Druckschrift 
2 (1486)
Entstehung
Seite
100v
Einzelbild herunterladen
 

Ut lite ꝯte.

tionē coloni. ex ſurgit iſta qͣi ꝯteſtatō. idē etiā ſentitBar. ponēdo aliud exemplū. dicit em̄ denūciatio dn̄o facta hꝫ vim ꝯteſtatōis qꝛ ī iſta ciuili ꝯteſtation ꝓcedit̉ quaſi ad exemplū p̄lij corꝑalis. ſicut em̄ īlio corꝑali qn̄qꝫ ꝯtingit ille tenet arcē vel fortalicium vnū dicit illi habet ꝯtra ſe exercitū volo denūciare dn̄o quo hic ſum niſi mihi ſuccurrerit īfra tantūtp̄s ego cedā tibi iſtud ē quaſi qͦddā p̄liū. ita hic iſte tenēs re alieno noīe nominat dn̄m ī iudicio expectat abeo ſubſidiū quo veniēte litigat̉ eo veniēte ceditur.ſic aꝑte ſentit requirit̉ denūciatō. ſufficit an̄qͣꝫ fiat citatō edictū. ſꝫ illa fuit ad effectū miſſionis fiende.ſꝫ forte Goff. Io. an̄. voluerūt referat̉ denūciatō. ſꝫea facta illo veniēte trahat̉ retro effectus huiꝰteſtationis ad diē quo vocatus fuit colonus qd̓ videt̉placere do. An. videt̉ hec lec. ſatis ꝯſentanea lr̄e. qꝛreqͥrit citatōem coloni. ſcd̓o denūciatōem fiendā dn̄o. eo veniēte dicit lis ē qͣi ꝯtꝭ. a die poſſeſſor vocatus fuit ad iudiciū. ego puto hāc eſſe de mēte lr̄ere an̄qͣꝫ fiat denūciatio dn̄o ſaltē detentorem pōtdici qͣſi ꝯtē. qꝛ expectat̉ verus dn̄s hꝫ litigare et in ſeſuſciꝑe iudiciū. ſꝫ poſtqͣꝫ dn̄s reqͥſitus venit nec aliqͥs eo. et ſic ꝯſtat illū ī iudicio eſſe dn̄m vel aliuꝫhabemus rn̄ſione detētoris ſeu poſſeſſoris volētꝭ defēdere tacite negātis iſtū actorē eſſe dn̄m. ſatis pōt dici ab illo die quo fuit vocatus colonus fuit facta interrūptio et iſta quaſi ꝯteſtatio. qꝛ rn̄dit negatiue voluit defende̓. nec apparuit aliqͥs ſit dn̄s. ſic pōt lr̄a reduci ad ꝯcordiā primo videt̉ exigere reqͥſitōꝫ. poſtea tm̄ facit mētōem de citatōe coloni. hēs declaratū iſtū articulū. et habes vn̄ ſurgit iſta qͣi conteſtatioAduerte qn̄qꝫ p̄ſcriptō interrūpit̉ ſolā citatiōemabſqꝫ iſta qͣſi ꝯteſtatiōe. vn̄ dic vt plene dicā ī. c. illud.de p̄ſcrip. Noͣ tercio pͥncipaliter ex iſta glo. iſta qſi ꝯte. oꝑat̉ om̄s effectus vere cōteſtatōis ſꝫ tm̄ adinterrumpendā p̄ſcriptōem. attēde quo ad iſtū actumeffectus eius ꝯcordat. pōt eſſe ſuꝑius all̓. qꝛ quoad int̓ rumpendā p̄ſcriptiōem exqͦ deficit ꝑte ſatꝭē offerre libellū deduce̓ ī qͣrimoniā. iuxͣ ea habentur in. l. ij. C. anna. excep.. xvj. q. iij. prima actōe. vbietiā exigit̉ ꝯteſtatio. vn̄ illa cōtrouerſia ē quaſi cōcertatō. ſuccedit loco illius ſolēnitatis ſeu oꝑatur illū effectū alius effectus huiꝰ quaſi cōteſtatiōis colligitur exlr̄a. qꝛ ꝓcedit̉ poſtea factis edictis ad dandā verā poſſeſſionē reſeruat̉ tm̄ abſenti ſuꝑ ꝓprietate. huius eſt ẜm Hoſti. duoꝝ cōtumacia quaſi aꝑta malicia qͣi fundamētū ſūmaria examinatō. vbi em̄ interuenit vera ꝯtumacia vel qͣſi dat̉ incōtinēti poſſeſſio vera ſꝫ fit miſſio incōtinēti cuſtodie. vt ſuꝑ īcedēti. §. Tercius effectꝰ ē ẜm quoſdā vt ſicut actō tꝑalis ꝑpetuat̉ litꝭ cōte. verā. vt. l. fi. C. p̄ſcrip. xxx. an.ita iſtā qͣſi ꝯt̓. ne ſit melioris cōditōis cōtumax qͣꝫſens. de Cy. in. l. ij. C. vbi in act. vbi refert opi. etvident̉ ibi legiſte magis inclinare ī hāc ſnīam. Do. an.tenet oppoſitū. qꝛ qͣi cōte. tāqͣꝫ exorbitās deberet ſtrīgi oꝑari niſi effectus ſibi a iure attributos. dicit tene̓ Guil. in Spe. ſatis placet mihi hec opi. qꝛ: imꝓprietates debēt reſtringi oꝑari effectū nec adſequētiā extēdi. iuxͣ noͣ. ī. c. p̄terea.. c. intelligētia deſi. mihi tn̄ videt̉ iſta queſtio ſit modici nullius effectus. qꝛ iſte debeat poni ī verā poſſeſſionē. ſic efficiatur de poſſeſſore petitor fruſtra querimus an actiopetuet̉ ſibi ſꝫ aduerſario incūbit onus agēdi. vt in. l. fi. C. de rei vendi. Quero tex. hic dicit dn̄o cōparēte dꝫ fieri miſſio negocio prius ſūmatim examinato qͣliter fiet hec examinatō. glo. ī. ſūmatim. rn̄det exigit̉ ſemiplena ꝓbatio. dꝫ iudex īcōtinētipoſt contumaciā dare verā poſſeſſionē. nec etiaꝫ mittē rei ſeruāde niſi mittēdus habeat p̄ſumptōem ſe vltra dꝫ prius recipi iuramentū calūnie ne calūnie-

tur ⁊cͣ. Aduerte qꝛ glo. videt̉ exigere iſtā ſummariācognitōem ī miſſionē fiēda ex decreto qn̄ tranſfert̉ vera poſſeſſio ꝙͣ qn̄ datur vera poſſeſſio. vt ī caſuhuius. §. Odof. iſtū. §. rn̄dit magiſtro Ioā. an. querēti vt ip̄e hic refert qn̄ fit miſſio ī actōe reali ē ſummaria cognitio p̄mittēda. qꝛ hoc ī iſto. §. fit qꝛ ſtatiꝫꝑdit iſtā poſſeſſionē verā. idē voluit Hoſt. hic int̓ceteras drīas inter. §. ī alijs. iſtū ponit hāc videlicꝫ ꝙ̄hic fit ſummaria cognitio. ſꝫ in. §. p̄cedēti nulla fit examinatio. Accur. rn̄dit eidē contrariū mouet̉. qꝛ in ꝑſonali in qua fit tantū p̄iudiciū cōtumaci. qꝛ expellit̓ de poſſeſſiōe p̄cedit ſummaria cognitio. vt. C. de bo.au. iu. poſ. ī aut. ei iurat fortiori rōne idē dicēdū ī reali. hoc ē tutius ẜm Abb. placet Spe. ī ti. pͥmo decre. §. ij.. ſꝫ nūquid p̄cedat. placet etiā Io. an. hic. maxime attēto eo cōiter dicimus neceſſariū ī realiſcd̓m decretū. ſequit̉ em̄ illud ſine examīatōe decretū lapſū termini efficeret̉ poſſeſſor īcōmutabilis. Bar. hāc materiā tractauit ī. l. ij. C. vbi ī ac. in. l. ſi finita. §. iulianus. ff. de dam. infe.. l. ꝯſentaneūC. quō qn̄ iudex. vide glo. ī aut̓. de exhi. et intro. re.§. p̄ſcriptū. diſtingue ſic capiēdo mentē Bar. alio aut ex miſſione fit modicū p̄iudiciū vt qꝛ fit ex primo decreto. ſufficiat ẜm Bar. alioꝝ ſūmaria cognitio reſpectu ordīs ꝓcedēdi reſpectu ꝓbatōis. vn̄ ſufficit hoc caſu iuramentū ẜm. ar. in. l. theſaurus. ff. adexhib. ſequit̉ do. Car. do. Ant. trāſit recitando opi. etaut̓. ei qui iurat p̄al. vr̄ Bar. intelligere de hac ſummaria cognitōe que fit iuramentum. alij ꝯͣ vt ſupͣ dixi.Io. an. multi alij. ſꝫ certe illa aut̓. ei iurat. vr̄ pati illū intellectū. ſi em̄ intellexiſſet de ſolo iuramēto ſatꝭ exp̄ſſiſſet. nec vr̄ ꝓprie examīatio negocij fit ſoluꝫiuramētū actoris p̄cedēte alia p̄ſūptiōe cum defaciliactor iurabit eo ipſo venit ad iudiciū ſciebat iuramentū calūnie ꝟitatis ſe p̄ſtituꝝ. vn̄ puto ſic eqͥſſimediſtinguendū vltra alios doc. ī iſto ar. aut miſſio fitīꝑſonali. tūc exigit̉ ſūmaria cognitō. vtputa p̄ſūptiones aliqͣs tn̄ ſolū iuramētuꝫ. ita loquit̉ illa aut. ei iurat. aut fit in reali tūc ſufficit ſolū iuramentū immo forte ſiue iuramēto aliquo fiet iſta miſſio. qꝛ necnec alibi ī toto corꝑe iuris vbi facta fuit miſſio in realiex primo decreto nūqͣꝫ int̓uenit ſūmaria cognitō vl̓ inramentum de veritate. nec exigit̉ ī aliqͣ ꝑte iuris. fit em̄iſta miſſio potius vt ille tedio affectus veniat rn̄ſurꝰ.p̄ſumēdū ē abſens veniet īfra annū ne poſſeſſionemamittat. vn̄ agat̉ de graui p̄iudicio ſꝫ potiꝰ ſtatuit̉ ī penā tediū exigit̉ aliqͣ diſcuſſio ſuꝑ prīcipali. neqꝫ hic in. §. ī alijs. nec alibi hoc fit mētioſine mīſterio. nec ob. motiuū Io. an̄. lapſū anni efficit̉ verus poſſeſſor. ſic ille ꝑdit poſſeſſionē veraꝫ ſinealiqua examinatōe negocij ꝯmenteꝫ huiꝰ. §. qꝛ dicohoc principaliter non ꝓcedit ex primo decreto ſꝫ ex ſuacontumacia. Itē qꝛ p̄ſumptō erat ꝯͣ ex prima ꝯtumacia. ar. ī. c. nullus. de p̄ſump. nūc traſit in vehementēp̄ſumptōem data cōtumacia annali. vr̄ em̄ de iure ſuotāto tꝑe abſens diffidere. vn̄ equiꝑat̉ hec p̄ſumptio ſemiplene ꝓbationi fit̉ a principio cuꝫ dat̉ vera poſſeſſio. ar. opti. induco ex. c. contumacia. de here. li. vj. etex his noͣ. glo. ī. c. inſinuatū. de ſymo. Sed dice̓s qͣre īꝑſonali exigit̉ ī ea det̓ vera poſſeſſio. nec ex tranſcurſu anni efficit̉ verus poſſeſſor incōmutabilis: rn̄deo qꝛ ī ꝑſonali qͥs dicit ſe hr̄e ius ī re ſeu eſſe ſuāvn̄ hec miſſio eſt exͣordinaria. vt ſupͣ dixi. merito debet fieri miſſio ī aliena bona niſi prius aliqualit̓ examinet̉ negociū. ar. ī. d. l. a diuo pio. ff. de re iudi. ſed ī reali qͥs dicit ſuā vel ſibi obligatā. vnde eſt preſumptōaliqua res ſit ſua vel ſibi obligata aduerſarioparēte facilius ꝓcedit̉ ad miſſionē fiendā ī realibusqͣꝫ in ꝑſonalibus. ſicut in ſimili eadē rōne videmꝰ inꝑſonali fit verus poſſeſſor poſt lapſū anni niſi inter-