateꝫ etcōcupiſcētiam adeo ꝙ peccare non poterat: vt no. in. c.ij. de cōſe. di. iiij. ⁊ ibi vide ꝑ glo. quid oꝑatur peccatumoriginale ⁊ ꝙ tollat baptiſmus. fortius credendum ꝙ aprincipio eam exemit ab illa obligatōe originalis peccati. Et audio ꝙ hanc opi. eccl̓ia approbauerit. vn̄ hodiefit feſtū celebre de cōceptōe in qualibet eccl̓ia. ⁊ vide hicIo. cal. qui refert ꝙ beatus Bernardus plene hic tractat in epiſtola ad canōicos lugdunen̄. ⁊ tenet ꝙ fuit cōcepta in peccato originali. ⁊ rep̄hendit illoꝝ cōſuetudinem qui hoc feſtum celebrāt. dicit tamē ꝙ poſt cōceptionem fuit ſanctificata in vtero: et ſic natiuitas ſua fuitſancta. ⁊ vide glo. que vtrūqꝫ ſentit in. c. ij. de ꝯſe. di. iij.Mihi tamē plus placꝫ p̄cedēs opinio. que vt audio hodie eſt approbata ꝑ eccl̓iam ¶ Nota ibi. xij. apoſtolorū⁊cͣ. ꝙ non omniū apoſtoloꝝ feſta ſunt in p̄cepto: ſed eorum tm̄ qui fuerūt de numero duodenario. ⁊ qͥ ſunt iſti