Ut lite nō ꝯte. Ioo

nec iſte pōt neqꝫ vnqͣꝫ potuit reſtituere rē ſed tm̄ temere litigauit. vn̄ nō tm̄ deliqͥt. iō merito nō venit ita atrociter puniēdus. xxiiij. q. j. nō afferamꝰ. regula odia ⁊ regula ī penis. li. vj. ⁊ qd̓ ſupra dixi acta cū iſto poſſidētenoīe alterius nō p̄iudicare dn̄o abſenti. tenꝫ etiā Bar.ī. d. l. ij. qꝛ res int̓ alios acta ⁊cͣ. ⁊ plꝰ dicit ꝙ facta etiamexecutꝭ. re ad actorē trāſlata nō pͥuabit̉ dn̄s abſēs poſſeſſione ſua ſi quaꝫ habuit. ar. d. l. fi. C. ſi ꝑ vim vel aliomō. Nō ob ſi dicat̉ ꝙ ſicut abſens poſſidet ꝑ colonumita eo eiecto ꝑdit poſſeſſionē ciuilē. ff. d̓ acqͥ. poſ. l. iij. §.ꝙ ſi ſeruus. ita ⁊ ī iſto caſu dꝫ dn̄s ꝑdere poſſeſſionē ſiꝑ iudicē ē ablata illi qͥ alieno nomīe poſſidebat. ⁊ alteri ē data qͥ miſſus eſt ī poſſeſſionē. ad hͦ rn̄det̉ ẜm Inno. hic. ⁊ Bar. ī. d. l. ij. ideo em̄ colono eiecto dn̄s ꝑdit.qꝛ violēter intēdit ſibi poſſeſſionē q̄rere ⁊ eā cuicunqꝫauferre. ſecus aūt ī iudice qͥ nō intēdit iuriſditōem velius alterius alteri dare. ⁊ ſi intēderet nō poſſet. vt in pͥall̓. l. vl. C. ſi ꝑ vim vel alio mō. facit. c. j. de cau. poſ. ⁊ ꝓpri. ⁊ in. c. inter. de ma. ⁊ obe. Alij dicūt tūc etiā poſſeſſionē amitti ſꝫ iudicis officio recuꝑari vel conditōe ex. l.p̄al. C. ſi ꝑ vim vel alio mō. l. vlti. primū dictum placetHoſti. ⁊ videt̉ verius cū poſſeſſio iudicialis hēat plusiuris qͣꝫ facti violentia ꝟo nihil iuris. ⁊ in quolibet proceſſu iudiciali iudex intēdit reſeruare alteri ius ſuuꝫ. deoffi. dele. c. ſuꝑ eo. de dona. c. interdilectos. ī fi. facit. l. ij.§. ſi qͥs a principe. ff. ne qͥd in lo. pub. ⁊. c. ex tuaꝝ. d̓ aucͣ.⁊ vſu pal. hͨ intellige vera qn̄ dn̄s abſens ignorabat detētatorē litigare. tūc em̄ nō fit p̄iudiciū. nec in ꝓprietatenec ī poſſeſſione. vt noͣ. ī. c. cū ſuꝑ. ⁊. c. pe. de re iudi. ſedſi dn̄s ſciebat tūc diſtingue capiēdo Inno. ī. c. cū ſuꝑ. d̓re iudi. ꝙ ſi litigās ē tm̄ detētor ita ꝙ dn̄s pōt eū remouere a lite ⁊ ſuſciꝑe in ſe defenſionē ⁊ nō facit. tūc fit ſibi p̄iudicium ſaltem in poſſeſſione. arg. l. iij. §. fi. ff. d̓ acqui. poſ. ⁊ in prealle. c. cū ſuꝑ. ⁊ ſentit Cy. in. d. l. ij. dumdicit diſtinguendū inter ignorantiā et ſcīam dn̄i. tuncem̄ licet iudex nō intēdat p̄iudicare alteri. tn̄ iſte ſalteꝫex ſua negligētia videt̉ ꝑdere poſſeſſionē. arg. eoꝝ quenoͣ. ī. c. olim. j. de reſti. ſpo. ⁊. l. ꝙ in eo. ⁊ ī. l. clā poſſidereff. de acquir. poſ. aut litigās erat poſſeſſor ita ꝙ aliquomodo poſſidebat. ⁊ ſic litigabat de iure ſuo. ⁊ tūc cū nōpoſſit eum a lite remouere nullū facit ſibi p̄iudiciū. ceſſat em̄ ratio. l. ſepe. ff. de re iudi. ⁊. c. pe. eo. ti. ⁊ hec not.¶ Quero tex. dicit ꝙ noīato dn̄o debet ſtatui terminus ꝑ iudicem vt deducat̉ ad noticiā dn̄i ⁊cͣ. ꝑ quē fiatiſta intimatō dn̄o an̄ ꝑ iudicē an̄ ꝑ iſtū colonū? Glo. inꝟ. ꝓcedēdo dicit ꝙ ꝑ iſtū qͥ ī iudicio dn̄m noīauit. velẜm Inno. ⁊ Hoſt. ꝙ fiet ꝑ iudicē ſi forte noīans eſt minus idoneus. ita dicit hic Io. an̄. ſed certe Inno. ſimpliciter facit mentōem de detētore vt ꝑeū fiat. ⁊ dicit Io.an. ꝙ ꝑiculoſum eſſet dn̄o ꝙ interpellatio facta colonō cōſtitueret ip̄m dn̄m ī mora ꝯtra id. ff. de peti. here.l. itē veniūt. §. petita. Ideo eſt tutū conſiliū ꝙ actor denūciet. nam ſi colonus nō denūciaret dn̄o ſibi nō p̄iudicaret. vt ī p̄all̓. §. ⁊ idē tenēt cōiter legiſte in. d. l. ij. quomō em̄ poſſet lis ꝓ ꝯteſtata haberi ſi nō nūciat̉ domino⁊ ſic eſſemus extra terminos huius lr̄e? ⁊ Bar. in. d. l. ij.expreſſe tenet hanc denūciatōem debere fieri ꝑ iudicē⁊ ita intellexit illā lr̄am. ⁊ expreſſius dicit hoc patere iniſto tex. ⁊ tenere hic Inno. ſed certe nec Innoc̄. dicit hͦ.immo dicit oppoſitū vt ſupͣ dixi. nec iſta lr̄a hoc dicit.īmo iudicio meo potius ꝓbat oppoſitū in eo ꝙ vult ꝙiſto nō veniente ad hanc ſtatuitiōem termini debet eūiudex citare legitimis edictis. ſi em̄ intellexiſſet de citatione fiēda ꝑ iudicē a principio ſimpl̓r dixiſſet ꝙ iudexvocet eū legitimis edictis. ſꝫ qꝛ prima fit ꝑ detentorē debet poſtea fieri ſolēniter ꝑ iudicē. fateor tutū eē vt etiāfiat iſta ꝑ iudicē. ⁊ puto ſi iſte detētor nō faceret teneretur ad intereſſe ⁊ nō p̄iudicaret abſenti. vt dicūt doc. ⁊facit. l. j. ff. de eo ꝑ queꝫ fac. erit tn̄ ſi denūciaret veracit̉abſenti hͦ ſufficeret. qꝛ in hoc ē quaſi nūcius iudicis. ar.

eoꝝ que noͣ. ī. c. dilecti. de do. ⁊ cōtu. ¶ Quero qͥd intēdit lr̄a cū dicit ꝙ abſens dꝫ venire vt actorꝭintētōꝫ excipiat. glo. ſeq̄ns exponit .i. ſuſcipiat. qͣi vel it dice̓ ꝙ abſens dꝫ in ſe ſuſciꝑe iudiciū. nā qn̄qꝫ exciꝑe capit̉ ꝓ ſuſciꝑe. glo. all̓. iura. ⁊ ſil̓e hr̄ in. c. licet heli. d̓ ſymo. ⁊. c. ſiqͥs. de re. ec. nō ali. Uel expone excipiat .i. ꝑceptōeꝫ ꝑimat ſeu excludat. Et faciūt hec ad qōem an clericꝰ nominatꝰ ī iudicio ſcl̓ari ꝑ laicū colonū poſſit declīare forū? ⁊ videt̉ ꝙ nō ẜm Io. an̄. vt cogat̉ defēdere vbi nominās tenebat̉. ar. C. vbi in rē act̓. l. j. ff. de iud̓. l. he̓s abſens. ī prin. Refert tn̄ Frā. dicere ꝙ hec qō fuit mediolani in qua Uber. de bobio cōſuluit contrariū. qd̓ placebat Frā. vt iuxͣ regulā actor ſequat̉ foꝝ rei. ⁊ cū hoctrāſit Io. an. Nec ob. qd̓ noͣ. ſpe. ī ti. de pͦ decre. §. reſtatꝟ. qͥd ſi dn̄s. ⁊ ꝟ. ſe. ibi em̄ loqͥt̉ cū ꝯuētꝰ hꝫ ius ī re. puta ꝙ feudatariꝰ ē ꝯuētus ſuꝑ vtili dn̄io. certe ẜm ſpec.nō pōt dn̄s etiā clericꝰ aduocare cām ad foꝝ ſuū ſuſcipiēdo defenſionē. ſed hic loquit̉ de colono nō habenteius in re vel ī ſil̓i. ⁊ hͦ etiā in effectu ſequit̉ do. An. h̓. cōclude gͦ ꝙ aut clericus venit tanqͣꝫ nomīatus ⁊ ius hn̄s⁊ ſi ē neceſſarius defenſor ⁊ principal̓. ⁊ tūc aduocat cāꝫad foꝝ ſuum. ſibi em̄ dandus eſt libellus de nouo vt ſatis innuit lr̄a hec ergo debet ꝯueniri coram iudice ſuo.aut venit volūtarie ad defendendū nō noīatus predicto modo vl̓ ad defendendū emptorē ſuū. et tūc tenet̉ibi defendere ⁊ iudiciū ſubire. qꝛ nō ē reꝰ principalis cūiudiciū dirigat̉ ꝯͣ poſſeſſorē noīe ꝓprio qͣlis ē emptor vl̓feudatarius. vt in. l. j. ⁊ qd̓ ibi no. C. vbi ī rem act̓. videbo. glo. q̄ ſic dꝫ intelligi ī. c. clericū nullꝰ. xj. q. j. ⁊ qd̓ dixi in. c. qꝛ. v. de iudi. ⁊ an poſſit vti iſto priuilegio ſibi cōpetēti nō mutādo foꝝ. vide ꝑ Bar. in p̄all̓. l. j. ⁊ hec vident̓ etiā de mēte Bar. ī p̄all̓. l. j. C. vbi in rē act̓. iunctꝭnoͣ. ꝑ eum ī. d. l. ij. e. ti. vbi aꝑte ſentit ꝙ noīato veniētein caſu huius. §. abſoluet̉ colonus ab inſtātia iudicij. etlibellus de nouo ſit dādus ꝯͣ ſuꝑuenientē dn̄m ⁊ ꝯͣ eundem decetero ē totus ꝓceſſus faciēdus. ⁊ ꝑ hec hēs practicā ꝓcedēdi dn̄o comparēte. ¶ Quero nunqͥd qͦ adoēs effectus habeat̉ lis ꝑ iſtū modū de quo ī tex. ꝓ cōteſtata: dic ꝙ nō. ſed habet̉ ꝓ cōteſtata quo ad impediēdū ſeu ad interrumpendū p̄ſcriptōem. glo. rn̄det ꝙ interrumpit̉ ad hāc denūciatōꝫ nō aūt habet̉ ꝓ ꝯteſtataquo ad aliū effectū. vtputa vt poſſit ꝓcedi ad receptōꝫteſtiū et ad diffinitiuā. ¶ Noͣ pͥ ex glo. iūcto tex. ꝙ dictio quaſi ⁊ dictō tanqͣꝫ diminuūt ⁊ denotāt improprietate. nō em̄ eſt lis vere ꝯt̓. quo ad oēs. iō dicit tex. tanqͣꝫ. et glo. h̓ dicit quaſi. qn̄qꝫ tn̄ ſunt iſte dictōes exp̄ſſiue ꝟitatis. vt ī euāgelio. Quaſi vnigeniti a patre ⁊cͣ.et vide tex. et qd̓ ibi no. in. c. ꝓut. de do. ⁊ ꝯtu. ¶ Scd̓onoͣ ex glo. ꝙ p̄ſcriptio interrumpit̉ ꝑ denūciatōꝫ. ſꝫ vn̄ſurgit iſta qͣi ꝯteſtatō. et vr̄ glo. intellige̓ de denūciatōne facta dn̄o ꝑ detētorē cū in alia glo. dixit ꝑ eū hāc denunciatōem fiendā. Aduerte qꝛ iſte paſſus vr̄ ſatis dubius. nā tex. hic ſimpl̓r dicit ꝙ lis eſt qͣſi cōteſ. ab eo dieqͦ poſſeſſor ad iudiciū vocatus ē. ſi em̄ exponimꝰ vt exponit abbas poſſeſſor .i. dn̄s poſſeſſionis tunc ſatis probat̉ intellectus glo. nam dn̄s videt̉ poſſeſſor exqͦ poſſidet eius noīe. vt ī. c. ſi diligēti. de p̄ſcrip. ſꝫ Io. an̄. ītellexit illud verbū ꝓprie .i. de eo qui poſſidebat nomīe alterius. et ſic intelligit. l. ij. C. vbi ī reꝫ ac. vn̄ ſumpta ē hͦdecre. mouet̉ qꝛ qn̄ vult facere mentōem de dn̄o ſatisid exprimit. et huic dicto ꝯcordat etiā Goff. dicēs int̓ruptā p̄ſcriptiōeꝫ a die qͣ ꝯuētus eſt colonus. ſed huicdicto ob. qꝛ ſicut ꝑ citatōem dn̄i nō inducit̉ cōteſtatō.nec qͣſi ita et fortius nec ꝑcitatōem coloni. Itē duꝝ videt̉ vt ſine reqͥſitōe veri dn̄i inducat̉ iſta qͣi cōteſtatioet ꝙ reqͥratur reqͥſitio dn̄i vr̄ ſentire Cy. ī. d. l. ij. ī eo qͣdicat ꝙ iſta qͣi cōteſtatō ſurgit ex hͦ. qꝛ pͦ vocat̉ iſte detētor. ⁊ ille veniēs noīat dn̄m ī iudicio. et ꝑ ꝯn̄s negattacite iſtū auctorē dn̄i. vt. l. pōponius. §. ſi is. ff. d̓ ꝓcu.et facta deaūciatōe dn̄o ſi nō venit vr̄ affirmare nega