De dilationibus.

c. inter. de re iudi. ergo nec ſi cōtumaciter abn̄s ſit cuꝫcōtumacia ꝓ pn̄tia reputet̉ ⁊ abn̄s cōtumacit̓ ꝓ pn̄tereputat̉. in auc. vt oēs obe. iudi. ꝓuin. §. ſi aūt ille. ⁊ inc. veritatis. de dolo ⁊ cōtu. ⁊ in. c. ij. de arbi. li. vj. ꝓ hocno. glo. in. c. j. de elec. li. vj. ⁊ idem qd̓. sͣ. dictum ē ī declinatorijs iudicijs intelligēdum ē in dilatorijs et alijsꝑemptorijs ẜm Inno. vt tamdiu eis gaudeat qͥ affuitcontumacit̓ qͣꝫdiu eis gaudere poſſet ſi contumax nōfuiſſet poſtea non. ⁊ hͦ rōnibꝰ p̄dictis qꝛ non debet eſſemeliores conditōnis ⁊cͣ. nec ẜm eum querit̉ vlteriꝰ anactor ſciuerit exceptionē reo competere cū hec querēda ſint an̄ ſnīam. Itē ſi non ꝓpoſuit an̄ lit. ꝯteſt. videtur eis renūciaſſe. vt in. d. c. inter. ſemꝑ tn̄ cū non apparuit ip̄m ꝯtumaciter affuiſſe vt qꝛ erat infirmꝰ vl̓ alioimpedimēto detētus reſtituet̉ ex generali clauſula. ff.ex qui. cau. maio. l. ſed etſi ꝑ p̄torem. §. vlti. ⁊ in. c. cumBertoldus. de re iudi. ⁊ qd̓. sͣ. dixi ꝙ abn̄s nō admittatur niſi eo caſu quo admitteret̉ pn̄s tenet Inno. in. c.ſi duobꝰ. de appel. ⁊ Lapus ſua alleg. cxvij. ꝑ que tenetꝙ poſt terminū datum vſuras repetēti ad ꝓbandū d̓iure ſuo non admittit̉ contumax opponēs exceptioneꝫdilatoriam. qꝛ ille qͥ agit non ſoluit vſuras quas extorſit. iuxta. c. qꝛ fruſtra de vſuris. qꝛ tales exceptōnes debent ꝓponi ante ingreſſum iudicij. nam lis habet̉ ꝓ cōteſt. exquo ꝓceſſum ē ad actū qͥ ſolet fieri poſt li. ꝯteſ.vt etiam no. glo. in. d. c. j. de elec. li. vj. ⁊ ꝓ hoc dicto vide Spe. de appel. §. nūc breuit̓. ꝟ. ſꝫ pone̓. ⁊ ꝑ Pau. incle. ſepe. de verbo. ſig. aut qͥs ē iudex quo ad quid. ⁊ citat ſuꝑ alio vbi non ē iudex ⁊ non tenet̉ ille comparē.qꝛ reſpectu illius articuli non ē iudex ⁊ ſic ſibi impunenon paret̉ vt. l. fi. ff. de iuriſdi. om. iu. ⁊. c. ij. de conſti. li.vj. Aut ꝓcedit ſuꝑ alia re pn̄te ꝑte ⁊ non contradicente ⁊ valet ꝓceſſus qꝛ tacite videt̉ facta ꝓrogatio ſuꝑilla re etiam ſi iudex ſit delegatus. vt. in. c. cū olim. d̓ offi. dele. ⁊ dic vt ibi no. ⁊ in c po a g e tit ⁊ ꝑ hoc habesglo. Inno. clarā ⁊ corroboratā multis alijs maͣm ampliantibus.Hoc. c. legit̉ duobusItterę Uu e. modis. pͥmo vt intelligat̉ ꝙ hic petebant̉ poſſeſſiones qꝛ inciderantin cōmiſſum ex non ſolutione facta debito tꝑe. ⁊ tūc intellectus eſt clarus. cū em̄ ſufficiat ceſſatio biennij. vt īc. potuit. de loca. illa additio ⁊ vltra in textu poſita vl̓eius declaratio nihil oꝑabit̉. ⁊ ſic non erat opus darenouas dilatiōes deliberatorias. ⁊ ẜm hunc intellectuꝫHoſt. dicit in ſumma huius tituli ꝙ ꝑ declarationeꝫlibelli ꝑ quam naͣ negocij non mutatur noue dilatorienon dabūtur. ſic ſummat Io. an. ⁊ bene. ſꝫ iſte intellectus non hꝫ in ſe magnā ſeu aliquā dubitationē. Secūdo legit̉ ꝙ hic petebat̉ pēſio p̄teritoꝝ annoꝝ exp̄ſſis tribꝰ annis cū adiectione ⁊ vltra. vel petebant̉ ipſepoſſeſſiones ex cā p̄dicta ⁊ pēſio p̄teritoꝝ annoꝝ modo p̄dicto. ⁊ tūc oꝫ dicere vt. jͣ. dicam ꝙ ex exp̄ſſis in libello poterāt rei ſatis deliberare qͥd ꝯtineret̉ ſb̓ illa dictione ⁊ vltra iō non fuerūt date deliberatorie de nono. ⁊ ẜm iſtum intellectum ſic ſummo. Ex declaratiōeverbi generalis vel ambigui poſiti in libello noue inducie deliberatorie dande non ſunt ſi ꝑ exp̄ſſa potuit reꝰdeliberare ſuꝑ ambiguitate illa vel generalitate. h. d.diuidit̉. nā in pͥma ponit̉ iudicis cōſultatio ⁊ appellantis petitio. In ſcd̓a ibi nos. reſponſio ⁊ appell̓onis repulſio. ¶ No. ẜm pͥmū intellectū ꝙ libellus dꝫ attēditam circa ſubſtantiam et effectum qͣꝫ circa gnaͣlitatemip̄ius in modo cōcludēdi ⁊ non in mō narradi. ſuperflua enim vel generalit̓ narrata non habēt alterare cōcluſionem libelli ⁊ ip̄ius naturā. ſatis em̄ eſt ꝙ libellusſit clarus circa modum cōcludēdi nec ſuperflue narrata ſubiacēt probationi. vt in. c. ex ꝑte. b. d̓ fo. cōpe. vbiin libello poſſeſſorio fuit narrata ꝓprietas nō tamē ꝑhoc ſubiacet probationi immo de ea nō potuit obijci.

Ex hoc infert̉ ꝙ iſte archip̄ſbyter actor non tenebat̉declarare illud verbum generale qꝛ ſatis concludebat̉intentus libellantis ꝑ exp̄ſſionem triū annoꝝ. qd̓ etiaꝫvoluit hic Hoſt. vide etiam in ſimili ꝑ do. de ro. ꝯclu.lxxxj. ⁊ qd̓ dixi ī. d. c. ex ꝑte. b. ¶ No. ſcd̓o rectore agētem ꝓ iuribꝰ eccl̓ie debere formare libellum noīe ipſieccl̓ie. ſꝫ nūquid hoc eſt de iure fiendum? Uincē. hic ꝙſic qꝛ p̄latus non hꝫ ſuo nomīe actionem directam velvtilem. C. de ep̄i. ⁊ cle. auc. ſꝫ hodie concor. de fi. inſtru.c. inter dilectos. ⁊ huius dicti addebat Hoſt. rationēin. c. olim. jͣ. de reſti. ſpo. qꝛ rectores ſeu p̄lati ꝓcuratores ſunt non dn̄i. vt in. c. ij. de dona. ⁊ qꝛ ſic proponensactionem non exprimēs vtilem vel directam videt̉ ꝓpoſuiſſe directaꝫ ſicut ſubtiliter elicit̉. ff. de peti. here.l. nec vllam. §. is act. ꝟſ. ſciens. ita in ꝓpoſito ſi qͥs agat⁊ non dicat quo noīe videt̉ agere ꝓprio ⁊ non alieno.⁊ ſic etiā ē concipiēda ſentētia. ꝓ hoc. ff. de his qͥ no. infa. l. furti. §. ſiqͥs alieno. ſꝫ in contrariū facit ẜm Hoſt.⁊ Io. an. hic .ſ. ꝙ p̄latus ſemꝑ videat̉ agere noīe eccl̓ienon ꝓprio vel alieno niſi hoc expͥmat vt ꝓbat̉ ẜm euꝫde pecul. cle. c. j. ⁊ ꝑ totum. ⁊ ita trāſit Hoſt. ⁊ Io. an.hic nihil aliud dicēs. ſed moderniores aliter ⁊ minꝰ ꝑfecte dicūt. Ego ꝓ declaratione huius articuli primo⁊ principaliter duo ſubijcio examini. Primo nūquidrector vl̓ p̄latus debeat agere noīe eccleſie vel ꝓprio vl̓alieno? Secūdo quid in dubio vbi non exp̄ſſit an ageret nomine eccleſie vel ꝓprio vel alieno? ¶ Circa pͥmūfacio tria mēbra qꝛ aut agit ꝓ iuribꝰ ꝑticularibꝰ ip̄iuseccleſie. aut ꝓ corpore ip̄ius eccl̓ie. aut ꝓ iuribꝰ cōpetentibus ip̄i rectori ſeu p̄lato. ¶ Circa primū quādoagitur pro iuribꝰ ꝑticularibus ip̄ius eccl̓ie cōcludo ꝙagere debet noīe eccleſie ſiue agat petitorio ſiue poſſeſſorio ⁊ idē ſic conueniat̉ ſuꝑ iuribꝰ poſſeſſis ab eccleſia. hoc probatur in. c. olim. j. ⁊. iij. de reſti. ſpo. ⁊ hic. ⁊ īc. querelam. de elec. ⁊ in. c. j. de cau. poſ. ⁊ proprie. hͦ tenet Inno. in. c. in lr̄is. de reſti. ſpol̓. vbi dicit ꝙ p̄lati etclericinoīe eccl̓iaꝝ ſuaꝝ poſſident poſſeſſiones earuꝫciuiliter ⁊ naturaliter. vn̄ in eodem. c. in alia glo. dicitꝙ p̄latis habētibꝰ ius in beneficijs non eſt vtile proponere interdictum recuꝑande poſſeſſionis ſuo noīe adrecuperandum poſſeſſionem rerum ablataꝝ. quia nōpoſſident ꝑtinentia ad dignitatem ſuam noīe ſuo ſednomine dignitatis. nomine ergo dignitatis que eſt expoliata intētēt poſſeſſorium vel petitorium ẜm eū. idētenet in. c. cum ſuper. de cau. poſſ. ⁊ ꝓprie. vbi notabil̓rdicit ꝙ p̄lati ſeu diſpēſatores hīta ꝯfirmatōe ſtatimpoſſunt adminiſtrare ſicut ſi pupillo daretur tutor vſadultis curator ⁊ nomine ꝓprio intētaret actiones etetiam ſi ſpolietur eccl̓ia aliquibus rebus anteqͣꝫ poſſeſſionem nanciſcatur prelatus habet interdictum vn̄ viſicut tutor nomine pupilli vel quilibet adminiſtratoreccleſie debet adminiſtrare nomine eccleſie non ſuo ⁊ſic non ē contrarium ẜm eum. ff. de acqui. poſ. l. cuꝫ heres. vbi dicitur ꝙ poſſeſſio rerum hereditariarum nōtranſit ad heredes niſi corporaliter apprehēſa ſit. quiahic agit nomine eccl̓ie que poſſidet ſeu poſſedit ſed ibiponderatur illud vt agat heres vel poſſideat nomineꝓprio. ⁊ ſic ſentit Inno. notabil̓r p̄latum poſſe agereetiam poſſeſſorio ꝓ iuribus eccleſie ſubtractis etiā anteqͣꝫ poſſideat illa bona ſeu iura vel ip̄am eccl̓iam. qͥaagit nomine eccl̓ie q̄ fuit in poſſeſſione. Idē et clariusvolunt do. de rota. deci. iiij. vbi hoc limitāt no. quādoalius non ē in poſſeſſione eccl̓ie. ſi autē alius poſſiderettunc nō poſſꝫ p̄latus agere ꝓ iuribus ⁊ fructibꝰ eccl̓ie.qꝛ cum debeantur poſſeſſori. ar. in. l. bone fidei. ff. d̓ acqui. re. do. iſte ꝓpria auctoritate videret̉ velle ſpoliare poſſeſſorē quod non licet. vt. l. ſiquis in tantam. C.vnde vi. ⁊ .xvj. q. vj. placuit. ⁊cͣ. eum qui d̓ p̄ben. li. vj.qd̓ bn̄ no. hec procedunt vt agatur nomine eccleſie ſine ſit prelatus eccl̓ie vt in iuribꝰ p̄alleg. ſiue ſit p̄latus