De dilationibus. 116

mediatus vt qͥa epūs agit nomīe eccleſiarum ſuarū. vtꝓbatur in. c. fi. ꝓpe fi. de ſucceſſ. ab inteſt. ſiue ſit adminiſtrator alius. vt ī. c. querelam. vel aliam iuriſditiōemhabeat in eccleſia. vt in. c. conquerente. de offi. ord̓. vbinotabiliter dicit Inno. in ꝟ. ī eccleſijs. ꝙ abbas vel alter prelatus ſuperior cui capella ē ſubiecta nō agit nomine ſuo vel ſui monaſterij ꝓ iuribus capelle. ſed debꝫagere nomine ipſius capelle. cū em̄ capella habebat diſtincta ſua iura a iuribus monaſterij. et ipſa capella ſitdomina ſuoꝝ iuriū ipſius nomīe eſt agēdum ⁊ nō alterius niſi forte ẜm eū capella conceſſa eſſet inꝓprios vſusqͥa tunc cum ſit quaſi dominus ſicut vſufructuariꝰ agere poteſt negatoria ꝓprio nomīe. dicit tamē tutius eſſeeaꝫ intentare nomīe capelle. cōfeſſoriā autē intētat abbas nomīe ſui monaſterij ꝓ iuribus que habet ī capella. de quo. jͣ. de ꝟ. ſig. abbate. ⁊. jͣ. dicā ī alio mēbro. Itēp̄dicta dico ꝓcedere vt ī caſu predicto agat nomīe eccleſie ſiue agat ſolus p̄latus ſiue p̄latus cū capitulo ſimul. licet cōtrariū ſentit Inno. ī. c. ij. de teſti. li. vj. dicēsꝙ p̄latus ⁊ cōuētus agōt nomīe ꝓprio. qꝛ ipſi ſunt domini. ij. q. vj. biduū. ꝟ. palā. et ide Io. de lig. h̓ cum quovidet̉ trāſire do. An. ſꝫ colle. cōtra quod mihi plus placet. ꝓ hoc allego tex. c. olim. jͣ. de reſti. ſpo. vbi nomīe eccleſie fuit actū ꝑ p̄latum ⁊ capitulū. Item ī veritate iſtiſunt adminiſtratores ⁊ nō dn̄i. vn̄ nō poſſunt facere cōtrahēdo cōditiōeꝫ eccleſie deteriorē ſe̓u alienare ipſiusbona niſi ī caſibus a iure exp̄ſſis ⁊ ſeruata forma. xij. q.ij. in ſumma. ⁊ ī. c. ſine exceptione. ⁊ dominiū reꝝ eccleſiarum nō eſt penes eum ſed apud chriſtum vel eccleſiaꝫvniuerſalē vel ipſam eccleſiā ſpecialē. vt noͣ. idem Inno. ī. c. cum ſuꝑ. de cauſa poſſeſſ. ⁊ ꝓpri. Uidemus inſuper ꝙ ſolus p̄latus reuocat ꝓcuratorem datum a ꝯuētu ſuꝑ rebus cōibus vt ipſemet agat. ita no. Inno. ī. c.ij. de teſti. li. vj. et tamē ipſe p̄latus debet agere nomineeccl̓ie. ⁊ qͥcquid ſit tutius ē agere nomine eccl̓e. ⁊ hͦ quoad primū. ¶ Quo ad ſcd̓m quādo agit ꝓ corpore ip̄ius eccl̓ie vt qꝛ agit poſſeſſorio recuperāde. ⁊ tunc agitnomīe ꝓprio ⁊ nō eccl̓e. qꝛ ipſe ⁊ nō eccl̓ia fuit ſpoliatꝰ.vt probatur ī. c. conquerēte. de reſti. ſpo. ⁊. vij. q. j. pn̄tium. ⁊ in. c. in lr̄is. ⁊. c. item cum quis. eo. ti. no. Inno. ind. c. in lr̄is. ⁊ in. c. cum ſuꝑ. Idem ſi agat poſſeſſorio adipiſcēde. vt in. c. accedēs. de accu. vel ſi agat petitorio exquo agit pro corpore ipſius beneficij. vt in. c. ex inſinuatione. de procura. eccleſia em̄ nō poſſidet ſeipſam necregit ſeipſam ſed p̄latus ſuo nomīe ⁊ tanqͣꝫ rector ipſāpoſſidet ⁊ gubernat. ⁊ hoc breuiter dico quo ad ſecundum. ¶ Ad tercium quādo agit ꝓ iuribus competētibus p̄lato ſeu rectori: breuiter dico ꝙ agit noīe ſuo tāqͣꝫ p̄latus. vt patet ī. c. cum venerabil̓. ⁊. c. cōſtitutus. d̓religi. do. ⁊. c. auditis. de in inte. reſti. cum multis ſimilibus vbi epūs agit tāgit tanꝙͣ epūs ꝯtra eccl̓as inferiores ꝓ iuribꝰ ep̄alibꝰ. Exquo em̄ iſta iura ſibi cōpetunt ⁊nō eccl̓e agat nomīe ſuo. ⁊ ita ſentit Inno. in. d. c. conquerēte. vt. sͣ. dixi. ⁊ ī. c. in lr̄is. p̄alleg. modicū an̄ finē.¶ Ad ſecundū pͥncipale qͥd dicendū? ī dubio dico cōcludēdo ꝙ aut egit ſuꝑ re eccl̓ie vel ꝯͣctu inito cū eccleſia vel alio iure eccl̓ie competēti. ⁊ hͦ cōſtat ⁊ videt̉ egiſſe noīe ꝓprio. aut ſuꝑ re ꝓpria vel ꝯtractu inito cuꝫ eovt priuato ⁊ noīe ꝓprio. ⁊ hͦ cōſtat ⁊ videt̉ egiſſe ꝓprionoīe. hͨ aꝑte ꝓbant̉ ex noͣtis ī. c. dilecti. de fo. compe. etc. reqͥſiſti. de teſta. ꝑ Io. an. in ſimili ī regula priuilegiū.de reg. iur̄. li. vj. ī mercū. ⁊ in materia tutoꝝ ⁊ curatorūin. l. poſt mortem. et ibi ꝑ Bar. ff. quādo ex facto tuto.arguēdo de contractibus ad iudicia nā ⁊ ī iudicio quaſi contrahimus. vt. l. iij. ff. de pecu. Aut ſumus ī dubiovt quia egit ſuꝑ re que pariter poteſt cōcerne̓ ꝑſonam⁊ eccl̓am ⁊ tunc tenet h̓ do. Anto. ꝙ videt̉ egiſſe nomīeeccl̓e. qꝛ res preſumit̉ eccleſie. allegat quod ī ſimili no.Bar. i. d. l. poſt mortem. ſed certe ibi notata faciūt ī oppoſitū. ibi em̄ dicit Bar. ꝙ ſi tutor ꝯͣxit ſuꝑ re que pōt

concernere pupillū ſicut tutorē ꝙ videt̉ ꝓprio nomīecōtraxiſſe. ⁊ videt̉ de hͦ tex. in. d. c. poſt mortē. §. tutor.ſed forte dn̄s Anto. voluit ſequi Hoſti. ī eo ꝙ dicit q̄quēadmodū in dubio res p̄ſumit̉ eccl̓ie ita videt̉ egiſſe noīe eccl̓ie. ſed p̄ſuppoſitū nō eſt indiſtincte verū. qͥanō ſemꝑ acquiritur eccleſie nec preſumitur acquiſiuiſſe in dubio ſemꝑ ex bonis eccleſie. vt noͣ. in. c. cum ī officijs. de teſta. ⁊ optimus tex. cum glo. in. c. j. xij. q. iiij. Itēin iudicio nō ſemꝑ acqͥrit immo poſſet ſuccumbe̓. vn̄ hͦcaſu dubij diſtinguereꝫ ſic. ꝙ aut fuit exp̄ſſum nomenappellatiuuꝫ. vt qꝛ dixit prelatus ſeu rector ⁊cͣ. ⁊ videt̉egiſſe nomīe eccleſie. aut expreſſit nomē ꝓpriuꝫ tm̄ ⁊ videtur egiſſe nomīe ꝓprio. ꝓ hoc eſt tex. cum glo. in dicto. §. tutor. ⁊ quod legit̉ ⁊ noͣ. in. c. qm̄ abbas. de off. dele. ⁊ in. d. c. requiſiſti. ⁊ ꝑ Io. an. in. d. regula priuilegiū⁊ hͦ quo ad diſcernendū quo nomīe videat̉ egiſſe. ſed ſialiquid acquiſiuit an videatur acquiſiuiſſe ex bonis eccleſie vel ex bonis paternis vel ex induſtria ſua. eſt aliaqueſtio que examinat̉ plene ī iuribus p̄alleg. ⁊ pleniſſime dixi in repetitōe. c. cum eſſes. de teſta. ⁊ ꝑ hͦ remanetexpeditus clarius ⁊ latius qͣꝫ alibi iſte articulus. ⁊ inqͣꝫtum ſupͣ incidēter dictū fuit ꝙ in dubio quis videt̉ deduxiſſe directā actōem. dic vt no. in Spe. in ti. de acti.⁊ pet. §. j. ꝟ. ī hoc aūt. ⁊ ꝟ. nūquid tenet̉ quis dicere adfinē. §. ⁊ ꝑ Bar. in. l. j. ff. de actio. oblig. ⁊. l. ſi mulier. §.eandē. ff. de excep. rei iud̓. vide quod dixi in. c. ceterumſupͣ de iud̓. ¶ Uenio ad glo. ⁊ opp. videtur em̄ nouasinducias fuiſſe dādas. quia illa dictō ⁊ vltra ad modicū refert̉. vt in. l. hec adiectō. ff. de verb. ſig. ⁊ iſte actordeclarabat ꝙ volebat inducere tempus maius expreſſo. nā exp̄ſſerat trienniū ⁊ poſtea declarauit ꝙ ꝑ ſeptennium nō ſoluerat. ⁊ ſic veriſimiliter reus nō poterat deliberare in primo termino. quia veriſimiliter potuit cōgitare ꝙ veniret tempus vltra naturā verboꝝ. ar. in. l.non aliter. ff. de lega. iij. ⁊ in. c. fi. de verbo. ſig. Solū. ẜmglo. h̓ uꝑebatur ud reſtitutōem illaꝝ poſſeſſionū q̄ inciderant in cōmiſſum ꝓpter ſolutōem nō factā. ⁊ ad hocſufficit ceſſatio ꝑ biennium cum res ē eccl̓ie. vt ī. c. potuit. de loca. et iſte actor etiam expreſſit trienniuꝫ. et ſicexpreſſio ſufficiebat ad obtinendū in cauſa. vn̄ ſuꝑfluefuit adiecta illa dictio et vltra. nec erat opus declaration cum ſine ea potuit deliberare. Ex his colligit̉ prima lect. de qua premiſi ꝙ h̓ agebat̉ ad reſtitutōem rereꝝ. quo caſu hͨ lr̄a eſt veriſſima. et ꝓ ea eſt tex. in. c. cuꝫdilecti. et. c. penul. de empt̓. ⁊ vend̓. vbi ſufficit ꝙ in libello et dictis teſtiū et ſnīa dicat̉ deceptōem factam fuiſſe vltra dimidiā iuſti precij nō determinando aliter illud vltra eum agitur vt reſtituatur res vel ſuppleaturiuſtum p̄cium. qꝛ ad iſtum effectū ſufficit deceptō vltradimidiā quantūcunqꝫ illa ſit modica. ſecus dicit glo. ſifuiſſet actū ad reſtitutōem ſubtracte pēſionis que diceretur nō ſoluta tribus annis et vltra. qꝛ tūc nō potuiſſet deliberare de certo tēpore. ideo facta declarationedarent̉ inducie. hunc intellectū glo. ſeqͥtur hic Hoſt.tā quo ad pͥmā partē qͣꝫ quo ad ſcd̓am dicēs ꝙ vbi petitur quātitas rōne additionis dabitur dilatio. alle. ff.de excep. rei iud̓. l. cum queritur. et. l. ſe. ¶ Circa hoc tn̄ꝯcludit ꝙ vbi glo. declarans libellū eſt multuꝫ remotaa tex. iudex dabit dilationē al̓s denegabit vt h̓. ⁊ ſupͣ. c.ꝓx. ⁊ hec ſūt vera ꝟba Inn. primo ſequitur hanc lect.glo. poſtea ponit aliā lecturam dicēs ꝙ h̓ ꝯueniebāturiſti ſuꝑ poſſeſſionibus et ſuꝑ pēſione ſubtracta. nec facta declaratione debēt habere nouas inducias quia habuerūt inducias ſuꝑ toto negocio. vn̄ ſuꝑ toto debuerunt deliberare. ſed Inno. ꝑ hoc nō reſpondet ad contrariū. nec aliter declarat ſed collec. ſequēdo hunc intellectum magis declarat dicens ꝙ cum hoc caſu agatde facto rei videlicet quanto tꝑe ceſſauerit a ſolutioneſatis potuit reus deliberare ꝑ primū libelluꝫ. Scire em̄debebat quāto tēpore nō ſoluit. Et ex hac rōne infert̉